زندگی یک راه ناشناخته است. تو اولین بار است که چشم اندازهایش را می بینی و برای همین است که زندگی زیباست، تازه است، تکراری نیست. راه زندگی پیچ و خم دارد، نشیب و فراز دارد، مثل هم نیست و همین کمی سختش می کند چون هر روز باید درس تازه ای بخوانی که مثل درس دیروزی نیست.
همه مانند هم نیستند. هرکس زنده تر است زندگیش تازه تر است. آنها که مرده اند هر روزشان تکرار دیروز است. سختی راه را نمی آزمایند. درس های نو نمی خوانند. اگر تو درس های نو دوست داشته باشی اگر از تجربه های جدید نهراسی هر روز در پیچ و خم مسئله ای جدید و آموزه ای دیگر قرارت می دهند. اگر شیفته کلاس های بالاتری، از امتحان نترس که زندگی پر از قبولی است چون تو را برای قبولی سرشته اند.

برخی از چشم اندازهای نو می هراسند و می گریزند و برخی از تماشایش لذت می برند و اینها در زندگی اول می شوند. گاهی از زلفش گره ای در کار می افتد که هیچ اندیشه ای گشاینده نیست. می دانی بعضی مسئله ها از حل آنها بالاتر است. بعضی مسئله ها برای آنست که سرگشته و متحیر طراحش شوی نه برای اینکه حلش کنی. این مسئله ها برای شاگردهای زرنگ تر است. وقتی متحیرش شدی و حیرتت را پسندیدی معما حل می شود.