تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




ان چیزی که واقعا هستم در اجتماع نشان داده نمی شود زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:ops
آخرین ارسال:آیشین
پاسخ ها 8

ان چیزی که واقعا هستم در اجتماع نشان داده نمی شود

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    من شخصیت شوخ پر انرزی با اعتماد بنفس و مغرور دارم اما وقتی وارد یک اجتماع جدید میشم واقعا اون طوری که هستم نشون داده نمیشم انگار روح یکی دیگه توی بدن من هست ...... از استعدادهای بی نظیرم نمی تونم استفاده کنم خیلی سست رفتار میکنم و این باعث میشه تا بقیه به من کم محلی کنند و من رو به قولی خیت کنند ............. واقعا حالم بده ... تا به حال خیلی خیلی تحقیر شدم ................. فقط و فقط به خاطر اینکه نا خوداگاه در اجتماع شخصیتی سست بی انگیزه وبی اراده پیدا میکنم ........... همه من رو از جمع خودشون می رونن و خیلی ها اصلا حسابم نمیکنند ............... گاهی اوقات احساس میکنم دوگانگی شخصیتی دارم گاهی ناخواسته و الکی سر این مسائل بهم میریزم و تا روزها کنترل خودم دستم نیست ....... عصبانی میشم و بقیه از م دلخور میشم من شخصیت واقعیم رو دوست دارم .... ولی انگار اون توی اجتماع فرار میکنم ولی بحث اصلا کمبود اعتماد بنفس یا خجالتی بودن نیست همهبا اطمینان تایید میکنن که من اعتماد بنفس بالایی دارم ...مشکل یه چیز دیگه است و چون نمی دونم از کجا اب میخوره داره اعصابم رو خورد میکنه ..............
    من دارم دیونه میشم از تحقیر از اینکه یکی دیگه میشم توی اجتماع از اینکه نمی تونم استعداد های بی نظیرم رو نشون بدم تنها چیزی که تونستم به همه نشون بدم استعداد خارق العاده ام در شعر هست ... دوست دارم همه جا حرف از شعر باشه تا همه بفهمن من چه قدر توانایی دارم ..........................
    به نظرتون چیکارکنم تا دچار این دوگانگی نشم و افراد من رو شیرین مغز نپندارند ........ اره این یادم رفت که توی اجتماع خیلی خنگ جلوه میدم با اینکه تمام دوران تحصیلاتم توی مدارس تیزهوشان بودم ....................... و توی اخرین تست هوشی که گرفتم بهره ی هوشی 120 داشتم ...          به من کمک کنید ....... من می دونم که باید برم پیش روانشناس اما واقعا جرئت نمیکنم توی محیط خانواده مطرح کنم که هم چین مشکلی دارم و هر وقت از اجتماعی میام داخل خونه برای خانواده از بهترین بودنم در اونج تعریف میکنم دوست ندارم ............. کوچیک باشم
    کمکم کنید واقعا نیاز دارم به راهنمایی

     
    تصاوير پيوست شده تصاوير پيوست شده
    • نوع فایل: jpg eryt.jpg (29.3 کیلو بایت, 0 نمايش)
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    به نظر من وقتی تو خونه هستی و تنهایی خودتو توی ی جمع خاص تصور کن،و با خودت تمرین کن که چه جوری برخورد کنی،مطالعات جامع شناسی و روان شناسیتم بیشتر کن 
    پاسخ با نقل و قول

  3. ارسال:3#
    نمیدونم شما دخترید یا پسر اما میگن این مشکل واسه پرها بدتره من خودم دخترم و این مشکلو دارم مید.نم هیچ ربطی به هوش نداره من هوشم134 عاشق کتاب خوندنم فلسفه هم دوس دارم و مینویسم اما نه فکرامو نظرامو به کسی میگم نه نوشته هامو واسه کسی میخونم تو خونه مثه شمام اما بیرون شبیه افسرده هام.پیش روانشناسم رفتم اما تاثیری نداشت ما فقط خودمون میتونیم به خودمون کمک کنیم باید تمرین کنیم خیلی سخته اما ممکنه اما سختی کشیدنش می ارزه به مشکلات هر روزمون...
    موفق باشید...
    پاسخ با نقل و قول

  4. ارسال:4#
    sadaf21 آواتار ها
    باسلام 
    دوست گرامی به نظرمیرسد شما درهر زمان ومکان به دنبال تأیید دائمی از دیگران می باشید واگرجایی ازشماتمجید نشود ویا نفر دوم محسوب شوید به شدت آزرده شوید.شما مدتهاست که چنین انتظاری را درخود پرورش داده اید وبرحسب انتظاربالایی که از خودتان دارید ،درصدد آن هستید که بهترین باشید وبه بهترین نحو  توجه دیگران راجلب کنید ویا توهرکاری که قرار است که انجام بدید ،همه تمرکزتان روی این هست که بدون نقص وکامل انجام بدید واین موضوع درشما تولید اضطراب میکند. این وسواس و میل شدید به نفر اول بودن ،انرژی زیادی ازشما میگیرد و معمولا  هم نمیتوانید آن قابلیت هایی راهم که دارید نشان دهید. همانطور هم که گفتید تو انجام مهارتهای ساده دچارمشکل شدید ،درمورد این مسئله از  تصویرسازی ذهنی استفاده کنید  و زیادتمرین  کنید وباعلاقه وتمرکز تمرین کنید گویی درمیان جمع وافراد مهم زندگیتان دارید آن رفتار وعمل را انجام میدید.مسئله بعدی درشما کمال طلبی تان هست افرادکمال طلب معمولا به دنبال بهترین ها وظاهرشدن به بهترین حالت هستند وبرای همین هم اغلب از نتیجه کار ناراضی اند وکمتر از شرایط خود لذت می برند. حال بپذیرید که همه چیز دراین جهان نسبی هست وامور مطلقی وجود ندارد.توانایی انسانها محدودهست توی اون محدوده هم باتمرکز و با درنظرگرفتن امکانات عمل کن وانتظار معقول و واقع بینانه  ازخودت داشته باش.درانجام این تغییر همانند یادگیری زبان انگلیسی و یا رژیم لاغری که به چندماه زمان نیاز هست ،به زمان نیاز داری تابه مهارت لازم برسی . 
    پاسخ با نقل و قول

  5. ارسال:5#
    ببخشید من ایشونو نمیدونم اما من هیچوقت منتظر این نبودم که دیگران تاییدم کنند ولی اینو میدونم هیچکس دوس نداره بین دیگران خنگ به نظر برسه من حتی گاهی اوقات نمیتونم ازخودم دفاع کنم فقط لبخند میزنم این کمال گراییه که بخوای خودت باشی؟؟؟یا از خودت دفاع کنی؟؟؟
     
    پاسخ با نقل و قول

  6. ارسال:6#
    مثل اینکه مشکلمون مثل همه من هم دقیقا همیشه فقط لبخند میزنم و این لبخند گاهی بی جا و ازار دهنده است ..........

     
    پاسخ با نقل و قول

  7. ارسال:7#
    چرا اینجا نمیشه پیست کرد!!!!

    یه موضوع دیگه بود که یه بحث همینجا مربوط میشد
    منم قبلا عیین شما بودم.
    اگه دوس دارید میتونید به تایپیک : خسته شدم از این زندگی سر بزنید
    هم نظر مشاورها و هم نظر منو بخونید.
    سلامت باشید
    پاسخ با نقل و قول

  8. ارسال:8#
    منم همینجوری شدم.
    البته مشکل من اینه که تا یه زمانی مورد تاییذ بودم و در جامعه فردی مقبول بودم. ولی یک دفعه شدم طرد شده و همه چیزم رو از دست دادم.
    منم مثل شما الان شدم یه فرد که خودم از خودم یه استنباط دیگه دارم و دیگران منو چیز دیگه ای می بینن که بنظر خودم نیستم.
    و برای تو جمع و جامعه و اجتماع بودن نمیشه نسبت بنظر دیگران و برداشت اونها بی تفاوت بود.
    برای شغل داشتن مهمتر از دیدگاه خودت به خودت، پنداشت کارفرما در موردت مهمه و ...
    حالا ما باید چی کار کنیم؟
    پاسخ با نقل و قول

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •