تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




سردرگمی و تردید در انتخاب زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:دکتر.سایه
آخرین ارسال:محسن عزیزی
پاسخ ها 6

سردرگمی و تردید در انتخاب

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    سلام، وقتتون به خیر، دختر 19 ساله هستم، دانشجوی دکتری ، تهران متولد شدم ولی به خاطر دانشگاه در تردد به اصفهان هستم،از لحاظ ظاهری در وضعیت خوبی هستم، پدر و مادرم نیز پزشکن، تک دختر هستم ولی عقاید خاص خودمو دارم، تا حدی سنتی ، به دلیل شرایط خانوادگی و ... تا حدی پرتوقع هستم، که این خودش نکته ی منفی حساب میشه، خواستگار 24 ساله دارم، دانشجوی دندون پزشکی، خانواده ی آذری، عقاید سیاسی خیلی متفاوت، پدرشون جانباز هستن و وکیل، مادرشون فرهنگی و چادری هستن ، که در این زمینه خیلی تفاوت داریم، از لحاظ اقتصادی هم تا حدودی خانواده ها متفاوتن، خود این فرد هم از لحاظ ظاهر و هیکل معمولی، ولی عقیدتی و رفتاری و شخصیتی شبیه هستیم، بیشت تفاوت خانوادگی داریم، 6 ماهه در تماسیم، فردی بسیار خوشبین، بسیار دست و دلباز، چشم و دل پاک، نماز خون و روزه بگیر، بسیار مهربون ، بسیار آروم از لحاظ روحی، شخصیتی بسیار حامی، قدردان، حس ارزشمندی به آدم میده. تهران درس میخونه و تهران هم مشغول به کاره، تو این 6 ماه مشاجره نداشتیم در صورتی که من خودم آدم طالب جنجال و ... هستم، وقتایی که با هم هستیم بسیااار شاد و خوشحالیم.
    از اول قصد تنها دوستی بود، نه دوستی دوست دختر پسری، صرفا دوست ، که از دوستی هیییچ چیز تا به حال کم نذاشته، الان هم روابط ما کاملا در چارچوب اخلاقی بوده ، کوچکترین تماس فیزیکی هم نداشتیم، مادر و برادرم نیز در جریانن، ولی مساله ای که وجود داره اینه که من خییلی کم سن هستم ، تا 26سالگی قصد ازدواج ندارم، حس میکنم از این فرد بهتر از لحاظ ظاهری ( ایشون موهاشون کم پشت و قدشون کمی از من بلندتره) و موقعیت و خانواده پیش خواهد اومد ولی رفتار ایشون و سازگاری بسیار زیاد ما با هم باعث دودلی میشه، ایشون وابستگیشونم به من خیلی زیاد شده، به طوری که صحبت کم کردن رابطه که میشه ایشون بغض و مخفیامه گریه میکنن، واقعا نمیدونم چه باید بکنم؟ این رابطه رو به شکل دوستی ادامه داد؟ یا...
    پاسخ با نقل و قول

  2. ارسال:2#
    سلام عزیزم....شما اگه قصد ازدواج دارین,باید پیش مشاوره برین یا تصمیم های جدی تری بگیرین.....ولی از لحاظ دوستی,چیز خوبی نیست...اینکه شما بخواین دوست باشین چند سال و بعد هم ممکنه خواستگار جدید داشته باشین که به فرهنگ و اخلاق و ...شما بخوره و اون موقع هم برای شما و هم برای اون اقا پسر خیلی سخت میشه....نه میتونین از هم جدا بشین و نه میتونین به خواستگار جواب رد بدین....
    جدا شدن از پسری که بهش وابسته شدین و نمیدونین که اخرش چی میشه و به کجا میرسی سخته...
    سوالم اینه که شما در چه حدی با هم حرف میزنین؟؟بحث گفت و گوی شما بیشتر درمورد چی هست؟؟؟در مورد ازدواج حرفی زدین؟؟؟
    اگه برای ازدواج رابطه دارین,و اگه واقعا خوب هست و میتونین شرایط ایشون رو قبول کنین,و اگه دوستش داری و فک میکنی بهتر از اون دیگه نیست,خب بهتره به وقتش تصمیم جدی بگیری....ولی اگه از من میشنوی,برای یه دوستی معمولی,با ایشون دوست نباشید چون اگه فردا ازدواج کنین و بفهمن که دوست بودین,براتون بد میشه....برای سرگرمی یا در اومدن از تنهایی کار های دیگه ای هست......بازم خودت و خانوادت میدونین........
    موفق باشی.....
    پاسخ با نقل و قول

  3. ارسال:3#
    مریم عزیز سلام، مرسی که وقت گذاشتی، تا حالا تو کل این مدت دوبار بحث ازدواج میش اومد و همون جا هم تموم شد، راجع به خییلی مسایل حرف میزنیم، بحثای اجتماعی، روزمرگی ها، اتفاقایی که هر روز میفته، ناراحتی ها، راستش حرف عاشقونه و ... نداریم، من حتی اسم ایشونم خیلی کم صدا میکنم، آدم خیلی ارزشمندیه، واقعا به دلیل نگرش خیلی مثبتی که به زندگی داره باعث شده منم خیلی زندگی رو آسون تر بگیرم، توقعاتمو کم کنم، و در کل پخته تر عمل کنم، من ایشونو دوس دارم ولی عاشقش نیستم، صرفا مثل یک دوست دوستش دارم، نه مثل دوست داشتن جنس مکمل، برای جداشدن هم، خیلی فرد با ارزشیه، و خیلی باعث تغییر تو زندگی شده، راستیتش دوست ندارم خمچین فرد با ارزشی رو هم از دست بدم....
    راستش من خیلی آدم پرمشغله ای هستم، خیلی سرمو با کار و کتاب و درس و دانشگاه شلوغ کردم، برای همین اصلا به ایشون به چشم گذران وقت و ... نگاه نمیکنم،..
    پاسخ با نقل و قول

  4. ارسال:4#
    به نظر من هر کسی یه فرهنگ و عقایدی رو قبول داره...شما اهم این طورید و دوس دارید که با این اقا مثل دوست رفتار کنید....اگه رابطه ی شما صرفا برای دوستی معمولیه و برای ازدواج نیست,معنی نداره که اصلا بخواهید دوست باشید.....دوستی معمولی با پسر به نظرم خیلی زشت میتونه باشه حتی اگه در حد معمولی و با ادبانه باشه....ولی دوستی برای اشنایی و برای ازدواج فرق داره و بحثش جداست....شما که ادم تحصیل کرده ای هستید.....نباید اینطوری باشید.....
    بالاخره هرکسی یه افکار و عقایدی داره....بعضیا واسشون فرقی نداره که دوست باشن یا نه....بعضیا اصلا حتی برای ازدواج هم با کسی رابطه ندارن.....بعضیا هم رابطه ی جنسی داشتن با جنس مخالفشون رو هم سرگرمی میدونن....بستگی به نوع تفکرات شما داره...ولی به نظر من اگه به خاطر تاثیرات اقا پسر فقط باهاشون رابطه دارین,پس تا الان باید تاثیراتشو گذاشته باشه و دیگه لزومی نداره رابطه داشته باشین...ولی اگه برای ازدواجه,بحث جداست و بیشتر به خانواده ربط داره.....
    پاسخ با نقل و قول

  5. ارسال:5#
    چرا روانشناسان محترم پاسخ نمیدن؟
    پاسخ با نقل و قول

  6. سردرگمی و تردید در انتخاب  سپاس شده توسط آزی(رزسرخ)

  7. ارسال:6#
    محسن عزیزی آواتار ها
    سلام

    به همیاری خوش آمدید.

    وابستگی نتیجه طبیعیِ رابطه با جنس مخالف هست.

    اگر هدف صرفا دوستی هست، اندکی روی سؤالات زیر فکر کنید:

    آیا در این نوع رابطه، وابستگی ایجاد نمی شود؟

    آیا زمانی که یک یا هر دو طرف در بین رابطه تصمیم به ازدواج می گیرند، اما شرایط دیگر پیش بینی نشده مانع آن می شوند، احتمال آسیب دیدگی وجود ندارد؟

    آیا در آینده وقتی این طرف های درگیر رابطه ازدواج می کنند(با فرد دیگر)، خاطرات این رابطه و مقایسه های احتمالی، دردسرساز نمی شود؟

    آیا این احتمال وجود ندارد که روزی این رابطه به جاهای باریک تری که نباید، کشیده شود؟

    سوالات بسیار دیگری هم در این زمینه شکل می گیرد. فعلا همین مقدار کفایت می کند.

    در خصوص تداوم رابطه شما دو حالت کلی وجود دارد:

    1. این رابطه در همین شکل فعلی باقی بماند.

    2. هدف رابطه به سمت ازدواج تغییر کند.

    در صورت نخست، مطمئنا علاوه بر مشکلات و آسیب های فعلی(وابستگی، مقایسه، تردید و ...)، باید منتظر عواقب دیگر و بیشتری نیز باشید.

    در صورت دوم، باید گفت مسیر ازدواج بدین طریق مطلوب نیست. وابستگی پیش آمده، قطعا در نظرات طرفین تاثیرگذار خواهد بود و ممکن است بسیاری از معیارهای درجه یک، به دلیل همین وابستگی ها نادیده گرفته شوند.

    بنابراین، اگر قصد ازدواج با ایشان را ندارید، هرچه زودتر این رابطه قطع شود، بی تردید بهتر است.

    اما اگر قصد ازدواج دارید، یا تردید در این امر دارید، بگویید تا راهکار مناسب ارائه شود.

    مطمئنا راهکار این نیست که تا 26 سالگی، به این شکل ادامه بدهید. همچنین قطعا پیشنهاد این نیست که ایشان را برای روز مبادا نگه دارید تا اگر فرد موردنظرتان پیدا نشد، ایشان بیاید!

    یک نکته تجربی هم لازم میدونم بیان کنم، و آن اینکه دید دختران و پسران نسبت به ازدواج یکسان و یک جور نیست. درست است که احتمالا یک پسر حدودا 26 ساله که مدرک دکترا گرفته، نسبت به پسری که حدودا 19 سال دارد و ابتدای دوران دانشجویی اش است، ممکن است در نزد برخی دختران اولویت داشته باشد، اما برای پسران این امر لزوما صادق نیست. ممکن است بسیاری از گزینه های مطلوب، به دلیل بالا رفتن سن دختران، از گردونه خارج شوند.
    از امام علی علیه السّلام پرسيدند «خير» چيست؟ فرمود:

    خوبى آن نيست كه مال و فرزندت بسيار شود، بلكه خير آن است كه دانش تو فراوان و بردبارى تو بزرگ و گران مقدار باشد و در پرستش پروردگار در ميان مردم سرفراز باشى، پس اگر كار نيكى انجام دهى شكر خدا به جاى آورى، و اگر بد كردى از خدا آمرزش خواهى. در دنيا جز براى دو كس خير نيست: يكى گناهكارى كه با توبه جبران كند، و ديگر نيكوكارى كه در كارهاى نيكو شتاب ورزد.


    نهج البلاغه، حکمت 94
    پاسخ با نقل و قول

  8. سردرگمی و تردید در انتخاب  سپاس شده توسط fateme7393,m1392

کاربران دعوت شده

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •