تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




تنهایی هایم رو چگونه پر کنم؟ زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:رز زرد
آخرین ارسال:behrooz747
پاسخ ها 6

تنهایی هایم رو چگونه پر کنم؟

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    من تک دخترم
    کسی که مثه خودم دختر باشه وحسامو بفهمه توم خونمون نیس
    محیط خونمون محیط مردونس
    خودمم شخصیتم داره مردونه میشه
    مامانم تا اشکامو میبینه انگار اشک یه مرد رو دیده باشه کلی فحشم میده
    تو خونه باید فقط در حد خط قرمزای تعریف شده عمل کنم
    خسته شدم
    از نقش بازی کردن
    از همیشه خوب بودن
    از اینکه همیشه خودم با یه مرد یا پسر باید مقایسه کنم
    خودم این وسط گم شدم!
    مامانم مثه خودم بزرگ شده بود
    اونم تک بود باچند تا برادر!
    دیگه نمیخوام همیشه مثبت باشم
    یکی رو میخوام منو از این وضعیت در بیاره
    زندگیمو تغییر بده
    تا حالاش شیطنت زیاد کردم واسه این تغییر با دوستام
    البته هم جنس خودم
    ولی همش توبیخ وتعهد کارم کشیده
    تا یه کمی بخوام آزاد باشم
    با یه تشر روبرو میشم
    وقتی هم بخوام یه کمی از تنهایی در بیام و..
    غرورم اجازه نمیده با جنس مخالف باشم
    احتیاطم همین طور
    پس
    تنهایی هام رو با چی پر کنم؟
    من باید همیشه با این وضعیت زندگی کنم
    نه
    من این نمیخوام دیگه
     
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    نقل قول نوشته اصلی توسط 'رز زرد' pid='23860' dateline='1379227302'
    من تک دخترم
    کسی که مثه خودم دختر باشه وحسامو بفهمه توم خونمون نیس
    محیط خونمون محیط مردونس
    خودمم شخصیتم داره مردونه میشه
    مامانم تا اشکامو میبینه انگار اشک یه مرد رو دیده باشه کلی فحشم میده
    تو خونه باید فقط در حد خط قرمزای تعریف شده عمل کنم
    خسته شدم
    از نقش بازی کردن
    از همیشه خوب بودن
    از اینکه همیشه خودم با یه مرد یا پسر باید مقایسه کنم
    خودم این وسط گم شدم!
    مامانم مثه خودم بزرگ شده بود
    اونم تک بود باچند تا برادر!
    دیگه نمیخوام همیشه مثبت باشم
    یکی رو میخوام منو از این وضعیت در بیاره
    زندگیمو تغییر بده
    تا حالاش شیطنت زیاد کردم واسه این تغییر با دوستام
    البته هم جنس خودم
    ولی همش توبیخ وتعهد کارم کشیده
    تا یه کمی بخوام آزاد باشم
    با یه تشر روبرو میشم
    وقتی هم بخوام یه کمی از تنهایی در بیام و..
    غرورم اجازه نمیده با جنس مخالف باشم
    احتیاطم همین طور
    پس
    تنهایی هام رو با چی پر کنم؟
    من باید همیشه با این وضعیت زندگی کنم
    نه
    من این نمیخوام دیگه
     سلام منم دقیقا مشکل تو رو دارم منم تک دخترم و تنهام میون چند برادر منم عین تو اشکامو که مادرم میبینه حتی بعضی اوقات که تحملم تموم میشه پیش داداشامم گریه میکنم اونام میگن مگه بچه ای؟ و از این حرفا اصلا به احساساتم توجهی ندارن دقیقا مثل تو م خیلی حساس شدم و از وضعیت خسته م بیا با هم درد و دل کنیم دردمون دقیقا یکیه!!!!

     


     
    پاسخ با نقل و قول

  3. ارسال:3#
    نمیدونم خوشحال باشم یا ناراحت یکی مثه خودم میبینم!
    ولی
    اومدم واسه گرفتن یه راه حل
    نه دردو دل
    اگه هم راه حلی نگرفتم
    خودم با یه سری کارا یی که میدونم انجامش منطقی شروع میکنم
    اولش تغییر دیدگاهمه
    سخته
    خیلی هم
    ولی میخوام یه سری چیزامو تو زندگی تغییر بدم
    اینجا حرف زدم نظر اونایی که میگن مشاوره خوندن بدونم
     
    پاسخ با نقل و قول

  4. ارسال:4#
    سلام عزیزم چند سالتون هست ؟ تحصیلاتتون چقدر هست ؟
    خدایا :
    هیچ چیز به اندازه تنهایی برایم لذت بخش نیست
    پاسخ با نقل و قول

  5. ارسال:5#
    سلام
    فرزند چندم خانواده هستید؟
    درسته در این خانواده ها این جور مشکلا تقریبا رایجه...
    ولی شما نباید به خاطر این موضوع خودخوری کنید
    تقریبا خصلت دختر اینه که احساساتی باشه و پسرم تقریبا خشن
    همینطور که شما گفتید مادرتونم تک دختر بودن با چتا برادر...
    چطوره به جای اینکه از تنهاییتون گریه کنید یه موقع که کسی خونه نیست و خودتونو مادرتون هستید از مادرتون بخواهید که به حرفتون گوش بده و یه جورایی باهش دردو دل کنید
    مثلا  بگید که مامان من یه دخترم و قرارا نیس مثل برادرام باشم خودتونم توی این وضعیت بودیدو منا درک میکنید
    سعی کنید صبور باشید و حالت مادرتونا به این سمت سوق بدید تا احساس شمارو درک کنن
    رابتطون با پدرتون چطوره؟
    پاسخ با نقل و قول

  6. ارسال:6#
    معاشرتتون رو با دوستانتون بیشتر کنید.شما برین خونشون و یا اونا بیان خونتون.دوره های ماهانه یا هفتگی بزارید و از اینجور کارها.
    این باعث میشه از این حالت تنهایی کمی در بیاین

    لطفا سن و میزان تحصیلات خودتون رو هم بگید.شاید بهتر بشه راهنماییتون کرد.
    پاسخ با نقل و قول

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •