معمولا کسانی از یکدیگر می‌رنجند که از هم توقع داشته باشند و کسانی از هم توقع دارند که یکدیگر را دوست داشته باشند بنابراین زن و شوهری که ازدواج آنها بر اساس مهر و محبت بنا شده است، حق دارند بیش از دیگران از هم برنجند.
 بدیهی است که رنجش، طبیعی است اما باید مراقب باشیم رنجش خود را از همسرمان پنهان نکنیم زیرا رنج‌های کوچک و جزئی به‌ تدریج در روح و روان انباشته می‌شود، به‌طوری که جرقه‌ای می‌تواند، این خشم بی‌پایان را شعله‌ور کند.
 هر سیستم حرارتی یک ترموستات دارد. ترموستات روان ما نیز تخلیه فشارهای درونی است. با آشنایی با شیوه تخلیه فشارهای درونی باید تنش‌های انباشته‌ شده در وجود خود را خارج کنیم. با گفت‌ وشنود می‌توان هر رنجش و دلگیری‌ای را از خود دور کرد، به‌شرطی که با فن گفت‌ و گو و راه رفع دلخوری آشنایی کافی داشته باشیم.
 مذاکره پدیده‌ای نوظهور نیست که بخواهیم آن را توضیح دهیم. ما در تمام لحظات و دقایق زندگی خود با این امر مهم سروکار داریم. هنگامی که با راننده تاکسی بر سر مبلغ کرایه بحث می‌کنیم، زمانی که با مغازه‌دار در مورد خرید جنس چانه می‌زنیم یا آنگاه که قصد خرید اتومبیلی داریم، پس چرا زن و شوهر که از همه به هم نزدیک‌ترند، نمی‌توانند در مواردی با یکدیگر مذاکره کنند؟
 در زندگی زناشویی، دلخوری‌ها، رنجش‌ها، شکایت‌ها و مشاجره‌ها فراوان است. اگر چنین نباشد، باید نگران بود زیرا به یقین رابطه زوج‌ به سردی گراییده و حتما به هم بی‌اعتنا یا دست‌کم، بی‌تفاوت شده‌اند. آنها از هم رنجش دارند، به زندگی یکنواخت خود ادامه می‌دهند اما اگر بخواهند به بهبود روابطشان کمک کنند، باید نحوه بهتر گفت‌وگو کردن را بیاموزند زیرا زندگی مشترک ادامه دارد. در غیر این صورت، ناگزیر برای شناخت طرف مقابل و خواسته‌های او به حدس و گمان متوسل می‌شوند. مشخص است این شناخت نمی‌تواند درونی و عمیق باشد. رنجش‌ها مزید بر علت می‌شود و کار به گوشه و کنایه می‌کشد، به این ترتیب روزبه‌روز رابطه زن و مرد وخیم‌تر خواهد شد.
 چرا مذاکره نمی‌کنیم؟در تمام مراحل فوق، همکلام و هم‌صحبت شدن می‌تواند درهای آشتی را بگشاید. گاه خجالتی‌بودن باعث می‌شود برای رفع دلخوری‌ها قدم پیش نگذاریم و منتظر اقدام طرف مقابل باشیم. گاه از واقعیت فرار و مشکل را رها می‌کنیم و می‌گوییم دیگر حوصله‌اش را ندارم. گاهی هم به‌طور حیرت‌آوری مایلیم دیگران را شبیه خود کنیم درحقیقت به این دلیل که خود تایید می‌شویم. درحالی که معلوم نیست مثل ما شدن درست باشد. وانگهی از کجا معلوم است که همه چیز تغییر کند و شرایط زندگی ما بهتر می‌شود؟
 باید دست از خودخواهی برداریم و بپذیریم رابطه‌ای معقول و موردپسند است که مبتنی بر احترام به عقیده و گفتار طرف مقابل باشد. باید همسرمان را همان‌طور که است، قبول کنیم. برای اینکه به خواسته منطقی‌مان توجه کند، باید به خواسته‌اش احترام بگذاریم. باید به شیوه پسندیده‌ای با او حرف بزنیم. اگر با او صحبت نکنیم، از کجا بداند چه خواسته‌ای داریم؟کسانی که معتقدند از گفت‌وگو نتیجه نمی‌گیرند، باید بدانند با شیوه درست حرف‌زدن آشنایی کافی نداشته‌اند. با گفت‌وگو فاصله‌ها و دلسردی‌ها از بین می‌رود. هر گفت‌وگویی آدابی دارد که اگر به همه نکته‌هایش توجه شود، پایانی خوش خواهد داشت اما اگر با پیش‌بینی و سیاست از قبل تعیین‌شده اقدام به شکوه و شکایت کنیم، چه بسا وضع از آنچه است بدتر هم بشود.
 18 پیش‌شرط مذاکره:این راه‌حل‌ها به شما نشان می‌دهد گله‌گذاری خوب چگونه باید انجام شود :
 1 - یکی از پیش‌شرط‌های مذاکره، رعایت انصاف و منطق است. برای اینکه این مساله را به اثبات برسانید، طرف مقابل را درک کنید. اگر می‌خواهید او را به خوبی درک کنید، باید خودتان را جای او بگذارید. با این کار بهتر می‌توانید به مشکلاتش پی ببرید.
 2 - پیش از اینکه دلخوری خود را با همسرتان در میان بگذارید، ابتدا عین آن را روی کاغذ بنویسید. به این ترتیب سهم خود را در پیشامد بهتر خواهید دید. از سوی دیگر نوشتن ماجرا از ابتدا تا انتها باعث آرامش نسبی‌ می‌شود. در عین حال با یادآوری ماجرا به علت‌های وقوع آن نیز بهتر واقف می‌شوید.
 3 - پیش از صحبت با همسرتان، هرگز موضوع را با دیگران مطرح نکنید زیرا ممکن است گفته‌هایتان را وارونه با شاخ و برگ به او تحویل دهند و وی را علیه شما تحریک کنند.
 4- در ابتدای صحبت تاکید کنید قصدتان از مطرح‌کردن رنجش، رسیدن به حسن‌تفاهم است زیرا قهرهای طولانی و جدال بیهوده است و راه به جایی نمی‌برد.
 5 - پیشاپیش یادآوری کنید شاید اصل ماجرا یک سوءتفاهم باشد و قصدتان از صحبت، رفع آن است. مکررا یادآور شوید در پی حل مشکلات هستید، نه به دست آوردن امتیاز از این راه.
 6 - سعی کنید از نکته‌های مثبت کارهای اخیر همسرتان یا آنچه در او پسندیده‌اید، ذکری به میان بیاورید تا فضای مذاکره صمیمی شود.
 7 - با لحنی دوستان و پرمهر صحبت کنید. در تمام مدت گفت‌وگو مواظب باشید خشمگین نشوید.
 8 - به همسرتان بگویید ممکن است مقصر این ماجرا شما باشید و برای رفع دلخوری اقدام به صحبت کرده‌اید. اگر تقصیری داشته‌اید، حتما آن را به زبان بیاورید و از او پوزش بخواهید. این کارتان جز گفت‌وگو، جو را هم بهبود می‌بخشد و همسرتان فکر نمی‌کند محاکمه‌ای در کار است. در ضمن او نیز به نوبه ‌خود آماده پذیرفتن اشتباهش می‌شود.
 9 - ضمن حل مسایل سعی کنید حرف‌هایتان را با زخم زبان، کنایه، تحقیر، تمسخر و تخطئه بیان نکنید زیرا وضع از آنچه که است، بدتر می‌شود. یک گفت‌وگوی خوب، از تهدید، ارعاب و حمله‌ به دور است، یعنی شخصیت همسرتان را در هم نشکنید و زیر سوال نبرید. اگر چنین کردید، باید بدانید دیگر هیچ امیدی به ادامه مذاکره و در نهایت نگرش و مصالحه نخواهد بود.
 10 - هرگز همسرتان را با دیگری مقایسه نکنید. اگر قرار است مقایسه‌ای در کار باشد او را با خودش مقایسه کنید.
 11 - از دلخوری‌ها و رنجش‌های کوچک شروع و از گذشته‌های دور یاد کنید. پس از رفع دلخوری، همسرتان را وادار نکنید به گناهش اعتراف کند یا از شما عذر بخواهد. این غرورش را می‌شکند و او را جری خواهد کرد.
 12 - از یکدندگی و لجاجت بپرهیزید. اگر حین گفت‌وگو مشکلتان حل نشد، بگویید بهتر است زمان دیگری درمورد این مساله صحبت کنیم. بهتر است لحن کلامتان طوری باشد که تلویحا طرف مقابلتان خود تشویق شود زمان بعدی را تعیین کند. در این صورت بی‌درنگ از آن استقبال کنید.
 13 - عصبانیت هنگام مذاکره نه‌تنها شما را بی‌منطق و انصاف جلوه می‌دهد، بلکه مانعی بر سر راه خواسته‌هایتان ایجاد خواهد کرد. اگر احساس کردید طرف صحبت (همسرتان) خشمگین است، به او فرصت دهید این انرژی مخرب را تخلیه کند. همه حرف‌هایش را بزند و به‌آرامش برسد، پس از ایجاد فضای آرام، مذاکره روند واقعی خود را پیدا می‌کند. لازم به ذکر است که تخلیه تنش‌های عصبی، منجر به تخلیه اطلاعاتی می‌شود و شرایط را برای برقراری تفاهمی تمام‌عیار آماده می‌کند.
 14 - هنگامی که همسرتان در مورد مطلبی توضیح می‌دهد، همه حواس خود را متوجه او کنید.
 15 - به جای ثابت‌کردن «اشتباه‌ها و خطاکاری‌ها»ی همسرتان بیشتر در مورد حل مشکلات گفت‌وگو کنید و مطمئن باشید که با این شیوه، جریان مذاکره را به مسیری مطلوب هدایت خواهید کرد. پایه و شرط اصلی یک مذاکره سالم بحث و تلاش برای دستیابی به نتیجه صلح‌آمیز است. اصرار بر خطاها و اشتباه‌های طرف مقابل، نه‌تنها هیچ کمکی به حل موضوع و اختلاف نمی‌کند بلکه روابط بین‌فردی را از آنچه که است، تیره‌تر می‌کند.
 16 - اگر همسرتان خواست حرف بزند، مانعش نشوید. به او فرصت دهید تا اظهارنظر کند. با این رفتارتان ثابت می‌کنید او نیز حق دارد هر چه می‌خواهد بگوید. از طرفی همسر شما با حرف‌زدن تخلیه روانی می‌شود. وقتی گفته‌هایش تمام شد، آرامش و راحتی زیادی احساس خواهد کرد و پیش خود خواهد گفت: «من هم حرفم را زدم». به این ترتیب امکان آشتی و رسیدن به تفاهم مطلق فراهم می‌شود.
 17 - به هر شکل که می‌توانید رفع دلخوری را جشن بگیرید؛ با هدیه دادن یک شاخه گل یا دعوت به عصرانه یا شام بیرون از منزل یا پختن کیک یا شیرینی و... به این ترتیب به صلحی نسبتا طولانی می‌رسید.
 18 - آشتی‌های اجباری ناشی از آمدن مهمان، پادرمیانی دوستان و فامیل، تمایل جنسی یا وقوع اتفاقی مهم، بنیانی سست دارند زیرا ریشه اختلاف‌ها همچنان دست نخورده باقی مانده و روش برخورد با این‌گونه مسایل مشخص نشده است و ناگزیر همه چیز دوباره به حالت اول برمی‌گردد.

مشاوره خانواده