همسر امام كه سال ها در سایه این آفتاب جهانی می زیسته و صندوقچه ای از خاطرات و حوادث تلخ و شیرین زندگی امام را در سینه دارد؛ درباره رفتار امام می گوید:



"حضرت امام به من خیلی احترام می‎گذاشتند و خیلی اهمیت می‎دادند. هیچ حرف بد یا زشتی به من نمی‌زدند... امام حتی دراوج عصبانیت هرگز بی احترامی و اسائه ادب نمی‎كردند. همیشه در اتاق جای بهتر را به من تعارف می كردند."









علاقه امام به همسرشان تا آن جاست كه همسر ایشان می گوید:



" احترام مرا نگه می‎داشتند و حتی حاضر نبودند كه من در خانه كار كنم. همیشه می‎گفتند: جارو نكن. و اگرمی‎خواستم لب حوض روسری بچه را بشویم، می‎آمدند و می‎گفتند: بلند شو، تو نباید بشویی. من پشت سرایشان اتاق را جارو می‎كردم... یك روز وقتی ناهار تمام شد من نشستم لب حوض تا ظرف ها را بشویم. ایشان همین كه دیدند من دارم ظرف ها را می شویم، به فریده، یكی از دخترها كه در منزل ما بود، گفتند: فریده! بدو، خانم دارد ظرف می شوید حتی وقتی وارد اتاق می شدم، به من نمی‎گفتند كه در را پشت سرم ببندم."


با توجه به تعالیم و دستورهای دین مبین اسلام در روایات و آیات، انجام امور خانه و به عبارت دیگر خانه‎داری، جزء وظایف واجب زن به شمار نمی‎آید؛ حتی شیردادن به فرزند نیز بر زنان واجب نیست. انجام كارهای مربوط به خانه از سوی زن جنبه احسان و لطف دارد.
تصدقت شوم تصدقت شوم؛ الهی قربانت بروم، در این مدت که به جدایی از آن نور چشم عزیز و قوت قلبم مبتلا گردیدم، متذکر شما هستم و صورت زیبایت در آیینه قلبم منقوش است.

برگرفته از تبیان