تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




درمان عادات و تیک ها با روش وارونگی عادت زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:محسن عزیزی
آخرین ارسال:محسن عزیزی
پاسخ ها 1

درمان عادات و تیک ها با روش وارونگی عادت

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    محسن عزیزی آواتار ها
    وارونگی عادت

    روش وارونگی عادت برای درمان عادت ها و تیک ها مورد استفاده قرار می گیرد. مولفه های وارونگی عادت عبارتند از آگاهی آموزی(شامل توصیف پاسخ، پاسخ یابی، هشدار زودهنگام، وضعیت آگاهی)؛ آموزش پاسخ رقیب؛ آرمیدگی آموزی؛ مدیریت وابستگی(شامل مرور راحتی عادت، حمایت اجتماعی، نمایش عمومی) و تعمیم آموزی(شامل مرور نمادین).

    آگاهی آموزی یا زیر نظر گرفتن خود

    هدف از آگاهی آموزی، افزایش آگاهی کودک از فراوانی و شدت عادت و تیک، متغیرهای محیطی موثر بر رفتار و حرکات خاصی که در رفتار مورد نظر انجام می شود، است. کودک و والدین باید هر روز میزان بروز عادت یا تیک را در یک مقطع زمانی مشخص ثبت کنند. همچنین باید از شماره انداز مچی یا دفترچه یادداشت استفاده کنند. مدت ثبت، به فراوانی رفتار بستگی دارد(برای مثال، رفتارهایی را که فراوانی بیشتری دارند می توانیم در مدت زمان کوتاه تری ثبت کنیم). اما معمولا روزی 10 تا 30 دقیقه ثبت عادات کفایت می کند. با این حال اگر کودک بتواند عادت یا تیک را در طول روز ثبت کند و اتفاقات رخ داده را یادداشت نماید، محرک های محیطی که تیک ها را تسریع و تشدید می کنند، مشخص خواهند شد. اگر امکان یادداشت و ثبت مداوم نباشد می توانیم شماره انداز به مچ کودک ببندیم یا از نمودار ساده استفاده کنیم. نموداری که روی آن، رفتار در مقاطع مختلف روز(مثلا قبل از مدرسه رفتن، صبح یا هنگام نهار) ثبت می شود.




    نمودار ثبت روزانه عادات

    نام کودک:

    رفتار:

    روز زمان مشاهده پیشایندها رفتار: فراوانی یا مدت پیامدها اظهار نظر
    شنبه 5 تا 30/5 بعد از ظهر تماشای تلویزیون کودک شش بار بررسی شد و پنج بار از این شش بار شست می مکید. به کودک گفته شد شست خودش را از دهانش بیرون بیاورد. وقتی از مدرسه برگشت واقعا خسته بود و 10 دقیقه خوابید.
    یکشنبه
    دوشنبه
    سه شنبه
    چهارشنبه
    پنجشنبه
    جمعه



    دومین بخش آگاهی آموزی، توصیف پاسخ است که در آن، کودک با کلمات یا بدن خود و یا با آینه و ویدیو، جزئیات عادت تیک خود را برای درمانگر توصیف می کند. با این کار، آگاهی کودک از رفتارش بیشتر می شود و انگیزه بیشتری برای توقف آن پیدا می کند. سومین مؤلفه آگاهی آموزی، پاسخ یابی است. همچنین درمانگر به کودک یاد می دهد اولین علامتی را که نشانگر قریب الوقوع بودن عادت یا تیک است(روش هشدار زودهنگام؛ علائمی مثل لمس کردن لپ ها در شست مکیدن یا تمایل به شروع کردن تیک ها) تشخیص بدهد. و بالاخره باید به کودک کمک کنیم از وضعیت ها آگاه تر شود(وضعیت آگاهی). در این روش، آگاهی کودک نسبت به وضعیت هایی که در آنها عادات یا تیک ها رخ می دهند بیشتر می شود و کودک یاد می گیرد کدام وضعیت ها، عادت یا تیک او را بهتر یا بدتر می کنند. سپس آماده می شود در آن وضعیت از روش های مناسب استفاده کند یا حتی در آن وضعیت روش های مناسب را تمرین کند(برای مثال، کودکی که در رختخواب، شست خودش را می مکد، گره کردن مشت را تمرین می کند).

    آموزش پاسخ رقیب

    شخص در آموزش پاسخ رقیب، پاسخی می دهد که با تیک یا عادت وی ناهمخوانی دارد، و تیک را به این پاسخ وابسته می کند(مثلا پلک زدن را به گره کردن مشت وابسته می کند). آزرین(آزرین و نان، 1973؛ آزرین و پترسون، 1988) توصیه می کنند پاسخ رقیب: (1) با پاسخی که عادت شده تضاد یا ناهمخوانی داشته باشد؛ (2) بتواند برای چند دقیقه ادامه یابد؛ (3) نامشهود باشد تا خللی به امور جاری شخص ایجاد نکند و (4) عضلات مخالف عضلات دخیل در عادت را تقویت کند و با سفت کردن عضلات، آگاهی شخص را بیفزاید. در مورد حرکات تیکی، سفت کردن عضلات مخالفِ عضلات درگیر در تیک به اندازه ای که عضلات در تیک سفت شوند، توصیه شده است. برای مثال، پاسخ رقیب برای شانه بالا انداختن، منقبض کردن عضلات پایین برنده ی شانه به همان اندازه است(تا عضلاتی که نقطه مقابل عضلات شانه بالاانداختن هستند، تقویت شوند). پاسخ رقیب برای پارس کردن هم، تنفس آرام، موزون و عمیق با بینی و بستن دهان است. در شست مکیدن یا وسواس موکنی هم گره کردن مشت، یک پاسخ رقیب مؤثر است. در مورد تیک ها، کودک باید عضلاتش را آن قدر فشرده کند که حرکت تیکی نکند حتی اگر خودش بخواهد آن حرکت را انجام بدهد. کودک باید هر وقت احساس می کند می خواهد عادت یا تیک خود را تکرار کند یا بلافاصله پس از وقوع آنها، تا 2 دقیقه پاسخ رقیب بدهد. در مورد تیک ها، ابتدا باید فراوان ترین و مزاحم ترین تیک درمان شود و به هر تیک، یک جلسه آموزشی اختصاص داده شود.

    اما شرنو، فوکوآ و میلتنبرگر(1989) نشان داده اند که لزومی ندارد پاسخ رقیب وابسته شده حتما با عادت، ناهمخوانی داشته باشد. برای مثال، کودک می تواند عضله ای را سفت کند که ربطی به عادت مورد نظر ندارد؛ مثلا گره کردن مشت چپ خود را به جنباندن دهانش وابسته کند. بررسی آنها نشان می دهد مداخله ی پاسخ رقیب، اصولا نوعی تنبیه خفیف است. اگرچه در مورد نتیجه گیری آنها باید محتاط باشیم چون تعداد آزمودنی های آنها فقط 3 نفر بوده ولی ظاهرا پاسخ های رقیبی که نامشهودندآ اهمیت بالینی دارند.

    مثلا آزرین، نان و فرانتز_رشناو(1980) در اجرای روش وارونگی عادت برای درمان شست مکیدن، طرز استفاده از پاسخ رقیب(مثلا گرفتن یا گره کردن مشت تا 3 دقیقه) و حمایت والدین از مک نزدن انگشت و محرّک شناسی را ظرف یک جلسه 1 ساعتی تا 2 ساعتی با پیگیری تلفنی به پدر و مادر کودک آموزش دادند. نتایج کوتاه مدت کار آنها حیرت آور بود: در 92 درصد موارد، شست مکیدن کودکان 1 هفته بعد قطع شد. در پیگیری 20 ماهه نیز 89 درصد کودکان، همچنان شست خود را مک نمی زدند.






    آرمیدگی آموزی

    هدف از آرمیدگی آموزی، کم کردن تنش و کاهش فراوانی و شدت عادت و تیک است. ما توصیه می کنیم ترکیبی از روش های آرمیدگی عضلانی پیشرونده، تنفس عمیق، تجسم بصری و نجواهای درونی آرامش زا اجرا شود. در تجسم، کودک خودش را در وضعیتی آرامش بخش فرض می کند. تمرین نجوای درونی برای «آرمیدگی» یا «آرام شدن» در تمرین های آرمیدگی، به کودک کمک می کند در سایر مواقع نیز با بیان اظهارات و جملات «آرامش بخش»، در خودش آرمیدگی ایجاد کند. تنفس عمیق هم صورتی از آرمیدگی است که به راحتی قابل آموزش است. تنفس عمیق وقتی مؤثرتر است که بازدم، کمی طولانی تر از دم باشد(7 ثانیه در برابر 5 ثانیه) و کودک، آرام و بدون وقفه دم و بازدم انجام بدهد(کاپو و هولمز، 1984). هدف از آموزش این است که کودک در وضعیت های پُراسترس، با دیدن نشانه های استرس، خودش را آرام کند. اگرچه آرمیدگی همیشه جزء مؤلفه های ضروری روش وارونگی عادت نیست ولی وقتی عادت یا تیک در موقعیت ها یا وضعیت های پراسترس رخ می دهند، این روش بسیار مفید است.

    مدیریت وابستگی

    مدیریت وابستگی ما را مطمئن می کند کودک انگیزه زیادی برای اجرای روش های درمان دارد. گام اول، بالا بردن انگیزش کودک یا مرور پرزحمت عادت است. در این گام، کودک و درمانگر به طور مشروح درباره عذاب های کودک، دستپاچه شدن های او، رنجی که از تیک ها و عاداتش می برد و جنبه های مثبت و فواید کم کردن یا حذف عادات و تیک هایش بحث و گفت و گو می کنند. آزرین و پترسون(1988) توصیه می کنند این عذاب ها و جنبه های مثبت روی کارتی نوشته شوند تا کودک بتواند آن را با خود ببرد و مرتب مرور کند. این راهبرد شناختی، انگیزش کودک در جهت اجرای روشهای درمان را بالا می برد. آنها سپس توصیه می کنند پدر و مادر و معلم کودک، او را بابت تمرین کردن تشویق کنند و توجهی به تیک و عادت او نکنند. در مورد کودکان خردسال یا بی انگیزه هم می توانیم از نظام ژتونی یا کارتی که ملموس تر است، استفاده کنیم. اگر شدت عادت یا تیک خیلی زیاد است، پاداش به انجام ندادن رفتار برای مدتی معین، وابسته می شود. سپس به تدریج که فراوانی رفتار کم می شود، این مدت معین طولانی تر خواهد شد. آزرین و پترسون(1988) نشان می دهند که والدین یا معلّمان گاهی اوقات باید کودک را تحریک کنند تمرین هایش را انجام بدهد و او را راهنمایی کنند. اگر والدین یا کودک اعتقاد ندارند که کودک روی عادتش کنترل دارد می توانیم از روش نمایش عمومی استفاده کنیم. در این روش، اعضای خانواده خواهند دید که کودک در حضور درمانگر، رفتارش را کنترل می کند و بعد آنها به اطرافیان کودک(مثلا به معلمان، خواهر و برادر و بستگان کودک) خبر می دهند که رفتار کودک تحت کنترل اوست.

    تعمیم آموزی

    کودک در تعمیم آموزی یاد می گیرد و تمرین می کند که در وضعیت های مختلف و در طول روز هم عادت یا تیک های خودش را کنترل کند. یک روش آن مرور نمادین است. در این روش، کودک وضعیت هایی را که با تیک ها یا عادات او رابطه دارند مجسّم می کند و با دیدن نشانه های آن وضعیت ها، در خودش آرمیدگی ایجاد می کند و تمرین مورد نیاز را انجام می دهد. در ضمن اگر کودک در جلسه درمان، تیک یا عادت خود را بروز نداد، درمانگر او را وا می دارد این روش مناسب را اجرا کند.


    منبع: سنجش و درمان مشکلات دوران کودکی، کارولین اس. شرودر؛ بتی ان. گوردون؛ ترجمه مهرداد فیروزبخت

    اختصاصی تالار همیاری
    ویرایش توسط محسن عزیزی : 2014_05_31 در ساعت 01:07
    از امام علی علیه السّلام پرسيدند «خير» چيست؟ فرمود:

    خوبى آن نيست كه مال و فرزندت بسيار شود، بلكه خير آن است كه دانش تو فراوان و بردبارى تو بزرگ و گران مقدار باشد و در پرستش پروردگار در ميان مردم سرفراز باشى، پس اگر كار نيكى انجام دهى شكر خدا به جاى آورى، و اگر بد كردى از خدا آمرزش خواهى. در دنيا جز براى دو كس خير نيست: يكى گناهكارى كه با توبه جبران كند، و ديگر نيكوكارى كه در كارهاى نيكو شتاب ورزد.


    نهج البلاغه، حکمت 94
    پاسخ با نقل و قول

  2. درمان عادات و تیک ها با روش وارونگی عادت  سپاس شده توسط alonegirl,niloofarabi,مهرسا62

کاربران دعوت شده

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •