تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




مشکل حادمن با دختر سه ساله ام زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:samira bahari
آخرین ارسال:mahsa-m
پاسخ ها 29

صفحه‌ها (3): صفحه 2 از 3 نخستنخست 123 آخرینآخرین

مشکل حادمن با دختر سه ساله ام

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:11#
    PARSABARZEGAR آواتار ها
    سلام.

    دوست عزیز شما اول باید به دنبال موقعیتهای که فرزندتان به این رفتارها دست میزنند را بشناسید و ببینید در چه مواقعی اضطراب ایشان بیشتر میشود و آن رفتارهای که شما دلیل آن هستید باید رفتارتان تغییر کند.

    همان پرخاشگرانه برخورد کردن یکی از عللی میباشد که فرزندان را دچار اضطراب و فشار روانی میکند و همیشه ترس از دست دادن مهر و محبت دارند و این موارد را در رفتارهایشان نشان میدهند.

    تنها بی محبتی نیست که فرزندان را دچار آسیب میکند بلکه محبت های اضافی و بیجا آنها را دچار آسیب میکند و متکی بار میآورند و نمیتوانند رفتارهای جراتمندانه که والدین انتظار دارند بروز دهند.

    پوشش شما هم نباید به گونه باشد که فرزندتان را تحریک به کنجکاوی و سوالاتی کند که در محدوده سنی خودش نباشد.

    یکی از دلایلی که میتواند در رفتار والدین با یکدیگر و حتی با فرزندان تاثیر گذار باشد عدم ارتباط جنسی میباشد. موردی که اشاره کردید : عدم ارتباط جنسی با همسر و بی میلی ایشان هم یه تایپک بزنید تا دوستان به شما کمک کنند.
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:12#
    از توجه شما بی نهایت ممنون طبق توصیه شماچند روزی به رفتارهاش دقت میکنم تا ببینم تو چه مواقعی تشدید یا کمرنگ میشه و باز ازتون راهنمایی میخوام باز هم  از توجهتون ممنونم
    پاسخ با نقل و قول

  3. ارسال:13#
    PARSABARZEGAR آواتار ها
    سلام.

    دوست عزیز  خوبه . میتونید حتی موارد را یادداشت بردای کنید.

    منتظر شما هستیم.
    پاسخ با نقل و قول

  4. ارسال:14#
    چند روز گذشته به رفتارهای دخترم و البته خودم دقت کردم
    نکته ی جالب اینکه همین دقیق شدن من روی خودم و دخترم دو تا نتیجه فاحش داشت که اصلا انتظارشو نداشتم!
    اول اینکه از شدت رفتارهاش خیلی کم کرد!!!
    و دوم این که کمک کرد منم عکس العمل بهتری درموردشیطنت ها ش نشون بدم!
    عذر میخوام که متنم طولانی میشه  اما میخوام نتیجه تحقیق چند روزم با خلاصه کردن تلف نشه
    اول مواردی که رفتارهاشو تشدید میکنه
    1- قبل از من بیدار بشه و منو خواب ببینه یا با هم بیدارشیم و منو خواب آلود ببینه
    2-وقتی بیدار بشه و منو پای کامپیوتر یا مشغول کارای منزل ببینه(حتی تحویل گرفتن هم دیگه بی فایده س!!!)
    3 - وقتی من و پدرش در مورد خودمون یا کارمن یا همسرم و کلا هر چیزی جز دخترمون حرف بزنیم (به خصوص که از صحبتمون بوی دلخوری به مشام برسه)
    4-بیش از همه وقتی من کتاب یا روزنامه بخونم (نکته: من موقع کتاب خوندن خونه هم اگه آتیش بگیره متوجه نمیشم).
    5-وقتایی که من به دلایل فیزیولوزیک زیاد رو فرم نیستم و نمیتونم همپاش ورجه وورجه کنم جیغ بزنم و ...
    6-وقتی مشغول کارم هستم(کار من با کامپیوتره و نیاز به تمرکز بالایی داره) فورا دست منو لیس میزنه تا منفجر بشم!!
    7- از ساعت خوابش بگذره (خوابوندنش خودش پروسه ایه که نگو و نپرس)
    8- وقتی ببازه! توی هر بازی و به هرقیمتی باید برنده باشه اگه تو یه بازی به خصوص کامپیوتری گمان کنه که میبازه بیش از حد مضطرب میشه بارها جلوش باختم تا بدونه مهم نیست اما اثرش مقطعی بوده تو بازی با من و پدرشم باختنش مساویه با جیغ و داد و کتک زدن طرف مقابل! یا گریه و غمباد!
    مواردی که رفتارهای ناراحت کننده ش رو کاهش میده
    1- اگه صبح رو خوب شروع کنه حد اقل 50%از اون کارهای منفی کم میشه یعنی اگه وقتی بیدار میشه من قبل از اون بیدار باشم و با قربون صدقه وخوشرویی بغلش کنم وبا شوخی بازی از تخت بیارمش بیرون اون روز رو کلا بهتره
    2- وقتی تو محل کار یا دانشگاه پدرش اتفاقات مثبتی بیوفته و پدرش فول شارژ بیاد خونه.
    3- وقتی باهاش مشغول بازی یانقاشی یا آموزشم(کلا وقتی تمام حواس و توجهم به اونه).
    4- وقتی وارد پارک میشیم تا لحظه ای که میگم دیگه باید بریم.
    5- تعریف و تمجید رو هم خیلی دوست داره و وظیفه ی منو پدرش میدونه که دائما تملق گوی اون باشیم!
    نتیجه ای که خودم گرفتم اینکه اون توجه تمام و کمال و 100% منو پدرش رو میخواد که از اونجا که منم آدمم و احتیاجات روحی خودمو دارم ممکن نیست و نمیدونم راهکارش چیه؟  البته بعضی کارها رو سعی خواهم کرد انجام بدم مثلا قبل از اون بیدار باشم و نزدیکای بیدارشدنش کامپیوتر رو خاموش کنم و کتاب متابو جمع کن مو از بحث و تنش جلوی اون بیشتر از قبل بپرهیزم.ضمنا لباسم رو هم کاملا پوشیده کردم که شاید بی تاثیر نبوده باشه.
    شدیدا منتظر تحلیل و  نظرات شما هستم.

     
    پاسخ با نقل و قول

  5. ارسال:15#
    PARSABARZEGAR آواتار ها
    سلام.

    خانم سمیرا جای تبریک داره که شما اینقدر به تربیت فرزند خود اهمیت میدهید.

    همان طور که خود شما توجه کردین   هر چند که شما  گفتین از محبت کردن به ایشان دریغ نمیکنید ولی ایشان نیاز به مهر و محبت و توجه کردن و مورد تایید قرار گرفتن دارد که میتواند ناشی از احساس ترس درونی باشد که با ناخن جویدن نشان میدهد.

    شما و شوهرتان با توجه کردن به ایشان و پرهیز از مقایسه کردن و تنبیه کردن و سرزنش کردن  به ایشان احساس بزرگی بدهید و ایشان را در کارها دخالت دهید (به ایشان مسولیت بدهید). شوهرتان نباید مسائل و مشکلات کاری را به خانه بیاورد و مخصوصا در رابطه با دختران این مسائل را بروز دهند . ایشان باید مهر و محبت بیشتری به دخترتان داشته باشند و هم بازی ایشان شوند و محبت به ایشان نشان دهند.

    یادتان باشد ضمن مهر و محبت به ایشان این مهر و محبت به جا باشد و افراطی نشود چرا که باعث وابستگی بیش از حد میشود.

    در چند رفتاری که خودتان به آنها اشاره کردین که باعث خشم و نارحتی فرزندتان میشود تجدید نظر بکنید.(کامپیوتر - روزنامه خواندن - مشاجره در حضور فرزند)

    از مسوولیت دادن به فرزندتان با گفتن مواردی که باید رعایت کند دریغ نکیند اما سختگیری نکیند.

    خواندن کتاب تربیت اثربخش ترجمه مهدی قراچه داغی فراموش نکنید.

     
    پاسخ با نقل و قول

  6. ارسال:16#
    متاسفانه من مرز محبت کافی و اضافی رو نمیدونم!
    گمانم در مورد همسرمم تو مقطعی چنین رفتار افراطی و تفریطیی رو داشتم و الان متوجه آسیبش میشم.
    کتاب رو در اولین فرصت تهیه میکنم و اگه دخترم اجازه داد میخونم
    مسولیت دان روش خوبیه اما دختر من از پذیرش مسولیت سر باز میزنه مثلا دستمال سفره رو دم دست میزارم و ازش میخوام بیارتش سر میز اما میگه خسته م نمی تونم!!
    یا میخوام لوازمش رو جمع کنه میگه دیگه نمیخوامشون میتونی بریزیشون دور!! کلا استاد بهانه آوردنه! گاهی باورم نمیشه 3 سالشه!بهانه هاش واقعاحرفه ایه!
    آیا منطقیه من به خاطر فرزندم خودم رو از کار و مطالعه محروم کنم؟! خواهشا و لطفا بازم منو راهنمایی کنید البته با مثال.
    پاسخ با نقل و قول

  7. ارسال:17#
    فرمودید سرزنش مقایسه و تنبیه ممنوع
    سرزنش و مقایسه رو چشم اما یعنی تنبیه استاندارد مثل محروم سازی ، نادیده گرفتن، زود به تختخواب فرستادن، حبس 1 دقیقه ای تو اتاقش و... هم ممنوع؟
    پاسخ با نقل و قول

  8. ارسال:18#
    PARSABARZEGAR آواتار ها
    سلام.

    خانم سمیرا شما در تربیت فرزند خود باید شیوه فرزند پروری مقتدارنه را اعمال کنید یعنی نظارت و کنترل و مهر و محبت بجا باشد زمانی که فرزندتان نیاز به مهر و محبت دارد به ایشان بدهید و همچنین از کنترل و نظارت بر رفتارهای ایشان دریغ نکنید .

    سردرگمی فرزند شما از گفته های والدین میتواند آسیب های در پی داشته باشد . در خواسته ها و نیازهای خود را از فرزندتان باید یکجور و هماهنگ کنید . نه اینکه شما یک چیز بخواهید و شوهرتان چیز دیگری.

    از اینکه فرزندتان یک استاد بهانه آوردن لقب میدهید میتوان تقریبا این رفتارها را در شما والدین ایشان هم شاید به نوعی دید .چرا که فرزندان در این سن الگوی خود را والدین خود قرار میدهند.

    اعمال تنبیه بدنی در فرزندان آسیبهای زیادی در پی دارد که مهمترین آنها احساس حقارت در فرزندان میباشد. و خود را بی ارزش به حساب آوردن.

    شما یک برنامه را برای ایشان با همکاری خودش بریزید مثلا بگویید برو تخت را مرتب کن تا بعد باهم تلویزیون ببینیم. اگر این کار را نکرد آن وقت محرومش کنید از دیدن برنامه کودک.

    حبس کردن در اتاق ناخودآگاه برای فرزندان احساس ترس و عدم امنیت را بوجود میاورد . بهتر است همان اصل محروم سازی را انجام دهید.

    خودتان را از مطالعه محروم نکنید مواقعی فرزندتان در حال دیدن برنامه مورد علاقه خود و بازی هست شما مطالعه کنید ولی یادتان نرود در این مواقع از بی توجهی به ایشان بپرهیزد و ایشان را تشویق کلامی  و غیر کلامی کنید.  
    پاسخ با نقل و قول

  9. ارسال:19#
    دیگه درمونده شدم حس میکنم یه مادر بی عرضه و بی دست و پام!
    هرچی در طول هفته تلاش کردم در عرض یه جمعه پدر دختر به باد دادن رفت!!
    تموم شیطنت ها و رفتارهای آزار دهندش رو دیروز از سر گرفت.
     حس میکنم وقتی پدرش حضور داره از من متنفر میشه!
    دیروز شاید بیش از ده بار با اون دستای فسقلیش منو زد ! از دست زدن به سینه ی من جوری که معلوم بود قصد عصبانی کردنمو داره هم که اصلا فرو گذار نکرد!
    رفتارهاش جلوی پدرش درست عکس خواسته ها و شیوه  ی تربیت منه
    پدرشو که میبینه انگار یه هو پوست میندازه، میشه یه قلدر به تمام معنا !پدرش هم که با کمال میل میشه غلام حلقه به گوش منم که می خوام خلاف روشم عمل نکنم دیو دو سر جلوه میکنم!
    به خدا دیگه کم آوردم هرچی جون میکنم دخترم ایده ال باشه انگار خراب تر میکنم.
    نمیدونم شاید باید برم خودمو اصلاح کنم !؟
    دارم دوران جوونی خودم و بچه گی دخترمو گند میزنم!
     شاید باید بی خیال تربیت و اصول و مقررات و هرچی کتابه بشم
    دارم دیوونه میشم خیلی خسته م
    همسرم میگه تو باید بری خودتو درمان کنی مگه ماها با این اصول و روشها بزرگ شدیم بزار بچه بچه گی ش رو بکنه ما هم وظیفه مون فقط خدمت گذاریه!
    و واقعا هم بهش خدمت میکنه.
    انگار داره بین من و یه بچه سه ساله سر تصاحب باباش رقابت پیش میاد خنده دار نیست!!

     
    پاسخ با نقل و قول

  10. ارسال:20#
    PARSABARZEGAR آواتار ها
    سلام.

    دوست عزیز اولا شما و شوهرتان باید در تربیت فرزند خود هماهنگ باشید و یک شیوه تربیتی را اعمال کنید و این ناهماهنگی باعث مشکلات بعدی هم میشود.

    اما یک نکته که شما باید به آن توجه کنید اینکه فرزند شما در سنی هست که پدر و مادر باید در این سن بیشتر از طریق تصویرسازی و با مهر ومحبت خواسته هایشان را از فرزند بگیرند.
    و اینکه این دختر شما الان در این سن به جنس مخالف خود علاقمند هستند و دوست دارند شما را حذف کنند و پدرشان را تصاحب کنند .

    شوهرتان باید با  استفاده از جملات محبت آمیز و مهربانی  و رفتارهای مختص به این سن فرزندتان برخورد کنند .

    شما هم این عصبانیت را با مهربانی جایگزین کنید و به فرزندتان توجه و مهربانی بکنید و آرامش خود را حفظ کنید.
    پاسخ با نقل و قول

صفحه‌ها (3): صفحه 2 از 3 نخستنخست 123 آخرینآخرین

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •