تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




مشکل در برقراری ارتباط با دیگران زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:arshamis
آخرین ارسال:**شادی**
پاسخ ها 8

مشکل در برقراری ارتباط با دیگران

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    سلام.من کمی خجالتی هستم و این مسئله بعضی وقتا آزارم میده.
    واسه برقراری ارتباط اولیه و یا دوست یابی اصولا پا پیش نمیزارم و تا کسی سر صحبتو باز نکنه منم چیزی نمیگم
    اما به محض اینکه کسی باهام راحت باشه منم زود احساس راحتی میکنم و باهاش خیلی صمیمی میشم.
    تو جمع زیاد نظر نمیدم و بیشتر گوش میدم .در صورتی که بعضی وقتا حرفایی رو میزنم که واقعا تاثیر گذاره
    اما یه مشکل بزرگم که فک نکنم قابل درمان باشه اینه که وقتی تو جمع حرف میزنم ،به محض اینکه بدونم مورد توجه چند نفرم سرخ میشم و چون رنگ پوستم سفیده سریع خودشو نشون میده و اون لحظه دوس دارم از اونجا فرار کنم یا سریع حرفمو تموم میکنم که دیگه مورد توجه نباشم..........واااااااااااای اگه کسی بگه چرا سرخ شدی.......دیگه همینجور بدتر میشم که بهتر نمیشم........اصولا دوستایی رو انتخاب میکنم که بر عکس خودمن و وقتی کنارشونم اعتماد ب نفسم بالا میره و با خجالتیا مث خودم  راحت نیستم......با دوستای دوستام نمیتونم خوب ارتباط برقرار کنم مگر اینکه مدت زیادی کنارشون باشم و احساس کنم اونا خودشونو نمیگیرن و باهام ارتباط برقرار میکنن.
    یه چیزایی اعتماد ب نفسمو بالا میبره و این  مشکلات کمتر پیش میاد واسم....مثل وقتی ب سر و وضعم خوب برسم و لباس شیک بپوشم و مطمئن باشم قیافم روبراهه.....البته من به گفته دیگران دختر زیبایی هستم اما لباس خیلی روم تاثیر میزاره.ولی خوب همیشه سخته واسم ک بخوام شیک بگردم.
    مقاله کمرویی رو خوندم ولی احتیاج به مثال های بیشتری دارم.
     
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    **شادی** آواتار ها
    سلام arshamis عزیز.
    اینکه اشاره کردی "به محض اینکه کسی باهام راحت باشه منم زود احساس راحتی میکنم و باهاش خیلی صمیمی میشم" نشون میده خجالتی بیمارگون نداری فقط خودت رو دست کم میگیری و نگران بازخورد اطرافیان هستی...برای اینکه به این مشکلت غلبه کنی وقتی میخوای صحبت کنی صحبتت رو با اعلام احترام به نظر افراد اون جمع شروع کن یا با تایید و تعریف از خصوصیات ظاهری و رفتاری اون افراد... اینکار باعث میشه بازخورد گرم و تشویق کننده ای ازون جمع بگیری و برای ادامه صحبت احساس راحتی بیشتری بکنی...برای مثال خانم ایکس حرفاتون خیلی به دل میشینه بله حق باشماست ترافیک واقعا آزاردهنده شده(اینجا بازخورد تاییدی و حمایت کننده ای دریافت میکنی) اما بنظر من این خود مردمن که باید رعایت کنن و ...(و اینجا شروع کردی به ادامه صحبتهات بدون نگرانی از بازخوردهای منفی و طرد کننده)...
    مشکل سرخ شدن برمیگرده به تاثیرات فیزیولوژیکی هیجان و بصورت ناخوداگاه انجام میگیره اگه اراده تو فعالیتهای ناخواداگاه دخیل داده بشه یعنی اونهارو به حالت خواداگاه درآورده و در اون صورت میشه روشون کنترل داشت...شما کافیه ازین وضیعت خودتت و موقعیتهایی که این وضعیت رو بوجود میارن آگاه باشی یعنی بدونی که من الان تو این جمع غریبه اگه بخوام صحبت کنم سرخ میشم در اون صورت حتی اگه برای سرخ شدن بخودت فشار هم بیاری باز سرخ نمیشی چون این سرخ شدن رو بسطح خودآگاهت رسوندی...علاوه براین , اگه تو مکالمه هات راهکارهای بالارو بکار ببری دیگه به این مرحله سرخ شدن نمیرسی و با آرامش و تسلط صحبتهات رو ادامه میدی...
     
    پاسخ با نقل و قول

  3. ارسال:3#
    شادی عزیز ممنون از راهنماییت.این دفعه تمرین میکنم ببینم چه جوابی میگیرم.مخصوصا واسه مشکل سرخ شدن چهرم...
    اگه به این فکر نکنم که جو یه محیطی واسم سنگینه این اتفاقا نمیوفته،مشکلم اینه که زیادی به رفتار و برخورد دیگران فکر میکنم و این که گفتین خودمو دست کم میگیرم واقعا همینطوره.
    اعتماد به نفسم واقعا پایینه و آزارم میده.اگه میشه یه مثالایی واسه افزایش اعتماد ب نفس بهم بدین که عملی باشن.در موردش مطلب خوندم ولی بیشتر جاها خیلی کلی راجع بهش میگن و مثال عملی کمتر دیدم.
    مثلا الان شما واسم مثال زدین،خب این خیلی بیشتر کمکم میکنه و کاربردی تره.
    ممنون از لطفتون.
     
    پاسخ با نقل و قول

  4. ارسال:4#
    **شادی** آواتار ها
    خواهش میکنم عزیزم...
    پس میتونیم بگیم دوتا مشکل باعث بوجود اومدن این حالت توشما میشه:یکی اینکه "زیاد به برخورد دیگران اهمیت میدی" و یکی اینکه "خودت رو دست کم میگیری"...
    اولین چیزی که میخوام بهت بگم یه جمله معروفیه که میگه "هرجوری باشی جور دیگت خوبه" عجیبه ولی کاملا درسته چون به تعداد افراد روی زمین نظر و عقیده وجود داره یکی ادم کم حرف میپسنده یکی ادم شیطون و پرجنب و جوش میپسنده یکی ادم مقررارتی و منظم میپسنده یکی ادم راحت و آسونگیر و .... حقیقتا اگه بخوای همه رو از خودت راضی نگه داری و طوری باشی که همه موافقت باشن امکان پذیر نیست چون اگه  برای مثال آروم بودن و کم حرف بودن شما برای یک عده ای خوشایند و دوست داشتنی باشه برای عده دیگه جای نقد و ایراد گیری داره...
    پس اینرو به عنوان یه پیش فرض توی ذهنت داشته باش که مطمئنا من وارد هر جمعی که بشم حتی اگه تو بهترین شرایط باشم هم طرفدار پیدا میکنم و هم منتقد ...پس لزومی نداره به خودم فشار بیارمو سعی کنم تماما تایید و موافقت دیگرون رو جلب کنم من کافیه خودم باشم در حد توانمندیها و امکاناتی که دارم عالی باشم خب کسانی که منو جذاب تلقی میکنن باعث خوشحالی منن کسانی هم که از من ایراد میگیرن بدون اینکه خودم رو ببازم یا احساس حقارت بهم دست بده به سلیقه متفاوتشون احترام میذارم چون متفاوت بودن حق بدیهی همه ست...
    و اما در مورد دست کم گرفتن خودت, عزیزم اینرو که حتما قبول داری هیچ کسی کامل و ایده آل نیست اما با این وجود همه افراد مثل شما دچار خودکم بینی و کمبود اعتماد بنفس نمیشن دلیلش رو میدونی؟ دلیلش اینه که تمرکزشون روی کاستیهاشون نیست و درواقع این نقاط ضعف رو دلیلی بر کناره گیری و عقب نشینی از زندگی نمیبینن بلکه میان با تقویت نقاط مثبت بلقوه ای که دارن اونارو جبران میکنن... برفرض مثال فردی که از ظاهر چاق خودش معذبه بجای اینکه از حضور تو جمع اجتناب کنه  انقدر خوش برخورد و گرم صحبت میکنه تا تمام توجه هارو از مشکل چاقیش بچرخونه روی طرز برخوردش...
    اینها موانعی هستن که تو ذهنت وجود دارن و اگه با اصلاح طرز فکرت این موانع رو ورداری کمک زیادی بخودت کردی اگه تو این مورد سوالی داری بپرس تا درباره تکنیکهای اعتماد بنفس(البته با مثال) هم باهم صحبت کنیم.
     
     
    پاسخ با نقل و قول

  5. ارسال:5#
    ممنون،نه سوالی نیست.بیشتر دوس دارم راجع ب بالا بردن اعتماد ب نفس بدونم و عملیش کنم.
    پاسخ با نقل و قول

  6. ارسال:6#
    **شادی** آواتار ها
     arshamis عزیز
    وقتی میخوای باکسی "صحبت رو باز کنی" بهتره چند نکته رو رعایت کنی تا با آرامش تمام و حفظ اعتماد بنفس از بودن تو اون جمع لذت ببری:
    اول, داشتن یه تبسم یا لبخنده چون گرمی خاصی به چهره میده  و بعد داشتن یه ظاهر آراسته و مرتب... شما بالا اشاره کردی وقتی ظاهر شیکی داری خیلی اعتماد بنفس داری اما برات سخته ظاهرت رو همیشه شیک نگه داری...قرار نیست برای آراسته بودن کار خاص یا خارق العاده ای انجام بدی که همیشگی بودنش سخت باشه دقت داشتن تو انتخاب رنگ لباس یا یه آرایش خیلی ملایم درحدی که چهره رو باز کنه میتونه همین احساس مرتب بودن رو تو شما بوجود بیاره ضمن اون حتی اگه شیکترین لباس دنیاروهم به تن داشته باشی اما نکات مهم تو معاشرت رو رعایت نکنی بازخوردهای منفی که از دیگران بهت میرسه باز مانع حفظ اعتماد بنفست میشه پس دقت کن ظاهر فقط یکی از نکاتیه که رعایت کردنش به اعتماد بنفس کمک میکنه پس نیازی نیست بیش از اندازه بهش بها بدی اگه تو تمام جنبه ها  در حد نرمال باشی همون اعتماد بنفس مطلوبی که دنبالشی برات بوجود میاد...
    نکته بعد صحبت کردن از خودته از نظرات و علایق خودت ...اگه یادت باشه تو پستای قبل درباره تاثیر تعریف کردن از حسنهای طرف مقابل یا افراد جمعی که توشون قرار داری و نشون دادن احترام به نظراتشون, باهات صحبت کردم اگه تمام این نکات رو بخوام برات جمع بندی کنم به اینصورت درمیاد...
    فرض میکنیم تو دانشگاه تو جمع چند نفر نشستی که اتفاقا بین اونها افراد ناآشنام هست میخوای درباره چیزی نظر بدی صحبت کنی اما  کم کم حس دستپاچگی و سرخ شدن بهت دست میده بنابراین میخوای کلا از صحبت صرف نظر کنی اما خیلی راحت میتونی کنترل شرایط رو تو دستت بگیری...
    "یه لبخند گرم تو چهرت داری" که نشون میده آدم مغرور و خودبرتربینی نیستی اینجا گام اول رو برای جلب کردن نظرات مثبت ورداشتی... سعی میکنی "تنفست آروم و عمیق باشه" نه تند و کوتاه تا ضربان قلبت منظم بمونه درنتیجه جریان خون(فشار) شدت نگیره و سرخی پوست برات بوجود نیاد... تا اینجا دو گام خیلی مهم و مثبت رو ورداشتی...بچه ها تو جمع دارن درباره تدریس استاد ایکس صحبت میکنن که خیلی سختگیر و جدیه ولی بنظر شما اینطور نیست اتفاقا استاد خیلی ملایم و دست و دلبازیه(تو نمره دادن)...اصلا لازم نیست به خاطر هول شدن بزور خودت رو موافق جمع نشون بدی یا بخودت فشار بیاری تا نظر مخالفت رو بگی و احتمال بازخورد منتقدانه از بچه ها ناراحتت کنه...با همون لبخند ملیحت "آره حق باشماست بنظر منم" نسبت به بقیه اساتید سختگیرتره "اما" من فکر میکنم فقط با باما ترم اولی ها اینطورباشه چون تازه واردیم یکم سختگیرانه برخورد میکنه اگه این ترم خودمون رو نشون بدیم از ترمای بعد میونش با ماهم بهتر میشه...اینجا تا حدی موافقت خودت رو با جمع نشون دادی و بازخوردهای مثبت رو گرفتی و از طرفی سد صحبت نکردن رو شکستی...
    و اما برای ادامه دادن صحبتها:
    سعی کن بجای آماده کردن جواب خوب به حرفهای ردوبدل شده گوش بدی...با تکون دادن سر یا گفتن کلماتی مثل آره خب اوهوم و ...نشنون بده که به حرفهای زده شده توجه داری, هرجا دیدی حرفی موافق میل یا نظر شما داره زده میشه باصدای رسا موافقتت رو نشون بده و از علایق یا نظر مثبتت حرف بزن و صحبت رو تو دست بگیر اینکارت برای اون شخص متکلم خیلی روحیه بخشه چون از بین جمع یک طرفدار برای صحبتهاش/نظراتش پیدا کرده و تاثیر مثبتش مستقیما بخودت برمیگرده و احساس آرامش میکنی تو اون جمع...
    سعی کن از پرسشهای باز استفاده کنی(یعنی پرسشهایی که جوابشون بله/نه نباشه) یا خودت به سوالی که ازت میشه کوتاه و مختصر جواب ندی...برای مثال اگه ازت میپرسن ترم پیش که باهمین استاد واحد داشتی چند شدی؟فقط به گفتن نمره اکتفا نکنی مثلاجوابت اینطور باشه که "16 شدم اما سطح نمره ها پایین بود نمره من تقریبا حکم 19 رو داشت و ...
    یا گاهی همون صحبتهای طرف مقابل رو با لحن سوالی بصورت خلاصه بهش برگردونی اینکار نشون میده بصحبتهاش توجه داشتی, برای مثال یک ماجرایی رو تعریف میکنه و شما میگی یعنی منظورت اینه که قید مهمونی رو که دعوت بودی زدی تمام روزو نشستی درس خوندی اما امتحانتون لغو شد؟
    و اما غیر از این موارد یکسری رفتارهای غیرکلامی هم هستن که رو نظر دیگرون راجع بما تاثیر زیادی دارن نمونه بارزش حالات چهره ست ابروهای گره خورده یا ژستی که دستها روسینه جمع شده یا بکمر زده شده نشون دهنده حالت مقابله, تکبر ,یا تایید نکردن دیگرانه و بلعکس لبخند داشتن, ابروهای باز, حفظ تماس چشمی, بهمراه ژست دستها روی هم نشوندهنده تواضع اشتیاق و صمیمیت با اون جمعه...
    این موارد برای حفظ اعتماد بنفس تو  ارتباطات روزانه ست که اگه رعایت کنی میتونی با آرامش وارد بحث ها بشیو از هم صحبتی با دیگران لذت ببری...
     
     
    پاسخ با نقل و قول

  7. ارسال:7#
    واقعا ممنون شادی عزیز.راهنماییات مث همیشه مفیدبود.ازشون استفاده میکنم حتما
    پاسخ با نقل و قول

  8. ارسال:8#
    **شادی** آواتار ها
    خواهش میشه عزیزم...
    بهتره این تمرینات رو تو چند مرحله انجام بدی...
     مرحله اول بصورت "تئوری" انجام بدی یعنی مثل همین متنی که من برای موقعیت دانشگاه درنظر گرفتم... شما موقعیتهای مختلف مثل مهمونی ,بانک ,اداره و ... رو در نظر بگیر, خودت رو تو اون موقعیتها تو میون چند فرد ناآشنا فرض کن و بعد اون طرز رفتار ایده آلی رو که مد نظرته برای خودت خلق کن و روی کاغذ بیار...
    مرحله بعدی اینکار رو بصورت "تصویر سازی ذهنی" انجام بده یعنی تو یه وضعیت آرامش بخشی دراز بکش (مثلا شبها قبل از خواب) و خودت رو تو موقعیت نا آشنایی فرض کن و مثل یه فیلم سینمایی رفتار ایده آلت رو نقش بازی کن...
    و مرحله بعد مرحله عمل تو "واقعیته" که من اطمینان دارم با تمرین و ممارست از پسش برمیای...
    البته این موقعیتهارو میتونی اولویت بندی کنی ...به ترتیب از موقعیتی که کمترین استرس یا دلهره رو برات ایجاد میکنه (مثل یه مهمونی که خواهرت همراهته اما 3نفر فرد ناآشنا اونجا هستن) تا موقعیتی که بیشترین استرس رو برات داره(مثلا کنفرانس تو جمع دانشجوهایی که بینشون هیچ دوست آشنایی وجود نداره) و گام به گام این موقعیت هارو اول بصورت تئوری روی کاغذ و بعد بصورت تخیل و درنهایت بصورت ایفای نقش واقعی انجام بدی.
    میتونی نتیجه تمریناتت رو همینجا برامون بنویسی...
    موفق باشی.
    پاسخ با نقل و قول

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •