تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




شناخت رفتاری آیا نیاز به روانپزشک دارم؟ زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:Fahime45
آخرین ارسال:محسن عزیزی
پاسخ ها 5

شناخت رفتاری آیا نیاز به روانپزشک دارم؟

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    با سلام
    من 45 ساله هستم و فرزند پسری 12 ساله دارم که اصلا نمی توانیم با هم ارتباط برقرار کنیم البته خودم به این موضوع که در رفتار من مشکلاتی وجود دارد را می دانم ولی با توجه به دانسته های خود قادر به تغییر وضعیت و رفتارم با فرزندم نیستم . دائم فکر می کنم که دست خودم نیست که چگونه رفتار کنم شاید نیاز به یک روانپزشک باشد تا با دارو آرامش خود را بدست بیاورم اگر چنین است لطفا راهنمایی کنید. من بسیار پرخاشگر ، زودرنج ، حساس هستم بخصوص در رابطه با پسرم بسیار وسواسی شده ام فکر می کنم باید در همه ی مراحل زندگی موفقترین باشد و این فکر دائم مرا و فرزندم را آزار می دهد. خیلی تلاش کرده ام که این حساسیت را کم کنم مشورتهای دوستان و خواهر و برادر کارساز نبوده و مدام به او و خودم فشار وارد می کنم.  با تشکر
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    محسن عزیزی آواتار ها
    سلام

    خوش آمدید

    آیا در زندگی خودتون هم این وسواس رو به خرج می دهید؟ یا فقط به نسبت به فرزندتان دارید؟

    آیا والدین خودتان از شما انتظارات بالا داشتند؟

    ببینید علائم زیر رو چقدر دارید؟

    جاه طلبی: تمایل به جاه طلبی و موفقیّت همراه با خودارزشیابیهای انتقادی افراطی و عدم اعتماد به نفس

    ترس از بازنده بودن: شکست را با از دست دادن ارزش شخصی برابر دانستن

    ترس از اشتباه کردن

    ترس از نارضایتی: وحشت و ترس و نگرانی از عدم رضایت دیگران

    تفکرهمه یا هیچ: کار باید کامل انجام بشود.

    ناامیدی

    تاکید بسیار بر روی بایدها
    پاسخ با نقل و قول

  3. ارسال:3#
    موج آبی آواتار ها
    سلام دوست عزیز
    میشه یه مثال بزنین در مورد بحث های خودتون با پسرتون چه حرفایی رد و بدل میکنین چه احساسی دارید حین بحث/
    پاسخ با نقل و قول

  4. ارسال:4#
    با سلام و تشکر
    اگر بخوام بطور خلاصه بگم جاه طلب نیستم ولی همانطور که اشاره کردید در کودکی خیلی چیزها را نداشتم محبت مادر و پدرم خیلی کم شاید هم اصلا نبوده بله به تایید دیگران زیاد اهمیت می دم ، همیشه ناراضی هستم از همه چیز ، ناامید نیستم تاکید بر بایدها دارم همیشه می ترسم که اشتباه کنم والدینم در واقع هیچوقت منو نمی دیدن . ولی دلم می خواد پسرم بهترین باشه تو رفتار تو درس تو همه چیز می دونم این اشتباهه ولی این حس اشتباه بودن رفتارم فقط موقع خواب به سراغم می یاد تو بیداری اصلا به اشتباه بودنش فکر نمی کنم وقتی پسرم می خوابه نگاش می کنم و فکر می کنم خیلی دارم بهش فشار می یارم ولی وقتی بیدار می شه دوباره همون رفتار و ادامه می دم . انگار دست خودم نیست هر کاری می کنم که این طرز فکر رو از خودم دور کنم نمی تونم خیلی دارم عذاب می کشم در ضمن پسرم از این همسرم نیست هر کاری می کنم که پیش او به پسرم توهین نکنم تا او هم این کارو نکنه نمی تونم ناخداگاه شروع می کنم به گفتن کارهای مثلا بدی که پسرم کرده و او هم شروع به توهین می کنه . پسرم وارد 12 سالگی شده خوندم که این سن خیلی حساسه ولی نمی تونم اصلاح کنم . لطفا کمکم کنید. با تشکر از وقتی که برای مشکل من می گذارید. 
    پاسخ با نقل و قول

  5. ارسال:5#
    محسن عزیزی آواتار ها
    سلام

    بسیارخوب

    ممکنه این رفتار شما با فرزندتون، ناشی از این باشه که بتونید با موفقیت پسرتون، چیزهایی که دوست داشتید رو به دست بیارید. ممکنه جا به جایی خشم شما به دیگران باشه به روی فرزندتون.

    پس، شما باید ابتدا خودتون رو بیشتر بشناسید. از خودتون بگید، از چیزهایی که دوست داشتید به دست بیارید. از موانعی که بر سر راهتون بود(خانواده، شرایط محیطی و ...)

    از احساساتتون نسبت به والدینتون؟

    دوست داشتید با موفقیت خودتون، چه چیزهایی رو به دست بیارید که نشد؟
    پاسخ با نقل و قول

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •