نمیدانم چه بلایی جانم افتاده است که اصلا آرامش ندارم. از بس غصه می خورم شب و روز ندارم. انگار دائم کسی توی گوشم زمزمه بدبختی میکند. بابت همه کارهای عقب افتاده ، اینکه اگر همسرم کارش را از دست بدهد، اگر بچه دار شوم شاید بچه ام بچه بدی بشود، اگر بلایی سرش بیاید ، اگر سالم نباشد، اگر تصادف کنم، اگر .... جرات ندارم تفکراتم را با کسی در میان بگذارم چون می ترسم درکم نکند و مورد انتقاد قرار بگیرم.

--------------
حضرت علی (ع) می فرماید: ..." کسی که به روزی خداوند خشنود باشد بر آنچه از دست رود، اندوهگین نباشد ..."1 و " ای فرزند آدم ! اندوه روز نیامده را برامروزت میفزا، زیرا اگر روز نرسیده از عمر تو باشد، خداوند روزی تو را خواهد رساند."2


--------------

همین مسئله باعث شده که جلوی خیلی فعالیت هایم گرفته شود . مثلا وقتی می خواهم چیزی برای خانه بخرم چون فکر میکنم مدت زیادی زنده نخواهم ماند، برایم مهم نیست آن وسیله چقدر مرغوب باشد و چه مقدار عمر کند. اگر بخواهیم برنامه ریزی کنیم برای دو سال آینده ، من فقط به کارهای روزمره فکر میکنم و از آینده نگری می ترسم. هیچ کار بلند مدتی را از شدت غصه خوردن برای اینده بد احتمالی شروع نمیکنم.

--------------

حضرت علی (ع) در نامه خود به فرزندشان امام حسن (ع) می فرماید:" غم و اندوه خود را در پیشگاه خداوند مطرح کن تا غم های تو را برطرف کند و در مشکلات تو را یاری رساند."3 و ایشان درباره تاثیر اندوه بر جسم می فرماید: " اندوه خوردن نیمی از پیری است."4

--------------
وقتی به همسن و سال های خودم نگاه میکنم می بینم با اینکه زیاد باهوش و یا کاردان نبوده اند اما خیلی پیشرفت کرده اند. انگار نه انگار که من شاگرد اول مدرسه بودم. از وقتی بزرگ شده ام این غم بی دلیل ، انرژی ام را تلف کرده است. جالب است که خودم اصلا متوجه این موضوع نبوده ام. فکر میکردم بقیه بی خود می خواهند از من ایراد بگیرند. ولی از وقتی دارم به تفکراتم دقت میکنم می بینم خیلی هم بیراه نگفته اند. واقعا زیادی غصه می خورم. یک صدای پنهان و دائم همیشه نکات منفی را برایم تکرار می کند.
----------------
حضرت علی (ع) در نامه خود به سلمان فارسی می فرماید: " و اندوه دنیا را از سر بیرون کن زیرا یقین به جدایی و دگرگونی حالات آن داری. "5 و در جای دیگر در نامه خود به ابن عباس می فرمایند: "خوشحالی تو از چیزی باشد که در آخرت برای تو مفید است و اندوه تو برای از دست دادن چیزی از آخرت باشد. بر آنچه از دنیا از دست می دهی زاری کنان تاسف مخور... و همت خویش را به دنیای پس از مرگ واگذار"6




یاسمین کاویانی؛ هفته نامه زن روز


منابع:
1- حکمت 349 نهج البلاغه
2- حکمت 276 نهج البلاغه
3- نامه 31 نهج البلاغه
4- حکمت 143 نهج البلاغه
5- نامه 68 نهج البلاغه
6- نامه 22 نهج البلاغه