تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




اعتیاد به رابطه عاطفی با جنس مخالف که منو از کار و زندگدیم انداخته زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:amir95
آخرین ارسال:snow white
پاسخ ها 5

اعتیاد به رابطه عاطفی با جنس مخالف که منو از کار و زندگدیم انداخته

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    سلام، من امیر هستم، 19 سالمه. رشتم ریاضیه و پشت کنکور موندم.
    از دوران ابتدایی (شاید هم زود تر) بزرگترین آرزوم این بود که یه دوست دختر داشته باشم، اما هیچ وقت جرات جلو رفتن نداشتم و بزرگترین دلیل این بود که بچه بودم. فکر میکردم خوشگل نیستم و چون کوچولو هستم کسی محلم نمیذاره. حالا که 19 سالمه باز هم میترسم واسه دوست شدن با یه دختر حرف بزنم چون هم قدم کوتاهه هم فکر میکنم  همه منو کم سن میبینن. 
    چند بار هم امتحان کردم و دیگه نا امید شدم.
    فکر کنم یه مشکل روانی یا یه جور اعتیاد به رابطه دارم، که نمیتونم تنهایی کاری انجام بدم و بخاطر اینکه تا حالا تو یه رابطه واقعی نبودم  همه چی رو تو زندگیم نیمه تموم گذاشتم چون امیدی نداشتم، یکی رو نداشتم که بهم امید بده و به خاطرش هرکاری کنم.
    تا حالا خیلی سعی کردم بیخیالش بشم و خیلی وختا خودمو به خاطرش سرزنش میکنم اما نمیشه دست خودم نیست، با اینکه این مشکل باعث میشد درس نخونم و علاقم به همه چی کم بشه اما از خیلی هایی که درس میخوندن بهتر بودم.

    خواهش میکنم نگید بی خیال دختر و از این حرفا، چون نمیتونم، از بچگی این مشکلو داشتم و نتونستم باهاش کنار بیام 

    لطفا راهمناییم کنین 
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    **شادی** آواتار ها
    سلام آقای امیر.
    بهمیاری خوش اومدین...
    برای نامید شدن از داشتن یه ارتباط عاطفی و درنهایت ازدواج, هنوز خیلی جوونی...نمیخوام بگم اعتماد بنفست پایینه چون هنوز برای این نتیجه گیری زوده ولی این ناامید شدنت تواین سن احتمال زیاد مربوط میشه به نگرشی که از خودت داری...
    برای "سن "به غیر از صبر برای گذشت زمان کاری از دستت برنمیاد اما برای "قد" چرا...اول اینکه بهتره قدت رو ذکر کنی تا بدونیم واقعا قد کوتاهی داری یا بخاطر وضعیت خلقی که داری همه چیز رو منفی و غیرقابل قبول تصور میکنی...
    ولی برفرض اینکه قدت از میانگین نرمال کوتاهتره باز هم نباید دلیلی بشه برای دست کم گرفتن خودت یا تصور اینکه از سوی دیگرون ندید گرفته میشی...
    قد فقط یکی از معیارهای دخترها برای ازدواجه... درسته که قد جزو صفات ذاتی فیزیولوژیکی هست و بعد از سن خاصی دیگه تغییری توش امکان پذیر نیست ولی این به معنی غیر قابل جبران بودنش نیست... شما ده ها فاکتور اساسی دیگه که قابل اکتساب و ارتقاء هستن رو میتونی بدست بیاری یا تقویتشون کنی و انقدر باهاشون قابل افتخار و جذاب باشی که قدت اصلا بعنوان یه مشکل یا ایراد به چشم نیاد...تحصیلات بالا ,شغل خوب ,شان اجتماعی خوب , حفظ تیپ ظاهری شیک و مرتب ,خوش مشرب بودن و رعایت ادب و احترام تو برخورد با اطرافیان ,اکتیو و فعال بودن و صدها مورد دیگه که اهمیت قد دربرابرشون بسیار ناچیزه...
    ضمن این, ورزش کردن هم از نظر فیزیکی و هم روانی خیلی میتونه تاثیر مثبتی روشما داشته باشه...بخصوص یه ورزش انفرادی مثل رشته های رزمی چون تمام موفقیتهایی که فرد توش بدست میاره کاملا مربوط میشه به قابلیتهای فردیش(نه کار تیمی) و تاثیر فوق العاده مثبتی روی خودپنداره میذاره.
     
    پاسخ با نقل و قول

  3. ارسال:3#
    ممنون از پاسختون
    من احساس میکنم برای رسیدن به موفقیت نیاز به یه رابطه عاطفی دارم و چون سنم کمه و فکر میکنم هنوز به بلوغ اجتماعی نرسیدم، به ازدواج یا رابطه نزدیک فکر نمیکنم. خیلی از هم سنام و هم کلاسیام دوست دختر دارن، همش فکر میکنم اونا مسن تر از من به نظر میرسن و بلوغ اجتماعیشون کامله ولی من نه. واسه همین نمیتونم حتی وارد یه رابطه ساده بشم که به خاطرش ارادم تقویت بشه.
    قدم 169 و وزنم 50 هس که خیلی خوب نیس به نظرم. تازگیا هم به تیپم رسیدم که اعتماد به نفسمو خیلی زیاد کرده.
    ولی به طور کلی منزوی هستم و خیلی به خودم نمیرسم.
    دوست دارم با مردم روابط دوستانه داشته باشم اما احساس میکنم نامرئیم

    پارسال تقریبا همین موقع افسردگیم شدید شد (از 2 شال پیش شروع شده بود) و هی آرزوی مرگ میکردم  که آقای روانپزشک دارو تجویز کرد و بهتر شدم اما باز هم همون علائم کم کم دارن ظاهر میشن

    به نظرم همه مشکلات زندگیم به خاطر احساس تنهاییه، بعضی وختا انقد فشار میاره که دوباره آرزویی جز مرگ نمیکنم

    در ضمن در دو ورزش رزمی هر کدام به مدت تقریبا 3 ماه فعالیت کردم که به خاطر همین احساس ها نیمه تموم گذاشتمشون

    من تو زندگی همه چی دارم اما احساس تنهایی اجازه نمیده به جایی برسم


     
    پاسخ با نقل و قول

  4. ارسال:4#
    هر روز که میگذره بیشتر از زندگی زده  میشم و تحملم تموم شده

    با مشاور یا روانپزشک حضوری هم نمیتونم درباره مشکل اصلی حرف بزنم چون خجالت زده میشم ومیترسم به خانوادم بگن

    لطفا راهنمایی کنین
     
    پاسخ با نقل و قول

  5. ارسال:5#
    قد 169 به نظرم کوتاه نیس  متوسطه ایده آل نیس ولی بدم نیس اگه گزینه های دیگه اکی باشه.
    سعی کنید رو موارد دیگه تمرکز کنید مث درس خوندن وکسب توانایی تو هر زمینه ای ک دوس دارید
    سعی کنید شیک رفتارکنید مطالعاتتونو زیاد کنید استعدادهاتونو بروز بدید.بودن با یه خانومو تو برنامتون قرار بدید ولی ن اینکه شما رو از کار و زندگی بندازه .
    الان سنت کمه بهترین فرصت واسه یادگیریه.استفاده کن از وقتت که حداقل اگه 6سال دیگه خواستی بری خواستگاری دستت پر باشه
    پاسخ با نقل و قول

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •