تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




خودزنی زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:iceflower2013
آخرین ارسال:خانوم مجرد
پاسخ ها 10

خودزنی

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    سلام 
    امروز خیلی اعصابم خورد بود،روی دستم با یه شی تیز شروع کردم به ایجادی خراش
    روش چسب زخم زدم ،مشاورم تا دید گفت خودزنی کردی؟! گفتم نه،گفت با چی بریده؟گفتم با کاغذ،دیگه چیزی نگفت
    به نظرتون فهمیده؟ من نمیخوام این رو بهش بگم 
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    maryam.azadeh آواتار ها
    سلام
    به احتمال خیلی زیاد مشاور متوجه نیت شما شده و به سود شماست اگه این مساله رو که خیلی مهم هست با مشاورتون در میان بگذارین.
    به چه دلیل تمایل دارین به خودزنی:
    1- از رنج کشیدن لذت میبرین؟
    2- شرایط زندگی براتون غیر قابل تحمل شده و به این شکل میخواین خودتونو اروم کنین؟
    3- احیانا مواد مخدر یا توهم زا مصرف میکنین و در پیک اثر ماده، اقدام به خودزنی میکنین؟
    پاسخ با نقل و قول

  3. خودزنی  سپاس شده توسط غمگین

  4. ارسال:3#
    سلام
    گزینه 2 جواب سوالتون هست
     
    پاسخ با نقل و قول

  5. ارسال:4#
    **شادی** آواتار ها
    سلام iceflower عزیز
    من تاپیکهای قبلی شمارم خوندم و تا حدودی درجریان هستم که چرا نظر مثبت مشاورت برات اهمیت داره... شما دنبال راهی هستی تا رفتار خودزنیت رو از مشاورت پنهون نگه داری اما من بهت پیشنهاد میکنم به خودت کمک کنی این رفتار رو از بین ببری تا نیاز به پنهون کردن هم نداشته باشی...
    شما تو حالت خشمگینی و استیصال دست به خود زنی میزنی چون بنا به دلایلی نمیتونی خشمت رو ابراز کنی...خشمی که راهی برای ابراز شدن نداشته باشه و سرکوب بشه نتیجش میشه رفتارهای خودآزارگرانه...
    احساسات منفی مثل ترس و خشم مهمن چون برای حفظ زندگی ضروری ان پس نباید با سرکوب کردنشون اونهارو متوجه درونمون کنیم  و از درون به خودمون آسیب بزنیم همین رفتارهای خودزنی, افسردگی و تضعیف سیستم ایمنی بدن از بدیهی ترین پیامدهای فروخوردن و سرکوب کردن خشمن...
    از طرف دیگه بخاطر یسری ملاحظات اجتماعی واقعا نمیشه و درست نیست که موقع عصبانیت تمام احساسات منفیمون رو بروز بدیم تبعات منفی اینکارهم تو دراز مدت دست کمی از سرکوب کردن نداره و احساس پشیمونی و گناه, فشارخون بالا و مشکلات قلبی و... رو بهمراه داره.
    پس سالمترین روش برخورد با خشم, کنترل اونه...
    قدم اول اینه که این احساس ناخواداگاه خشم رو بصورت خودآگاه دربیاری... چون احساسها و رفتارهای ناخوادگاه اگه بصورت خوداگاه دربیان کاملا تحت کنترل فرد قرار میگیرن و دیگه نمیتونی بگی دست خودم نبود یا نفهمیدم چرا اینکارو کردم و ...برای اینکار باید کاملا به احساست آگاه باشی و بپذیریش, یعنی عصبانیتت رو انکار نکنی و بپذیری که من الان عصبانیم در این صورت به سبک پاسخهایی که در پی عصبانیت میدی هم آگاهی یعنی میدونی که الان ممکنه شروع کنم به خودزنی یا پرتاب کردن و شکوندن وسایل یا...
    قدم بعدی مدیریت کردن بدن و ذهنته...اول از تنفست شروع کن چون عصیانیت تغییرات بدنی هم همراه داره و ضربان قلب, فشارخون و دمای بدن بالا میره, چند نفس عمیق میتونه به پایین اومدن ضربان قلب کمک کنه و درپی اون این علایم بدنی هم فروکش میکنن ...نفس عمیق به این صورت که با بینی عمل دم رو انجام بدی طوریکه کاملا حس کنی ریه هات پر از هوا شده 3ثانیه طول بکشه و بعد با دهان عمل بازدم رو انجام بدی و ریه هات رو تخلیه کنی...مرحله بعدی تغییر موضعه اگه سرپایی بشین یا برعکسش...بعد ازینکار توجهت رو از اون موضوعی که ناراحتت کرده منحرف کن با یه تسبیح صلوات فرستادن یا شمارش معکوس از صد تا صفر یا... ازونجایی که ذهن تو آن واحد نمیتونه رو 2تا مسئله متمرکز بشه اینکار باعث میشه تمرکزت از موضوعی که عصبانیت کرده برگرده و خشمت فروکش کنه...
    الان که ذهن و بدنت رو آروم کردی قدم سوم و نهایی  رو انجام میدی یعنی برخورد قاطعانه اما توام با آرامش با موضوع یا فردی که عصبانیت کرده و با یک گفتگو به حل مشکل بپردازی...تو این حالت چون مسلط به اعصاب, رفتارو گفتارت هستی بهترین تصمیمها و رفتارهارو میتونی داشته باشی بدون اینکه احساس پشیمونی و گناه برات بهمراه بیاره بدون اینکه منجر به رفتارهای آسیب زننده به خودت و دیگران بشه...
    موفق باشی...
     
     
    پاسخ با نقل و قول

  6. ارسال:5#
    من از دست کسی عصبانی نیستم
    من فقط دلم نمیخواد زنده باشم همین... 
    و بعد اینکه سوالم این بود که آیا مشاورم دروغ من رو باور کرده یا نه؟ چون دیگه اصلا ادامه نداد و هیچ بحث دیگه ای هم راجع به این موضوع نکرد
    پاسخ با نقل و قول

  7. ارسال:6#
    **شادی** آواتار ها
    نقل قول نوشته اصلی توسط 'iceflower2013' pid='33983' dateline='1384968663'
    امروز خیلی اعصابم خورد بود،روی دستم با یه شی تیز شروع کردم به ایجادی خراش


     
    شما از دست کسی یا موضوعی عصبانی نبودی؟ یعنی درحالت عادی اقدام به خود زنی کردی؟
    رابطه ی اینکه نمیخوای زنده بمونی,با خودزنی کردنت رو میشه برامون بیشتر توضیح بدی؟
    اگه از متوجه شدن مشاورت نگرانی, ایشون اگه سوالاتی درباره سبک پاسخهای هیجانی شما پرسیده باشه ممکنه بمرور با کنارهم گذاشتن صحبتهای شما و علایم ظاهری روی بدنت متوجه رفتار خود زنیت هم بشه ولی بدون درنظر گرفتن دلایل و توجیهات کافی نمیشه قضاوت کرد که این زخم آثار خودزنیه یا دراثر یه اتفاق ایجاد شده..
    تا الان هرچی بوده گذشته اما برای آینده سعی کن احساسات منفیت رو مدیریت کنی تا آسیبی نبینی...


     
    پاسخ با نقل و قول

  8. ارسال:7#
    maryam.azadeh آواتار ها
    نقل قول نوشته اصلی توسط 'iceflower2013' pid='34025' dateline='1385003490'
    سلام
    گزینه 2 جواب سوالتون هست
     

     
    مشکل اصلی شما در حال حاضر این هست که زندگی رو دوست ندارین. اگه این مشکل شما حل بشه مشکل خودزنی هم خود به خود حل خواهد شد.
    اگه مشکل شما بیرونی باشه و به یک عامل خارجی وابسته باشه، حذف اون عامل از زندگی تون به شما کمک خواهد کرد که دیدتون نسبت به زندگی تغییر کنه، شاداب بشین و انگیزه پیدا کنین.
    اما اگه این مشکل، هیچ گونه منبع بیرونی نداشته باشه لازمه که به روانکاو مراجعه کنین و در صورت لزوم دارو مصرف کنین.
    بررسی کنین در زندگی شما چه چیزی وجود داره که بیش از حد براتون رنج اور هست؟ چه مواردی هستن که تا حدودی ازارتون میدن؟ ایا این موارد، قابل حذف شدن هستن یا نه؟
    مثلا اگه با اعضای خانواده تون مشکل دارین، بهتره مهارت ارتباط با اونا رو بیاموزین چون بخواهین و نخواهین دارین با اونا زندگی میکنین. اما اگه مثلا از محله تون خوش تون نمیاد خب محل سکونت، قابل تغییر هست.
    تابحال دقت کردین به اطرافتون تا عوامل ازار دهنده رو کشف کنین؟
    در مورد خودزنی، متاسفانه عوارض بدی براتون خواهد داشت. اول اینکه ایجاد هر نوع زخم روی بدن، ممکنه خدای نکرده به بیماری کزاز منجر بشه. درحال حاضر جای نگرانی نیست ولی این خطر در اینده وجود خواهد داشت.
    همچنین جای بریدگی و زخم روی دست یا پای شما، حالت زننده ای داره و توجه دیگران رو جلب میکنه. جلب توجه سایرین کم کم به دخالت اونا خواهد انجامید و حتی افراد غریبه به خودشون اجازه میدن راجع بهتون قضاوت کنن و یا شما رو نقد کنن.
    خودزنی ممکنه موجب قطع بعضی رشته های عصبی و احساس بی حس و کرخت شدن در بعضی نواحی بدن بشه که میتونه خطرناک باشه.
    پاسخ با نقل و قول

  9. ارسال:8#
    مریم عزیز
    شادی عزیز
    من یه دختر 27 ساله هستم. تنها چیزی که باعث خودزنی من میشه افراد خانواده هستن وقتی عصبانیمو جواب نمیدن چون من اهل حرف زدنم و وقتی کسی موقع عصبانیتم سکوت کنه چون دستم به جایی بند نیس طرفو میزنم و گوشیمو پرت میکنم مهم نیس کجا بخوره مهم نیس پدر و مادرمو امشب زدم یعنی بهشون حمله کردم و خودمو روی زمین میکشیدم و داد میزدم حس میکنم خواره برادرای کوچکتر که منو دیدن چقد حس مفلوکانه بهم دارن
    از نو جوانی حدود راهنمایی که بودم این رفتاراو دارم . قبلا سرمو محکم میکوبیدم تو کمد یا دیوار . حالا گوشیمو پرت میکنم یا سمت طرف یا سمت دیوار تلویزیون .... در اتاقو محکم از عمد میکوبم باز میکنم دوباره میکوبم
    دوس ندارم اینطور باشم کلی مطلب وقتایی که اروم بودم خوندم این چیزایی که گفتین رو خوندم اما درست نمیشم
    مامانم عادت داره ج نده اعصابمو خورد میکنه بعدم میگه تو مهلت ندادی جواب بدم
    پاسخ با نقل و قول

  10. ارسال:9#
    maryam.azadeh آواتار ها
    عزیزم
    ایا پدر و مادرتون به درخواست های شما جواب نمیدن و یا اینکه موقع دعوا جواب پرخاشگری و داد و بیداد شما رو نمیدن؟
    اگه حالت دوم باشه که این نشونه شخصیت و درک بالای والدین تون هست که پاسخ توهین رو با توهین نمیدن و گذشت میکنن. اما اگه حالت اول باشه شما حق دارین ناراضی باشین اما پاسخ به رفتار نادرست اونا، گوشی پرت کردن و وسیله شکستن و خودزنی کردن نیست. اینکارها بیشترین اسیب رو به خود شما میزنه. ضمن اینکه تاثیر نامطلوب و جبران ناپذیر بر رفتارهای خواهر و برادر کوچکتر شما میزاره.
    پس از مدتی پدر و مادرتون به پرخاش ها و گوشی پرت کردن شما تا حدودی عادت میکنن و کمتر براشون رنج اور خواهد بود. اونوقت شما برا تحت تاثیر قرار دادن اونا مجبور خواهید شد رفتار شدیدتری نشون بدین و کم کم به بدن تون اسیب جدی وارد میشه. یا خدای نکرده موجب خسارت و اسیب منزل تون میشه و برا ترمیم اون خسارت باید هزینه بشه. پولی که از خونه شما توی جیب تعمیرکار میره پول شماست. یعنی در واقع دارین به شخص خودتون خسارت وارد میکنین.
    همیشه وقتی دو طرف یا یک طرف وارد فاز عصبانیت میشن، دیگه جایی برا پذیرش منطق باقی نمیمونه.
    برا جامه عمل پوشاندن به درخواست هاتون، در یه فضای ارام و فرصت مناسب با یکی از والدین تون گفتگو کنین( پدر یا مادر نه هردو با هم).
    ابتدا صورت مساله رو روشن کنین و بعد درخواست تونو مطرح کنین. مثلا شما میخواین بوت جدید بخرین. اولش میتونین راجع به قدیمی شدن بوت تون صحبت کنین. بعدش بگین در فلان مغازه یه بوت جدید دیدم با فلان مشخصات و اگه میشه پول شو بدین که بخرم.
    این میشه یه درخواست منطقی که در فضای منطقی و عقلانی بیان شده. اگه مادرتون به هر دلیلی مخالفت کرد سکوت کنین تا حرفشو به پایان ببره بعدش دلایل خودتونو بگین و پاسخ بدین. اگه با این روش جلو برین به اکثر درخواست هاتون پاسخ مثبت داده میشه، ارامش روحی روانی شما و خانواده تون تضمین میشه، بدن تون اسیب نمیبینه و اسیب روحی به کوچکترها( خواهر و برادرتون) وارد نمیشه.
    پاسخ با نقل و قول

  11. ارسال:10#
    ببین موضوع اینه که اونا حتما اولش گفته منطقی منو رد کردن یا هر چی.. که من عصبانی شدم بعد ج ندادن... دیگه چه فایده داره؟
    بعدش اینکه هزار بار بهشون گفتم من عصبی میشم سکوت نکن مامانم اصلا گوشش بدهکار نیس حرصمو درمیاره
    من توهین نمیکنم اولش ، فقط حرفای قبلیمو که ج نگرفتم با داد دوباره میگم .
    بذار ضضر بخوره اعصابم مهمتره خوشی نباشه ضرر و منفعت به چه درد میخوره
    همش من شخصیتم میره زیر سوال... چون عصبیم.. مامانم خونسرده و هیچکی نمیگه اون مقصره..
    من فقط باید از این خونه برم تا دیگه دعوا نشه و حرص نخورم
    پاسخ با نقل و قول

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •