حرف های درستی می زد. هر چه می گفت صحیح بود و همه هم این را می دانستن. تنها عیبی که داشت لحن گفتارش بود. آنقدر آمرانه و متکبرانه صحبت می کرد که کمتر کسی در برابرش تاب می آورد. دلت می خواست روی کلامش با آدم دیگری باشد و تو را مخاطب قرار ندهد. به قدری درشت و با کلمات نا مناسب حرف می زد که همیشه در آخر کار اطرافیان نظر او را نمی پسندیدند و کار دیگری انجام می دادند. یکبار دوستانه به او گفتم عیب کارش کجاست. اخم کرد و گفت: حرف حق را همین جوری باید فهماند. شماها حرف حساب حالیتان نمی شود.
----------------------
شکی نیست که غلظت و درشتی در گفتار و کردار، صفتی است خبیث و باعث نفرت مردمان از آدمی می گردد و منجر به اختلال امر زندگانی می شود و از این جهت آفریدگار عالم در مقام مهربانی و ارشاد به پیغبر خود (ص) فرمود: «ولو کنت فظا غلیظ القلب لانفضوا من حولک» یعنی «اگر بد خوی سخت دل باشی مردم از دور و کنارتو متفرق می گردند» و از بعضی اخبار مستفاد می شود که غلظت و درشت خویی باعث سلب ایمان و دخول جند شیطان می گردد.1
--------------------------------------------------------
هفته پیش با دوستان، دوره ای داشتیم و به همراه خانواده رفته بودیم منزل همان دوست بد صحبت . برایم جالب بود، پسر کوچکم که برای بار اول او را می دید، آخر مهمانی وقتی برگشته بودیم خانه به من گفت: چرا دوستت آنقدر دعوا میکنه. مگه میخواد قهر کنه؟
حتی یک بچه کوچک هم فهمیده بود که این نوع حرف زدن نتیجه اش دوری است و ثمره ای به جز کدورت ندارد. اگر چه معمولا نظرهایی که می دهد بهترین پیشنهاد است ولی من هم کم کم دارم فکر می کنم دیگر صلاح نیست با خانواده ام بروم آنجا چون ممکن است نوع رفتار او روی ذهن فرزندم تأثیر بدی بگذارد.
 ----------------------------------------------
بر هر عاقلی واجب است که نهایت دوری را از این صفت داشته باشد و هر کاری که می خواهد بکند یا هر سخنی که می خواهد بگوید اول در آن فکر کند و خود را محافظت نماید که غلظت و بدخویی از او صادر نشود و فضیلت رفق را به یاآورد و خود را برآن بدارد تا ملکه او گردد. از این جهت سید رسل (ص) فرمودند که: «نصف از آن نیکوتر نیست» و امام کاظم (ع) فرمودند: نصف عیش و زندگانی آدمی رفق و نرمی است». 2
[hr]
 منبع:

1-معراج السعاده صفحه 207
2- همان صفحه 208

یاسمین کاویانی، هفته نامه زن روز