تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




رابطه جسمی در دوران دوستی زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:9998m
آخرین ارسال:rahaii
پاسخ ها 6

رابطه جسمی در دوران دوستی

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    با سلام و تشکر از سایت خوبتون
    من 20 سالمه و 4 ماه و نیمه که با هم دانشگاهی خودم (23 ساله ) ارتباط دارم .
    برام مهمه که حد و مرز رابطه و عمر رابطه حفظ شه .
    تا حالا رابطه از نظر روحی جوری بوده که وابسته نیستم یه دوس داشتن آرام بدون تب تند .
    از نظر جسمی هم در حد دست دادن .
    به خاطر نداشتن شرایط ازدواج برای هر دو طرف حرف جدی مطرح نشده .
    شرایط خود من جوریه که تا حداقل 2 سال دیگه نمیتونم ازدواج کنم .
    خانواده ها از رابطه بی خبر هستن اما یه سری از هم دانشگاهیا و دوستا میدونن .
    میخواستم راجع به مدیریت رابطه راهنماییم کنید لطفا که به رابطه و دو طرف و آینده مون لطمه وارد نشه . تنها چیزی که برای من مهمه شناخت طرف مقابله .
    از نظر روحی و جنسی من خیلی خودمو کنترل میکنم . اما یه میلی بعد از مرور زمان در دو طرف به وجود میاد که سرکوب بیش از حدشونم شاید آسیب زننده باشه .
    چند بار پیشنهاد بوسیدن رو من رد کردم به این دلیل که شناختم بیشتر شه . چون به علت تابستون دو ماه و نیمش دور بودیم از هم . به نظرتون چقدر این زمان بگذره ؟ یا اصلا صلاح هست بوسیدن تو رابطه باشه ؟
    چیز دیگه ای هم که هست میل جنسی خیلی زیاد دو طرفه که من از طرف مقابلم خیلی اینو شنیدم اما خودم کم مطرحش کردم . { هیچوقت اینکه من ارضا کننده اش باشم رو مطرح نکرده .}
    به هرحال با شروع دانشگاها ما بیشتر بهم نزدیک میشیم و من دوس دارم یه رابطه بالغ داشته باشیم که خوب و بدیای همو ببینیم .
    +(ما هر دو قبل از این رابطه یه رابطه دیگه که از نظر روحی عمیق بوده داشتیم)
    ممنون میشم راجع به تمام ابعاد یه رابطه راهنماییم کنید
     
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    سلام دوست عزیزم...
    خوش آمدید!
    اگر  رابطه ی شما در خد دوست داشتن آروم و بدون وابستگی باقی مونده تنها یک دلیل داره...
    اینکه شما و ایشون سعی کردید خودتون رو کنترل کنید..
    وجود رابطه ی جسمانی در یک رابطه باعث میشه که شما کم کم بهم وابسته بشید و ادامه ی این موضوع باعث میشه شما دیگه نتونید برای شناخت منطقی طرف مقابلتون وقت بگذارید...
    به نظر من تا همینجا هم که ادامه دادید(دست دادن) زیاد بوده و باید مانع ادامه ی بیشتر این رابطه بشید...
    اگر قصد شما از این رابطه ازدواج هستش؛به نظر من بهتره که هردو خانواده در جریان این رابطه قرار بگیرند تا زمانی که شرایط هردوی شما برای ازدواج فراهم بشه تحت نظر هردو خانواده باهمدیگه در ارتباط باشید و اینطوری امکان شناخت هردوطرف به صورت بهتری فراهم میشه...
    ولی برای جلوگیری از وابستگی شدید و شناخت بیشتر طرف مقابلتون ؛ازهر نوع تماس جسمی جلوگیری کنید!
    اگر می دانستید که افکارتان،چقدر قدرتمند است؛هیچگاه حتی برای یکبار دیگر هم منفی فکر نمی کردید...!
    پاسخ با نقل و قول

  3. ارسال:3#
    rahaii آواتار ها
    سلام دوست عزيز به همياري خوش آمدين:

    لطفا براي تاپيكتون اسم مناسب انتخاب كنيد

    چقدر نسبت به هم شناخت دارين؟ ايشون قصدشون از اين رابطه رو مطرح نكردن؟ شرايط ايشون براي ازدواج كي آماده ميشه؟

    هر دوي شما قبلا رابطه دوستي داشتين؟ اگر بله دليل جدايي چي بوده؟ چرا خانواده رو در جريان نميذارين؟ 
    پاسخ با نقل و قول

  4. ارسال:4#
    در حد هم دانشگاهی و مدت دوستی .
    قصد ایشون هم رابطه طولانی مدته . شرایط ازدواج حداقل 2 سال دیگه مهیا میشه .
    هرکسی دلیل شخصی خودش رو داشته . اما بیشتر این بوده که طرف مقابل هردومون بیشتر موقعیت ما براش مهم  بوده .
    خونواده من به دلایل مذهبی مخالف این این روابط هستن
    خونواده ایشون هم به دلیل سختی هایی که تو رابطه قبل داشته مخالفن . برا همین چیزی مطرح نمیشه
    پاسخ با نقل و قول

  5. ارسال:5#
    ببیینید دوست عزیزم
    شما قبل از ایشون تجربه ی یک رابطه ی عمیق و عاطفی رو داشتید و متوجه هستید که تموم شدن اون رابطه با وجود بستگیهاتون به همدیگه،چه ضربه ای رو بهتون وارد کرده...
    پس پیشنهاد من به شما این هستش که از رابطه ی قبلیتون تجربه بگیرید و سعی کنید این رابطتون به هیچ وحه عمیق وو نزدیک نشه...
    بازهم توصیه میکنم سعی کنید از هر نوع رابطه ی جسمانی در این دوره جلوگیری کنید و وقت خودتون رو روی شناخت شخصیت ایشون بذارید و سعی کنید خود واقعیتون رو هم به ایشون نشون بدید تا ان شاءلله در زمان مناسب برای ازدواج با شناخت صحیح و عاقلانه از هم،بتونید اقدام کنید...
    اگر می دانستید که افکارتان،چقدر قدرتمند است؛هیچگاه حتی برای یکبار دیگر هم منفی فکر نمی کردید...!
    پاسخ با نقل و قول

  6. ارسال:6#
    rahaii آواتار ها
    سلام دوست عزيز:


    ببينيد هيچ تضميني در روابط دوستي دختر و پسر نيست ممكنه بعد از چند سال ايشون شما رو به يه بهانه اي ول كند يا بعد از چند سال بفهميد مناسب هم نيستيد و يا به شرايطي يكي از طرفين نتواند ادامه بدهد ان وقت شما مي مانيد و یک دنیا خاطره آزاردهنده و یک دل شکسته که حتی عوارض آسیب زای آن در ازدواج نیز دیده خواهد شد

    دوست داشتنی اشکال نداره که زود به ازدواج برسه اما اگه قرار باشه تا سالها فقط دوست باشید به امید اینکه بعدا ازدواج کنید رابطه شما درست نیست چون: 

    اولا:ممکنه رابطه تون بعد یه مدت گناه الود بشه و در این سالها کلی گناه در نامه عملتون نوشته بشه

    ثانیا:هیچ تضمینی نیست که نظر طرف شما در طول این همه سال عوض نشه 

    ثالثا: امکان داره در صورتی که بعد این همه سال که خواستگاری اومد بخاطر مخالفت خانواده ها نتونید ازدواج کنید

    رابعا : امکان داره با مشورت خانواده ها به این نتیجه برسید که مناسب هم نیستید، و اگه به هر دلیل نتونید به هم برسید باید هرچی عشق دارید از دل بیرون کنید و این به شدت شما رو رنج خواهد داد و کلی باید زجر بکشید تا طرف رو فراموش كنيد.

     این عاقلانه نیست که یکی از مهم ترین دوران،،یعنی جوانی را به فکر این بگذارانیم که مثلا:دوست ما چرا با من قهرکرد؟ .....چرا او به من کمتر محبت می کند؟...وای اگر کسی متوجه رابطه غیرمتعارف ما شود؟؟....من به کس دیگری علاقه مند شدم چگونه دوست اولی را فراموش کنم؟؟این ها تنها ابعاد کوچکتر عواقب رابطه های بدون هدف است

    در نهايت آن چيزي كه مسلم است و تجربه نشان داده زندگي هيچ گاه براساس معادلاتي كه ما براي آن موخر ميكنيم حركت نميكند البته اين به آن معني نيست كه برنامه ريزي هاي ما براي آينده به كلي اشتباه باشد اما بايد دانست صد در صد كامل وجود ندارد و همچنين هر چه بازه زماني كه ما براي آن برنامه ريزي ميكنيم بزرگ باشد احتمال خطا و يا تغيير شرايط متناسب با زمان بالاتر مي رود. لذا از هم اكنون تصميم گيري براي 2 سال آينده با اشتباهات قرين مواردي روبرو ميگردد از جمله :

    1. تغيير در معيارهاي زوجين
    2. تمام شدن صبر و از دست رفتن اعتماد به نفس كه خود را به صورت عصبانيت و جنجال نشان ميدهد.
    3. پيش نرفتن زندگي بر اساس انتظارات ما و غيره .....


    مورد ديگري كه بايد مد نظر شما و اشخاصي به سن و سال شما باشد اين است كه با گذشت زمان موقعيتهاي ديگري براي ازدواج هاي موفق تر ممكن است براي شما پيش بيايد و شما با قبول كردن پيمان ازدواج بدون تعهد با شخصي موقعيتهاي آتي خود را نديده پس بزنيدكه اين مورد هم به نوبه خود تهديدي براي شما محسوب ميشود


    لذا در آخر پيشنهاد بنده به عنوان مشاور براي شما اين است كه اين شخص را به عنوان يك كيس مناسب در نظر داشته باشيد بدون درگير كردن احساسات و ارتباط ( چه ارتباط فيزيكي و جسمي و چه ارتباط عاطفي ) كه اگر خداي نكرده اين پيمان كه در آن تعهدي نيست به هر دليلي موجب به وصال نگرديد وابستگي براي بريدن وجود نداشته باشد . كه ممكنه اگر وابستگي به وجود آيد و به وصال ختم نشود مشكلاتي براي شما به همراه خواهد داشت كه از افسردگي شروع و گاهي به آسيب ها و تنش هاي ذهني ختم مشود لذا از ايجاد وابستگي جلوگيري كنيد


    موفق باشيد
     
    پاسخ با نقل و قول

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •