تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




مشکلات عاطفی زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:madrin
آخرین ارسال:sajad98
پاسخ ها 2

مشکلات عاطفی

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    سلام به همه ی دوستان عزیز
    دوستان شاید حرف های الان من کسل کننده باشه ولی لطفا بخونید چون من به جز اینجا جای دیگه ای ندارم که این حرف ها رو بزنم. خیلی مختصر از زندگیم میگم بعد مشکلاتی که واقعا منو درگیر کرده.
    من یه دخترم و توی یه خوانواده خوب و از لحاظ مالی متوسط زندگی می کنم.20 سالمه و رشته معماری هم می خونم.دوستای خوبی در اطرافم هستند من خیلی دوسشون دارم ولی اون ها رو نمی دونم.اخه هر وقت خیلی بهم نیاز دارند زنگ می زنند و انگار اگه نباشم خیلی هم نبودنمو حس نمی کنن.(این از حدس های خودمه)دختر خیلی احساسی هستم همیشه هم به رفتار های دیگران نسبت به خودم دقت می کنم و همیشه رفتار ها رو پیش خودم تحلیل می کنم.اعتماد به نفس پایینی دارم ولی سعی می کنم اصلا اونو بروز ندم.همیشه فکر می کنم پسر ها در حال مسخره کردن من هستن و منم تا اینو حس کنم اصلا به طرف محل نمیندازم یعنی یه جورایی عادت شده برام.هر وقت خودمو تو اینه نگاه می کنم به خودم می گم من خوشگلم و نقصی تو صورتم ندارم ولی وقتی یه جایی می ریم با دوستای صمیمی م وقتی می بینم برای همه یکی پیدا می شه که باهاشون خوب شده و ازش خوشش میاد فکر می کنم من واقعا یه مشکلی دارم یا نسبت به اون زشت ترم که هیچکی به سمتم جذب نمیشه .من عادت ندارم به پسرا رو بدم یا همینجوری لبخند بزنم و بخندم.هر کاری هم می کنم اخرش فکر می کنم دوستام از من بالاترن .
    حس می کنم زشتم چون حس می کنم از من پایین تر ها خیلی هستن که خیای دوست اطراف شون هستند و خیلی هم دوسش دارند ولی من هیچکی و ندارم نسبت به اطرافیا نم و این به دلیل تیپ و قیافمه. ولی در اصل فکر می کنم که این اعتماد به نفس پایین منه که وقتی خودم خودمو قبول ندارم بقیه هم همین حسو به من دارن و این به خاطر حسی هست که از طرف من به دیگران القاء میشه.
    توی خونمون مادرم خیلی به من اهمییت میده و پدرم نسبت به مادرم ارومتره و کمتر حرف می زنه خیلی هم کم احساساتشو ابراز می کنه و من احساس می کنم از این لحاظ کمبود محبت دارم و این محبت رو می خوام تو یه پسر پیدا کنم و فکر می کنم این خلا عاطفی رو می تونه یه پسر پر کنه ولی شاید این طور نیست.من خودم دوست دارم رابطه از نوع ساده رو با یه پسر تجربه کنم.حس می کنم همچین پسری نیست که این طوری بتونه بهم اهمییت بده و برای من ارزش قائل باشه.احساس می کنم پسر ها تا تیپ و قیافمو از نزدیک میبینن پشیمون می شن که باهام حرف بزنن.
    الان جذب یه پسر شدم که من اونو می شناسم ولی اون منو نمی شناسه و من سعی می کنم اونو به طرف خودم جذب کنم و اون خیلی نفهمه که من دارم سعی می کنم برای جلب توجهش.ارتباط من با اون الان در حد فیس بوک می تونه باشه چون اون یه شهر دیگه هست و من یه شهر دیگه ولی اگه با هم حرف بزنیم فکر می کنم می تونیم این رابطه رو ادامه بدیم نمی دونم گفتم شاید این کار من اشتباه لطفا منو راهنمایی کنید خواهش می کنم.
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    sajad98 آواتار ها
    سلام.من چیز خاصی بلد نیستم ولی نظر خودمو میگم.منم دقیقا مشکل مثل شما رو دارم.یعنی حس میکنم یه خلا احساسی دارم که یه جوری باید پر بشه.ولی من هیچ وقت به فکر دوست شدن با دخترا نبودم.
    مشکل قیافه ای رو منم دارم.یعنی همه بهم میگن قیافت قشنگه ولی یه نفر بهم گفت قیافت خوب نیست که حرف اون نفر واقعا منو داغون کرد.یعنی اون همه که بهم اینو میگفتن رو فدای این یه نفر کردم.ولی به نظر من اصلا فکر نکنید چون پسری طرفتون نمیاد شما مشکلی دارید.اصلا این فرض شما اشتباهه.در ضمن دخترا شخصیتشون خیلی بالاتر از ایناس که بخوان مثلا خودشون یه رباطه رو با یه پسر شروع کنن.
    ببخشید من خوب بلد نیستم حرف بزنم.ولی اینا نظر خودم بود که گفتم.
    موفق باشید
    ویرایش توسط sajad98 : 2014_02_16 در ساعت 21:27
    پاسخ با نقل و قول

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •