نعل اسب،نماد سازی شیطان از عاشوراhttp://razhayesheitanparastan.comبسم الله الرحمن الرحیمنعل اسب،نماد سازی شیطان از عاشورا:شاید بارها نعل اسب را در جاهایی غیر متعارف دیده ایم ! و پیش خودمون فکر کردیم که شاید یه نماد عامی و شاید خرافی باشه ؛
نماد دوری از شکست و نابودی بر در خانه ها
نماد خوش یمنی بر کف ورودی در ها
برای قشنگی به عنوان آویز آینه ی خودروها
برای زیبایی در دکوراسیون منازل (مانند چشم آبی)
برای خوش شانسی به عنوان پلاک گردنبند ، آویز دستبند ، انگشتری و ….
و حتی در ابزارهای فال بینی و احضار روح و …
و خیلی ها رو میبینیم که متاسفانه از این نماد استفاده میکنن . اما چرا متاسفانه ؟!
حتی یکبار هم به خودمون زحمت دادیم که ریشه این نماد و استفاده ازش رو بدونیم ؟
ریشه ی تاریخی این ماجرا به عاشورا بر می گردد. در حقیقت دشمنان اسلام برنامه ریزی هایی را از قبل برای از بین بردن نسل پاک خاندان پیامبر اکرم (صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم) ازجمله دعوت , تعیین محل نبرد, شیوه ی وارد آوردن سخی (مثلا بستن آب), نحوه ی حمله و حتی رفتار با اجساد مردگان و تبلیغ های پس از جنگ در نظر گرفته بودند.
با کمال ناراحتی باید عرض کنم که یکی از نقشه ها در راستای برنامه های شیطانی این بود که تعدادی از پیشتازان لشکر کفر برای تکه تکه کردن اجساد نعل اسب هایشان را عوض کرده و با کمال بی شرمی و غفلت بر اجساد مردگان اسب بتازند.
داستان فقط به این جا ختم نمی شده و تازندگان پس از برگشتن از جنگ این نعل ها را را از سم اسب ها جدا کرده و به عنوان تبرک بر در خانه هایشان آویختند.البته احتمالا تعدادی از این نعل ها نیز توسط حکومت یزید برای تبلیغ به شهر های دیگر منتقل شده.به هر حال امویان نژاد پرست (در امویان بسیار رایج بوده که هر کس با نام پدرانش شناخته می شده و افراد بسیار بر رسم و آیین پدران و عشیره ی خود تاکید می کردند ) این نعل ها را از پدران خود به ارث برده و بر در خانه ها و مغازه های خود زده اند, همچنین این نمادگرایی از طریق اندلس (اسپانیای قدیم) در اروپا نیز گسترش یافت. از گذشته نعل اسب در غرب برای شانس آوردن استفاده می شده زیرا در فرهنگ اروپایی تبرک معنی نداشته است.
همچنین برخی از منابع معتبر که این داستان را روایت کرده اند :
آیت الله جوادی آملی : تبرک جستن به نعل اسب از موهومات بعد از حادثه کربلا است . به این جهت که این اسب ها « نعوذ بالله » آدم های خارج از دین را لگدکوب کرده اند پس با ارزش می باشند, چنان که برخی از فرقه های اسلامی دهه ی اول محرم را جشن می گیرند و متاسفانه فرهنگ ناشایست نعل اسب به طور نا آگاهانه در میان برخی شیعیان نیز رواج یافته است . شاید هم برخی کوبیدن نعل اسب را به گمان خود برای سالم ماندن وسیله نقلیه و تندروی آن بدانند.
علامه کراجکی در صفحه ی ۴۵ کتاب ((التعجب)) نکات تلخ و عبرت آموزی را بیان کرده است :
خانواده هایی در شام پس از حادثه کربلا با عناوین تازه ای معرفی شدند. مانند:
بنو السراویل ::فرزندان کسی بودند که لباس امام حسین علیه السلام را برداشته بودند
بنو السرج::فرزندان آنانی بودند که بر پیکر امام اسب تاختند و پس از جنگ نعل اسب ها را به مردم به قیمت بالایی فروختند و مردم نعل ها بر سر در خانه خود آویختند و به آن افتخار کردند .
بنو اسنان::فرزندان کسی بود که نیزه ای را که سر امام حسین علیه السلام بر آن بود حمل می کرد.
بنو المکبری::فرزندان کسی بود که پشت سر نیزه داری که سر امام حسین علیه السلام را حمل می کرد تکبیر و تهلیل می گفت (هلهله میکرد) . اَین الطالب بدم المقتول بکربلااللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم والعن اعدائهم اجمعینلعــنت الله بر یــزیـد و بر آل یــزیـــد و بر پیروان یزید