تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




حالم خیلی بده زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:hodeis
آخرین ارسال:kowsar
پاسخ ها 13

صفحه‌ها (2): صفحه 2 از 2 نخستنخست 12

حالم خیلی بده

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:11#
    rahaii آواتار ها
    سلام دوست عزيز:


    با توضيحاتي كه دادين به احتمال زياد شما دچار حملات پانيكي شديد. حملات پانيک يک نوع پاسخ به شرايط استرس زا

    ميباشد. اين حمله يپانيک يک دوره ي احساس ترس شديد است که بطور موقت فعاليتهاي عادي را مختل مي سازد.

    شروعآن معمولاً ناگهاني و بدنبال يک عامل محيطي آزاردهنده يادلهره آور است. از نشانه هاش مي توان به موارد زير

    اشاره كرده  :
    لرزش ، تنگي نفس ، تپش قلب ، دردسينه ، تعريق ، تهوع ، سرگيجه ، احساس سبکي در سر و احساس

    خفگي مي باشد.


    در هنگام حمله ي پانيک مقادير زياديآدرنالين در خون ترشح مي شود. بيشتر موارد وقتي فرد براي اولين بار دچاراين حملات

    مي گردد ،فکر مي کند که دچار حمله ي قلبي شده ، در حال از دست دادن عقل خود هست و يا دارد مي ميرد. از علايم

    رواني عمده اين بيماري عبارتند از، ترس مفرط و احساس قريب الوقوع بودن مرگ و نابودي و  غالباً نمي تواند علت

    ترس خود را بيان كند. ممكن است دچار اغتشاش شعور شود و در تمركز اشكال پيدا كند.
    برخي از نشانه هاي جسمي حمله

    پانيك عبارت است از افزايش ضربان قلب، احساس تپش قلب، تنگي نفس و 
    تعريق.  حمله پانيكي عموماً بيست دقيقه و

    ندرتاً بيش از يك ساعت طول مي كشد.



    به 2صورت مي توان براي درمان اين نوع بيماري بهره جست:


    1.  دارو درماني،

    2 روان درماني : توان بخشي و روش هاي آرام سازي (relaxation) است كه مي تواند به شما در كنترل اين حملات كمك

    فراواني كند.


    نكات ديگري كه مي تواند آرامش بيشتري به شما  شود:

    1.اينكه  اطمينان داشته باشيد  اين علايم مربوط به يك بيماري شناخته شده است و باعث مرگ نخواهد شد،

    2.وقتي دچار حمله شديد  تنفس آرام و عميق در مواقع تنگي نفس، و  از مصرف كافئين و نيكوتين اجتناب كنيد. 


    در آخر مي تونيد در صورت نياز به روان پزشك يا روانشناس متخصص مراجعه كنيد



    موفق باشيد [size=12px] [/size]
     
     
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:12#
    پاسخ با نقل و قول

  3. ارسال:13#
    سلام.عزیزم منم تا قبل از دانشگاه همینجور بودم حتی تا سال اول هم خیلی عوض نشدم.ولی بعد که دوستای زیادی پیدا کردم و حتی کاراموزی ک مختلط هست رفتم بهتر شدم.من همیشه از جنس مخالف میترسیدم اما کم کم که رو دررو شدم درست شد!دانشگاه حسنش به این چیزاس.قبل از دانشگاه از بیرون رفتن میترسیدم.حتی مهمانی هم که میرفتم درست سلام نمیکردم.دست که میدادم همه میگفتن چقدر سرده دستات.میلرزیدم.خجالت میکشیدم.خیلی برام عذاب آور بود.از همه بدتر که پدر و مادرم هم درکم نمیکردن و فقط دعوام میکردن!!!!
    پاسخ با نقل و قول

صفحه‌ها (2): صفحه 2 از 2 نخستنخست 12

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •