دو علت برای اضطراب کار برجسته وجود دارد:

- ترس از شکست خوردن

- تطابق نداشتن کاری که داریم انجام می دهیم با هدف واقعی مان.


هفت روش مفید برای برخورد با اضطراب عملکرد و کاهش یا از بین بردن آن وجود دارد:

‌١- با ترسهایمان برخورد کنیم. به جای فرار کردن یا به تعویق انداختن مواجهه با ترسهایمان با آنها روبرو شویم و به اضطراب توجه نکنیم تا به مرور با اقدام ما به آن کار اضطراب کمرنگ و محو شود.

‌٢- روش قسمت بندی. اضطراب را در جعبه ای در ذهن می گذاریم و در آن را می بندیم و کار مورد نظر را به بخشهایی تقسیم کرده و هر زمان مقداری از آن بخشها را انجام می دهیم. به مرور کار انجام می شود و اضطراب از بین می رود.

‌٣- زنگ تنفس نگرانی. به مدت خیلی کوتاه به ذهن تنفس می دهیم تا هر چه دوست دارد به اضطراب فکر کند و تا ته اضطراب پیش برود. بعد تنفس را پایان داده به کارمان می پردازیم. بعد از‌١٠ تا ‌١٥ دقیقه دوباره به ذهن زنگ تنفس می دهیم و به همین ترتیب. بعد از مدتی افکار نگران کننده به نظر مضحک و خسته کننده می آیند و اضطراب کمرنگ یا محو می شود.

‌٤- برگه روحیه سنجی روزانه تهیه می کنیم. ناراحتی خود را در آن می نویسیم. افکار اتوماتیک منفی را هم نوشته و به آنها نمره صفر تا صد می دهیم. خطاهای شناختیش رو بیرون می آوریم. افکار مثبت واقع بینانه را جایگزین کرده و به آنها نمره صفر تا صد می دهیم.

‌٥- سود و زیان موردی که برایمان اضطراب درست کرده را می نویسیم. سود و زیان تفکر مثبت جایگزینش را هم می نویسیم. سودها و زیانها را با هم مقایسه می کنیم. هر کدام به دیگری ارجحیت داشت همان را انتخاب می کنیم و از این به بعد آنگونه تفکر و عمل می کنیم.

‌٦- یکی از بهترین راههای رفع اضطراب مشخص کردن هدفهایمان است. وقتی هدفهای واقعی خود را تعیین می کنیم ناخودآگاه به دنبال برآورده کردن آنها می رویم و تضاد بین ما و کاری که انجام می دهیم از بین می رود و اضطرابمان تمام می شود.

‌٧- از روش خیال ترسیده استفاده کنیم. در این روش در یک مکالمه خیالی درباره بدترین حالتی که اضطرابمان را در زمینه ای خاص شدید می‌کند صحبت می کنیم و بدترین وضعیت ممکنه را بازی می کنیم. در پایان کار متوجه می شویم که هرقدر هم وضع بد باشد باز می شود با آن کنار آمد و از آن عبور کرد. چه بسا که گاهی وضع اصلا به بدی تصور ما نخواهد بود.

با برداشتن قدم اول اضطرابمان فروکش می کند. اگر به جای پرهیز از اضطراب با آن مواجه شویم به نتیجه مطلوب می رسیم.

اضطراب فریبکار است. به حکم طبیعت خود شرایطی را فراهم می کند که ما را از رسیدن به موفقیت مأیوس می کند. اما اگر تسلیم نشویم، موفق می شویم و می فهمیم که احساس ناتوانیمان توهمی بیش نبوده. تن ندادن به اضطراب از اهمیت وی‍ژه ای برخوردار است.

تفکر مثبت هم از قدرت بالایی برخوردار است. اگر به موفقیت و جنبه های مثبت کاری که می خواهیم انجام دهیم فکر کنیم احتمالا نتیجه کارمان بهتر می شود. البته این به معنای خوشبینی و خوش خیالی محض نیست و لازم نیست شکست را ندیده بگیریم. بلکه بهتر است به جنبه های مثبت امور توجه بیشتری نشان بدهیم تا اتفاقات خوب و مثبت بیشتری برایمان رخ بدهد.


از حال بد به حال خوب، دیوید برنز، ترجمه قراچه داغی

اینترنتی