يار و همسر نگرفتــــــم كه گـــــــــــرو بود سرم

تــــو شدي مادر و من با همه پيري پســـــــرم

تو جگـــــرگوشه هم از شير بريدي و هنـــــــوز

من بيچـــــــاره همان عاشق خونيــن جگــــرم

خون دل مي خورم و چشــــــم نظربازم جـــام

جرمم اين است كه صاحبــــدل و صاحب نظـرم

من كه با عشق نرانــــــدم به جوانـي هوسي

هوس عشق و جوانـــي ست به پيــرانه سرم

پدرت گوهــــــــــر خود تا به زر و سيم فــروخت

پــــــــــــــــدر عشق بسوزد كه درآمد پـــــــدرم

عشـــق و آزادگــي و حسن و جوانــي و هنـــر

عجبــا هيچ نيرزيـــــــــــــــد كه بي سيم و زرم

هنــــــــــــر م كاش گره بند زر و سيمـــــــم بود

كه ببـــــــــــــازار تو كـــــــــاري نگشود از هنرم

سيـــــــزده را همه عالم بدر امروز از شهـــر

من خود آن سيزدهـــــــم كز همه عالم بـدرم

تا بديـــــــــوار و درش تازه كنم عهـد قــــــــديم

گاهـــــــــي از كوچه معشوقه خود مي گــذرم

تو از آن دگـــــــــــــري، رو كه مـــــرا ياد تو بس

خود تو دانـــــــــي كه من از كان جهاني دگرم

از شكــــــــــــا ر دگران چشم و دلي دارم سير

شيــــــــــرم و جوي شغــــــالان نبود آبخـــورم

خون دل مـــــــوج زند در جگــــــرم چون ياقوت

شهــــريــــــا را چكنم لعلــــم و والا گهـــــرم



:d