سنش کم نیست. چهل و چند سالی دارد. ولی اصلا عین خیالش نیست. از صبح تا شب را عین بچه ها سر می کند. بدون هیچ کار و تلاشی. انگار خونش از بقیه رنگین تر باشد یا دیگران جان اضافه داشته باشند تا امور او را ضبط و ربط کنند. اگر زیاد پی کارش را بگیری عصبانی می شود و آن وقت دیگر نمی شود و آن وقت دیگر نمی شود حتی با او حرف زد. متاسفانه فکر می کند اگر پول کافی به ارث برده باشد، دیگر لازم نیست به کاری مشغول شود . می گوید تحمل آقا بالاسر را ندارم برای همین هم مدرسه را ول کردم. به من بگویید با او چه کنم؟
امام باقر(ع) فرمودند:«ایاک والکسل و الضجر فانهما مفتاح کل شر» از تنبلی و بی حوصلگی بپرهیز، زیرا که این دو کلید هر بدی می باشند. 1 و همچنین فرمودند : «انی لابغض الرجل ان یکون کسلانا عن امر دنیاه،و من کسل عن امر دنیا فهو عن امر آخرته اکسل»
من مردی را که در کار دنیایش تنبل باشد مبغوض می دارم و کسی که در کار دنیا تنبل باشد، در کار آخرتش تنبل تر است.
2 
هر روز ظهر از خواب بیدار می شود و با اکراه صبحانه می خورد. بعد آرام ارام آماده می شود تا برود بیرون و هوایی تازه کند. وقت ناهار میلی به خوردن ندارد. هر وقت درباره موضوعی تخصصی صحبت شود ، خودش را به بی خیالی می زند چون هیچ تخصصی ندارد. اگر قرار شود کاری دسته جمعی صورت بگیرد ، غیب می شود . شده است بلای خانه. تنها هنری که دارد کم حرف زدن است که آن هم بدلیل بی اطلاعی است. 
ابوعمروالشیبانی: رایت ابا عبدالله و بیده مسحا و علبه ازار غلیظ یعمل فی حائط له و العرق یتصاب عن ظهره فقلت : جعلت فداک اعطنی اکفک فقال لی: انی احب ان یتاذی الرجل بحر الشمس فی طلب المعیشه.
ابو عمر الشیبانی نقل می کند:«امام صادق (ع) را دیدم که دستش بیلی بود و ازاری ضخیم بر تن داشت و در بوستان خود کار می کرد و عرق از پشت او سرازیر بود. عرض کردم: فدایت شوم! اجازه بدهید من به جای شما کار کنم. فرمود: من دوست دارم که مرد برای تامین معیشت خود در گرمای آفتاب اذیت شود.»
3 
نگرانم اگر مادرش خدای ناکرده فوت کند، چه کسی حاضر است با او زندگی کند؟ آن وقت اموراتش را که به هیچ کدام وارد هم نیست چه کسی به عهده می گیرد؟ نه زنی و نه فرزندی. خدا عاقبت او را به خیر کند.
 
امام حسن (ع) فرمودند: یابن آدم انک لم تزل فی هدم عمرک منذ سقطت من بطن امک، فخذ مما فی یدک لمابین یدیک ، فان المومن یتزود و الکافر یتمتع، و کان (ع) یتلو بعد هذه الموعظه: « و تزودوا فان الزاد التقوی». ای پسر آدم ،زمانی که از مادر زاییده شدی مشغول نابود کردن عمر خود بوده ای، پس از باقیمانده عمر خود برای آینده (عالم آخرت) ذخیره کن، به درستی که مومن از این دنیا زاد و توشه برمی گیرد و کافر خوش گذرانی می کند و بعد این آیه را تلاوت فرمودند: «و زاد و توشه برگیرید،به درستی که بهترین توشه تقوی است.»4[hr]
منابع:
1- میزان الحکمه ، ج 11 ،ص 5186
2- وسایل الشیعه،ج 12 ،ص 3
3- کافی ، ج 5 ، ص 77
4- کشف الغمه، ج 1 ، ص 572

یاسمین کاویانی، هفته نامه زن روز.