تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




کنجکاوی جنسی زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:fachi
آخرین ارسال:شکلات
پاسخ ها 10

کنجکاوی جنسی

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    سلام. خسته نباشید. خواهرزاده من پسری 9 ساله است. من طی موردی که پیش آمد و شک کردم، صفحات مورد استفاده او در اینترنت هنگامیکه به منزل ما آمده بود را چک کردم و دیدم که عبارات نامناسبی را در مورد زن ها سرچ کرده است، میخواستم راهنمایی کنید که چه کاری باید انجام دهیم. با توجه به اینکه مادر او بسیار مراقب است و مواردی از قبیل اینکه کامپیوتر آنها در هال قرار دارد و مورد دید همه است را رعایت مبکند و ما خانواده ای مذهبی هستیم و ماهواره هم نداریم. چه کار باید انجام دهیم چون خواهر زاده ام موقعی که من به او گفتم چه میکنی با کامپیوتر به دروغ گفت که بازی میکرده و همین من به اتاق آمدم صفحه ی باز کرده را فوراً می بست. من از این موضوع بسیار ناراحتم چون او سن کمی دارد و عکسهایی هم که در صفحه باز شده بود اصلا مناسب نبود. چرا باید ذهن این بچه درگیر چنین مسائلی باشد. ما چه کاری باید انجام دهیم؟ اطفاً راهنمایی کنید. ممنون. 
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    سلام دوست عزیز......حتما یه جا یه تصویری دیده...می تونم بپرسم اتاقش جداست یا با خواهرتون میخابه؟
    خدا را گفتم 
    بیا جهان را قسمت کنیم :
    آسمان برای من ابرهایش برای تو
    دریا برای من موج هایش برای تو
    ماه برای من خورشید برای تو

    خدا خندید و گفت :
    تو بندگی کن و انسان باش همه دنیا برای تو …..
    من هم برای تو
    پاسخ با نقل و قول

  3. ارسال:3#
    من تجربه زیادی در مورد کودکان ندارم ولی موردی هست که فکر میکنم بد نباشه بهش توجه کنید.

    این آقا پسر کوچولو و شیطون ما در هر صورت اگر اینترنت خونه رو هم شما قطع کنید باز از طریقی به چیزی که میخواد میرسه اینو مطمئن باشید. به احتمال زیاد در مدرسه با این مسائل آشنا شده یا شاید دوستانی در همسایگی و ... داره. کافیه یک دوست در خونوادش برادر بزرگتری با احساس مسئولیت کم یا بزرگترهایی درگیر زندگی و بی توجه به فرزندانشون داشته باشن تا اونها با مسائلی زودتر از اقتضای سنشون آشنا بشن و تو جمع های دوستانه مطرح کنن.

    حالا که خواهر زداتون دیگه با مسائلی آشنا شده ( واقعیته اینه که دیگه آشنا شده و نمیتونید بگید فراموش کن !) بهتره کسی که بلده چطور با بچه ها صحبت کنه مخصوصا از پدر یا مادرش که مسئول هستن باهاش صحبت کنن و ازش بخوان اگر سوالی داره از خودشون بپرسه و بهش بگن که کارش نادرسته جوری که خجالت نکشه و حرمت مسئله براش نریزه.

    توی دنیای امروزی ما سرکوب و سانسور اطلاعاتی دیگه جواب نمیده باید سعی کنیم این کنجکاوی ها رو مدیریت کنیم با مدیریت و کنترل دوستان و محیط اینترنت و ایزارهای در دسترس و کتاب و... که به مطلب بالاتراز سنش مواجه نشه و اگر خودش در مسیر زندگیش سوالی براش ایجاد شد و تصادفا با موضوعی آشنا شد اطلاعات درست بهش برسه وبه ابزارهای خلاف دین و اخلاق رو نیاره.


    مطلب شما من رو به یاد یک موضوع پر بحث و جدل در مباحث تربیتی انداخت که سن و روش مناسب برای آموزش مسائل جنسی به کودکان و نوجوانان چی و چه زمانیه؟

    اونهایی که صفر و صد فکر میکنن که هر دوشون در اشتباهن چون عدم رعایت سن منجر به انحرافات جنسی و بزه جنسی در بزرگسالی میشه و سرکوب اطلاعاتی هم باعث میشه فرزند از مسیرهایی غلط و آموزشهای غلط اطلاعاتی نادرست رو به دست بیاره و منحرف بشه. 


    خوبه پدر ها و مادرهای نسل قبلی که مشغول به خونه بخت فرستادن فرزنداشنون هستند یکبار از خودشون بپرسن این فرزندی که ما به زندگی مشترک میفرستیمش نه در خونه و نه در مدرسه هیچوقت پاسخ سوالاتشو نگرفته آیا بلده اون چیزی رو که باید بلد باشه!!!. نپرسیده پیداست که جواب مثبته . ولی از کجا و کی ؟ این مسئولیت ما رو برطرف میکنه ؟ آیا مطمئنیم جواب درستی گرفته ؟ آیا فیلمهای مستهجن معلمهای خوبی برای فرزندان ما هستن وقتی سرشار از انحرافات اخلاقی و بی بند وباری و بعضا خشونت جنسی هستن ؟

    این رو در حاشیه گفتم که بگم دوست عزیز اگرچه کاملا موافقم که الان سن مناسبی برای طرح برخی مسائل نیست ولی کنجکاوی این بچه های کم سن و سال به ما یادآوری میکنه در زمانه حساسی هستیم و به موقعش نباید مسئولیت خودمون رو فراموش کنیم و به دوش دیگران ( که بعضا بد خواه و نا اهل هستن ) بندازیم

    موفق باشید
    پاسخ با نقل و قول

  4. ارسال:4#
    محسن عزیزی آواتار ها
    سلام

    خوش آمدید

    مراقبت از کودکان در دنیای مدرن امروز، واقعا نیازمند مهارت هست. خب، کودکان ممکنه از طریق دوستان، همسایه ها، رسانه ها و ... چیزهایی رو بشنوند که کنجکاوی اونها رو برانگیزاند. اگر کودک، خانواده خود رو جهت پاسخگویی به سوالات و کنجکاوی های خودش محل مناسب و ایمنی تلقی نکنه، اونوقت ممکنه به سراغ منابعی چون اینترنت بره که بی تردید میتونن آسیب زا باشند تا پاسخگوی سوالات. نگرانی شما موجه و قابل درک هست، و برای برطرف نمودن آن لازمه نکاتی رو رعایت کنید.

    ابتدا اون کلمات رو بررسی کنید. ببینید آیا این کلمات، منشا کنجکاوی و سوال هستند، یا بیشتر به نظر میرسد که از دیگران آموخته شده اند و صرفا برای جستجو کردن به کار برده شده اند. در صورت اول، باید با خواهر خود مظرح کنید که فرزند شما ممکنه سوالاتی داشته باشه و روی پرسیدن اون سوالات از شما رو نداشته باشه. بنابراین، زمینه لازم برای پرسشگری کودک رو فراهم کنید. البته باید بدانند که در هر دوره سنی، برای هر سوالی، چگونه پاسخهایی درخور و مناسب هست که هم قانع کننده باشه و هم منجر به کنجکاوی های بی مورد نشه. اون رو بعضا در مقالات جدا بررسی کرده ایم.

    اما اگر این کلمات چندان حالت کنجکاوی و سوالی ندارند، و به نظر میرسه بیشتر آموختنی و برای تفنن و جستجو هستند، علاوه بر رعایت موارد بالا، لازمه نکات دیگری رو هم مورد بررسی قرار بدید. از جمله این نکات، دوستان کودک هستند. اگر در خانواده زمینه ای برای چنین اقدامات و سرچهایی فراهم نیست، پس نزدیکترین منبع محتمل بعدی، دوستان هستند. روابط او با دوستانش رو بیشتر مورد بررسی قرار بدهند.

    و اما پیشنهاداتی برای حفظ امنیت کودک در فضای مجازی

    به طور کلی والدین در فضای مجازی میتونن سه نقش عمده رو داشته باشند: تنظیم دستگاهها، نظارت، و آموزش

    تنظیم دستگاهها: باید بدانید که واقعا نمیشه در این دنیای پرخطر برای کودکان، محدودیت قائل نشد. حرفهای روشن فکر مآبانه رو در این باره اصلا باور نکنید. این رو بدونید که در خود امریکا هم محدودیتهای فراوانی برای جستجو و استفاده از اینترنت توسط کودکان سنین مختلف قائل میشن. اینکه بعضا گفته میشه بچه ها رو رها کنید و اینها اقتضائات زمانه هست، حرفهای نسنجیده ای هستند. سایتهایی چون گوگل و یاهو، safe search و محدودیت سنی برای برخی کلیدواژه های نامناسب دارند. اما خب اینها کافی نیست، به خصوص برای جامعه ما که کاملا متفاوت از جامعه ای چون امریکاست. بنابراین، سعی کنید با به کارگیری محدودیتهای منطقی، سطح دسترسی کودک به فضای مجازی رو تا حدودی تحت کنترل در بیارید. با کودک باید به وضوح درباره برخی قواعد استفاده از رایانه و اینترنت صحبت بشه

    نظارت: نظارت کردن بر کارها و فعالیتهای کودکان در فضای مجازی، نه تنها حق والدین هست، بلکه وظیفه اونها هم محسوب میشه. آیا والدینی هستند که حاضر بشن فرزندان خود رو در دام شیادان رها کنند؟! بعید میدونم. پس، باید بدونید که واقعا شیادانی هستند که برای کودکان در فضای مجازی دام پهن می کنند. پس باید نظارت رو جدی بگیرید. اینکه گفتید کامپیوترشون در هال قرار داده شده، یک اقدام بسیار مناسب جهت پیشگیری هست. خب، میشه اقدامات دیگری هم انجام داد. والدین باید بتونن با فرزندان خودشون رابطه خوبی برقرار کنند و در فضای مجازی هم همراهشون بشن. مثلا مادر یا پدرش، زمانی که او پست سیستم هست، بنشینند و به همراه او کارهاش رو پیگیری کنند. اینطوری زمان استفاده او از کامپیوتر در منزل مدیریت میشه و والدین مطمئن میشن که استفاده نادرستی تا حد امکان صورت نمیپذیره. والدین میتونن با استفاده از نرم افزارها، کاری کنند که بتونن تمام فعالیتهای اینترنتی رو ثبت کنند. خب، زمانی که به کودک در این زمینه اطلاع داده میشه(البته نه به زبانی که کودک بترسه و بره در جای دیگه دنبال سرچهای مخربش، بلکه با زبانی منطقی و با هدفی معقول: مثلا با هدف بررسی میزان حجم اینترنت مصرفی توسط هر فرد) و در عمل هم نشون داده میشه که واقعا همچین امکانی وجود داره، اونوقت کودک قطعا مراقبت بیشتری حتی در زمانهای تنهایی خواهد داشت.

    آموزش: اما نقش مهم دیگر والدین، آموزش دادن به فرزندان جهت استفاده درست از فضای مجازی هست. شما میتونید پس از تعیین قواعد استفاده از فضای مجازی، که با توافق شما و کودک، تعیین میشه، آموزش نحوه استفاده درست از اینترنت رو هم به او بدهید. دنیای اینترنت، پر از سایتها و مکانهای جذاب برای بچه های سنین مختلفه. علایق فرزندتون رو شناسایی کنید و بر مبنای اونها به او سایتهای مفیدی معرفی کنید. مثلا سایتهای عموپورنگ، بخشهای کودکان و نوجوانان سایت تبیان، سایتهای ویدئویی مناسب کودکان، سایتهای آموزشی مناسب برای سنین مختلف. همه اینها برای گذران اوقات کودک یا نوجوان در دنیای مجازی کافی هستند. نهایتا قرار باشه فرزند در روز یکی دوساعت استفاده بکنه. البته تعیین زمانش بسته به شرایط فرد و خانواده و سن او هست. اما در هرحال، اینکه سایتهای جذاب رو به او معرفی کنید و در کنارش بنشینید و با او همراه بشید، خیلی میتونه کمکش کنه در کسب عادات مناسب برای استفاده از دنیای نت. نکته مهم بعدی، میتونه این باشه که در کنار برخی دوستانش که بهشون مطمئن هستید، با هم به سایتهای آموزشی یا تفریحی مفید برن. حضور دوست خوب، عامل پیشگیری کننده دیگری هست برای مواردی که نگرانشون هستید. و نکته بسیار مهم دیگر، نحوه استفاده خود والدین از اینترنت هست. آیا خود والدین استفاده شون صحیح هست که کودک از اونها الگوبرداری کنه؟

    یادمون باشه کودکان بسیار باهوش هستند. یک اقدام ناشایست توسط اعضای خانواده مثل والدین میتونه تاثیرات مخربی بر جای بگذاره. مثلا یک جستجوی نادرست یا جستجویی که برای کودک مفید نیست، و ردش در سیستم بای میمونه، میتونه همه چیز رو خراب کنه. پس، اول خودت بعدا کسی!

    فعلا این موارد رو سعی کنند رعایت کنند. ان شا الله نتیجه بخش خواهد بود.
    پاسخ با نقل و قول

  5. ارسال:5#
    سلام
    پیشنهاد میکنم مادر کودک کتاب خانواده و تربیت جنسی کودکان و نوجوانان نوشته خانوم ماندانا سلحشور رو مطالعه کنند، خیلی زیبا و مختصر نحوه آشنایی کودک  با این مسائل و مدیریت صحیح کنجکاوی ها در سنین مختلف رو مطرح کرده
    موفق باشید
    پاسخ با نقل و قول

  6. ارسال:6#
    از پاسخها ممنونم. 

    من وقتی کلمات سرچ رو می دیدم اصلاً احساس خوبی نداشتم و اصلاً خودم روم نمیشد که حتی تنها هم اونها رو بخونم. واقعاً تعجب کردم چون خواهرزاده من اصلاً توی این فضاها نیست و بیشتر تو فضای فوتبال و اینجور چیزهاست. نمیدونم ، شاید از دوستی چیزی شنیده باشه اما تعجب آورتر این بود که از کجا میدونه که میشه این عبارات رو تو اینترنت سرچ کرد و اطلاعات کسب کرد. 
    میدونید این چیزهایی که سرچ کرده بود شاید راحت نشه راجع بهش صحبت کرد. مثلاً من میگم چرا باید از واژه ی "زن" استفاده کنه و نه "دختر". این رو هم بگم که موارد سرچ اون به خود زنان مربوط بود و نه رابطه میان دو جنس. میدونید به نظر من این مشکل در حوزه تربیت جنسی نیست. نمیدونم شاید اشتباه کنم ولی احتمالن یکی یه چیزی بهش گفته و اگه اون عکسا رو که من دیدم اونم دیده باشه خیلی ناراحت کننده است این یعنی این که ذهنش درگیر این مسائل شده.

    معذرت میخوام که زیاد حرف زدم ولی میخواستم شما بیشتر متوجه مشکل شوید. حالا اولین کاری که میتونیم بکنیم چیه؟ ایا باید بهش بگیم که ما فهمیدیم که چیکار کرده؟ چی باید بهش گفت؟ تازه من هنوز به خواهرم هم نگفتم چون میدونم اون خیلی ناراحت میشه . آیا صلاح هست که من خودم باهاش صحبت کنم؟ مثلاً میتونم ارجاع بدم به مامانش؟

    باز هم متشکرم.
     
    پاسخ با نقل و قول

  7. ارسال:7#
    نقل قول نوشته اصلی توسط 'zahra65' pid='22055' dateline='1377936960'
    سلام دوست عزیز......حتما یه جا یه تصویری دیده...می تونم بپرسم اتاقش جداست یا با خواهرتون میخابه؟


    سلام. تنها. 
     
    پاسخ با نقل و قول

  8. ارسال:8#
    منم تا جایی یادمه همچین دورانی داشتم خودم ... به نظر من کنترلش نکنید بذارید مثه بقیه ی هم سن و سالای خودش در اون جو و حال و هوای اونا بزرگ شه ... اینطوری خیلی خجالتیش می کنید ... سرکوبش نکنید ... خودش آروم آروم راه درست رو پیدا میکنه ... به نظرم هیچ تذکری راجع به سایتایی که رفته و کارایی که انجام داده بهش ندین چون اینطوری نسبت به شما خیلی بی اعتماد تر میشه...منم یادمه داداشم اون موقع بهم تذکر داد و هنوز هم که هنوزه بعد از سال ها حصار بی اعتمادی بین خودم و داداشم کشیدم و هیچ وقت باهاش راحت نبودم  ...بذارید هر کاری میخواد انجام بده شما هم نظارت داشته باشید اما اصلا بهش چیزی نگید ... فقط بهش آموزش بدید... نه اینگه بهش بگید توی فلان سایتی که قبلا رفتی نرو و ...کلا میگم مواخذه نکنید !!! که تبعات بسیار منفی ای داره ! ... بذارید هر کاری میخواد توی خونه و با اینترنت خونه انجام بده چون اگه جلوشو بگیرید ممکنه تمایل کنه به بیرون از خونه و اونوقت خدایی نکرده افرادی ازش سو استفاده کنن ... پس بذارید هر کاری هست تو خونه انجام بده به جای اینکه بره بیرون ... فقط شدیدا توصیه می کنم کارایی رو که انجام میده به روش نیارید ... شما نظارت کنید و بهش آموزش بدین و نتایج کاراتون رو بررسی نید ... سعی کنید براش سرگرمی های مفید ایجاد کنید ...
    بازم شدیدا بهتون توصیه می کنم بهش تذکر ندید به خاطر سایت هایی که رفته و کلماتی که سرچ کرده چون اینطوری خیلی خجالتی میشه و یه نکته مهم دیگه اینکه باعث میشه همیشه یه عذاب وجدان کاذب همراه باشه که باعث میشه اعتماد به نفسش بر فنا بره و کلی مشکل دیگه که در نوجوانی و جوانی بروز می کنه و تا آخر عمر همراش خواهد بود ... شما دارید راجع به یه بچه ی 9 ساله حرف میزنید ! پس انتظار نداشته باشید مثل یک فرد بزرگسال باهاش برخورد کنید.
    نمیدونم خدایی راستشو بگید خودتون وقتی بچه بودید اصلا کنجکاو نبودید ؟ چطور با این مسایل آشنا شدید ؟ قبلنا که محیط خیلی بسته تر بود و این مسال خیلی عجیب تر بود !

    خیلی هم موضوع عجیبی نیست ... کنجکاوه خب ... به نظرم موضوع طبیعی و عادی ایه ... یعنی اگه کنجکاوی نکنه غیر عادیه . ...
    پاسخ با نقل و قول

  9. ارسال:9#
    محسن عزیزی آواتار ها
    نقل قول نوشته اصلی توسط 'fachi' pid='22134' dateline='1377970720'
    از پاسخها ممنونم. 

    من وقتی کلمات سرچ رو می دیدم اصلاً احساس خوبی نداشتم و اصلاً خودم روم نمیشد که حتی تنها هم اونها رو بخونم. واقعاً تعجب کردم چون خواهرزاده من اصلاً توی این فضاها نیست و بیشتر تو فضای فوتبال و اینجور چیزهاست. نمیدونم ، شاید از دوستی چیزی شنیده باشه اما تعجب آورتر این بود که از کجا میدونه که میشه این عبارات رو تو اینترنت سرچ کرد و اطلاعات کسب کرد. 
    میدونید این چیزهایی که سرچ کرده بود شاید راحت نشه راجع بهش صحبت کرد. مثلاً من میگم چرا باید از واژه ی "زن" استفاده کنه و نه "دختر". این رو هم بگم که موارد سرچ اون به خود زنان مربوط بود و نه رابطه میان دو جنس. میدونید به نظر من این مشکل در حوزه تربیت جنسی نیست. نمیدونم شاید اشتباه کنم ولی احتمالن یکی یه چیزی بهش گفته و اگه اون عکسا رو که من دیدم اونم دیده باشه خیلی ناراحت کننده است این یعنی این که ذهنش درگیر این مسائل شده.

    معذرت میخوام که زیاد حرف زدم ولی میخواستم شما بیشتر متوجه مشکل شوید. حالا اولین کاری که میتونیم بکنیم چیه؟ ایا باید بهش بگیم که ما فهمیدیم که چیکار کرده؟ چی باید بهش گفت؟ تازه من هنوز به خواهرم هم نگفتم چون میدونم اون خیلی ناراحت میشه . آیا صلاح هست که من خودم باهاش صحبت کنم؟ مثلاً میتونم ارجاع بدم به مامانش؟

    باز هم متشکرم.
     

     
     

    ببینید، شما نباید به خواهرزاده تون چیزی بگید که نشون دهنده این باشه که شما متوجه شده اید.

    اگر خواهرزاده تون، زمانی که شما اومدید، صفحه رو بسته، و شما مطمئن هستید که سرچ این واژه ها توسط او انجام شده، این نشون میده که خواهرزاده تون آگاهی داره که این تصاویر، اصطلاحا خوب نیستند.

    اگر به روش بیارید که چنین کاری کرده، اولا میتونه انکار کنه. دوما با فرض اثبات شما، هم خجالت زده میشه و هم ترس از آبروریزی پیدا میکنه و هم قبح مساله ممکنه بریزه و هم اینکه اونوقت در جاهای دیگه به دنبال این کار ممکنه بره. پس، شما باید بدونید که نباید به خودش چیزی بگید.

    اما درباره گفتن یا نگفتن مساله به خواهرتون: شما به شکل غیرمستقیم باید با خواهرتون صحبت کنید و صرفا به ایشون هشیاری های لازم رو بدید. مواردی که بیان شد رو با دقت باز هم مطالعه نمایید. به خواهرتون بگید راستی برام سوالی پیش اومده: شما برای حفظ امنیت فرزندان تو نت چه برنامه هایی دارین؟

    ببینین پاسخ خواهرتون چی هست. بعد بهشون بگید من تو نت مطالبی در این باره خواندم که شاید کمک کنده باشه. سپس، میتونید این مطالب رو بهشون معرفی کنید یا پرینتش رو با تغییراتی در اختیارشون بگذارید.

    آگاهی دادن به خواهرتون درباره امنیت فضای مجازی در شرایط حاضر، کار مناسبی هست. به خواهرزاده تون هم چیزی نگید.

    پاسخ با نقل و قول

  10. ارسال:10#
    گفته های اقای عزیزی کاملا متین است با تشکر
    [size=medium]رسم ” خوب ” ها همین است
    حرف آمدنشان شادت می کند
    و حرف رفتنشان با دلت چنان می کند
    که هنوز نرفته،
    دلتنگشان می شوی . . .[/size]
    پاسخ با نقل و قول

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •