تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




فرزند دوم زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:مهرسا62
آخرین ارسال:*NazGol*
پاسخ ها 14

صفحه‌ها (2): صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین

فرزند دوم

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    سلام میخواستم نظر مشاورای عزیز سایت رو درباره تک فرزندی و فرزند دوم بپرسم؟
    اگه کسی تجربه فرزند دوم رو داره لطفا ازتجربیاتش برامون بنویسه . ممنون میشم بهم کمک کنید.
     

     
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    maryam.azadeh آواتار ها
    سلام
    تک فرزندی و دو فرزندی هرکدام مضرات و فواید خودشونو دارن. درین مورد قانون دقیق و معینی وجود نداره و والدین بایستی شرایط خودشونو بسنجن و بر اساس شرایط خودشون اقدام کنن.
    هر انسانی ابتدا موظف به انجام کارهایی هست که خودش میتونه انجام شون بده( کار در بیرون از منزل، مرتب سازی و چیدمان منزل، رسیدگی به بستگان درجه یک و....). سپس اگه زمینه مناسب میبینه تا یک انسان دیگه رو بیاره به این دنیا و پرورش بده برا بچه دار شدن اقدام کنه. بسیاری از زوج ها تصمیم میگیرن بچه دار نشن و اتفاقا خوشبخت و ارام هم زندگی میکنن و البته خیلی ها هم یک یا دو فرزند دارن و احساس خوشبختی و شادی دارن.
    اگه شغل تون فشار و دغدغه بالا داره ترجیحا به همون یک فرزند اکتفا کنین و همچنین وضعیت مالی تون رو ارزیابی کنین. در صورتی که شما و همسرتون مشاغل خیلی وقت گیر و پرفشار نداشته و وضعیت مالی کاملا استیبل دارین و صاحب خانه نیز هستین، میتونین دارای دو فرزند باشین وگرنه همون یکی خیلی بهتر و راحت تره و اینده اش تضمین شده تر هست.
    پاسخ با نقل و قول

  3. ارسال:3#
    سلام
    فرزند باعث میشه که روابط عاطفی توی خونه بیشتر بشه....و زن و مرد  هدفشون واسه زندگی مشترک پررنگتر میشه...
    فقط سعی کنید واسه ی تولد فرزند دوم  یکی اینکه بذارید تا فرزند اولتون از هفت سال اول وارد هفت سال دوم بشن تا هم عاقلتر و درکشونم بیشتر باشه و همم حرف گوش کنتر بشن...
    اگه تا الان محبت نسبت به فرزند اولتون بسیار زیاد بوده سعی کنید یک مقدار کمتر بشه نسبت به توجه ایشون دلیلشم اینه که وقتی فرزند دوم به دنیا میاد بیشترین حواستون به فرزند دومه و کم توجهی میشه به فرزند اول و این امر باعث میشه که فرزند اوا نسبت به برادر یا خواهرش حساس بشه و یه حس حسادت درونش ایجاد بشه...
    باید هم خودتون و شوهرتون اینقدر حواستون باشه که فرزند اول در حال رشد و همه چیزم درک میکنن اگه یک مقدار احساس کم توجهی کنن به روحیاتش ضربه میخوره و در بزرگ سالی احاس میکنه که پدر و مادرش بین خودش و مثلا داداشش فرق میذاره...
    پاسخ با نقل و قول

  4. ارسال:4#
    سلام ممنون از جوابتون. من سی سالمه وباوجودیکه درس خوندم وموقعت کار بیرون از خونه رو داشتم اما ترجیح دادم خونه باشم وبیشتر به خونوادم برسم.یه پسر چهارساله دارم وباوجودیکه تمام وقتم رو براش میزارم اما احساس میکنم نمیتونم همه نیازهاش رو براورده کنم.موضوع بجه دوم مدتهاست فکرم رو درگیر کرده.
    من وهمسرم زندگی خوبی داریم واین آرامش رو اسون بدست نیاوردیم تقریبا دهساله ازدواج کردیم واز وقتی پسرم بدنیا اومده شادی زنگیمون چند برابر شده .
    من بخاطر یه سری مسایل نمیتونم دوران بارداری کاملی داشته باشم وبخاطر همین موضوع پسرم زود بدنیا اومد اما خدا رو بینهایت شکر که الان کنارمونه وباعث شادی زندگیمون.
    ازنظر مالی هم وضعمون طوری هست که بتونیم از پس هزینه های بچه دوم بربیایم خودم وهمسرم هم تمام تلاشمون رو برای تربیت پسرمون میکنیم.به خاطر مشکلی که دارم ریسک بارداری برام هرچی بیشتر سنم بالا بره بیشتر میشه درثانی دلم نمیخواد فاصله سنیم با بچم زیاد باشه .
    از هرکسی هم که پرسیدم معتقده فاصله سنی بچه ها نباید بیشتر از پنج سال باشه.خیلی تردید دارم خونوادم هم بخاطر مشکلات دوره بارداریم وسختیهای بعداز زایمانم راضی نیستن خصوصا مادرم چون از نزدیک شاهد سختیهای بزرگ کردن پسرم که نارس بدنیا اومد بود.البته ممکنه برای بچه دوم بیشتر اون سختیها مرتفع بشه ومشکل کمتری داشته باشم.
    نمیدونم چه کار کنم ایا تمام این سختی ها رو به جون بخرم  قلبا هم دلم نمیخوادپسرم تنها بزرگ شه.
    لطفا مشاورای خوب تالار وکسایی که تجربه بچه دوم رو دارن کمکم کنید.
     
    پاسخ با نقل و قول

  5. ارسال:5#
    سلام
    من به این علت گفتم که هفت سال اول تمام بشه زیرا فرزند در هفت سال دوم عاقلتر شده و درک خوبیم از مسائل داره...
    ولی بازم بستگی به پدر و مادر داره نه اشکالی نداره که فاصله سنی 5سال باشه و لی باید توجه داشته باشید که کم کردن یک باره ی توجه نسبت به فرزند اول و توجه بیشتر به فرزند دوم باعث ایجا حسادت در فرزند اول میشه...
    شما باید در عین توجه به فرزند دوم به فرزند اول هم احساس کاملی و توجه کامل داشته باشید تا از حساس شدن فرزند اول جلوگیری بشه...
    پاسخ با نقل و قول

  6. ارسال:6#
    سلام
    یعنی تو این سایت کسی نیست درست راهنمایی کنه یا تجربه ای داشته باشه؟
    پاسخ با نقل و قول

  7. ارسال:7#
    سلام زیبا جان
    وجود یه فرزند دیگه شاید برای شما و همسرتون از لحاظ عاطفی چندان فرقی نداشته باشه اما توجه داشته باشید که وجود یه خواهر یا برادر برای کوچولوی شما خیلی مهمه هم به تربیت بهترش کمک میکنه هم اینکه نیازهایی که در اینده داره بهتر برطرف میشه . فرزند شما شاید تا وقتی که دوران کودکی رو پشت سر میزاره نیاز به یه خواهر یا برادر رو حس نکنه اما با توجه به تجربه ای که تو خانواده داشتیم از حدود سن نه سالگی کاملا تنهابودن خودشو درک میکنه و به زبون میاره که چرا تنهاست . همسر برادر من و خواهرم مشکلات مشابه شما رو داشتن هردو تصمیم به تک فرزندی داشتن اما نهایتا وقتی دختر برادرم حدودا 8سالگی رو رد کرد کاملا این نیازشو مطرح میکرد یادم میاد وقتی ده سالش بود حتی یک بار گفت که من بچه شما نیستم چون بچه دار نمیشدید و منو از پرورشگاه اوردید به همین دلیل مجبور شدن با تمام سختی هاییی که براشون داشت دوباره بچه دار بشن .خواهر من هم که هنوز تک فرزند به نظر خودش و کل خانواده اشتباه بزرگی کرده چون به خاطر اینکه تمام توجهش رو دخترش بوده نسبت به بچه های دیگه استقلال کامل رو نداره و مسایل دیگه ای که تک فرزندی داره براش مطرحه .دخر ایشون  الان که کلاس پنجم هست هرچند به دلیل شباهت بیش از اندازش به مادرش نمیتونه بگه که منو از پرورشگاه اوردید ولی با اصرار   از پدر و مادرش میخاد که دوباره بچه دار بشن .
    درباره فاصله سنی بین فرزندان  همه کارشناسانی که تا الان نظرشونو شنیدم 4سال رو بهترین بازه زمانی میدونن یعنی الان بهترین موقعیت برای شما هست که حتی ممکنه تا اقدام کنید و جواب بگیرید مدتی هم طول بکشه
    اگر الان تصمیم به بارداری دارید باید توجه داشته باشید که چه در زمان بارداری و چه بعد از اون توجه شما نسبت به فرزند اولتون تغییری نداشته باشه هرچند نمیشه صد در صد مثل گذشته بود اما میشه رو این موضوع کنترل داشت اما مساله بعدی فرزند دوم شماست شما فرمودید سی ساله هستید به نظرتون غیر از توانایی مالی توانایی این رو دارید که همون وقت و انرژی رو  که برای فرزند اول  داشتید برای فرزند دوم هم بزارید؟ و یا اینکه با داشتن فرزند دوم چه شما و چه همسرتون میتونید نیازهای عاطفی همدیگرو مثل گذشته پاسخ بدید؟ اگر تمام مسایل رو در نظر دارید پس تردید نکنید که وجود فرزند دوم میتونه به شما و فرزندتون کمک کنه
    البته قبل از بارداری با یه پزشک متخصص مشورت کنید تا مشکلاتی که در بارداری  اول داشتید کاهش پیدا کنه که البته اینم با توجه به تجربه میتونم بگم که برطرف میشه و راحت تر از بارداری اول خواهد بود (مگر در موارد خاص که امیدوارم شما ازون دسته نباشید )


     

     
    پاسخ با نقل و قول

  8. ارسال:8#
    سلام عزیزم ممنون از اینکه برام وقت گذاشتید.
    من وهمسرم تصمیم داریم تمام دقتمون رو برای درست تربیت کردن هردوشون داشته باشیم . خودم هم ترجیح دادم خونه باشم وبه زندگی خونوادگیم بیشتر برسم.میدونم باوجود یه بچه دیگه شاید برای هم وقت کمتری داشته باشیم اما ما داریم به پنج سال دیگه فکر میکنیم که پسرمون گله ی نداشتن خواهر وبرادر از ما داشته باشه. برای پسرم هم داشتن خواهر یا برادر خیلی بهتر از تنها بودنشه .
    خوشبختانه برای بچه دار شدن هم مشکلم خیلی حاد نیست .
    پاسخ با نقل و قول

  9. ارسال:9#
    lale آواتار ها
     ولی من تک فرزندی رو قبول دارم...تصمیم دارم یه فرزند بیارم...
    پاسخ با نقل و قول

  10. ارسال:10#
    سلام
    من بعنوان یه تک فرزند نظر شخصیمو بهتون میگم اما تصمیم نهایی با خودتونه و با توجه به شرایطتون تصمیم بگیرین.
    مادر من بخاطر اینکه دبیر بود و بزرگ کردن دوتا بچه با هم براش سخت بود بعد از من تا چند سال بچه ی دیگه ای نخواست.از نظر امکانات رفاهی و ... از همه نظر تو رفاه کامل بودم.وقتی میخواستم برم اول راهنمایی,مامانم ازم پرسید چطوره که یه خواهر یا برادر داشته باشی؟دوست داری؟منم گفتم نههههههههههههههههه اصلاااااااااااا!
    اگه بچه بیاری میرم خونه ی مامانی(مادربزرگم) میمونم و دیگه نمیام.بخاطر مقاومت های زیادی که نشون دادم مامانم دیگه بچه دار نشد.
    از کودکی تا الان هیچوقت دوست نداشتم و ندارم که خواهر یا برادر داشته باشم.بچه که بودم احساس میکردم این بچه جای منو تنگ میکنه.
    الان که 22سالمه مشکلی ندارم که مامانم بچه دار شه.اما مامانم میگه حوصله شو ندارم.
    من هیچوقت خواهر برادر نخواستم و هیچکدوم از حرفای بچه های بالایی رو نزدم.
    اما الان مامانم میگه کاش قبل از اینکه تو بزرگ بشی,وقتی 2ساله بودی یه بچه ی دیگه میاوردم که باهم بزرگ بشین.تو بری من تنها میشم و ...
    میگه تو که ازدواج کردی 2تا بچه پشت سرهم بیار,خودم بزرگشون میکنم.
    به نظر من اگه میخواین بچه دار شین الانم دیر شده چون حس حسادت تو بچه تون ریشه میکنه و حتی ممکنه به بچه آسیب بزنه.زودتر اقدام کنین.
    تک فرزندی واسه خود بچه خوبه.مستقل بار میاد و تو آینده اعتماد بنفس بالایی خواهد داشت.اما واسه پدر و مادر تک فرزندی زیاد خوب نیست.من پدر و مادرمو که میبینم هیچوقت تک فرزندی و قبول نمیکنم.اما 3فرزندی رو هم قبول ندارم همون 2تا خوبه.
    موفق باشین
    پاسخ با نقل و قول

صفحه‌ها (2): صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •