تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




سوگ یا فقدان عزیزان-کنار آمدن با سوگ زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:niloofarabi
آخرین ارسال:niloofarabi
پاسخ ها 3

سوگ یا فقدان عزیزان-کنار آمدن با سوگ

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    niloofarabi آواتار ها
    سوگ یا فقدان که در اصطلاح انگلیسی گریف نام دارد ، یکی از واقعیات انکار ناپذیر این دنیا است . مرگ عزیزان یکی از بزرگترین استرسها یا همان فشار روانی است.تا زمانی که ما زنده هستیم شاهد مرگ دوستان و عزیزانمان خواهیم بود.اما چقدر خودمان را برای آن آماده کرده ایم.افراد مختلف با توجه به شخصیت و واقع نگری ، به طرق مختلف با این استرس کنار می آیند .هر اندازه افراد منطقی تر باشند و با این واقعیت منطقی کنار بیایند ، بهتر مراحل سوگ را کنار خواهند گذاشت.
    برخی افراد هنوز واقعیت مرگ را نپذیرفته اند.حضرت علی(ع) می فرماید ، برای دنیایت آنچنان کار کن که انگار تا ابد زنده میمانی و برای آخرتت آنچنان کار کن که انگار همین فردا خواهی مرد ، یا در جای دیگری میفرماید، مرگ از رگ گردن به انسان نزدیکتر است.


    بنابر این مرگ مثل سایه با انسان همراه است.افرادی که از قبل احتمال فقدان عزیزان خود را میدهند ، راحت تر با این پدیده کنار می آیند.البته از هر فردی اگر سوال شود که آیا تو روزی خواهی مرد؟، مسلما به این سوال و سوال کننده میخندند.چون جواب آنرا بدیهی میداند.اما چه اندازه واقعیت مرگ خود و نزدیکانش را با تمام وجود می پذیرد.



    بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین
    کین اشارت به جهان گذران ما را بس


    تحقیقات انجام شده در امریکا نشان می دهد که مرگ همسر بزرگترین استرس به حساب می آید.این موضوع برای همه یکسان نیست.شاید در ایران مرگ فرزند سنگین تر باشد.
    نکته دیگری که در پذیزش واقعیت مرگ بسیار مهم است این است که چه اندازه مرگ را با دید معنوی نگاه کنیم.افرادی که مرگ را انتقال از یک دنیا به دنیایی دیگر میدانند با این پدیده راحت تر کنار می آیند تا افرادی که هنوز به درک این واقعیت نرسیده اند. به قول حضرت مولانا:

    مرگ اگر مرگ است گو نزد من آد
    تا در آغوشش بگیرم تنگ تنگ

    من ز او جانی ستانم جاودان
    او زمن دلقی ستاند رنگ رنگ

    و نیز در سروده زیبای دیگری می گوید:


    از جمادی مردم و نامی شدم
    وز نما مردم به حیوان سر زدم

    مردم از حیوانی و آدم شدم
    پس چه ترسم کی ز مردن کم شدم

    حمله دیگر بمیرم از بشر
    تا بر آرم از ملائک بال و پر

    بار دیگر از ملک پران شوم
    آنچه اندر وهم ناید آن شوم



    از نظر روانشناسی و روانپزشکی اگر فردی عزیزی را از دست بدهد ، افسردگی او تا شش ماه طبیعی است اما اگر از این مدت بگذرد او یک بیمار افسرده تلقی خواهد شد و باید تحت رواندرمانی و دارو درمانی قرار بگیرد. البته این به این معنا نیست که در مدت شش ماه اول اگر افسردگی شدید بود هیچ اقدامی انجام نگیرد.در این مدت نیز خطراتی وجود دارد از جمله خطر اقدام به خودکشی.افرادی که از قبل زمینه افسردگی را دارند احتمال کنار آمدن با فقدان را کمتر خواهند داشت و خطرات احتمالی نیز بیشتر است که اطرافیان باید بیشتر مراقب این افراد باشند.

    توصیه های مهم


    از دست دادن عزیزان برای همه ما رخ می‌دهد و عبور از این شرایط سخت به آگاهی و مهارت‌هایی نیازمند است که اطلاع از آنها به ما کمک می‌کند تا این وضعیت دشوار سوگ را راحت تر تحمل کنیم و به سلامت از آن بگذریم. ممکن است هفته‌ها و ماه‌های بعد از مصیبت با مواردی از قبیل غمگینی، افسردگی، درماندگی و ناتوانی، علاقه نداشتن به کارهای سابق، بی تفاوتی و بی‌حوصلگی روبه‌رو شوید.

    توصیه‌های زیر می‌تواند در این مراحل سخت به شما کمک کند:

    1- به خود حق بدهید که احساس عصبانیت، غمگینی، ناراحتی و بسیاری از احساسات ناراحت‌کننده دیگر دارید.

    ۲- درخصوص احساسات خود با دیگران صحبت کنید.

    ۳- احساسات و نگرانی خود را ابراز و هر وقت خواستید گریه کنید.

    ۴- مراقب وضعیت جسمی‌ خود باشید. وقتی فرصت پیدا کردید استراحت کنید و چیزی بخورید.

    ۵- زمانی را برای کارهای شخصی مانند رسیدگی به بهداشت و مراقبت شخصی خود اختصاص دهید.

    ۶- به خود سخت نگیرید و به دلیل عصبی و پرخاشگر‌‌بودن خود را سرزنش نکنید.

    ۷- ارتباط خود را با اطرافیان حفظ کنید و با بستگان و کسانی که همدرد شما هستند، در تماس باشید.

    ۸- احساسات و عواطف خود را از هر طریقی که می‌توانید ابراز کنید و اگر دوست دارید و می‌توانید بنویسید، نقاشی کنید، گریه کنید، دعا کنید، قران بخوانید، عصبانی شوید، داد بزنید و غم سنگین خود را بیرون بریزید.

    ۹- لوازم شخصی و یادگاری‌هایی از فرد یا افراد از دست داده را نگه دارید و همراه خود داشته باشید. اگر باعث تسکین شما می‌شود می‌توانید با فرد از دست‌رفته صحبت کنید و برای وی نامه بنویسید یا برایش دعا کنید.

    ۱۰- به یاد داشته باشید بهبود اثرات عاطفی حادثه، نیاز به زمان زیادی دارد انتظار نداشته باشید که سریعا به وضعیت سابق برمی‌گردید.

    ۱۱- زندگی شما پس از این اتفاق تغییر خواهد کرد و ممکن است مجبور باشید دوباره و از صفر شروع کنید یا مجبور به انجام کارهایی باشید که تا به حال نکرده اید. از نظر روحی خود را برای این تغییر آماده کنید.

    ۱۲- تا مدت‌ها شما در وضعیت بحرانی به سر خواهید برد. این بحران ممکن است عوارضی را در زندگی شما ایجاد کند؛ مثل مشکلات مالی و خانوادگی و… این عوارض و مشکلات ممکن است گذرا باشد و با تدبیر درست حل شود، بنابراین از گرفتن تصمیمات مهم برای آینده مانند رها کردن کار، انتخاب محل جدید زندگی و مهاجرت خودداری کنید.

    ۱۳- حادثه تلخی که پشت سر گذاشته‌اید، ممکن است عوارض روانی و رفتاری خاصی را به دنبال داشته باشد لذا اگر احساس می‌کنید قادر به مقابله با این مشکلات نیستید، به متخصصانی مثل روانشناس یا روانپزشک مراجعه کنید. شاید لازم باشد به هر دو متخصص مراجعه داشته باشید و هم از رواندرمانی مخصوص سوگ بهره مند شوید و هم از دارو درمانی استفاده کنید.


    در خصوص مرگ فرزند با مادر داغدار به روش زیر عمل نمایید:


    در غم و اندوه فرد شریک شوید. او را تشویق کنید تا احساساتش نسبت به مرگ و خاطرات فرد از دست رفته را مطرح کند.
    – غم و اندوه او را تایید کنید؛ اما آن را به ابدیت و خداوند ارتباط ندهید. با دقت و توجه به صحبت‌های فرد گوش دهید و با او همدردی کنید.
    – صبور باشید. روند بهبود فرد طولانی است، پس با بردباری به او در پشت سر گذاشتن غم و اندوه کمک کنید.
    -‌ مصیبت او را کم اهمیت نشان ندهید. نگویید تو باید قوی باشی، تو باید بدون او به زندگی ادامه دهی و مانند آن. زیرا در مراحل اولیه این صحبت‌ها برای فرد تاثیر ندارد، ضمن این که ممکن است این ذهنیت را در او ایجاد کند که شما او را درک نمی‌کنید و نمی‌توانید کمک مناسبی برای او باشید. اجازه دهید به طور طبیعی مراحل سوگ را پشت‌سر گذارد.
    -‌ به او در برگزاری مراسم کمک کنید.
    – برای او غذا درست کنید و مراقب تغذیه اش باشید. این روزها مساله پذیرایی از میهمانان شرکت‌کننده در مراسم تدفین و یادبود یکی از دغدغه‌های مهم صاحبان عزاست؛ به طوری که گاه عزاداری را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. شاید تعجب کنید اگر بدانید در آیین ما پسندیده است که تا ۳ روز برای خانواده مصیبت دیده غذا بفرستند و بهتر است از غذا خوردن نزد آنان اجتناب شود.
    -‌ اگر مرهمی بر زخم ریش صاحبان عزا نیستید، حداقل باری بر دوش آنها نباشید. جای تاسف است که بعضی اطرافیان در چنین شرایطی از صاحب عزای دلسوخته انتظار احترام گذاشتن، تحویل گرفتن و مانند آن را دارند و از آن تاسف‌بارتر نیش و کنایه‌هایی است که احتمالا به دلیل کدورت‌های گذشته به صاحبان عزا زده می‌شود.
    -‌ آوردن دسته‌ها و سبدهای گل و پارچه نوشته‌های پرهزینه برای خانواده‌ای که دسته گلش پرپر شده است، از فرهنگ ما نیست. همدردی خود را با مهربانی‌های خود و نثار فاتحه نشان دهید.



    دکتر دارابی
    (روانشناس بالینی)
    پاسخ با نقل و قول

  2. سوگ یا فقدان عزیزان-کنار آمدن با سوگ  سپاس شده توسط anahid,مهرسا62,تیرا,سلماء

  3. ارسال:2#
    مرسی خانم نیلوفر
    من چند روزیه شدیدا عصبیم هر کاری می کنم آروم نمیشم .
    چطور به آرامش برسم ؟


    یاریم کن اگر روزی جایی چیزی را شکستم دل نباشد

    پاسخ با نقل و قول

  4. ارسال:3#
    niloofarabi آواتار ها
    نقل قول نوشته اصلی توسط anahid نمایش پست ها
    مرسی خانم نیلوفر
    من چند روزیه شدیدا عصبیم هر کاری می کنم آروم نمیشم .
    چطور به آرامش برسم ؟
    سلام

    شما یک تاپیک در بخش مشاروه قرار بدین تا بهتون کمک کنیم.

    ------در قسمت مقالات به سوالات مشاوره ای پاسخ داده نمیشود.
    پاسخ با نقل و قول

  5. سوگ یا فقدان عزیزان-کنار آمدن با سوگ  سپاس شده توسط تیرا

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •