تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




آیا هر سختی معادل ناخرسندی است؟ زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:محسن عزیزی
آخرین ارسال:محسن عزیزی
پاسخ ها 1

آیا هر سختی معادل ناخرسندی است؟

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    محسن عزیزی آواتار ها
    تلازمى ميان سختى و ناخرسندى نيست

    معمولاً اين گونه مى پنداريم كه شادمانى و رضامندى، ضد سختى و گرفتارى است . آن جا كه سختى باشد ، شادى و رضامندى نيست و آن جا كه سختى نباشد ، شادى و رضامندى به وجود خواهد آمد ؛ اما اين، يك تصوّر نادرست است . هيچ تلازمى ميان اين دو ، برقرار نيست . سختى ، يك چيز است و ناخرسندى ، چيز ديگرى . در قرآن كريم آمده است : «حَمَلَتْهُ أُمُّهُو كُرْهًا». [سوره احقاف، آيه 15 : «و مادرش ، او را با سختى حمل مى كند»] كُره يعنى مشقت و سختى و كراهت يعنى ناخرسندى. مادر ، در دوران باردارى ، فرزند خود را با مشقت و سختى حمل مى كند . اما سؤال اين است كه آيا اين كار ، همراه با ناخرسندى و نارضايتى است؟ ممكن است اين كار ، مشقت داشته باشد ، اما مادر با عشق ، رضايت و خرسندى تمام ، اين كار را انجام مى دهد . نبايد تصوّر كرد پيامد قطعى سختى ها ، ناخرسندى و نارضايتى است و شادمانى و دشوارى ، قابل جمع نيستند ! انبيا و اولياى الهى بيشترين سختى ها را در زندگى تجربه كرده اند؛ اما هرگز ناراضى و ناخرسند نبودند . سيدالشهدا عليه السلام با وجود سختى ها و همه دشوارى ها ، راضى بود . برخى اين گونه تصوّر مى كنند كه گويا امام حسين عليه السلام هيچ سختى و مشقتى را درك نكرده و يكپارچه ، راضى بوده است . تصوّر آنان اين است كه درك مشقّت و سختى يعنى نارضايتى! در حالى كه هيچ ملازمه اى ميان اين دو نيست . امام حسين عليه السلام همانند هر انسان ديگرى ، درد و رنجِ مبارزه و ضربت شمشير و نيزه را مى چشد ؛ اما ناراضى نيست . آن حضرت در عين اين كه بر بلاها صبور است، به آنچه خدا مقدّر كند نيز راضى است. هنگام خروج از مكه در خطبه اى خطاب به ياران خود مى فرمايد:

    رِضَا اللّه ِ رِضانا أهلَ البَيتِ ، نَصبِرُ عَلى بَلائِهِ . [أعيان الشيعة، ج1، ص593]

    رضايت خدا رضايت ما اهل بيت است؛ بر بلاى او صبر مى كنيم.

    و پس از ضربت هاى فراوان، در آخرين لحظات نيز اين گونه زمزمه مى كند:

    صَبرا عَلى قَضائِكَ يا رَبِّ لا إلهَ سِواكَ . [مقتل الحسين عليه السلام ، ص357 ؛ ينابيع المودّة، ص418]

    صبر مى كنم بر قضاى تو ، اى پروردگار من! هيچ خدايى جز تو نيست.

    و جالب تر اين كه هر چه فشارها بيشتر مى شود و تنهاتر مى گردد و به كشته شدن نزديك تر مى شود ، چهره اش گشاده تر و با نشاط تر مى گردد.امام سجاد عليه السلام مى فرمايد:

    لَمَّا اشتَدَّتِ الأَمرُ بِالحُسَينِ بنِ عَلِيِّ بنِ أبى طالِبٍ عليه السلام نَظَرَ إلَيهِ مَن كانَ مَعَهُ ، فَإِذا هُوَ بِخِلافِهِم لِأنَّهُم كُلَّمَا اشتَدَّ الأَمرُ تَغَيَّرَ ألوانُهُم وَارتَعَدَت فَرائِصُهُم ووَجَبَت قُلوبُهُم وكانَ الحُسَينُ عليه السلام وبَعضُ مَن مَعَهُ مِن خَصائِصِهِ تُشرِقُ ألوانُهُم وتَهدَأُ جَوارِحُهُم وتَسكُنُ نُفوسُهُم فَقالَ بَعضُهُم لِبَعضٍ : اُنظُروا لا يُبالى بِالمَوتِ فَقالَ لَهُمُ الحُسَينُ عليه السلام : صَبرا بَنِي الكِرامِ فَمَا المَوتُ إلاّ قَنطَرَةٌ . . . . [معانى الأخبار، ص288]

    وقتى كارزار بر حسين بن على بن ابى طالب عليهماالسلام سخت شد، ياران او به وى نگريستند؛ اما او را در حالتى غير از آنچه خود بودند يافتند ، زيرا هر گاه كارزار شدت مى گرفت، رنگ آنان تغيير مى كرد و لرزه بر اندامشان مى افتاد و دل آنان مى لرزيد. ولى امام حسين عليه السلام و ياران خاص او، رنگ چهره شان برافروخته تر و اندامشان آرام تر و جان هايشان آسوده تر مى گشت. از اين رو آنان به يكديگر گفتند: «نگاه كنيد ، او از مرگ نمى ترسد!». پس امام حسين عليه السلام به آنان فرمود: «اى بزرگ زادگان! بردبار باشيد كه مرگ ، چيزى جز يك پل نيست...».

    پس مى توان در ميان مشكلات و سختى ها ، خرسند و شادمان بود و اين ، پديده شگفتى است! راز اين شگفتى در چيست؟ در فصل هاى بعدى ، از اين راز ، رمزگشايى خواهيم كرد و پرده از اين راز ، برخواهيم داشت . اكنون مهم اين است كه بدانيم رضايت از زندگى را با بازنگرى در تفكّرات و اصلاح آنها مى توان به دست آورد . واقعى شدن تفكّرات ، به واقعى شدن انتظارات منجر مى شود و همين امر ، كلانْ شرط شاد زيستن و رضامندى از زندگى است. بنابراين، غمگينى و تنيدگى ناشى از سختى ها ، ريشه در ناآگاهى دارد . ناآگاهى ، موجب نارضايتى مى شود و نارضايتى ، موجب اندوه و حزن مى گردد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در تبيين رابطه ميان اين عناصر مى فرمايد:

    إنَّ اللّه َ بِحُكمِهِ وفَضلِهِ جَعَلَ الرَّوحَ وَالفَرَحَ فِي اليَقينِ وَالرِّضا ، وجَعَلَ الهَمَّ وَالحُزنَ فِي الشَّكِّ وَالسَّخَطِ . [تحف العقول ، ص6 ؛ ر . ك : الكافى ، ج2 ، ص57 ، ح2]

    همانا خداوند با حكمت و فضل خودش ، آسايش و شادمانى را در يقين و رضا قرار داده است و اندوه و حزن را در شك و نارضايتى .

    باور به واقعيت هاى هستى ، موجب رضامندى مى گردد و رضامندى ، آسودگى و شادمانى را به دنبال دارد . پس مى توان گفت كه يقين و باور ، بهترين دفع كننده اندوه است . امام على عليه السلام در اين باره مى فرمايد :

    نِعمَ طارِدُ الهَمِّ اليَقينُ . [تحف العقول ، ص83]

    بهترين دفع كننده اندوه، يقين است.




    رضایت از زندگی عباس پسندیده
    ویرایش توسط محسن عزیزی : 2014_04_16 در ساعت 00:42
    از امام علی علیه السّلام پرسيدند «خير» چيست؟ فرمود:

    خوبى آن نيست كه مال و فرزندت بسيار شود، بلكه خير آن است كه دانش تو فراوان و بردبارى تو بزرگ و گران مقدار باشد و در پرستش پروردگار در ميان مردم سرفراز باشى، پس اگر كار نيكى انجام دهى شكر خدا به جاى آورى، و اگر بد كردى از خدا آمرزش خواهى. در دنيا جز براى دو كس خير نيست: يكى گناهكارى كه با توبه جبران كند، و ديگر نيكوكارى كه در كارهاى نيكو شتاب ورزد.


    نهج البلاغه، حکمت 94
    پاسخ با نقل و قول

کاربران دعوت شده

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •