سبقت سینمای وطنی از ماهواره‌ها در ترویج علنی فحشاء
ژانر فاحشه‌ها ، فرزند جديدالولاده سينماي ما

--------سينمايي كه ديگر اسلامي نيست به نمايندگي از اپوزيسيون غرب‌زده ولنگار و بي‌تعهد و بي‌تدين و لجام‌گسيخته که تشکيل دهنده بخش محدودي از مرفهان تهراني است فيلم مي‌سازد.----------

پایگاه خبری انصارحزب الله: ما بر اساس عقل سليم يک مسلمان شيعه، امر حادث در عرصه سينما را همچون موارد ديگر با مباني فقه پوياي خود بررسي و انطباق مي‌دهيم و در صورت مغايرت، امر به معروف و نهي از منکر نموده و ساير اقدامات قانونمند لازم را جهت حفظ نظام عزيزمان انجام مي‌دهيم 
دراين راستا احراز خادم ناآگاه يا خائن امر مهمي است که به عهده نهادهاي امنيتي و دستگاه محترم قضائي است. 

گروهي که در لباس مسئولين، عملکرد آنان با تحميل شيوه زندگي قشر مرفه تهران و سپس تبليغ اين شيوه زندگي با استفاده از هنر سينما به کليه مخاطبان ديگر، جاي نگراني از ماهواره و کانال‌ فارسي‌وان را باقي نمي‌گذارد. 

چنانكه برخي از فيلم‌هاي معاصر ساخت داخل خزنده و خطرناک‌تر از توليدات آن سوي آبي عمل مي‌کنند؛ زيرا از ديدگاه بسياري افراد چون داراي مجوز از مبادي رسمي است لذا اثري فاقد ضرر و مشروع تلقي مي‌گردد. 

آثاري كه به طور مشخص طي سالهاي اخير در قالب سه ژانر تاسيسي جديد قابل بررسي است. 
۱- ژانر تعدد زوجات (عقد موقت) 
۲- ژانر زناي محصنه 
۳- ژانر زندگي فاحشه‌ها! 

اين ۳ ژانر در قالب مشروع بودن روابط شخصيت‌هاي نامحرم فيلم به شکل حساب شده و به‌واسطه به تصوير کشيدن نگاه‌هاي معنادار، لذت برقراري رابطه جنسي مضاعف و بيان قربان صدقه رفتن‌هاي ولنگارانه، اباحي‌گري را به هرزگي به قالب مزاح وارد نموده و سپس مولفه‌هاي جانبي جنايي و يا جرايمي مانند کلاهبرداري، زن‌‌بارگي را در خلال ‌آن آموزش مي‌دهد! 

بر اين اساس، هرزگي کلامي و رفتاري به سکس پنهان و سپس به عيان تبديل شد، تا به مرحله رفتن داخل اتاق خواب و خاموش شدن چراغ خواب بينجامد و با خنده معنادار تماشاگران ناآگاه در سينما همراه باشد. 

در ژانر خيانت که با توليد آثاري با مضمون عشق‌هاي مثلثي شکل گرفت به اشکال مربعي و گاه در فيلمهاي کمدي يا مضمون جانبي جنايي و اجتماعي! به معکبي تغيير شکل داد! و نماد خانواده ايراني را خيانت معرفي نمود! 

فيلم «نقاب» زن‌بارگي را آموزش ‌داد، «تسويه حساب» جامعه مردان خائن را به تصوير کشيد، «زنها شگفت‌انگيزند» شکوه خيانت زن به مرد و مرد به زن را روي پرده برد. 

«سعادت‌‌آباد» نمونه بارزي است که يکي از زنان متاهل با مرد متاهل ديگر که همسر دوست صميمي‌اش هم هست رابطه نامشروع دارند. همسر مرد خائن صراحتا مي‌پرسد تو چرا با آن زن که شوهر دارد رابطه داري؟ و در همان وضع مرد از همسرش پول‌ مي‌گيرد تا به همسر زني بدهد که با او رابطه نامشروع دارد! و صحنه‌اي که مرد متاهل به زن شوهردار نگاه عميق عاطفي (بخوانيد شهواني) مي‌کند، در برنامه هفت توسط مجري اينگونه مورد ستايش قرار مي‌گيرد که «او چقدر هنرمندانه از عهده آن نقش و آن صحنه برآمد!.» 

آيا رسالت هنري اين بود که چنين گناه کبيره‌اي را مردود سازند يا فقط به تصوير کشيده و همه نوع قضاوت را به عهده مخاطب گذارند؟! 

بنابراين به درستي بايد با استناد به موارد و مصاديق خيانت در سينما طي سالها و با شدت بيشتر در ماه‌هاي اخير، ژانر خيانت را هنر تاسيسي و اختصاصي سينماي بعد از انقلاب در دوره تصدي منتطران حرفه‌اي ظهور دانست. 

وقتي سخن از ژانر فحشا به ميان مي‌آيد شايد اين ايراد به دنبال آن مطرح شود که اين موضوع اساسا صحت ندارد. 

اما وقتي دوربين به داخل اتاق خواب راه مي‌يابد، به تختخواب مي‌رسد، آرايش قبل از رابطه جنسي زن مقابل آينه و سپس مرد درحال انتظار براي برقراري رابطه با او را که روي تخت دراز کشيده به نمايش مي‌گذارد، وجود اين ژانر اثبات و مفهوم عيني مي‌يابد. زماني که مقدمات گفتاري و رفتاري يک رابطه جنسي با بي‌شرمي و گستاخي از نوع هرزگي و زن‌بارگي به شکل پرحجمي به نمايش درمي‌آيد، ترديدي در مورد صحت تولد ژانر فحشا باقي نمي‌ماند. 

تجلي ژانر فحشا را مي‌توان در فيلم‌هاي» حوالي اتوبان» و «اخلاقتو خوب کن» ديد که علنا زندگي يک فاحشه را به تصوير مي‌کشد. رفتارهاي اجتماعي يک فاحشه، ارتباطات وي با اشخاص، آرايش کردن او، لباس پوشيدنش و الي آخر، سکانس‌هايي است که امروز ژانر فحشا به تصوير مي‌کشد. 

« فاحشه‌هاي خوب» شخصيت‌هاي جديدي هستند که در فيلم‌هايي مانند «اخلاقتو خوب کن» با يک زيرمايه مذهبي از نوع برزخي به مخاطب معرفي مي‌شوند. فاحشه‌اي که بيشتر جيب مي‌زند و از زني‌ سالخورده پرستاري مي‌کند. 

در فيلم در «حوالي اتوبان» فاحشه‌اي که ديگر بازنشسته شده! و ظاهرا ازدواج نموده است با دوست سابقش که او هم فاحشه است مواجه شده و با ورود اين شخصيت به داستان بخشهاي بيشتر فيلم به پردازش اختصاصي شخصيت يک فاحشه مي‌پردازد! 

حال بايد از معاونت سينمايي و هيات ارزشيابي پرسيد به راستي لزوم شناخت شخصيت يک فاحشه براي مخاطب عام چيست؟ 
سينمايي كه ديگر اسلامي نيست به نمايندگي از اپوزيسيون غرب‌زده ولنگار و بي‌تعهد و بي‌تدين و لجام‌گسيخته که تشکيل دهنده بخش محدودي از مرفهان تهراني است فيلم مي‌سازد. 

شايد لازم باشد اين قشر از وزير ارشاد و معاون سينمايي‌اش به خاطر نقش‌آفريني در تولد دوباره فحشا در سينماي پس از انقلاب اسلامي تقدير كنند. و البته مردم متدين انقلابي نيز به محضر حضرت ولي‌عصر(عج) و امام راحل و شهدا تسليت عرضه دارند.

منبع:هفته نامه یالثارات الحسین(ع)