تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




فوق تخصص انسانیت زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:ایزدی
آخرین ارسال:ایزدی
پاسخ ها 2

فوق تخصص انسانیت

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    ایزدی آواتار ها
    به نام ایزد یکتا ...

    گاهی افراد در ارزیابی خود معیارهای حقیقی را فراموش می کنند و معیارهای مجازی را اصل قرار می دهند. شکست در کسب این اهداف جعلی و اعتباری سبب سرخوردگی،ٰ احساس بی ارزشی در آنها می شود.

    خانم محترمی در مشاوره می گفت: من هیچی نیستم، همه درخانواده و اقوام ما موفق اند. من نتوانستم رشد علمی خوبی به دلیل شرایط زندگی ام داشته باشم الان احساس شرم دارم و خودمو پیش اونا کوچیک احساس می کنم از همه بریده ام و خودم ازخودم بدم میاد و.....

    به او گفتم شما چرا این قدر حسادت دارید؟ چرا تو زندگیت زیاد دروغ می گویی؟ چرا به شوهرت خیانت می کنی؟ چرا جیب و کیف می زنی؟ از حسادت چرا داری دق می کنی؟ و ...

    گفت: نه نه کی گفته اصلا این طور نیست شما چرا به من تهمت می زنی و....

    گفتم این صفات درباره شما صدق نمی کند؟

    گفت البته که صدق نمی کند هیچ کدام از این ها درست نیست شما چطور به خودت اجازه می دهی به من ....

    هنوز حرفش تمام نشده بود که گفتم اینها ارزش نیست شما برخلاف خیلی ها فوق تخصص انسانیت دارید بنابراین جا داره به خودتون ببالید و بنازید. حسابی تو فکر فرو رفت بعد سرش را بالا کرد و گفت تا حالا این قدر احساس خوبی نسبت به خودم نداشتم.


    فرزند علامه جعفری به ایشان گفته بود بد شد شما علامه و سرشناسید ولی من رشد علمی ندارم مردم از من که فرزند شما هستم این انتظار را ندارند.

    علامه گفت شما آدم باش بقال باش کارگرباش ولی آدم باش.

    هنر آدم بودن و خودشناسی و فهم این که انسان می تواند تا مرز جانشینی خدا پیش رود بزرگترین موفیت و کامیابی است.



    به نقل از : سفیر صبا

    پ.ن: البته به نظر من نه اینکه کسب دانش اهمیتی نداشته باشد توجه به مدرک و مقامات فانی صحیح نیست. بلکه مهم شناخت و دانشی است که ما از تحصیل و شرایطمان کسب می کنیم.

     

     
    پاسخ با نقل و قول

  2. فوق تخصص انسانیت  سپاس شده توسط niloofarabi

  3. ارسال:2#
    ایزدی آواتار ها
    آدم یا دکتر یا مهندس؟!

    آقای مهندس! خانوم مهندس! خانوم دکتر! آقای مدیر!اینها القاب و عناوینی است که وقتی پیشوند نام عده ای قرار می دهیم بک جایی میان ابرها می فرستیمشان و بادی به بادهای دیگر غبغشان تزریق می کنیم و غروری به غرورهای دیگرشان. اینها القابی است که عده ای خودشان را با اینها به دیگران می شناسانند و اندازه های وجودی خود را پشت آن پنهان می کنند. با این عنوان ها بزرگ می شوند و احساس بزرگی می کنند. احساس بزرگی بدون ذره ای آگاهی نسبت به اوصاف بزرگ و بزرگ بودن.

     اینها القابی است که اگر خدای ناکرده روزی روزگاری یادمان برود -عمدی یا سهوی- پیش از نام خانوادگی بعضی ها بگذاریم و راحت و بی دغدغه آنها را به اسم و هویت واقعی خودشان بخوانیم، انگار که اسبشان را یابو خوانده ایم و گفته ایم بالای چشمشان ابروست. نتیجه هم این می شود که با ظهور خودخواسته ی اخم هایشان روبرو می شویم به نشانه ی اعتراض به خطابشان، بی لقب و عنوانی خاص.آیا این خود ما نیستیم که شخصیت و هُویت انسان ها را در قالب های عناوین عرضی و اکتسابی می ریزیم و به خودشان تحویل می دهیم؟

    آیا این خود ما نیستیم که در یک جمع مهمانی دوستانه یا خانوادگی و صمیمانه، دوستان یا اعضای بعضا دکتر و عمدتا مهندس فامیل خود را دکتر و مهندس صدا می زنیم و فاصله ای پُرناشدنی میان آنها و کسانی که یا مدرک خاصی ندارند و یا اگر هم دارند دکتری و مهندسی نیست ایجاد می کنیم؟
    تا آنجا که امر بر خودشان هم مشتبه می شود و گاه و بی گاه همین مدرک علیه ما علیه شان را که معلوم هم نیست از کدام دانشگاه آزاد و موسسه ی آموزش عالی که دیگر به تعداد آدم ها هم تاسیس شده اند، گرفته اند به رخ دیگران می کشند و فی المثل می گویند: ما یعنی مهندس این جامعه ایم!

    واقعا نمی دانم اینها سری به اولیات انسانیت خود هم می زنند؟
    اصلا اینها می دانند انسانیت به درجه ی شعور و آگاهی و در نگاه دینی به درجه ی تقوای آدم هاست؟
    اینها می دانند انسانیت و اخلاق ایجاب می کند همه را لااقل تا جایی که در چشم دیگران قرار داریم به یک نگاه باید بنگریم و تفاوتی میان انسان ها به لحاظ انسان بودنشان قائل نشویم؟

    تقصیر خود ماست که مقابل یک پزشک عمومی معمولی که هفت سال درس پزشکی خوانده و رفته است در یکی از همین کشورهای اطراف تخصصش را گرفته سر تعظیم فرود می آوریم و کرنش می کنیم و آقای دکتر آقای دکتری راه می اندازیم که گوش فلک را کر می کند. جای ان قلتی نبود اگر مقابل پای همه اینطور می ایستادیم و کرنش می کردیم.تقصیر بر گردن خود ماست که آدم فرهیخته ای را که نه به واسطه ی دروس دانشگاهی که به واسطه ی عقل و درایت خود به درجه ی فرهیختگی رسیده و خوش فرهنگ است و سالم است و گوش شنوا برای هر حرف حسابی دارد و کتاب خوان است و خلاصه "آدم" است را هیچ حساب می کنیم و فقط به دنبال یک عنوانیم.

    عنوان هایی که به ما، به دیگران اضافه شده اند. که اگر از ما بگیرندشان باز همان آدمیم. عنوان ها ما را خوش-حال کرده اند. ما را اغوا کرده اند. آنقدر که دیگران را هم با انتسابشان به خانوم دکتر یا آقای مهندس اغوا می کنیم.چرا داریم با خودمان این کارها را می کنیم؟

    ای کاش اجازه می دادیم دیگران خودشان باشند، نه لقبشان نه عنوان مجازی شان. ای کاش می دانستیم این عنوان ها نیستند که به انسان ها اعتبار می بخشند، بلکه اعتباردهنده ی اصلی به عناوین انسان هایند.

    ای کاش قدری پُرمایه می شدیم و می توانستیم دیگران را هم به درجات وجودی خود آنقدری آگاه کنیم که فقط به خطاب کردنشان با لقب های خاص خوش-وقت نشوند و فقط انسان باشند. مرد پاکی شوند. زن خوبی شوند. دختر و پسر اهل تفکری باشند. همسر وفادار و خوش خُلقی باشند. پدر و مادر مهربان و فرهیخته و مُوثری شوند.ای کاش فقط کمی انسان می شدیم ...پ.ن: قصه وقتی غصه دارتر می شود که آن قدر اعتبار آدم ها را در جریانی افراطی به عناوینشان می دانیم که اشتباهات بزرگ و نابخشودنی شان را ندید می گیریم و خودمان را فریب می دهیم. و بی رحمانه و در هوشیاری کامل، اشتباهات بی لقب ها و بی عنوان ها را در بوق و کرنا می کنیم و به ضرب المثل "دو چیز صدا ندارد: ننگ بزرگان و مُردن غریبان" عینیت می بخشیم.

    به نقل از : خلوتگه اُنس
    پاسخ با نقل و قول

  4. فوق تخصص انسانیت  سپاس شده توسط niloofarabi

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •