و قال له رجل : انی لاحبک فی الله حبا شدیدا، فنکس (ع) ثم قال :اللهم انی أعوذبک أن احب فیک و انت لی مبغض ثم قال له:احبک للذی تحبنی فیه.

تحف العقول صفحه 282

مردی به آن جناب عرض کرد: من شما را برای خدا سخت دوست دارم. حضرت اندکی سر به زیر افکنده سپس فرمود: خداوندا به تو پناه می برم که مردم مرا برای تو دوست دارند و تو مرا دشمن داری. آن گاه فرمود: من نیز تو را برای همان خدایی دوست دارم که تو در راه او به من محبت داری.
نکته اساسی که در این بیان وجود دارد و درس بزرگی برای ماست ، توجه فوری به خطری است که در برابر چنین پدیده ای(محبوب بودن نزد مردم به خاطر خدا) انسان را تهدید می کند. لذا وقتی آن مرد به حضرت عرض می کند که شما را برای خدا دوست دارم نمی فرمایند: از تو متشکرم، یا خدا را بر این محبوبیت سپاس می گویم، بلکه می فرمایند: "پروردگارا پناه به تو می برم از این که مردم مرا به خاطر تو دوست داشته باشند ولی تو مرا دشمن داشته باشی" و این خطر بزرگی است برای ما،نکند که مردم فکر کنند ما مخلصانه برای خدا کار می کنیم و در راه او قدم می زنیم اما حقیقتا ما اینطور نباشیم و ظاهر و باطنمان یکی نباشد و یا با اعمال خود موجبات غضب الهی را در خود به وجود آورده باشیم و در این صورت است که مردم به خاطر خدا ما را دوست دارند ولی خداوند-نعوذبالله- دشمن ما می باشد.


منبع: یه جایی خوندم!