تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




عصبی بودن فرزندم زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:alizo
آخرین ارسال:hamid.va
پاسخ ها 7

عصبی بودن فرزندم

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    با سلام
    همون طور که توی تالار مشکلم رو گفتم شوهرم به دلیل ارتباط تلفنی که با دخترها داره باعث ایجاد اختلاف های زیادی بین ما شده بود البته چند وقت شده که دیگه دعوا نمیکنیم ولی قبلا خیلی دعوا میکردیم فرزندمک 6 ساله شه و پسره خیلی عصبی شده دائم لباساش رو توی دهنش دارم حتی دکمه های فلزی لباساش رو با دندوناش میکنه ،تا کسی بهش حرفی میزنه که مطابق میلش نیست دو طرف سرش رو میگیره و شروع به داد زدن و جیغ زدن میکنه بعضی وقتا زارزار گریه میکنه خیلی دل نازکی داره بدجور به من وابسته بود با اینکه سرکار بودم ولی احساس عاطفی خاصی بهم داشت وقتی خواهرش هم به نیا اومد اون رو خیلی دوست داشت البته حالا هم داره اما اگه نارحت بشه سریع شروع به زدن اون میکنه قبل از تولد خواهرش شبا میخواست بخوابه دست منو محکم توی بغلش میگرفت و میخوابید ولی از چند وقت قبل از تولد خواهرش سعی کردم این عادت رو فراموش کنه که موفق هم شدم حتی شبها کنار بچه کوچکم هم نمی خوابم تا یه دفعه پسرم یادش نیاد و نارحت بشه ولی نمی دونم چه کارش کنم که از این حالت دربیاد توی مهد میگن خیلی منزوی شده و عصبی .البته لازمه بگم خیلی هم فضوله به خاطر این فضولیش خیلی وقتا خیلی ها باهاش دعوا میکنن و بدجور عصبی تر میشه یه روز پدرشوهرم باهاش دعوا کرد و میخواست اینو از خونه شون بیرون بندازه یا یه دفعه برادرشوهرم میخواست اینو از ماشینش پیاده کنه که خیلی فضولی میکرد البته این موارد زیاده که همش رو نمیشه نام برد ولی درحالت کلی بچه م هیچ کس رو نداره که ازش حمایت کنه خودم هم بی تقصیر نیستم چون از مشکلات خونه این قدر عصبی میشم که فکر بیچاره بچه م رو نمیکنم ولی نمی دونم چه کار باید بکنم که از این حالت دربیاد پیش روانشناس هم رفتم بهم گفت 90 درصدش بعد از رسیدن آرامش من درست میشه ولی من با مشکلات خونه نمی تونم به آرامش برسم ممنون میشم راهنمایی م کنین
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    سلام
    خوش اومدید به همیاری
    من مشاور نیستم مشاورا بیان زود ج میدن
    ولی من فک میکنم پسرتون به توجه نیاز داره منظورم اینه که قبل اینکه کاری کنه که باعث جلب توجه شما بشه شما باید بهش توجه کنید
    بهش محبت کنید
    باهاش حرف بزنید راجع به همه چیزایی که مربوط به اون میشه مثلا وسایل بازیو...
    یا همیشه وقتی باهاشید به نظرم بهش دقت کنید
    سعی کنید همش باهاش صبحت کنید مثل 1 دوست گاهی حتی از سرکارتون براش حرف بزنید و اونو حساب کنید گاهی بهش بگید خ خوشحال پسری مثل تو دارم...
    اینکارو قبل رفتارای بدش باید انجام داد ....
    این نظر من بود
    پاسخ با نقل و قول

  3. ارسال:3#
    موج آبی آواتار ها
    سلام
    دوست عزیز شما خودتون برای حفظ ظاهرتون هم شده توی خونه خود دار باشید و حیط گرمی برای همسرو فرزندانتون ایجاد کنید وقتی والدین با هم بحث می کنن این طور مسایل ایجاد میشه
    زن در منزل آینه ی بقیه افراده اگر شما بتونید شاد و پرو انرژی باشید این انرژی به دیگران هم وارد میشه و اگر مایوس باشید متقابلا دیگران هم از شما انرژی منفیدریافت میکنن
    انرزیتونو از ورزش موزیک و عبادت دریافت کنید و بعد از اون به فرزندان منتقل کنید و با فرزندتون به پارکو شهربازی و محیط های تفریحی شاد برید ازش نظر بخواید باهاش بازی کنید ان شااله به حالت طبیعی برمی گردند.
    پاسخ با نقل و قول

  4. ارسال:4#
    سلام اگر مشاور برا فرزندتون پیدا کردید به منم معرفی کنید. چون مشکل پسرمن هم کمی شبیه پسر شماست با این تفاوت که از سیستم پیله کردن به دیگران استفاده میکنه
     
    پاسخ با نقل و قول

  5. ارسال:5#
    سلام
    چند سالشه؟
    این رفتار پسرتون میتونه از روی کم خونی ... انگل...وحتی در بعضی موارد کودکان دچار افسردگی میشن...و اضطراب
    افسردگی کودکان یکی باعث میشه که کودک گوشه گیر بااشه و یک حال دیگه عصبی و زود رنج باشه
    کودکتون به دلیل دعواهای شما تحت تاثیر قرار گرفته و این حالات را بروز میده...
    سعی کنید که جلوی کودکتون حتی با صدای بلند بحث نکنید...اینکه کودکتون لباسشا میخوره و دکمه هاشو گاز میزنه از استرس و داشتن اضطراب...
    توجهتونا چند برابر کنید و حتما به روانشناس کودکان مراجعه کنید...
    و این که به کودکتون کم توجهی میشه  به این دلیل دلیله که  شما در جمع تکیه گاهش نیستید و بهش احمیت نمیدید
    شما بچتونا بزرگ کنید و تکیه گاهش باشید...تا در مشکلات به شما پناه بیاره و گرنه از اینم تنها تر میشه
    پاسخ با نقل و قول

  6. ارسال:6#
     پسرم امسال کلاس اوله ولی از سال گذشته تا حالا رفتارش تغییر نکرده علاقه ی خاصی به فوتبال داره ولی خیلی ترسو شده اصلا حاضر نیست حتی توی ماشین روی صندلی عقب تنها باشه یا توی روز توی حیاط یا توی اتاق تنها بره مشکلات عصبی بودنش هم روز به روز بدتر میشه
    پاسخ با نقل و قول

  7. ارسال:7#
    سلام
    کودکتون در سن حساسی قرار دارن وارد سنی شدن که غیر از توجه به موضوعات و رفتار های اطرافش اونارو تجزیه و تحلیل میکنه...باید حواستون به کودکتون باشه و جلوی اون دعوا نکید
    کودکتون غیر از نیاز به عاطفه ی مادر نیاز به توجه پدر هم دارن ...باید سعی کنید که از شوهرتون بخواید که به فرزندتون توجه کنن ....تفکر بیشتر کودکان از پدرشون مخصوصا پسرا یک فرد قوی و نیرو منده که کودک انتظار داره پدرش پشتش باشه و ازش طرفداری کنه...

    پدرشون باید برای کودک وقت بذارن و باهاش بازی کنن ...
    سعی کنید وقتی کودکتون از مدرسه میاد با خوشحالی و روحیه مثبت از مدرسه ازش سئوال کنید و میحیط خونه را امن و ارام براش آماده کنید...
    پاسخ با نقل و قول

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •