تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

تبلیغات ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره تلفنی شبانه روزی




دوست در اشعار پارسی زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:niloofarabi
آخرین ارسال:rahele
پاسخ ها 2

دوست در اشعار پارسی

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    niloofarabi آواتار ها
       منم كه  ديده  به  ديدار  دوست  كردم  باز     /      چه شكر گويمت  اي كردگار بنده نواز 

    حافظ 


    ازهرچه مي‌رودسخن دوست خوشتر است    /    پيغــــام  آشنـــا نفس روح پرور است

    سعدي 


    گر مُخيّر بكنندم به قيامت كه چه خواهي    /     دوست مارا وهمه نعمت فردوس شمارا

    سعدي 


    عشق‌پيش ازاجلم كشت وبه مردن نگذاشت  /    شادازاينم كه مرادوست به دشمن نگذاشت

    شوشتري 

    براي  خاطر  دشمن  ز  ما  بريدي    مهر   /       طريق دوستي اين است؟مرحبااي دوست

    وصال شيرازي 


    خودپرستي زشما دوست پرستي از من      /    غم جـــان است شما را غم جانانه مرا

    علي اطهري


     ز حد گذشت  جدائي ميان ما اي دوست     /    بيا  بيا  كه  غلام  توام  بيا  اي دوست

    سعدي 


    هزار  سال  پس  از  مرگ من چو باز آيي  /       ز خاك نعره بر آرم كه مرحبا اي دوست

    سعدي


     چو  روز  حشر  برآريم  سر  ز خواب اجل    /     به روي دوست شود باز چشم بستة ما

    بابافغاني


     شور  بزم  دوستان از نالة گرم من است   /      همچو بانگ ني ميان انجمن پيچيده ام

    بهادر يگانه 


    شرح جفاي دوست نه بهر شكايت است    /   مقصود ذكر اوست دگرها حكايت است

    فيضي تربيتي 


    رفتي ز چشم و مانده به جا ماجراي تو      /   خالي است در دو ديده ام اي دوست جاي تو

    قصاب كاشاني 


    بستم   دوباره  رشتة  مهر   بريده   را    /     دادم به دوست دست به دندان گزيده را

    گلچين معاني


     اي كاروان آهسته ران كارام جانم مي‌رود    /    وان دل كه با خود داشتم با دلستانم مي‌رود
    در رفتن جان ازبدن گويندهر نوعي سخن    /     من بادوچشم خويشتن ديدم كه جانم مي‌رود

    سعدي


     از در دوست چه گويم به چه عنوان رفتم      /   همه شوق آمده بودم همه حرمان رفتم

    عرفي شيرازي


     دوست  باشد  كسي   كه   در    سختي    /     باري   از   دوش    دوست    بر دارد
    نه  كه  ســـر  بــــــار  زحمت  خــــود   نيز     /    بــــر ســــر بـــار دوست بگـــــــــــذارد

    شهريار


     چيست  از  اين  خوبتر  در  همه  آفاق  كار    /     دوست به نزديك دوست يار به نزديك يار

    ابوسعيد ابوالخير


     رفتم  امّا  دل  من  مانده  بر  دوست  هنوز      /   مي برم جسمي وجان در گرو اواست هنوز

    سيمين بهبهاني


     باز  در  آمد  ز در جلوه كنان دوست دوست     /    ديده غلط مي‌كند نيست غلط اوست اوست

    مولوي 


    دوست جاي‌ديگرومن‌مانده ام دركوي دوست    /    كز در و ديوار  كوي دوست  آيد  بوي  دوست

    محتشمي كازروني


     من ازجهان بهين خوشدمم كه دارم دوست    /    چودوست نيست مباداجهان وهرچه دراوست

    مظهر


     درپيش دوست تحفة جان بس محقّراست     /    در خاك پاي يار سر از خاك كمتر است

    نجمي اصفهاني 


    طاعت  از   دست   نيايد  گنهي  بايد  كرد    /    در دل دوست به هر حيله رهي بايدكرد

    نشاط اصفهاني 


    دوست  دارم   كه   دوست   عيب     مرا   /      همچـــو   آئينـــــــه   روبرو    گـويد
    نه   كه   چون   شانه   با   هزار      زبان    /     پشت ســـــر رفته  مـو به مو  گوید

    نشاني دهلوي


     به  صد  سال  يك  دوست  آيد  به  دست    /     به يك روز دشمــــن توان كرد شصت

    اسدي طوسي 


    دمي‌بادوست‌درخلوت‌به ازصدسال درعشرت   /    من آزادي نمي خواهم كه بايوسف به زندانم

    سعدي
     

    سخن  گفتن  مرا  يك  لحظه بــــا دوست    /     بسي خــــوشتــــر زعمـــــر جاويداني

    نويد خراساني 

    دوست  آن  دانم  كه  گيرد دست دوست    /     در پريشان حـــــالي و درمــــــاندگي

    سعدي 


    گر  از  دوست چشمت بر احسان اوست    /     تو در بند خــــويشي نه در بند دوست

    سعدي 


    به جهان خرّم ازآنم كه جهان خرّم ازاوست      /   عــاشقم برهمه عالم كه همه عالم ازاوست

    سعدي


     گر برود جان ما در طلب وصـــــــل دوست     /    حيف نباشدكه دوست دوسترازجان ماست

    سعدي 


    زنده  شود  هر  كه  پيش  دوست  بميرد    /      مرده دل است آن كه هيچ دوست نگيرد

    سعدي 


    به  يادگار  دلي  داشتم  ز حضرت دوست      /   ندانم  از  چه  سبب  دوست  يادگار ببرد

    شمس مغربي 


    دوست حق داشت اگرپاي به چشمم ننهاد      /   ديد كز  اشك  روان  هر  طرفش دريا بود

    محيط قمي


     مست مي ‌باش كه درعالم مستي بادوست    /    رمزها هست كه در عالم هشياري نيست

    شوريده شيرازي 


    گر نيست به كام تو پريشانيم اي دوست    /     بازآ  كه   پريشان تر  از  اين  نيز  توان شد

    پژمان  


    به تحريك حسادت، يا  تغافل، بازبان بازي    /     به كوي دوست با صد حيله راهي كرده‌ام پيدا

    پژمان
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    • «آری آغاز دوست داشتن است// گرچه پایان راه ناپیداست// من به پایان دگر نیندیشم// که همین دوست داشتن زیباست»
      • فروغ فرخزاد
    • «آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است// با دوستان مروت، با دشمنان مدارا»
      • حافظ

    چون طفل که از خوردن داروست پریشان
    با دوست پریشانم و  بی دوست پریشان
    با حوصله‌ی تنگ و دل سنگ چه سازم؟
    با دوست پریشانم و بی دوست پریشان
     
      علیرضا بدیع
    • «از بس که مهر دوست به دل جا گرفته است// جایی برای کینهٔ دشمن نمانده است»
      • اظهری کرمانی

    • «از جان طمع‌بریدن آسان بود ولیکن// از دوستان جانی مشکل توان بریدن»
      • حافظ

    • «از جهان گرچه بوستان خوشتر// بوستان هم به دوستان خوشتر»
      • مکتبی شیرازی
    پاسخ با نقل و قول

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •