نقش معلم از دیدگاه مکتب اگزیستانسیالیسم


اگزیستانسیالیسم
(Existentialism)


در این دیدگاه همچنان که معلم بر ذهنیت فرد تاکید می نهد ، می کوشد تا حس خودآگاهی و مسئولیت را در دانش آموزان پرورش دهد. همچنین موازنه ظریفی وجود دارد که به موجب آن هم معلم و هم شاگرد به عنوان افراد انسانی ، باید هویت خویش را حفظ کنند. یعنی معلم باید مدام از فرو غلتیدن در موقعیتی که در آن شاگردان بطور ساده بر مبنای سن ، رتبه تحصیلی ، منزلت یا عضویت گروهی تعریف شوند پرهیز کند. همچنین محصلان نیز باید آگاه باشند که آنان نیز می توانند معلم را نه به عنوان شخص ، بلکه به عنوان عاملی که نقش های سرپرستی ، آموزشی و نظارتی را بر عهده دارد تعریف کنند.

از منظر این دیدگاه معلم باید احساس و شوق خلاقیت زیبایی شناختی را در دانش آموز بیدار و تحریک کند. در این راستا وی شماری از رسانه های خلاق را در اختیار متعلم قرار خواهد داد تا وی برای خلق اثر هنری خود ، مواد اولیه داشته باشد.

اگرچه مربی ممکن است روش های تربیتی متنوعی را برای کار خود برگزیند ، نباید اجازه داده شود که هیچکدام از این روش ها رابطه «من - تو» را که باید بین معلم و شاگرد وجود داشته باشد ، مخدوش سازد. محاوره سقراطی روش مناسبی برای معلم است. در استفاده از روش گفت و شنود معلم پاسخ سوالات مطرح شده را نمی داند ؛ در حقیقت بهترین نوع سوال فقط در معنی آفرینی خود دانش آموز قابل پاسخ است.

معلم باید تلاش کند که متعلم را ترغیب کند تا از طریق طرح سوالاتی در خصوص معنای زندگی به حقیقتی شخصی دست یابد و از این راه موجبات «اشتداد آگاهی» او را فراهم سازد. وظیفه معلم آن است که برای یادگیری موقعیتی فراهم کند که طی آن شاگردان بتوانند ذهنیت خویش را ابراز کنند.تنها متعلم است که می تواند با مسئولیت خویش برای نیل به هویت فردی رو در رو گردد. معلم و متعلم به یک اندازه در ایجاد «اشتداد آگاهی» مسئولیت دارند. این گونه آگاهی مستلزم این احساس است که فرد باید شخصا با وجوه اخلاقی و زیبایی شناختی وجود درگیر شود.

منبع: مطالعه ی تطبیقی نقش و جایگاه معلم از دیدگاه مکاتب مختلف، علی چیناوی

اختصاصی تالار همیاری