دمای هوا حدود ۲۲ درجه سانتی گراد باشد ولی برف هم باشد که بتوانیم اسکی کنیم و گرم هم باشد که بتوانیم شنا کنیم.
باران نم نم به صورت رمانتیک بیاید (حدود هفت عصر) ولی باد نیاید چون باد خیلی مزخرف است!
کوههای شمران و سواحل طلایی اقیانوس آرام، آبشار نیاگارا، صحرای دوبی و رودخانه سن یکجا باشد با چند تا پل خواجو و اپرا هاوس.
رستوران مکدونالد و کی اف سی و البرز و فری کثیف همزمان باشند ولی آبجو هم داشته باشند و خورش قرمه سبزی و پیاز هم بفروشند به همراه شله زرد و قلیان.
ما را به واسطه دانش و تخصص مادرزادیمان رو هوا بزنن و شغل مدیریتی عالی با حقوق وحشتناک بالا پیشنهاد کنند.
کیفیت اجناس در حد آلمان ولی قیمت در حد چین باشد، خصوصا آب و برق و گاز خیلی ارزان باشد تا ما در خانه راحت باشیم.
مالیات از ما نگیرند!! ولی امنیت عالی باشد و شهر خیلی تمیز، و سرویس عمومی عالی.
هندی و چینی و کلا آفریقایی و آسیایی آنجا نباشد( غذاشون بوی بد می ده)، فقط نژاد غربی بلوند با قد های بالای ۱۸۰ و بیشترشان خانم و جوان باشند.
در ضمن باید عاشق نژاد آریایی ایرانی ها باشند و کوروش کبیر را به خوبی پدرشان بشناسند و به زبان فارسی کاملا مسلط باشند. (اصلا زبان رسمی فارسی باشد)
کشور پیشرفته باشد در حد ناسا ولی تعطیلات رسمی بیشمار داشته باشد و ساعت کاری کم.
دمکراسی کامل برقرار باشد تا ما بتوانیم جشن هالووین و سپندارمذگان و والنتین و عید غدیر و نوروز را برگزار کنیم
و محرم هم تا پاسی از شب طبل بزنیم و قرمه سبزی و قیمه بخوریم. (لطفا” گوشت و ته دیگش رو بیشتر کنن)
قانون های دست و پاگیر نباشد، مثلا مجاز باشیم با هر سرعتی و حتی در حال مستی رانندگی کنیم چون ما باور داریم که در این حالت رانندگی مان بهتر هم می شود.
فاصله این کشور تا میدان ونک نیم ساعت رانندگی باشد ، یعنی ما به راحتی عصرها برویم به خانواده و دوستانمون سر بزنیم و انار و لواشک بخوریم و برگردیم.
تنها در این صورت ما نسبتا راضی خواهیم بود و دیگر غر نمی زنیم!!!