تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




ارضای نیازهای احساسی با pou دوست داشتني... زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:M.J.Azizi
آخرین ارسال:elnaz.t
پاسخ ها 15

صفحه‌ها (2): صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین

ارضای نیازهای احساسی با pou دوست داشتني...

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    زندگی مثبت: شايد اسم بازي «پو » ( pou) را نشنيده ‌باشيد اما بدون شک در اطرافتان آدم‌هاي بسياري را ديده‌ايد که در تبلت يا صفحه‌هاي کوچک تلفن‌ همراهشان در حال بازي با يک موجود کوچک مثلثي‌اند و گاه‌گاهي هم قربان صدقه آن مي‌روند. بازي «پو » (pou) يک بازي فانتزي براي گوشي‌هاي هوشمند است که در آن با موجودي مواجه مي‌شويد که رنگش قهوه‌اي است و چشم‌هاي بزرگي دارد. روي صفحه گوشي‌تان مي‌ايستد و با آن چشم‌هاي درشت نگاهتان مي‌کند و منتظر است تا پدر و مادرش را پيدا کند، وقتي که مادر يا پدرش شديد، ديگر همه مسئوليت‌هايش گردن شماست.

    بايد سر وقت به او غذا بدهيد، سر وقت با او بازي کنيد، او را بخوابانيد، تميزش کنيد و... اگر غذاي «پو » دير شود يا فراموش کنيد با او بازي و تميزش کنيد، صداي اعتراضش بلند مي‌شود و با هشدارهاي متفاوت مدام حضور خود را يادآوري مي‌کند. از طرف ديگر، وقتي هم که مرحله‌تان بالا برود، با جمع‌آوري سکه مي‌توانيد برايش خريد کنيد و توقعاتش را برآورده کنيد؛ خلاصه هر کاري که مي‌شود براي يک بچه انجام داد!

    بدون مرز سني

    امروز مي‌بينيم که محبوبيت اين موجود کوچک و عجيب، مرز سني و جنسيتي را شکسته و ممکن است هر کس با هر تحصيلات و سن و جنسيتي، يک بچه قهوه‌اي نيازمند به رسيدگي و توجه در گوشي يا تبلتش داشته باشد و در برابر او احساس مسئوليت ‌کند. البته نبايد فراموش کرد خانم‌ها طرفداران پر و پاقرص‌تري هستند. اين بازي ساده چه ويژگي‌هايي دارد و چه نيازهايي را تامين مي‌کند که چنين توانسته افراد زيادي را معتاد خود کند، ‌تا جايي که بعضي‌ها حاضرند بيشتر از آنکه به فرزند خود توجه نشان ‌دهند، اين ««پو »»ي کوچک را تر و خشک کنند؟



    چرا بازي pou دوست‌داشتني است؟

    در نگاه اول بازي «پو » به نظر بازي بسيار آرام و ساکني جلوه مي‌کند. بازي‌اي که هيچ هيجاني در آن وجود ندارد و شما صرفا در آن با يک موجود کوچک و ساکن مواجه هستيد اما در باطن اين بازي هدف اصلي خود را ارضاي نيازهاي احساسي ما قرار داد‌ه‌ است، مثلا همين ظاهر دوست‌داشتني «پو »، چشمان درشت او که ترحم هر کسي را برمي‌انگيزد و حتي احساس خوبي در فرد به وجود مي‌آورد، نگاه معصوم «پو » يا حتي لبخند شادي که دارد، مي‌تواند در راستاي تامين نيازهاي عاطفي ما باشد. يعني نيازهاي عاطفي که در روابط بين‌‌فردي ما ديده مي‌شود و اگر با کسي رابطه برقرار ‌مي‌کنيم، در او به دنبال اين‌گونه چيزها مي‌گرديم. اين بازي خيلي هوشمندانه روي همين جنبه‌هاي شخصيتي آدم‌ها دست گذاشته‌ و در ظاهر هم خوب از پس آنها برآمده ‌است و حداقل به صورت کاذب توانسته اين نيازهاي عاطفي را ارضا کند.

    از حيوانات مکانيکي تا «پو » ديجيتال

    اينکه در واقعيت زندگي مدرن آدم‌ها دچار کمبود عاطفي هستند، چيز جديدي نيست و شايد ما بارها آن را شنيده و خودمان هم با گوشت و پوستمان آن را درک کرده‌ايم. زندگي مدرن خيلي ايزوله است و در آن روابط بين‌فردي خيلي کمتر شده‌ و اينترنت و فراورده‌هاي الکتريکي و ديجيتال همه جا را گرفته‌اند. تبادل احساسات کمتري بين افراد وجود دارد و همين باعث شده ‌است که نيازهاي عاطفي و احساسي آدم‌ها ديگر آنقدر که بايد ارضا نشود، آوردن حيوانات خانگي مثل سگ و گربه و... همه نشان از تمايل به ارضاي اين نياز‌هاي احساسي، عاطفي است. حتي در روزگاري نه‌چندان دور در کشورهاي ديگر، برخي مردم رو به حيوان مکانيکي مي‌آوردند مثلا سگ دست‌آموز مکانيکي مي‌خريدند تا بتوانند با او ارتباط عاطفي برقرار کنند و سرگرم شوند. حالا جاي آن حيوانات مکانيکي را فراورده‌‌هاي ديجيتال پرکرد‌ه‌اند، مثل همين بازي ««پو » »که شخصيتش دردسرها و قيمت کمتري دارد ولي در عين حال مي‌تواند تا حدي آن نيازهاي مربوط به سرگرمي و عاطفي را برطرف کند. در واقع نياز همان نياز هميشگي است که در انسان‌ها از روزگاران گذشته وجود داشته اما شکل ارضاي آن با توجه به شرايط زمان تغيير کرده ‌است.

    حس مادري و پدري را بيدار مي‌کند

    در بازي «پو » قرار است شما يک موجود کوچک را پرورش دهيد، غذا دهيد، تميزش کنيد و... همه اينها مي‌تواند حس مادر يا پدر بودن را در شما بيدار کند. در اين دوره‌اي که آدم‌ها مثل قبل درگير بچه‌دار شدن و بچه‌داري نيستند، پرداختن به اين نياز کمي کمرنگ‌تر شده ‌است و در نتيجه اين موجود کوچک شايد بتواند اين احساسات را بيدار و به‌طور کاذب تا حدي اين خلاهاي وجودي را پر کند.

    علاقه‌مندان «پو » از نوجوان‌ها تا مسن‌ها

    اينکه انسان به ازدواج نياز دارد تا بتواند خانواده تشکيل دهد و در راستاي همين خانواده فرزندآوري داشته ‌باشد، بحثي است که بارها متخصصان مختلف در مورد آن صحبت و نظرهاي خود را اعلام کرده‌اند. اينکه اينها نيازهاي اوليه انسان‌هاست که حس والد بودن را تجربه و احساسات مادري و پدري را در خود پيدا کنند حتي مي‌توان گفت اين نياز به مادري يا پدري مربوط به سن خاصي هم نيست و احتمالا از همان دوران بچگي در روابط با پدر و مادر خيلي از اين احساسات شکل مي‌گيرد. مثلا از همان سنين کودکي دخترها دوست دارند در قبال عروسک‌هايشان نقش مادري را ايفا کنند. همين را مي‌توان در تمايل گروه‌هاي مختلف سني به بازي «پو » مشاهده کرد؛ تنها افرادي که در سن ازدواج هستند يا سن ازدواج آنها گذشته‌ است، از علاقه‌مندان اين بازي نيستند بلکه مثلا نوجوانان 14 يا 15 ساله يا کوچک‌تر هم از بازي با اين موجود بامزه لذت مي‌برند. افراد متاهل يا مسن‌تر هم از بازي با آن لذت مي‌برند و ساعتي از روز خود را به مراقبت از اين «پو »ي کوچک اختصاص مي‌دهند چون اين نياز به احساس مادر يا پدر بودن وجود دارد و وقتي طبيعي ارضا نشود، فرد راه جايگزين را در پيش مي‌گيرد که راه ديجيتال و الکترونيک يکي از اينهاست.

    چرا بچه‌دارها هم pou را دوست دارند؟

    همان‌طور که وقتي روابط بين‌فردي کم مي‌شود، آدم‌ها به سمت وايبر، واتس‌آپ، وي‌چت و... تمايل پيدا مي‌کنند تا بتوانند نياز به برقراري ارتباط را به‌نوعي در خود ارضا کنند و از اين جنبه احساس کمبود نکنند، وقتي نيازهاي احساسي در روابط بين‌فردي تامين نشد، خواه‌ناخواه به سمت بازي‌هاي ديجيتالي چون «پو » روي مي‌آورند که مي‌تواند به آنها در ارضاي نيازهايشان کمک کند. همين است که مي‌بينيم حتي يک خانم بچه‌دار هم جذب اين موجود کوچک مي‌شود.

    نياز به بچه‌دار شدن غريزي است يا محيطي؟

    به‌طور حتم مي‌توان گفت نياز به بچه‌دارشدن غريزي است و مهم‌ترين چيزي که باعث بقاي موجودات طي تمام دوران‌ها شده، همين غريزه است بنابراين نمي‌توان گفت چيزي است که محيط به ما ياد داده‌است. البته محيط مي‌تواند تا حدي در تقويت يا تضعيف آن موثر باشد ولي صددرصد نياز به مادر يا پدر بودن در غريزه بشر وجود دارد.

    شايد با تئوري بتوان گفت آدم‌هايي که بچه‌دار نمي‌شوند، احتمال دارد بيشتر دچار مشکلات رواني شوند، البته تاکنون هيچ مطالعه تجربي در اين مورد وجود نداشته ‌است و نمي‌توان در مورد آن به‌طور قطع نظر داد اما مي‌توان گفت اگر اين نياز ارضا نشود، خواه‌ناخواه فرد به راه‌هايي کشيده ‌مي‌شود که بتواند اين نياز را تامين کند. حالا اينکه آن راه جايگزين چقدر بيمارگونه يا سالم است نمي‌توان نظر قطعي داد اما نبايد فراموش کرد وقتي تامين نيازي راه طبيعي خودش را طي نکند ممکن است عوارض و مشکلاتي را به دنبال بياورد.





    نظر شماها چیه؟؟؟


    پاسخ با نقل و قول

  2. ارضای نیازهای احساسی با pou دوست داشتني...  سپاس شده توسط anahid,anahid68,elnaz.t,narges☺,niloofarabi,Rosa,samin66,مهرسا62,کوثر حبیبی,تیرا,تبسّم,ترنّم,سلماء,سارا زنگویی

  3. ارسال:2#
    سارا زنگویی آواتار ها
    سلام
    من به شخصه به هیچ وجه از این پووووو به روایت شما و دیگران دوست داشتنی اصلا خوشم نمیاد ، برنامه بی نهایت بی خودی هست و فقط به درد دختر کوچولو ها می خوره تا به نوعی به صورت مدرن خاله بازی کنن


    واقعا آدم بزرگها خجالت نمی کشن ، باید خجالت بکشن از اینکه این برنامه رو روی سیستمشون دارن ، که البته اون ها به جای خجالت با افتخار این موضوع رو اعلام می کننو با کلی افاده می گن ساعت 3 صبح پا میشم به پووووووم غذا میدماز این

    آدم ها بیکار تر و ... تر ندیدم


    قیافه اش هم اصلا این حس نوع دوستی و معصومیت و به من منتقل نمی کنه



    جالب اینجاست که یه عده در برابر پووووو عذاب وجدان می گیرن که چرا بهش غذا ندادن یا تمیزش نکردن خب این چه کاریه از برنامه اش کامل خارج شو تا عذاب وجدان نداشته باشی


    دختره خجالت نمی کشه ،چند روز دیگه عروسیشه، اون وقت واسه بچه خواهرم، که 5 سالشه کلاس میذاره، ببین پوووو من چه بزرگ شده
    عجب روزگاری شده


    دوست دارم بدونم این آدم ها از لحاظ روانشناسی ه فرقی با من و امثال من دارن؟ چرا این کار بیهوده رو انجام میدن؟ حالا بگید واسش رکورد ثبت میشه ، جایزه داره یه چیزی.

    ممنون از آقای m.j.azizi واسه طرح این موضوع
    پاسخ با نقل و قول

  4. ارضای نیازهای احساسی با pou دوست داشتني...  سپاس شده توسط anahid,M.J.Azizi,narges☺,niloofarabi,samin66,مهرسا62,ویونا شاکری,کوثر حبیبی,تیرا,ترنّم,سلماء

  5. ارسال:3#
    elnaz.t آواتار ها
    سلام
    آقامحمدجواداتفاقاموضوع جالبی مطرح شده
    اتفاقاخودمن این برنامه رودارم راستش روبخوام بگم خیلی دربرابرش احساس مسئولیت ندارم البته بهش هرازگاهی میرسم یخچالش همیشه پرهست
    ساراخانم یعنی واقعا3صبح پامیشن به پوغذامیدن؟
    راستش من اوایل ازش خوشم نمی اومداماکم کم به بازی هایی که درون خودبازیش گنجونده شده بودعلاقه مندشدم یجورفکری بودن دیگه ازاین نظرسرگرمم کردبعدشم ازخودش خوشم اومدوکم کم غذاش رودادم باغچشوآب دادم وازاین چیزاولی اینکه بخوام به عنوان یه چیزی که حس پدربودن یامادربودن روبهم القاکنه نیست ولی وقتی مثل گربه شرک نگاه میکنه دلم براش میسوزه ودوستش دارم به نظرمن واسه کسی که همه دوروبریاش دورش زدن کسی رونداره حرف بزنه باهاش گزینه خوبیه تازه جایگزین بالشت هم هست دیگه نمیخوادبابالشت حرف زداینجوری
    به نظرمن توی هربرنامه ای نبایدافراط وتفریط کردهمین که مثلادربرابرش عذاب وجدان بگیرن خب یه نوع افراطه دیگه چون پوغیرواقعی هست وشخص ممکنه صرف بالابردن لول بازی این برنامه روریخته باشه مثل خودم من فقط لولش روبالامیبرم ولی موجوده بامزه ای هست ازنظرمن ولی نه اینکه خلاروپرکنه این نظرشخصیم بودآقامحمدجواد
    بازهم ممنون بابت مطلبتون
    دلیل تنهاییم راتازه فهمیدم!
    وقتی محبت کردم وتنهاشدم
    وقتی دوست داشتم وتنهاماندم
    دانستم بایدتنهاشدوتنهاماندتا\"خدا\"رافهمید...

    پاسخ با نقل و قول

  6. ارضای نیازهای احساسی با pou دوست داشتني...  سپاس شده توسط M.J.Azizi,narges☺,niloofarabi,samin66,مهرسا62,ویونا شاکری,کوثر حبیبی,تیرا,ترنّم,سلماء

  7. ارسال:4#
    samin66 آواتار ها
    به نظرم اگه افراد برای زندگیشان برنامه ریزی داشته باشند و قدر زمان هایی که در دسترس دارند را بدانند مطمئنا چنین چیزی در گوشی نخواهند داشت. به نظر من اصلا چیز جالبی نیست. و انسان هم موجودی است که سریع به چیزی عادت میکند. بنابراین چه خوب است که به جیزیهای بهتری عادت کند. اگر میخواهد تایم استراحت خود را پر کند بهتر است که صله رحم به جای آورد و یا کمی در طبیعت باشد تا روحیه وی تقویت شود و استراحت کند. به ندرت دیدم فردی که برای کارهایش زمانبندی دقیق دارد و برای زمانش ارزش قائل هست از امثال این برنامه های وقت گیر استفاده کند. من که تا حالا نشنیده ام برفرض دکتر واقعی یا پروفسوری خود را سرگرم چنین چیزهایی کند. چون وقت زیادی برای این کارها ندارد.
    بعد یک عمر زندگی و تجربه تازه دارم درک میکنم،
    توجه به علائقم و برای خودم زندگی کردن یعنی چی!!!!!
    پاسخ با نقل و قول

  8. ارضای نیازهای احساسی با pou دوست داشتني...  سپاس شده توسط M.J.Azizi,narges☺,niloofarabi,مهرسا62,ویونا شاکری,کوثر حبیبی,تیرا,ترنّم,سلماء

  9. ارسال:5#
    narges☺ آواتار ها
    سلام
    منم این متن پایینو خوندم نمی دونم این بازی خوبه یا نه؟
    خودم بازی نکردم



    «پو» (pou) یک بازی برای گوشی و تبلت با سیستم عامل های اندروید و آی او اس و غیره است که طراحی و فرایند آسانی دارد.
    وقتی این بازی و بازی های مشابهش را نصب می کنی، با موجودی مواجه می شوی که رنگش قهوه ای است و چشم های بزرگی دارد. روی صفحه ی گوشی ات ایستاده و با آن چشم های درشت نگاهت می کند و منتظر است تا پدر و مادرش را پیدا کند.زهرا مهاجری: وسط جلسه نشسته است و تند و تند از حرف های رییس نت برمی دارد تا چیزی از قلم نیفتد. یکهو صدای آشنایی از گوشی بلند می شود که نشان می دهد بچه از خواب بیدار شده. وقتی این بچه از خواب بیدار می شود خودش را کثیف کرده و طبیعتا گرسنه است. زمان در اینجا حیاتی ست. باید هر چه زودتر به «پو» برسی تا وضعش خراب تر از این که هست نشود.
    کار را رها می کند و دو سه دقیقه ای به رتق و فتق امور این بچه ی مجازی می پردازد و دوباره برمی گردد سرکار!










    وقتی که مادر یا پدرش شدی، دیگر همه ی مسئولیتش بر گردن توست. باید سر وقت به او غذا بدهی، سر وقت با او بازی کنی، بخوابانی اش، تمیزش کنی و ...وقتی هم که مرحله ات بالا رفت، با جمع آوری سکه می توانی برایش خرید کنی و توقعاتش را برآورده کنی و خلاصه هر کاری که می شود برای یک بچه انجام داد!شاید کسی نداند روزی که «پل سالامه» این بازی ساده را طراحی کرد، چه مخاطبینی برایش در نظر گرفت و جامعه ی هدفش چه کسانی بودند اما امروز می بینیم که محبوبیت این موجود کوچک و عجیب، مرز سنی و جنسیتی را شکانده و هر کس با هر تحصیلات و سن و جنسیتی، یک بچه قهوه ایِ نیازمند به رسیدگی و توجه توی گوشی یا تبلتش دارد و در برابر او احساس مسئولیت می کند.یک عاشقانه مثلا آرام!می گوید: «من اگر این ترم مشروط شدم تقصیر پسرمه!» منظورش از «پسرم»، پو است. می گوید که «پو» یش چاق و تپلی است که به تازگی برایش یک کت و شلوار خریده و یک سبیل کلفت! وید :«مردی شده برای خودش»












    در دنیایی که تکنولوژی بازی های رایانه ای هر روز پیشرفته تر و پیچیده تر می شود و با قدرت هر چه تمام تر، محصولات را با گرافیک بالا و داستان های جذاب و رنگ و لعاب فراوان به مخاطبین خود عرضه می کند، گل کردن بازی های آرام و بی دغدغه، کمی عجیب و قابل تامل به نظر می رسد.این بازی ها با یک برنامه ریزی دقیق و استفاده از علوم روانشناسی و جامعه شناسی، روی احساسات فرد انگشت می گذارند و از خاصیت وابستگی انسان به موجودات اطرافش استفاده می کنند. خیلی آرام و ظریف وابسته ات می کنند بطوریکه حتی اگر بخواهی هم دیگر نمی توانی ازشان دست بکشی.کارشناسان معتقند که بازی های رایانه ای در دنیای امروز نوعی رسانه نوین هستند. خاصیت رسانه این است که مطلب، موضوع یا مفهومی را برای مخاطب تبیین کند. این رسانه های نوین، علاوه بر تاثیرگذاری و فرستادن و دریافت پیام از سوی مخاطب، وظیفه ی بزرگ دیگری هم دارند. این وظیفه، تلاش برای ماندگاری است. هر چه یک رسانه ماندگارتر باشد و بتواند مخاطب را مدت زمان بیشتری از آن خود کند، موفق تر است.این بازی های آرامِ عاشقانه، که با تکیه بر احساسات و وابستگی انسانها به موجوداتی که دوستشان دارند طراحی و ساخته شده، به این هدف دست یافته اند و چنان در لایه های زندگی فرد وارد شده اند، که بعد از مدتی خود فرد هم متعجب می شود که چطور شد که موجود صفر و یکی بی جان، توانسته بخش عمده ای از احساسات یک انسان را به خودش معطوف کند.واقعی شدن «پو» و راه یافتن او به زندگی و احساساتمان نشان می دهد که هدف گذاری و برنامه ریزی طراح و سازنده، بسیار دقیق و موفق بوده است. موارد زیر، کامنت های مخاطبین این بازی و ابراز احساسات آنها نسبت به این موجود ناشناخته است:پوی من دختره! الان دوازده مرحله ست که دارمش و براش یه چیزایی خریده م. رنگش هم نارنجیه و البته خیلی شکمو! تحمل ندارم؛ پس کی بزرگ می شه?













    بچه من 98 سالشه. داره می ترکه از بس چاق شده. به خدا از کار و زندگی منو انداخته.من برای پو اسم گذاشتم. اسمشو گذاشتم پژمان که با بقیه فرق کنه.کی می دونه پو چطوری می تونه ازدواج کنه؟ دلم می خواد بچه مو توی لباس دامادی ببینم!وقتی سیر شده و می خوام بهش غذا بدم و اون می گه:«نه» دلم می خواد بپرم توی تبلت بغلش کنم!من خودم یه پسر دارم برای همین پوی دختر انتخاب کردم. دخترا بابایی هستن آخه. پوی من هم خودشو برام لوس می کنه و منم نازشو می خرم.عکسش را می گیرند و در فضای مجازی منتشر می کنند، هم و غمشان خریدن لباس و عینک و کلاه و سایر لوازم برایش است، تلاش می کنند بزرگش کنند و بهترین چیزها را بدهند بخورد، به هم که می رسند از سن و سال فرزندخوانده مجازیشان می گویند و اتفاق هایی که برایش افتاده... این ابراز احساسات نسبت به چیزی که جان و هویت ندارد و معلوم نیست از کجا پیدایش شده، واقعا عجیب به نظر می رسد.









    خطر! «پو» در کمین شماست!کفرش درآمده! از دست همسرش حرص می خورد که مرتب سرش توی گوشی است و دارد قربان صدقه ی «پو»ی نوجوانشان می رود. همسرش هر اتفاقی که برای پو می افتد و هر چیز جدیدی که برای پو می خرد را می آید با آب و تاب برای او تعریف می کند و همه ی فکر و ذکرش شده بزرگ کردن این فرزندخوانده!خودشان یک دختر پنج شش ساله دارند؛ با این حال این مادر جوان، دلش یک بچه ی کوچک دیگر هم خواسته و به هر دوی این ها رسیدگی می کند. مرد جوان می گوید:«گاهی «پو» به دخترک خودمان ترجیح داده می شود. وقتی «پو» چشمهایش دو دو می زند، همسرم با احساس مسئولیت وصف ناپذیری می دود و غذایش را مهیا می کند و اگر پول در حسابش نباشد، آن قدر بازی می کند تا پول گیر بیاورد و بتواند بچه ی صفر و یکی اش را سیر کند و تا این بچه آرام نگیرد و نخوابد، همسر هم آرام نمی گیرد. گاهی ساعت ها غرق شدن در مسائل «پو»ی کوچک، وقت رسیدگی به کارهای دیگر را می گیرد و حتی دلزدگی نسبت به کارهای دیگر ایجاد می کند.»اگر در قدیم بیشتر نسبت به تاثیر بازی های رایانه ای بر کودکان و نوجوانان نگران می شدیم، امروز این خطر گسترده تر شده و ابعاد وسیعی پیدا کرده است.اگر در قدیم برخی بازی های رایانه ای باعث رواج مفاهیم ضدمعنوی و خشونت می شد، امروز باید از بازی های آرامی که به ظاهر هیچ کدام از آسیب های بازی های اکشن و خشن را ندارند هم ترسید. بازی های آرامی که فرد را (در هر گروه سنی و تحصیلی و در هر جایگاه اجتماعی) تحت تاثیر قرار می دهد و از دنیای پیرامون خود جدا می اندازد و خطرشان کمتر از بازی های خشونت آمیز و تاثیرگذار اکشن نیست.رحیمی، کارشناس روانشناسی رد مورد تاثیر این گونه بازی ها در زندگی انسان می گوید: «یکی از بزرگترین آسیب های این بازی ها این است که افراد گذشت زمان را به هیچ وجه احساس نمی‌کنند و وقتی به خود می‌آیند که ساعت‌های زیادی از وقتشان صرف این بازی‌ها شده‌است. علاوه بر آن طبق تحقیقات، افرادی که وابسته به این بازی ها می شوند، درونگرا شده و در جامعه منزوی می شوند و رفته رفته در برقراری ارتباط اجتماعی کم تمایل و یا ناتوان می گردند.این روانشناس خطر خیالپردازی و دور شدن از دنیای حقیقی را مهم و غیرقابل انکار می داند و می گوید: «وقتی بچه ی مجازی اجز نیازهای مادی توقعی از پدر و مادرش ندارد و با اندکی غذا و کمی بازی می توانی راضی نگهش داری، ناخودآگاه این تفکر و این ذهنیت در زندگی عادی برای انسان نهادینه می شود. تحملش در برابر خواسته های دیگر را از دست می دهد و توجهی به نیازهای معنوی اطرافیان علی الخصوص فرزند را از دست می دهد.»رحیمی معتقد است پیشرفت تکنولوژی سبب دور شدن اعضای خانواده از یکدیگر می‌شود. به طوری که هر یک از افرادخانواده به خاطر مشغول بودن به تماشای تلویزیون یا درگیر بودن با رایانه و اینترنت و بازی‌های رایانه‌ای، کمتر وقت می‌کنند با یکدیگر بنشینند و صحبت کنند و این خود باعث سرد شدن روابط بین والدین و فرزندان شده‌است، به گونه‌ای که آنان کمتر حوصله یکدیگر را دارند.به هر صورت شمشیر دولبه ی تکنولوژی هر روز یک وجه و یک بعد از زندگی انسان را هدف قرار می دهد و با رسوخ به تمامی ابعاد زندگی انسان، قدرتش را به رخ می کشد. قدرتی که مخاطبان را منفعل کرده و آنها را در جریانی قرار داده که نتیجه ای جز قدرتمندتر شدن این رسانه های نوین ندارد.




    ویرایش توسط narges☺ : 2014_08_08 در ساعت 13:23
    از لبــاس کهنـه ات خجــالت نکــش
    از افکــار کهنــه ات شرمنــده بــــــاش
    پاسخ با نقل و قول

  10. ارضای نیازهای احساسی با pou دوست داشتني...  سپاس شده توسط elnaz.t,M.J.Azizi,niloofarabi,مهرسا62,ویونا شاکری,کوثر حبیبی,تیرا,سلماء

  11. ارسال:6#
    ی چیز بگم نگید حرف پز دادن ایناستا نه!

    سیستم عامل گوشیم ویندوز فونه،ازونجایی ک این سیستم عامل تقریبا بازی هاش جداست ولی ی بازی مشابه پو داره ب نامmou

    وووویییییی ی سری نصبش کردم،حوصلمو سر برد ....با اون چشمای....(قوزمیتیش)
    فوری پاکش کردم...اصلا حوصله ندارم هی گوشیم سر و صدا کنه ک بهش غذا بده ببر حموم بخوابون....

    اگه آدم نیاز عاطفیش این طور برآورده میشه بهتره نشه...من ترجیح میدم دربیام ی دور تو محلمون بزنم تا اینکه بخوام ازین موجود تقریبا رباتیک حرف بزنم.

    البته ب شخصی ترجیح میدم اگه بازی هم داشته باشم آدمای کمی ازش داشته باشن.وانقدر ب قول معروف خز نشده باشه..

    ی نکته دیگه:اگه این بازی محبوب شده ی دلیلش برمیگرده ب اینکه ازبس بازی های هیجانی و خشن زیاد شده ،مردم حس میکنن این آخر مهر و محبته

    ایشالا بچه خواهرم ب دنیا اومد ، حس مسئولیت پذیریم بیشتر میشه درمورد بچه
    خداوندگارم....
    به دل نگیر اگر گاهی
    زبانم از شکرت باز می ایستد !!...
    تقصیری ندارد...
    قاصر است
    کم می آورد در برابر بزرگی ات...
    لکنت می گیرند واژه هایم در برابرت
    در دلم اما همیشه
    ذکر خیرت جاریست !!....
     
    پاسخ با نقل و قول

  12. ارضای نیازهای احساسی با pou دوست داشتني...  سپاس شده توسط elnaz.t,M.J.Azizi,narges☺,niloofarabi,مهرسا62,ویونا شاکری,کوثر حبیبی,تیرا,ترنّم,سلماء

  13. ارسال:7#
    ی دوست دارم خیلی از خواستگاراش میگه و 28 سالشه و اخلقای تند و خاصی داره هرکسی باهاش نمیتونه بمونه....


    ی سری تو گوشیش بازی پو رو آوردم خواستم ببینم....ی حرکات چندشی از خودش نشون داد....

    برقو روشن کردم یهو گفت بذار بخوابه بذار بخوابه ...ببین زیر چشاش گود افتاده من در اون لحظه:
    بعدش: ببین بچم بزرگ شده ،17 سالشه

    ی سریم سر کلاس استاد گفت دخترم تبلت دستشه و یکسره این بازی پو رو انجام میده....

    این دوستم با چنان ذوقی جیغ کشید گفت: واییییییی پوووووووووووووووووو ....ب عنوان ی دختر شخصا خجالت کشیدم
    خداوندگارم....
    به دل نگیر اگر گاهی
    زبانم از شکرت باز می ایستد !!...
    تقصیری ندارد...
    قاصر است
    کم می آورد در برابر بزرگی ات...
    لکنت می گیرند واژه هایم در برابرت
    در دلم اما همیشه
    ذکر خیرت جاریست !!....
     
    پاسخ با نقل و قول

  14. ارضای نیازهای احساسی با pou دوست داشتني...  سپاس شده توسط elnaz.t,M.J.Azizi,narges☺,niloofarabi,مهرسا62,ویونا شاکری,کوثر حبیبی,ترنّم,سلماء

  15. ارسال:8#
    elnaz.t آواتار ها
    دقیقامنم بااین قسمت موافقم که واسه ارضاکردن نیازهای عاطفی راه های مفیدترروبایدانتخاب کردمثل کلاس هایی که سرگرم کننده باشن مثل شمع سازی/ورزش های گروهی و...
    خودمن هم به شخصه بخوام برآورده کنم نیازعاطفیموترجیح میدم باوقت گذروندن بادوستام یادوتادخترعمم باشه تابازی باپو ووووووووی فکرکنیدیه درصدباپووقت بگذرونم خخخ بااینکه بازیشودارم خیلی واسم مهم نیستش که مثلاغذابدم این کاروکنم براش اون کاروکنم چون بیهودست فقط دیگه وقتی زیادی آلارم میده وبالای صفحه پرمیشه ازآلارمش محلش میذارم تازه یه مدت حذفش کردم چون اوایل متنفربودم ازش ولی بعدنمیدونم کی اومدخونمون گفت نصبش کن منم نصب کردم ولی بدنیست فقط ازبازی داخلش که مثل جدول هست وکلمات روپیدامیکنی تاحدی خوشم میادکلی نسبت بهش بی عاطفم
    ولی درکل بخوایم درنظربگیریم برای بچه هابهتره
    درمورداینکه حس پدرومادربودن روبیدارمیکنه نظرم اینه که ماخودمون وقتی یکی ازافرادخانواده بچه دارمیشن خودبخودیه حس احساس مسئولیت ومراقبت کردن به سراغمون میادمثلامن وقتی دختردخترخالم به دنیااومد(اونابوشهرن)من نزدیک به2ماه ازتابستون روپیشش بودم کلی چیزم تازه یادگرفتم ازاینکه صدای هرگریه یعنی چی گرفته تاطرزدرست بغل کردن بچه وغذای بچه واین چیزاجدی خیلی چیزایادگرفتم
    نتیجه:واسه وقت اضافه بازی خوبیه اونم همون که گفتم میشه کلمه روپیداکنی مثل جدول هاولی واسه پرکردن خلاموافق نیستم مگرهمون مواردی که بادیواروبالشت صحبت میکنن که گفتم
    دلیل تنهاییم راتازه فهمیدم!
    وقتی محبت کردم وتنهاشدم
    وقتی دوست داشتم وتنهاماندم
    دانستم بایدتنهاشدوتنهاماندتا\"خدا\"رافهمید...

    پاسخ با نقل و قول

  16. ارضای نیازهای احساسی با pou دوست داشتني...  سپاس شده توسط M.J.Azizi,niloofarabi,مهرسا62,کوثر حبیبی,تبسّم,ترنّم,سلماء

  17. ارسال:9#
    niloofarabi آواتار ها
    سلام

    من پوم خیلی بهش می رسیدم. هیچی براش کم نذاشتم. براش جواهرم خریدم. تازه حیوون خونگی و ماشین شاسی بلند و لامپ قشنگ و گل های زیبا و ... هر چی فکر کنید براش خریدم. بازی هم می بردمش. ولی بشکنه این دست که نمک نداره
    اون روزی دیدم رفته با یه پو پسر دوست شده. تازه نیشش هم بازه. نمی دونم چی شده! فکر کنم باید تاپیک بزنم همیاری. فقط سایه سر نداره . خب منم سایه سر ندارم. آقا بالا سر ندارم . اصلا نمی دونم چی اش شده! از مکانیزم بازگشت استفاده کرده. سن اش حول و حوش 56 اینا بود. موهاشو خرگوشی بسته بودم. رنگ صورتی هم گذاشتم رو سرش. یه روز صبحی یهو دیدم برگشته به سن پایینو دوران کودکی اش! تو همون سن تثبیت شده!
    اصلا:
    یه شوهرم نداریم که باهاش بریم بیرون دست پو رو هم بگیریم ببریمش پارک. بعد پو بگه بستنی میخام. من و شوهر بگیم : چقدر می خوری آخه! همش مشغول خوردنی که! از بس می خوری صورتت کثیف میشه و ... (سبزو)
    پاسخ با نقل و قول

  18. ارضای نیازهای احساسی با pou دوست داشتني...  سپاس شده توسط elnaz.t,M.J.Azizi,narges☺,مهرسا62,ویونا شاکری,کوثر حبیبی,تبسّم,ترنّم,سلماء

  19. ارسال:10#
    سلام

    مرسی از نظرات همگی

    نظراتتون جالب بود واسم

    مهم ترین چیزی که تقریبا تو همه پست ها میشه ازش فهمید اینه که همتون یه جورایی میدونید که نباید زیاد از حد روی این بازی و این موجود به قول نویسنده دوست داشتنی! وقت گذاشت که این خیلی خوبه

    بنده یه مدت اوایل سال تحصیلی قبل این بازی رو به پیشنهاد یه نفر نصب کردم و واسم جالب بود. بیشتر جذابیتشم بازی های دیگه ای بود که توی اون گنجونده شده بود. ولی متاسفانه خیلی وقتمو میگرفت و مثلا صبح واسه کلاس پا میشدم باید غذا میدادم و تمیز میکردمشو ... :|

    خودتون دیگه تصور کنید واسه یه پسر چقد این کارا مسخرس :d

    دیگه دیدم واقعا مزاحمه و پاکش کردم... اصلا هم احساس خلا نکردم بعد از پاک کردنش!!

    دو روز پیش هم که این مطلبو گذاشتم یه بار دیگه دانلودش کردمو تغییراتشو دیدم و دیروز هم پاکش کردم. اصلا جذابیتی واسم نداره که بخوام واسش وقت بذارم و عمرمو باهاش تلف کنم...

    یکی از منظور های من از ادامه این بحث این بود که ببینیم کلا هر بازی نه صرفا "پو" چه چیزی رو قراره عاید ما کنه؟ هدف ما از این بازی ها چیه؟ به کجا قراره برسیم؟ چه قدر ارزش این رو داره که وقتمون رو صرفش کنیم؟

    از بحث بازی بیاید بیرون. اغلب نرم افزار هایی که روی گوشیمون هست واسه چه هدفی هست؟ این همه نرم افزار چت که خیلی هامون باهاش سروکار داریم و خیلیامون از جمله خود من وقت زیادی رو باهاش میگذرونیم بدون هیچ هدفی و صرفا جهت پر کردن خلا ارتباطیمون تو دنیای واقعی با همدیگه!! چه سودی واسمون داره؟

    از گوشی و نرم افزار ها بیاین بیرون. همین اینترنت که انقد بهش وابسته هستیم چه هدفی داریم ازش؟

    به نظرتون اینا چیزی جز تلف کردن عمر هست؟

    درسته خیلی هامون هدف هایی داریم ولی آیا متناسب با این اهداف میایم و از اینترنت استفاده میکنیم؟ آیا وقتی که میذاریم متناسب با هدفمون هست؟

    به نظرتون حیف عمر انسان که بزرگترین سرمایه اونه نیست که اینطوری تلف بشه و از بین بره؟

    اینم بگم که من منظورم این نیست که این چیزها نباید باشه. منظور بنده اینه که تا چه حد وقت بذاریم واسه اینجور چیزا؟

    منتظر نظراتتون هستم


    پاسخ با نقل و قول

  20. ارضای نیازهای احساسی با pou دوست داشتني...  سپاس شده توسط elnaz.t,narges☺,niloofarabi,samin66,مهرسا62,ویونا شاکری,کوثر حبیبی,تبسّم,ترنّم,سلماء

صفحه‌ها (2): صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •