ستارگان:ستاره ها گوی های بزرگی از گاز بسیار گرم اند که به واسطه نورشان می درخشند.دمای انها درسطح،هزاران درجه و در داخل،بسیار بسیار بیشتر است.در این دما ماده نمی تواند به صورت جامدیا مایع باشد.گازهایی که ستارگان را می سازند،بسیار غلیظ تراز گازهایی هستند که در سطح زمین وجود دارد.
ستارگان درفضا حرکت می کنند،اما حرکت انها به اسانی قابل مشاهده نیست.به دلیل فاصله ی عظیمی که بین انان وجود دارد چندین هزار سال طول می کشد که تغییر قابل ملاحظه ای در نقش ستاره ها پدید اید.
این ثبات ظاهری مکان ستاره موجب شده که نام متداول "ثوابت"به انها اطلاق شود.
ومیدانیم که خورشید هم یک ستاره ای بیش نیست...
سحابی ها:ابر وسیعی متشکل از غبار وگاز است.گازهایی که ان را تشکیل می دهند بسیار رقیق و در دمایی کم اند.به علت نور خود نمی تابند،بلکه بر اثر نور ستارگان مجاور قابل رویت اند.
سیارات:اجرام نسبتا کروی شکل،جامد و بزرگ که به دور خورشید می گردند.به کمک مشخصات زیر می توان سیارات را رصد کرد:
1-سیارات با نوری پایدار می درخشند.اگر دقت کنید نور ستارگان به صورت چشمک زن مشاهده می شود که در مورد سیارات ثابت است.
2-سیارات آسمان را سیر می کنند.سیاره ای که زمانی نزدیک ستاره ای بوده ممکن است چند روز بعد در صورت فلکی دیگری دیده شوند.
3-سیارات در تلسکوپ،به صورت قرص های کوچک نورانی اند.هرچه بزرگنمایی بیشتر شود این قرص ها بزرگ تر دیده می شوند.اما ستارگان به دلیل فواصل بسیار زیاد،حتی با قوی ترین تلسکوپ های جهان باز همان نقاط نورانی دیده میشوند.
4-سیارات را فقط می توان در نوار باریکی در اسمان دید.حرکات انها به مرز های این نوار محدود است.اما ستاره ها را می توان در هر جای اسمان مشاهده کرد.

سیارک ها:اجسام جامد کوچک و نامنظمی هستند که به دور خورشید می گردند.تفاوت عمده ی انها با سیارات بیشتر در ابعاد است.سیارک ها را بدون تلسکوپ نمی توان دید.گرچه نور خورشید را بازتاب می کنن اما به دلیل سطح کوچکشان دیده نمی شوند.
اقمار:هفت سیاره از نه سیاره بزرگ که هرکدام یک یا چند ماه دارند که به دور انها می چرخند.زمین یک قمر و برای سیاره مشتری بیش از شصت قمر گزارش شده است.
ستاره های دنباله دار(ذوذنب):دنباله دار ها تشکیل شده اند از یک کره ی نورانی یا راس که به استوانه ای رقیق و دراز به نام دنباله(ذنب)متصل است.راس ممکن است به بزرگی خورشید به نظر اید و دنباله قوسی را در اسمان رسم کند.
دنباله دار ها که به چشم چون ماه بی حرکت به نظر می آیند،در واقع با سرعت صدها کیلومتر در ثانیه حرکت می کنند.
ازبیش از هزار دنباله دار شناخته شده،حدودا 260 تای انها در "مدارهای بسته"یعنی در مسیر هایی که کم و بیش کشیده و سیگارمانند،حرکت می کنند.یعنی اول و اخری ندارند و مسیر واحدی را دور می زنند.
دیگر مدارها"سهمی" یا "هذلولی"اند.به احتمال زیاد،فقط یک بار در نزدیکی زمین ظاهر می شوند،از فضای خارج می آیند،دور می زنند و سپس می روند و پشت سرشان هم نگاه نمی کنند.
شهابواره:معمولا اجسام جامد ریزی اند(به اندازه ته سنجاق!)که در فضا در حرکت اند.بعضی ها به دام زمین افتاده و از جو عبور می کنند.گرمایی که در این برخورد حاصل می شود جسم را می سوزاند،غبار حاصل از سوختن به زمین سقوط می کند.هرساله صد ها تن غبار شخاله ای بر سطح زمین می نشیند.
پدیده نوری که از ورود شهابوار به جو زمین نتیجه میشود ،شخانه یا "تیرشهاب"نامیده میشود که درخشش ان ممکن است چند ثانیه دوام بیاورد.