تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




مرموز بودن زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:alonegirl
آخرین ارسال:maryam.azadeh
پاسخ ها 10

مرموز بودن

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    alonegirl آواتار ها
    سلام دوستان عزیز!
    دوست دارم یکم مرموز باشم برای دیگران میشه کمکم کنید؟؟؟طوری که نتونن دربارم اظهارنظرکنن و تصمیم بگیرن
    ممنون میشم
     
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    1- اطلاعات عمومیت رو در زمینه های مختلف بالا ببر و اطلاعاتت رو به رخ دیگران نکش بلکه در موقع مناسب از اظلاعات و معلوماتی که داری استفاده کن.
    2- مسائل و اطلاعات شخصی و مهمت رو به هیچ کس حتی به نزدیکترین دوستت نگو.
    3- حرفی که دیگران بهت میزنن فقط پیش خودت نگه دار و اونو جای دیگه پخش نکن یا به کس دیگه نگو (رازدار باش و همچنین شایعه پراکنی نکن).
    پاسخ با نقل و قول

  3. ارسال:3#
    سلام...
    نیاز به مرموز بودن نیست!!!
    مگر شما برای خودت تصمیم نمی گیرین؟
    چه چیز اذیتتتون میکنه؟
    چه تصمیم هایی براتون میگیرن؟ آیا خودتون هم از اونها درخواست مشورت و همفکری میکنین؟
    تصمیماتی رو که براتون میگیرن واقعا عاقلانه هستن یا اینکه خدای نکرده قصد و غرضی در پس اون تصمیم ها وجود داره؟
    میشه مثال بزنین؟
    به نظر خودتون واقعا تصمیم های خودتون چقدر عملی و عاقلانه هستن؛ چقدر با واقعیت سازگار هستن؟ چقدر تضمین برای تحقق اهدافتون وجود داره؟جواب همین سوالات رو برای تصمیماتی که براتون گرفته میشه رو هم بفرمایین!

    تا به حال چه راهکاری برای مقابله با این قضیه به کار بردید؟
    پاسخ با نقل و قول

  4. ارسال:4#
    alonegirl آواتار ها
    نقل قول نوشته اصلی توسط 'amiin' pid='32701' dateline='1384198131'
    1- اطلاعات عمومیت رو در زمینه های مختلف بالا ببر و اطلاعاتت رو به رخ دیگران نکش بلکه در موقع مناسب از اظلاعات و معلوماتی که داری استفاده کن.
    2- مسائل و اطلاعات شخصی و مهمت رو به هیچ کس حتی به نزدیکترین دوستت نگو.
    3- حرفی که دیگران بهت میزنن فقط پیش خودت نگه دار و اونو جای دیگه پخش نکن یا به کس دیگه نگو (رازدار باش و همچنین شایعه پراکنی نکن).

     
    سلام
    خیلی ممنونم از تو جهتون
    من هیچکدوم از موارد1 و 3 رو ندارم نه اطلاعات به رخ کسی می کشم نه راز کسی رو بر ملا میکنم اما قبلا تمام موضوعاتم رو به دوستام میگفتم میخوام از این به بعد نگم ولی خب اون چهره قبلی رو از من دارن و یه جورایی همش دربارم اظهارنظر میکنن
    و طوری هستم که اطرافیانم سریع از درونم با خبر میشن و واسم نظر میدن دوس ندارم کسی بفهمه اون موقع چه حالی دارم یا  مثلا چرا ناراحتم دوس ندارم همه به درونم راه پیدا کنن
    مرسی
     
    پاسخ با نقل و قول

  5. ارسال:5#
    alonegirl آواتار ها
    نقل قول نوشته اصلی توسط 'سجاد صالحی' pid='32755' dateline='1384212819'
    سلام...
    نیاز به مرموز بودن نیست!!!
    مگر شما برای خودت تصمیم نمی گیرین؟
    چه چیز اذیتتتون میکنه؟
    چه تصمیم هایی براتون میگیرن؟ آیا خودتون هم از اونها درخواست مشورت و همفکری میکنین؟
    تصمیماتی رو که براتون میگیرن واقعا عاقلانه هستن یا اینکه خدای نکرده قصد و غرضی در پس اون تصمیم ها وجود داره؟
    میشه مثال بزنین؟
    به نظر خودتون واقعا تصمیم های خودتون چقدر عملی و عاقلانه هستن؛ چقدر با واقعیت سازگار هستن؟ چقدر تضمین برای تحقق اهدافتون وجود داره؟جواب همین سوالات رو برای تصمیماتی که براتون گرفته میشه رو هم بفرمایین!

    تا به حال چه راهکاری برای مقابله با این قضیه به کار بردید؟

     
    سلام ممنوون از تون
    چرا من واسه خودم تصمیم میگیرم اما اطرافیانم در باره تصمیمم خیلی اظهارنظر میکنن این اذیتم میکنه که نمیخوام کسی به درونم وارد شه و از روحیاتم بفهمه کلا ادمی هسم نسبت به یه چیز زود عکس العمل نشون میدم و حالت درونی ام زود نمایان میشه و واقعا از این حالت خسته شدم ادم مغروری هم نیسم ولی دوس دارم یه حالتی بشم که کسی برای اینکه بتونه به درونم سرک بکشه واسش خیلی راحت نباشه
    بله گاهی فقط میخوان اذیتم کنن با اظهار نظراتشون نه ادمی نیسم که تصمیمات غیر عاقلانه ای بگیرم راستش دوس دارم کسی نتونه دیگه منو حدس بزنه نتونه حدس بزنه من چیکار میکنم یا میخوام چیکار کنم یا الان چه حالی دارم مثلا وقتی ناراحتم همه میفهمن و این منو اذیت میکنه
    رفتارم رو عوض کردم مثلاکمتر درباره کارام حرف زدم کمتر همراشون شدم واسه اینکه جایی بریم ! اما فرقی نکرد همه میگفتن چت شده!
    چون اون چهره قبل رو ازم دارن مثلا جوری که  فرض کنید من دوس ندارم یه جا همراه دوستام برم ااونا ازم تو ضیح میخوان که چرا نمیای؟؟!!  باید حتما بگم کجا میرم چرا میرم باید تو ضیح بدم تا ناراحت نشن! ومن شده به دروغ میگم مثلا باید برم فلان جا
    حتی بگم مثلا کار دارم میگن چی کار داری؟؟واقعا از این تو ضیح دادن ها خسته شدم  و چیز دیگه هم هس من کلا وقتی تنهام جایی اعتماد به نفس ندارم ولی وقتی یکی از دوستام همرام باشه خیلی خیلی احساس ارامش میکنم و اعتماد به نفس دارم میخوام یکم از این حالتم دربیام
    مرسی

     
    پاسخ با نقل و قول

  6. ارسال:6#
    دوستان و همراه خوب یکی از نعمت های الهی هستن...
    این رابطه دوستی به راحتی به دست نیومده ... اعتمادی که بینتون به وجود اومده متقابل هست.
    خدای نکرده اگر براتون مشکلی پیش بیاد شاید از اولین افرادی خواهند بود که به کمکتون میرسن.
    درسته که کمی فضولی هم در پس این رابطه ها وجود داره ولی میشه این رفتار اشتباه رو براشون به صورت غیر مستقیم فهماند .
    با دروغ گفتن همه پل های پشت سرتون رو خراب میکنین! از خودتون در اذهان دوستان و آشنایان چهره ای بد به جای خواهین گذاشت.
    پس انتخاب صحیحی نیست! هر چند شما رو مجبور به دروغ گفتن میکنن!
    من حس میکنم که توانایی نه گفتن رو ندارین! به نوعی تو رودربایستی قرار میگیرین....پیشنهاد می کنم در اولین فرصت این مهارت رو یاد بگیرین!
    میتونی با جست و جو در تالار و حتی سایت های دیگر تمرین های این مهارت رو بدست بیارین! البته کمی تمرین لازم داره که باید نهایت تلاشتون رو بکنین.

    در مورد تصمیمات احتمال داره اختلاف نظر ها و اختلاف سلیقه ها موجب کدورت بین شما و ایشون بشه!
    مثلا براتون تصمیمی میگیرن که دلخواه شما نیست!
    این بین چند تا مساله مهم وجود داره!
    اول اینکه شخص تصمیم گیرنده کی هست؟ اصلا آیا نیاز هست که تصمیمی که ایشون گرفتن رو اجرایی کنین؟
    انجام تصمیم اختیاری هست یا حالت اجبار داره؟
    آیا وقت کافی برای اتخاذ تصمیم مناسب تر هست یا نه!
    آیا تصمیم در قالب پیشنهاد ارائه میشه یا نه!
    با جواب دادن به این سوالات در حین تصمیم گیری اطرافیان میتونین مناسب تر عمل بکنین!
    با مهارت نه گفتن خیلی از تصمیمات اشتباه و نا بجا رو رد خواهید کرد...
    میتونین محترمانه به شخصی که براتون تصمیم گرفته رو آگاه کنین که فعلا نیاز دارین خودتون بیشتر رو این موضوع فکر کنین تا بهترین تصمیم رو بگیرین. در ضمن خوب هست که بهشون بگین که در مورد پیشنهاد شما هم فکر میکنم.....

    در مورد افرادی که اجرای تصمیم تقریبا اجباری هست (مثلا اقوام درجه یک و مدیران رده بالاتر ) میتونین ازشون بخواهین که در صورت امکان اجازه بدهند خود شما هم به قدر کافی در مورد این موضوع فکر بکنین!

    در روابط اجتماعی و خانوادگی نیاز هست که برای خودتون حریم خصوصی ایجاد کنین!
    حتی پدر هم نباید از این حریم تخطی بکنه....
    این حریم ها مرز هایی هستن که شخصیت فرد در ایجادش خیلی مهم هست.....
    شاید تا قبل از این نتونستین مرزبندی بکنین!
    نگران نباشید...
    از این به بعد تلاش بکنین! نیاز به مشاجره و عصبانیت نیست....
    اگر دیدین که کسی قصد ورود به حریم شخصیتون رو داره خیلی محترمانه ازش بخواهید که این کار رو نکنه ! با اینکار تعداد دفعات شکستن حریم به مرور زمان کمتر خواهد شد و بعد از یک مدت دیگه این فرد حتی فکر شکستن حریم ها رو نخواهد داشت.
    مثلا اگر دیدین که فرد خاصی دفتر خاطراتتون رو میخونه ازش بخواهین دیگه اینکار رو انجام نده...بهش بگین دوست ندارین دوباره این کار رو تکرار بکنه!
    ان شا الله مرز دلخواه رو به درستی ترسیم خواهین کرد......


    مرز بندی خیلی مفید هست ولی دوری از اجتماع خیلی خیلی مضر هست....
    پس در مرزبندی دقت لازم رو بکنین تا این مرز بندیها شما رو از روابط اجتماعیتون باز نداره!

    انسان موجودی اجتماعی هست.

    میتونی یک مثال از تصمیماتی رو که برای اذیت شدنتون گرفته بودن رو مثال بزنین؟
    پاسخ با نقل و قول

  7. ارسال:7#
    maryam.azadeh آواتار ها
    سلام
    همونطور که دوستان گفتن، نیازی نیست الزاما مرموز باشین. اگه استقلال رای تونو عملا اثبات کنین کسی نمیتونه براتون تصمیم بگیره.
    مرموز بودن صفت افرادی هست که شغل شون ایجاب میکنه مثلا مامورین ویژه اطلاعاتی، پلیس هایی که در زمینه کشف جنایت فعال هستن، جاسوس ها و..........
    میتونین خیلی به ظاهر ساده به نظر بیاین ولی در عمل، فردی غیرقابل پیش بینی باشین. در مورد تصمیمات اینده تون با کسی حرفی نزنین.
    اگه حس کردین کسانی هستن که سعی دارن براتون تصمیم بگیرن خودتون تصمیم های مهم رو اتخاذ کنین و در صورت لزوم، با مشاورینی که تخصص مشاوه دارن و غریبه هستن مشورت کنین و بعدش تصمیمات تونو به مرحله عمل بگذارین.
    البته شما از سن تون چیزی نگفتین. اگه زیر 18 سال هستین بهرحال برخی از تصمیمات مهم زندگی شما بر عهده پدر مادرتون هست ولی اگه 18 رو گذروندین خودتون صاحب اختیار هستین و این صاحب اختیار بودن رو میتونین در عمل به نمایش بگذارین.
    پاسخ با نقل و قول

  8. ارسال:8#
    alonegirl آواتار ها
    نقل قول نوشته اصلی توسط 'سجاد صالحی' pid='32863' dateline='1384269796'
    دوستان و همراه خوب یکی از نعمت های الهی هستن...
    این رابطه دوستی به راحتی به دست نیومده ... اعتمادی که بینتون به وجود اومده متقابل هست.
    خدای نکرده اگر براتون مشکلی پیش بیاد شاید از اولین افرادی خواهند بود که به کمکتون میرسن.
    درسته که کمی فضولی هم در پس این رابطه ها وجود داره ولی میشه این رفتار اشتباه رو براشون به صورت غیر مستقیم فهماند .
    با دروغ گفتن همه پل های پشت سرتون رو خراب میکنین! از خودتون در اذهان دوستان و آشنایان چهره ای بد به جای خواهین گذاشت.
    پس انتخاب صحیحی نیست! هر چند شما رو مجبور به دروغ گفتن میکنن!
    من حس میکنم که توانایی نه گفتن رو ندارین! به نوعی تو رودربایستی قرار میگیرین....پیشنهاد می کنم در اولین فرصت این مهارت رو یاد بگیرین!
    میتونی با جست و جو در تالار و حتی سایت های دیگر تمرین های این مهارت رو بدست بیارین! البته کمی تمرین لازم داره که باید نهایت تلاشتون رو بکنین.

    در مورد تصمیمات احتمال داره اختلاف نظر ها و اختلاف سلیقه ها موجب کدورت بین شما و ایشون بشه!
    مثلا براتون تصمیمی میگیرن که دلخواه شما نیست!
    این بین چند تا مساله مهم وجود داره!
    اول اینکه شخص تصمیم گیرنده کی هست؟ اصلا آیا نیاز هست که تصمیمی که ایشون گرفتن رو اجرایی کنین؟
    انجام تصمیم اختیاری هست یا حالت اجبار داره؟
    آیا وقت کافی برای اتخاذ تصمیم مناسب تر هست یا نه!
    آیا تصمیم در قالب پیشنهاد ارائه میشه یا نه!
    با جواب دادن به این سوالات در حین تصمیم گیری اطرافیان میتونین مناسب تر عمل بکنین!
    با مهارت نه گفتن خیلی از تصمیمات اشتباه و نا بجا رو رد خواهید کرد...
    میتونین محترمانه به شخصی که براتون تصمیم گرفته رو آگاه کنین که فعلا نیاز دارین خودتون بیشتر رو این موضوع فکر کنین تا بهترین تصمیم رو بگیرین. در ضمن خوب هست که بهشون بگین که در مورد پیشنهاد شما هم فکر میکنم.....

    در مورد افرادی که اجرای تصمیم تقریبا اجباری هست (مثلا اقوام درجه یک و مدیران رده بالاتر ) میتونین ازشون بخواهین که در صورت امکان اجازه بدهند خود شما هم به قدر کافی در مورد این موضوع فکر بکنین!

    در روابط اجتماعی و خانوادگی نیاز هست که برای خودتون حریم خصوصی ایجاد کنین!
    حتی پدر هم نباید از این حریم تخطی بکنه....
    این حریم ها مرز هایی هستن که شخصیت فرد در ایجادش خیلی مهم هست.....
    شاید تا قبل از این نتونستین مرزبندی بکنین!
    نگران نباشید...
    از این به بعد تلاش بکنین! نیاز به مشاجره و عصبانیت نیست....
    اگر دیدین که کسی قصد ورود به حریم شخصیتون رو داره خیلی محترمانه ازش بخواهید که این کار رو نکنه ! با اینکار تعداد دفعات شکستن حریم به مرور زمان کمتر خواهد شد و بعد از یک مدت دیگه این فرد حتی فکر شکستن حریم ها رو نخواهد داشت.
    مثلا اگر دیدین که فرد خاصی دفتر خاطراتتون رو میخونه ازش بخواهین دیگه اینکار رو انجام نده...بهش بگین دوست ندارین دوباره این کار رو تکرار بکنه!
    ان شا الله مرز دلخواه رو به درستی ترسیم خواهین کرد......


    مرز بندی خیلی مفید هست ولی دوری از اجتماع خیلی خیلی مضر هست....
    پس در مرزبندی دقت لازم رو بکنین تا این مرز بندیها شما رو از روابط اجتماعیتون باز نداره!

    انسان موجودی اجتماعی هست.

    میتونی یک مثال از تصمیماتی رو که برای اذیت شدنتون گرفته بودن رو مثال بزنین؟

     

    خیلی خیلی ازتون متشکرم
    بله قدرت نه گفتن ندارم الانم بخوام بگم نه به کسی ازم ناراحت میشه چون همیشه برای کارام دلیل آوردم همش باید برای همه توضیح بدم چه جوری میتونم این کارو بکنم ولی طرفم ناراحت نشه؟؟
    یکی از همین موردا  مثلا همین چند وقت پیش ثبت نام یک گروه تحقیقاتی بود و من ازش با خبر نشدم بعضی از دوستام اسمشونو نوشته بودن و وقتی من گفتم چرا به من نگفتین؟؟؟گفتن ما فک کردیم تو نمیخوای ثبت نام کنی
    یا که از طرف من حرف میزنن جای من جواب میدن
    یا مثلا مامانم برام لباس میخرن میگن من میدونسم تو سلیقت اینه در صورتی که اصلا سلیقه من نبوده شاید چون هیچ وقت دوس ندارم از چیزی یا کسی انتقاد کنم و ناراحت شه چون هر بار این کاررو انجام دادم طرفم ناراحت شده
    بازم ممنون
     
    پاسخ با نقل و قول

  9. ارسال:9#
    alonegirl آواتار ها
    نقل قول نوشته اصلی توسط 'maryam.azadeh' pid='32867' dateline='1384270628'
    سلام
    همونطور که دوستان گفتن، نیازی نیست الزاما مرموز باشین. اگه استقلال رای تونو عملا اثبات کنین کسی نمیتونه براتون تصمیم بگیره.
    مرموز بودن صفت افرادی هست که شغل شون ایجاب میکنه مثلا مامورین ویژه اطلاعاتی، پلیس هایی که در زمینه کشف جنایت فعال هستن، جاسوس ها و..........
    میتونین خیلی به ظاهر ساده به نظر بیاین ولی در عمل، فردی غیرقابل پیش بینی باشین. در مورد تصمیمات اینده تون با کسی حرفی نزنین.
    اگه حس کردین کسانی هستن که سعی دارن براتون تصمیم بگیرن خودتون تصمیم های مهم رو اتخاذ کنین و در صورت لزوم، با مشاورینی که تخصص مشاوه دارن و غریبه هستن مشورت کنین و بعدش تصمیمات تونو به مرحله عمل بگذارین.
    البته شما از سن تون چیزی نگفتین. اگه زیر 18 سال هستین بهرحال برخی از تصمیمات مهم زندگی شما بر عهده پدر مادرتون هست ولی اگه 18 رو گذروندین خودتون صاحب اختیار هستین و این صاحب اختیار بودن رو میتونین در عمل به نمایش بگذارین.

     

    ممنونم ازتووون
    نه 19 سال رو تموم کردم , خب چه جوری استقلال رای مو ثابت کنم؟؟
    دوس دارم اینقد زود همه نفهمن من چه حالی دارم چیکار میکنم

     
    پاسخ با نقل و قول

  10. ارسال:10#
    maryam.azadeh آواتار ها
    خیلی وقت ها سکوت قشنگتر از حرف زدن هست. بیشتر به سکوت مایل باشین تا صحبت کردن. نابجا صحبت کردن، خیلی مواقع میتونه افکار و درون ادم رو برا غریبه ها فاش کنه.
    استقلال رای شما میتونه در زمینه نوع پوشش، انتخاب رشته تحصیلی، انتخاب تفریح مورد علاقه، هم صحبتی با افراد مورد علاقه و..... امثال اینا باشه.
    شهامت "نه" گفتن هم خیلی جاها مهم هست. سعی کنین مهارت نه گفتن رو خوب بیاموزین که کلید خیلی از موفقیت هاست.
    پاسخ با نقل و قول

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •