روان درمانی معمولا زمانی روی می دهد که درمانگر و درمانجو در یک اتاق و کنار هم حضور دارند، اما تکنولوژی یک روش جایگزین در اختیار گذاشته است: روان درمانی از راه دور. یکی از تکنولوژی هایی که خوب جا افتاده است (والبته ، از لحاظ تکنولوژیک،عقب مانده ترین است)، ارتباط تلفنی است که بین درمانگران و درمانجویان در مواقع اورژانس بر قرار می شود. برای درمانجویانی که نمی توانند به مطب روان درمانگر بروند (مثلا به علت اقامت در شهرستان های دور افتاده یه به علت خانه نشینی به دلیل بیماری ، یا به دلیل فوبیاهایی که مانع ملاقات چهره به چهره با درمانگر می شود)، روان درمانی تلفنی شاید بهتر از عدم درمان باشد.
یک تکنولوژی جدیدتر اجازه می دهد تا نوع دیگری از روان درمانی از راه دور را تجربه کنیم.سایبرتراپی یا روان درمانی اینترنتی (اینترنت-درمانی). در این گونه روان درمانی ،درمانجو و درمانگر به صورت آنلاین تعامل (اینتراکت) می کنند. روانشناسان بالینی تکنیک های سایکوتراپوتیک مختلفی به کار می برند:

ایمیل – درمانی :

با تبادل ایمیل بین درمانجو و درمانگر دیگر مجبور نیستند چهره به چهره با هم ملاقات کنند. ایمیل مکمل مفیدی برای جلسات حضوری است، به چند دلیل :
1 – از ایمیل می توان برای تقویت جلسات هفتگی ، نظارت از راه دور بر درمان، نظارت روزانه بر رفتار ،تبادل اطلاعات با اعضای خانواده درمانجو،یا در صورت بروز بحران برای درمانجو، برای مداخله سریع،استفاده کرد.
2 - ایمیل به درمانجویان اجازه میدهد تا سریع تر به درمانگران دسترسی داشته باشند. این کار می تواند احساس امنیت بوجود آورد و چون تبادل اطلاعات آنلاین است احتمالا احساس اعتماد به نفس آنها بیشتر می شود.
3 – ایمیل به درمانجویانی که منزوی یا خجالتی هستند(مثل نوجوانان مبتلا به اختلال خورد و خوراک) اجازه می دهد که حرف های خود را راحت تر بزنند و بیشتر به رهنمودهای درمانگر عمل کنند.
4 – ایمیل به درمانجویان مناطق دور افتاده یا مناطقی که در آن ها دسترسی به خدمات بهداشت روانی از طریق حضور شخصی دشوار است،اجازه می دهد که با درمانگران خود به طور منظم تری تماس داشته باشند.

ایمیل تراپی محدودیت هایی نیز دارد از جمله:

1 – سوء تفاهم ، زیرا هیچ یک از دو طرف در چهره و رفتار طرف مقابل نشانه های غیرکلامی نمی بینند.
2 – عدم اطمینان از محرمانه ماندن اطلاعات مبادله شده در اینترنت.
3 – دشواری در مداخله موثر و سریع ؛ مثلا زمانی که درمانجو قصد خودکشی دارد.

تبادل ایمیل بین درمانجو و درمانگرانی که چهره به چهره نیز ملاقات می کنند.

در این ایمیل ها درمانجو سوالاتی را که جلسه قبل برایش پیش آمده است می پرسد، درباره تکالیفی که باید در جلسه بعد تحویل دهد سوال می کند، یا نظرلت خود تا جلسه حضوری بعدی را مطرح می کند.

چت –روم های همزمان یا ریل-تایم

که در آنها درمانگر و درمانجو پیام های خود را تایپ می کنند و همان لحظه پاسخ خود را می گیرند.

ویدیو – چت های همزمان (با استفاده از وب کم) بین درمانگر و درمانجو.



cyber-therapy
email-therapy (or e-therapy)
منبع: آسیب شناسی روانی بر اساس DSM5 ، مهدی گنجی