پر اشتهایی عصبی چیست؟

 - پر اشتهایی عصبی چیست؟پر اشتهایی عصبی یکی از انواع اختلالات خوردن است که با آ شفتگی شدید در رفتار خوردن مشخص می شوند.به طور کلی اختلالات خوردن شامل بی اشتهایی عصبی ( Anorexia nervosa )و پر اشتهایی عصبی (Bulimia nervosa) است.که هدف ما بررسی پر اشتهایی عصبی است.پر اشتهایی عصبی که شایعتر از بی اشتهایی عصبی است، به صورت دوره های تکرار شونده مصرف زیادغذا همراه با احساس از دست دادن کنترل ظاهر می شود . فاصله ی اجتماعی یا ناراحتی جسمی یعنی دل درد و تهوع ، دوره ی پر خوری را قطع می کند و در پی آن احساس گناه ، افسردگی یا نفرت از خود ظاهر می شود .شخص برای جلوگیری از افزایش وزن ، رفتار های جبرانی عود کننده دارد مانند:پاکسازی ( استفراغ عمدی ، استفاده مکرر از مسهل یا مدّر)روزه گرفتن یا ورزش مفرطدر نوع پاکسازی ، شخص مرتبا اقدام به استفراغ عمدی یا سوء استفاده از مسهل یا مدّر می کند .در نوع بدون پاکسازی ، بیمار از رفتار های جبرانی نا متناسب برای پیشگیری از افزایش وزن ، نظیر روزه گرفتن و ورزش استفاده می کند اما دست به روش های دفع تحمیلی نمی زند.۲- علائم و نشانه های پر اشتهایی عصبی :طبق DSM – IV ویژگی اساسی پر اشتهایی عصبی، دوره های عود کننده پر خوری است به علاوه احساس فقدان کنترل بر رفتار غذا خوردن است، در ضمن این مراحل ،استفراغ عمدی ، استفاده از مسهل و مدّر ،رژیم غذایی با محدودیت شدید ، ناشتا ماندن ،ورزش سنگین برای پیشگیری از بالا رفتن وزن و نگرانی دائم در مورد شکل و وزن بدن مشاهده می شود.پر خوری معمولی حدود یک سال قبل از اقدام به استفراغ شروع می شود.علائم اساسی پر اشتهایی عصبی پر خوری دوره ای و روش های نا مناسب جبرانی برای جلوگیری از کسب وزن است.افراد مبتلا به پر اشتهایی روانی از ملاکهایی مانند شکل و وزن بدن برای خود سنجی استفاده می کنند .برای اینکه این اختلال به فردی نسبت داده شود باید پرخوری دوره ای و رفتار های جبرانی نا مناسب به طور متوسط ، حداقل دوبار در هفته برای مدت سه ماه رخ دهند.پر خوری دوره ای عبارت است از : خوردن غذا در دوره زمانی معین به مقداری بیش از آ نکه اغلب افراد در شرایط مشابه می خورند.(( دوره زمانی معین )) به محدودیتهای زمانی ، معمولا کمتر از دو ساعت اطلاق می شود.برای مثال فردی ممکن است در یک رستوران رفتار پر خوری دوره ای را شروع کند و سپس در برگشت به منزل آن را ادامه دهد.البته باید توجه داشت که خوردن مداوم مقادیر جزیی غذا در طول روز به عنوان پر خوری دوره ای تلقی نمی شود.نوع غذای مصرفی در پر خوری های دوره ای متفاوت است که عمدتا غذاهایی را که حاوی کالری زیادی هستند مانند بستنی و کیک را شامل می شود.با وجود این به نظر می رسد که پر خوری دوره ای بیشتر با نا هنجاری در مقدار غذای مصرف شده مشخص می شود تا با اشتیاق برای یک ماده ی غذایی خاص نظیر کربوهیدرات .اگر چه افراد مبتلا به پر اشتهایی عصبی در ضمن پر خوری دوره ای بیش از افراد غیر مبتلا به پر اشتهایی عصبی هنگام غذا خوردن کالری مصرف می کنند ، اما شکستن کالری های مشتق شده از پروتئین ، چربی و کربوهیدرات بین آنها مشابه است.افراد مبتلا به پراشتهایی عصبی نوعا از مشکلات مربوط به خوردن خود شرمسار هستند و می کوشند تا علائم خود را پنهان سازند .پر خوری دوره ای معمولا در تنهایی ، یا تا جای ممکن به طور پنهانی انجام می شود.پر خوری دوره ای اغلب ادامه می یابد تا اینکه فرد احساس ناراحتی یا حتی احساس دردناکی پیدا کند.پر خوری دوره ای نوعا از طریق حالات خلق ملول ، عوامل فشار زای یبن فردی ، گرسنگی شدید به دنبال محدودیت غذایی ، یا احساسات مرتبط با وزن ، شکل و غذا ایجاد می شود .پر خوری دوره ای ممکن است به طور گذرا ملال را کاهش دهد ، اما انتقاد از خود و خلق افسرده اغلب ادامه می یابد .دوره ی پر خوری دوره ای نیز با احساس عدم کنترل همراه است .علامت اساسی دیگر پر اشتهایی عصبی به کار گیری عود کننده رفتار های جبرانی برای پیشگیری از افزایش وزن است .بسیاری از افراد مبتلا به پر اشتهایی عصبی در تلاش برای جبران پر خوری دوره ای روش های متعددی به کار می گیرند .شایع ترین تکنیک جبرانی ایجاد استفراغ پس از یک دوره ی پر خوری است .این روش پاکسازی توسط ۹۰-۸۰ درصد از افراد مبتلا به پر اشتهایی عصبی که برای درمان به درمانگاه ها مراجعه می کنند استفاده می شود .استفراغ موجب احساس راحتی در شکم و رفع احساس نفخ شده و سبب می گردد که شخص بدون ترس از بالا رفتن وزن به پر خوری ادامه دهد .افسردگی غالبا در پی این دوره ها فرا می رسد وبه ” دلتنگی پس از سور چرانی ” معروف است.در بعضی موارد، استفراغ به خودی خود هدف می شود، و شخص به منظور استفراغ کردن پر خوری دوره ای می کند یا پس از خوردن مقدار جزیی غذا استفراغ می کند . افراد مبتلا به پر اشتهایی عصبی ممکن است برای ایجاد استفراغ از روش های مختلفی استفاده کنند ،از جمله استفاده از انگشتان یا وسایل برای تحریک رفلکس اوغ زدن ( داخل کردن انگشت در حلق ).افراد معمولا در ایجاد استفراغ مهارت پیدا می کنند و سر انجام قادر خواهند بود هر وقت اراده کنند استفراغ نمایند .دیگر رفتار های پاکسازی مشتمل بر سوء مصرف ملین ها و مدّرها می باشد .افراد مبتلا به پر اشتهایی عصبی ممکن است در تلاش برای جبران پر خوری دوره ای یک یا چند روز ، روزه بگیرند یا به طور افراطی ورزش کنند . زمانی که ورزش به طور قابل ملاحظه ای در فعالیت های مهم تداخل می کند ، یا وقتی در زمان یا در محیط نا مناسبی انجام می شود ، یا وقتی فرد علی رغم صدمه یا دیگر عوارض طبی به این کار ادامه می دهد ، در این صورت افراطی تلقی می شود . افراد مبتلا به این اختلال در تلاش برای اجتناب از افزایش وزن به ندرت ممکن است از هورمون تیروئید استفاده کنند .افراد مبتلا به دیابت قندی و پر اشتهایی عصبی ممکن است برای کاهش متابولیسم غذای مصرف شده در ضمن پر خوری های دوره ای دوزهای انسولین را قطع کرده یا آن را کاهش دهند.در ضمن دوره های پر خوری بیماران از مواد شیرین ، پر کالری و نرم مثل کلوچه و کیک استفاده می کنند .بیمار غذا را به طور پنهانی و به سرعت حتی نجویده میل می کند.اکثر این بیماران وزن طبیعی دارند ، هر چند ممکن است بعضی از آن ها لاغر تر یا چاق تر از حد طبیعی بوده باشند.بیماران مبتلا به پر اشتهایی روانی نگران ظاهر و شکل بدن خود بوده و در مورد اینکه در نظر دیگران چگونه جلوه می کنند ، و نیز جذابیت جنسی خود می اندیشند .اکثر این بیماران بر خلاف بیماران مبتلا بی اشتهایی روانی که علاقه ای به موضوع سکس ندارند از نظر جنسی فعال هستند . هرزه خواری و کشمکش در جریان غذا خوردن گاهی در سابقه ی این بیماران وجود دارد .شکل و وزن بدن مهم ترین عامل در تعیین عزت نفس آنها است.برخی نشانه های پر اشتهایی عصبی:۱- افراط پی در پی در غذا خوردن۲- تخلیه کردن شکم به وسیله رژیم سخت ، روزه گرفتن ، ورزش کردن و یا استفراغ۳- استفاده ی نابجا از داروهای ضد یبوست و ادرار آور۴- حمام کردن پس از غذا خوردن۵- قرمز شدن انگشت ها۶- ورم کردن گونه ها و فک۷- قضاوت نا درست در مورد وزن و تناسب اندام۸- افسردگی و تغییر حالت۹- قاعدگی نا منظم۱۰- مشکلات دندان مانند فاسد شدن دندان ها۱۱- نفخ و سوزش معده1farakav.com