تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟ زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:محسن عزیزی
آخرین ارسال:سلماء
پاسخ ها 23

صفحه‌ها (3): صفحه 3 از 3 نخستنخست 123

بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:21#
    اگر نظر منو بخواهید که حرف مردم که همیشه هست عزیزدلم. حالا هرکسی به یک شکلی .ماشین مدل بالا بخر حرف میزنن، وضع مالیت خراب بشه حرف میزنن، وضعت خوب بشه حرف میزنن، طلاق بگیری ، مشکل پیدا کنی ، .... مگه میشه از طعنه و حرف مردم در امان بود؟ مردم از غیبت و آزارو اذیت و طعنه و.. ازهیچکس کم نمیذارن.
    شما اگر طرز فکرخودت رو نسبت به خودت بالا ببری و اعتماد بنفس داشته باشی با حرفای بیربط خودتو نمیبازی . البته خب خونه گرفتن برای یک زن یا دختر تنها همه جای دنیا سخته بخصوص تو ایران که تقریبا غیرممکنه کاری به مشکل طلاق نداره.
    یک نگاه به آمار طلاق نشون میده که الان بچه های طلاق خیلی زیادن. شاید هم حتی خیلی سالمتر از بچه ای رشد کرده باشند که در فضای متشنج دعوای پدر ومادر بزرگ شده.
    خلاصه اینکه شما اعتماد بنفست رو بالاببر و بدون مردم به کسی که برای خودش احترام قائل هست احترام میذارن. ممکنه دروهله اول بخوان اذیت کنن ولی رفتار تورو که ببینن مجبورن که احترام بذارن. منم تمام این برخوردا رو تجربه کردم. ولی یاد گرفتم ازین گوش بشنوم و ازو ن گوش در کنم!
    انشال... تو کارگاه رفتارجرأتمندانه آقای دکتر به این موضوع میرسند.
    ولی کلا سخت نگیر
    پاسخ با نقل و قول

  2. بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟  سپاس شده توسط سلماء

  3. ارسال:22#
    نقل قول نوشته اصلی توسط سلماء نمایش پست ها
    مشاور clinical عزیز همه ی حرفاتون رو قبول دارم ,حرفاتون برام خیلی ارامش بخش بود ولی یه سوال دارم : الان من چجوری باید رفتار کنم ؟ چجوری رفتار کنم به کسی اجازه ندم بهم توهین کنه؟ چجوری رفتار کنم تا نشون بدم بچه ی طلاق بودن بد نیست ؟ من بعضی وقت ها در مقابل رفتار مردم ناراحت میشم و فقط سکوت میکنم و از درون عذاب میکشم ,میخوام رفتار درست رو بدونم
    در پاسخ به سوال شما و anahid عزیز باید بگم همانطور که اشاره کرده ام نیازی نیست همه از جزئیات زندگی شما باخبر بشند.
    به طور کلی یکسری از افراد همدلی را با ترحم کردن اشتباه می گیرند. شاید باطنا منظور بدی نداشته باشند و بخواهند ابراز همدلی کنند اما نمی تونند این همدلی را به شکل درستش نشون بدهند. یکسری از افراد هم ذاتا بیمار هستند که اونها باید بروند روح بیمار خودشون رو درمان کنند.
    یه موقع هست که به فرض فردی از شما درخواست ازدواج داره و خب مسلما شما باید چنین مسائلی رو باهاشون در میان بگذارید اما گاهی وقت ها نیازی نیست یکسری از دوستان و یا همسایه ها و دور و بری های ما از مسائل ما با خبر بشند.
    می تونید بگید مادرم فوت کردن و پدرم هم به خاطر شغل شون در جای دوری مشغول به کار هستند(در حرفهاتون اشاره ای نکردید که در حاله حاضر پدرتون در قید حیات هستند یا خیر).
    در رابطه با افرادی هم که از جزئیات و گذشته زندگی شما خبر دارند میتونید خیلی راحت و با خونسردی و حفظ آرامش حرفهایی که اینجا مطرح کردید را بهشون بگید:
    چرا تصور میکنید بخاطر نداشتن پدر یا مادر ,اخلاق و رفتارمون بد هستش؟ چرا نمیتونیم مثل همه کار کنیم ؟ چرا بجای اینکه تشویقم کنید که افرین ,با این همه مشکلات ,داری تلاش میکنی روی پاهاش خودت بایستی,چرا شرمنده ام میکنید ؟ چرا ؟؟؟؟
    البته نه با این لحن
    در رابطه با اشتغال هم مگه تویه کارخونه هم می پرسن پدر و مادرتون جدا شدن یا نه؟!!
    معمولا نباید به چنین چیزهایی کار داشته باشند. نیازی نبود بگید پدر و مادرتون از هم جدا شدن
    یکی از راه های دیگه هم اینه که با اعمال خودتون به دیگران ثابت کنید که فرزند طلاق بودن یک نقص یا محدودیت نیست. سعی کنید همین مسیر را ادامه بدید و تحصیلاتتون رو ادامه بدید چراکه میتونه یک راه خوب برای داشتن زندگی بهتری در آینده باشه.
    دانشگاه میتونه موقعیت های شغلی جدید و موقعیت های ازدواج بهتری را برای شما ایجاد کنه. همه انسان ها دیدشون نسبت به مسائل به یک صورت نیست. هستند آقا پسرها و پدر و مادرهایی که ملاک های مهمتری رو مد نظر دارند مثل حجاب، عفاف، تقوا، ادب، اخلاق و...
    در اخر هم همانطور که ماهتاب عزیز اشاره کردند سعی کنید ابراز وجود را در خودتون تقویت کنید و مقاله آقای عزیزی رو هم در این باره خوب مطالعه کنید.

    سوره بقره آیه ۱۵۳ : یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَعِینُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ
    ( اى کسانى که ایمان آورده‏ اید! مدد جویید به صبر کردن در مصائب و خواندن نماز در اوقات آن)

    وَ اصْبرِْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِین‏
    (صبر کن اى پیغمبر بر اذیت مردم که خدا ضایع نمی ‏کند اجر نیکوکاران را )

    سوره هود آیه ۱۱ : إِلَّا الَّذِینَ صَبرَُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أُوْلَئکَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ کَبِیر
    (مگر آن کسانى که صبر کردند در بلاها و عمل کردند نیکی ها را، آن گروه از براى ایشان آمرزش و مژده بزرگ است )

    سوره روم آیه ۶۰ : فَاصْبرِْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لَا یَسْتَخِفَّنَّکَ الَّذِینَ لَا یُوقِنُون
    ( پس صبر کن اى پیغمبر! که البته وعده خدا به پیروزى تو و نشر دینت راست است و نباید سبک کند تو را رفتار آنان که اهل یقین نیستند. و تکذیب و ایذاى اهل شک و ضلالت باعث فتور و سستى تو در دعوت نشود )

    ویرایش توسط clinical psychologist : 2014_12_09 در ساعت 18:41
    گدای عشق نباشید

    بخشنده عشق باشید

    انسانهای زیبا همیشه خوب نیستند

    اما انسانهای خوب همیشه زیبایند
    پاسخ با نقل و قول

  4. بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟  سپاس شده توسط anahid,سلماء

  5. ارسال:23#
    سلماء آواتار ها
    ممنونم مشاور clinical عزیز

    دیشب متنتون رو خوندم ولی حالم خوب نبود و اصلا نمیتونستم تمرکز کنم و چیزی بنویسم ,اگه امروز هم جمله بندی هام اشتباه باشه ,معذرت میخوام.

    من تا الان که 23 سالمه ,چه توی مدرسه و چه توی دانشگاه هرگز به هیچ کدوم از دوستام نگفتم که بچه ی طلاق هستم و هروقت از باباهامون حرف می شد ,من یا سکوت میکردم یا سعی میکردم جوری بحث رو عوض کنم.

    پدرم الان در قید حیات هستند و بعد از فوت مامانم اصرار دارند که برم پیش ایشون ولی من به اندازه ای ازش متنفر هستم که اصلا دوست ندارم حتی اسمش رو بشنوم.

    بعضی از جاها که برای کار مراجعه کردم ,کپی شناسنامه ی والدین رو هم خواستند ,و من مجبور شدم به جای اونا ,طلاقنامه و برگ فوت مامانم رو نشون بدم ,درسته چند جا خیلی ازم استقبال کردند و تشویقم کردند که توی این زمونه تونستم دختر پاکی بمونم و درس بخونم .ولی تو شهر خودمون اصلا بهم کار ندادند و من الان تو تبریز میخوام مشغول بکار بشم.

    من همیشه سعی کردم خیلی خوب رفتار کنم و جوری تربیت شدم که با کوچکترین چیزها خوشحال میشم و قدر همه چیز رو خوب میدونم ,از اینکه بچه ی طلاق هستم ,اصلا ناراحت نیستم ,چون یه مادری داشتم که برام همه کس بود و برام هرکاری کرد تا هرگز احساس کمبودی نداشته باشم فقط در بعضی مکان ها از حرف ها و رفتارهای مردم ناراحت میشم.

    ممنونم از اینکه ایه های قران رو برام نوشتید ,ازتون سپاسگزارم
    خدای خوبم ,یار همیشگی من در همه ی لحظات بهم صبری بزرگ بده تا موفق ترین بشم و ارزوهای مامانم رو براورده کنم
    پاسخ با نقل و قول

  6. بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟  سپاس شده توسط mozhghan,ماهتاب

صفحه‌ها (3): صفحه 3 از 3 نخستنخست 123

کاربران دعوت شده

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •