سلام دوستان عزیز
من امسال 9 تا فیلم دیدم توی جشنواره و به صورت مختصر و مفید نگاه خودمو به این فیلم ها می گم. قطعا به دردتون خواهد خورد:

امروز( رضا میرکریمی): ساده، واقع بین، عمیق، درونگرا. دیدن این فیلم به کسانی توصیه میشه که از سینما فقط انتظار جذابیت رو ندارن بلکه به عمق و محتوا نیز توجه دارن.

آرایش غلیظ(حمید نعمت الله): جذاب، عمیق، فلسفی، پر از صحنه های فان، دیدن این فیلم به همه دوستان توصیه میشه.

کلاشینکف( سعید سهیلی): جذاب، کمدی، فاقد محتوای خیلی خاص، پر از مورد و مسایل آنچنانی، دیدن این فیلم به همه کسانی توصیه میشه که خواهان جذابیت محض هستن و محتوا خیلی واسه شون مهم نیست.

چ( ابراهیم حاتمی کیا): بازسازی مستند، بسیار با کیفیت، جلوه های ویژه آدمو میخکوب میکنه، تحسین برانگیز، متاسفانه شعارهای چرت و پرت هم داره، پایان فیلم خیلی ستیزفای میکنه ادمو. دیدن این فیلم به همه عزیزان توصیه میشه به جز دوستانی که ناراحتی قلبی یا عصبی دارن چون صحنه فجیع هم داره.

طبقه حساس( کمال تبریزی): جذاب، فوق کمدی، داستان جدید و خاص، تا حدودی محتوا هم داره، پایان فیلم اونقدرا ستیزفای نمیکنه، دیدن این فیلم به همه دوستان توصیه میشه البته یه کم فضای قبرستون و جنازه و این حرفا هم داره.

خط ویژه( مصطفا کیایی): خیلی تاپ، خط قرمز دار، جذاب، پر محتوا، بیست از همه نظر، دیدن این فیلم به همه دوستان عزیز اکیدا توصیه میشه.

اشباح( داریوش مهرجویی): فضای خاص، غیرجذاب، محتوای عمیق داره، پایان تلخ، این فیلم در شان استاد مهرجویی نبود. دیدن این فیلم به کسانی توصیه میشه که با فیلم های خاص حال میکنن.

معراجی ها( مسعود ده نمکی): بسیار جذاب، کمدی، جلوه های ویژه بیست، بیست دقیقه اخرش بسیار رقت انگیز هست. دیدن این فیلم به همه توصیه میشه به جز کسانی که ناراحتی قلبی یا عصبی دارن.

دربست آزادی( مهرشاد کارخانی): بر خلاف اسمش اصلا و ابدا محتوای سیاسی نداره، غیر جذاب، بی محتوا، خسته کننده، نقطه مثبتش فقط امید علوی هست که خیلی خوشتیپ و خوش سیماست. دیدن این فیلم اساسا به کسی توصیه نمیشه مگر کسی که بخواد تیپ و ظاهر امید علوی رو ببینه.

شاد باشین.