دو معیار برای فرزند نمونه

 هر پدر و مادري تلاش مي كند فرزندي نمونه داشته باشد اما براي اين كار نيازمند داشتن معيارهاي مناسبي است تا بتواند بر اساس آن به تربيت فرزندش همت بگمارد در غير اينصورت ارزيابي ها در اين مورد غلط و اشتباه شده و در امر تربيت با مشكلات متعددي روبرو خواهيد بود. در اين مطلب به دو خصوصيت عمده و مهم كه نقش اساسي در تشكيل شخصيت فرد دارد مي پردازم : 

داشتن اعتماد به نفس خوب :اعتماد و اتكاء به نفس در سازندگي و معرفي شخصيت هر انساني به ديگران سهم عمده اي دارد اما اعتماد به نفس كه در يك كلام همه چيز كودك است زماني در او بوجود مي آيد كه والدين متناسب با توانايي ها و استعداد هاي كودك نقاط قوت و مثبت او را شناسايي كرده و تقويت نمايند در اينصورت است كه او قادر خواهد بود در همه امورات مربوط به خود از جمله انجام دادن مسئو ليت هايش و ارتباط با گروه همسالان و دوستانش ارتباط موثر و منطقي داشته باشد.مادران عزيزي كه در محبت به كودك افراط مي كنند دست فرزندشان را مي گيرند تا مبادا زمين بخورد يا زحمت لقمه فرزندشان را نيز خودشان مي كشند و لقمه آماده را در دهان كودكشان مي گذارندو يا شب ها فرزند خود را در كنارشان مي خوابانند و..... به خيال خودشان در حق آنها لطف مي كنند اما غافلند از اينكه با اين جور كارها اعتماد به نفس كودكشان را شديدآ پايين مي آورند و از آنها كودكاني لوس تربيت مي كنند كه در آينده و در هنگام ورود به اجتماع نمي توانند از عهده و مسئو ليت خود يعني پدر و يا مادر بودن بر آيند و با مشكلات متعدد روبرو مي شوند .والدين گرامي براي اينكه اعتماد به نفس كودكتان تقويت شود:

اولآ: به كودكتان مسوليت كاري بدهيد مثلآ مراقبت از برادر يا خواهر كوچكتر و يا انجام كاري كه از عهده آن بر آيد .

دومآ: بگذاريد كار خودش را خودش انجام دهد .ثانيآ: به او تفهيم كنيد كه چگونگي انجام دادن كار برايتان اصلآ اهميت ندارد بلكه نفس انجام كار توسط  او براي شما خيلي مهم است.كودكي كه مسوليت پذير باشد هرگز دروغ نمي گويد و از زير بار وظايف خود نيز فرار نمي نمايد و اعتماد بنفس با لايي خواهد داشت و هميشه ياد مي گيرد كه انسان با تلاش و فعاليت است كه مي تواند صاحب همه چيز شود و در سستي و تنبلي چيزي جزء فقر و بيچاره گي و تهي دستي بدست نخواهد آورد.هرگز كودكتان را تحقير و سرزنش نكنيد چراكه اين كار شما در بوجود آمدن عقده حقارت در او و پايين آمدن اعتماد به نفس خيلي موثر است پس سعي كني هميشه براي كودكتان مربي و راهنما و مشاور خوبي باشيد نه اينكه براي فرزندتان چوب اتكايي باشيد كه اگر روزي در اثر حوادث روزگار آن را از دست داد با سر به زمين بخورد و قادر به بلند شدن نباشد.ب: خوش برخورد و اجتماعي و با ادب:سعي كنيد در ادب آموختن به كودك نيز متناسب با درك و فهم او اين كار را انجام دهيد به فرزندتان ياد بدهيد سخن انسان اگر پاكي  و عفت نداشته باشد نبايد بر زبان آورده شود به او تفهيم كنيد  ديگران بر اساس سخن و رفتار و اعمال ماست كه  شخصيت و ارزش و اعتبار ما را محک می زنند به فرزندتان بياموزيد كه انسان با خوش خلقي و ادب و بر خورد خوب با اطرافيان خود است كه مي تواند در عمق دل آنها نفوذ كند و.....والدين عزيز با ادب تربيت نمودن كودك به اين معنا نيست كه بعد از مدتي متوجه بشويد كه آن صفا و صميميت و ارتباط كه لازمه هر فرزند و والديني است در بين شما از بين رفته است و جاي آن را روابط خشك و خالي و مقرات پر كرده است.و در خاتمه والدين گرامي هميشه يادتان باشد در ادب دادن به فرزندتان هيچ وقت پا را فراتر از حد اعتدال نگذاريد تا خداي نا كرده در وجود كودك عوارض منفي اخلاقي نداشته باشد و اين جمله فراموش نشود كه :
شخصيت هرگز دادني نيست بلكه هر انساني چه كودك و چه بزرگ متناسب با اعمال و كردار و رفتارش چگونگي شخصييتش را معين و مشخص مي كند.

پس ابتداء كار رفتار خودمان را اصلاح كنيم و پس از آن است كه رفتار و گفتار ما مي تواند الگو و درس عبرت براي رفتار فرزندمان قرار گيرد . موفق باشيد.


منبع: ترنم زندگی