تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟ زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:محسن عزیزی
آخرین ارسال:سلماء
پاسخ ها 23

صفحه‌ها (3): صفحه 1 از 3 123 آخرینآخرین

بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    محسن عزیزی آواتار ها
    سلام

    موضوعی که انتخاب کرده ام، خود طلاق نیست؛ بلکه فرزندان طلاق هستند. بله؛ بچّه های طلاق. همانهایی که خواسته یا ناخواسته درگیر جدایی والدین خود شده اند.

    حال، اینکه طلاق والدینشان به جا بوده یا نابجا، درست بوده یا نادرست، بحث ما نیست. این بحث، در رابطه با برخورد جامعه با فرزندان طلاق است.

    خود والدین در وهله اوّل، خویشان و بستگان، دوستان، همسایگان، همکاران، و سایر افراد جامعه همگی جزئی از اجتماعی را تشکیل می دهند که در ارتباط با فرزندان طلاق هستند.

    برای شروع بحث، مایلم از اعضای محترم سؤال کنم که آیا شما هم در اطراف خود، فرزندان طلاق را سراغ دارید؟

    شیوه برخورد شما با آنها چگونه است؟

    دیدگاه تان نسبت به بچه های طلاق چگونه است؟

    همچنین مایلم از کسانی که فرزند طلاق هستند، سوال کنم که برخورد جامعه و اطرافیان با شما چگونه است؟
    از امام علی علیه السّلام پرسيدند «خير» چيست؟ فرمود:

    خوبى آن نيست كه مال و فرزندت بسيار شود، بلكه خير آن است كه دانش تو فراوان و بردبارى تو بزرگ و گران مقدار باشد و در پرستش پروردگار در ميان مردم سرفراز باشى، پس اگر كار نيكى انجام دهى شكر خدا به جاى آورى، و اگر بد كردى از خدا آمرزش خواهى. در دنيا جز براى دو كس خير نيست: يكى گناهكارى كه با توبه جبران كند، و ديگر نيكوكارى كه در كارهاى نيكو شتاب ورزد.


    نهج البلاغه، حکمت 94
    پاسخ با نقل و قول

  2. بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟  سپاس شده توسط anahid,Far Zane,M.J.Azizi,m1392,mozhghan,n.h,narges☺,niloofarabi,piroo,samin s&s,sara2,مهرسا62,کوثر حبیبی,آدم برفی,ترنّم,سلماء,ساجده,شبنم

  3. ارسال:2#
    سلام
    بله. سراغ دارم و حتی تاپیک هایی رو در این زمینه دیدم که از زبان خود این بچه ها بودن
    یه مساله ای که بیشتر از بقیه قابل توجه بود این بود که وقتی برای یکی از این بچه ها مساله ازدواج پیش میاد و خانواده خواستگار یا خواهان یا به هر حال طرف مقابل این مساله رو متوجه میشن باب مخالفت باز میشه. عمده علتش هم این هست که فکر میکنن و معتقدن آبروشون جلو فامیلا و اطرافیان میره اگه این مساله رو متوجه بشن. گرچه این جمله رو به زبان نمیارن و عللی از قبیل اینکه "بچه تو محیط پرتنش بزرگ شده یا اعصابش ناآرام هست و ..." رو بیان میکنن برا توجیه ولی واقعیتی که من بهش رسیدم اینه که علت اصلیش این هست که چون طلاق مورد نکوهش واقع شده و بین خانواده های سنتی و پرجمعیت گذشته هنوز جا نیافتاده برا همین ترجیح میدن برای دختر یا پسرشون با خانواده های اصیل که اسم طلاق رو خانواده نیست وصلت کنن وگرنه اگه غیر از این بود هر کسی خوب میدونه بسیاری از خانواده ها با وجودیکه اسم طلاق روشون نیست اما عملا جو آرامی در خانواده حاکم نیست و چه بسا محیط رشدشون تنش بیشتری داشته باشه.طلاق عاطفی اون چیزیه که شنیدم و میدونیم در خیلی از خانواده ها حاکمه در حالیکه همون خانواده ها ممکنه حاضر به وصلت با خانواده ای که اسم طلاق روش هست نباشن.
    برخورد افراد فامیل و نزدیکان و وابستگان هم فکر میکنم تا حدی ترحم آمیز باشه
    شیوه برخورد خود من: اگه در اطرافیان و نزدیکانم این مساله خدائی نکرده پیش بیاد سعی میکنم با اون بچه ها طوری برخورد کنم که هیچ فرقی بین رفتارم با آنها قبل از طلاق والدین و بعد از طلاق والدینشون ایجاد نشه.یعنی از رفتارهای ترحم آمیز اجتناب میکنم. ضمن اینکه سعی میکنم در رفتارها و گفتارم مراقب باشم تا مبادا ناخواسته باعث سوءتفاهم یا رنجششون بشم.
    ویرایش توسط ساجده : 2014_11_23 در ساعت 17:28
    پاسخ با نقل و قول

  4. بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟  سپاس شده توسط anahid,Far Zane,m1392,niloofarabi,piroo,samin66,sara2,مهرسا62,محسن عزیزی,ترنّم,سلماء,شبنم

  5. ارسال:3#
    سلماء آواتار ها
    سلام اقای دکتر و ازتون یه دنیا ممنونم.

    من دختری هستم که پدر و مادرم سال 74 وقتی من 4 ساله بودم ,از هم جدا شدند ,وقتی مدرسه میرفتم ,بخاطر اینکه توسط دوستام مسخره نشم ,به هیچکس نمیگفتم بچه ی طلاقم ,میگفتم پدرم شهید شده ,وقتی بزرگتر شدم و تنهایی های مادرم و نحوه ی برخورد مردم و اشنایان رو با من و مامانم میدیدم ,بیشتر زجر میکشیدم . وقتی رفتم دانشگاه ,تصمیم گرفتم جوری رفتار کنم هرگز کسی نفهمه من بچه ی طلاق هستم.

    کاش مشکلاتم فقط همونا بود ,وقتی اولین خواستگارم اومد ,دنیا روی سرم خراب شد ,مادر اون اقاپسر بهم گفتند چون بچه ی طلاق هستش ,شاید خواسته هایی داشته که بهشون نرسیده و اینا روی اخلاقش تاثیر گذاشته ...

    من قبل از رفتن مامان تو شهر خودمون هرجا سرکار میرفتم ,تا میفهمیدم بچه ی طلاقم ,بهم میگفتند شرمنده ,برید یه جای دیگه.

    الان که مامان مهربونم رفته ,مشکلاتم هزار برابر بیشتر شده ,همه با چشم ترحم و دلسوزی بهم نگاه میکنند ,تا الان بیشتر از ده کارخونه برای کار رفتم ,با اینکه افراد مهمی معرف من به اون کارخونه ها بودند ,ولی بازم منو استخدام نکردند فقط و فقط بخاطر اینکه بچه ی طلاق هستم.الان که برای خرید یا کار دیگه میرم بیرون ,همه با انگشت نشونم میدن که اینو میشناسی؟این بچه ی طلاقه ,مادرش هم تازه مرده ,بیچاره یتیم شده .

    حتی توی مراسم مامانم تصمیم گرفتم گریه نکنم تا کسی دست ترحم به سرم نکشه ,هرکسی میومد ,بهم میگفت حیونکی دخترم پدر نداری ,مادرت هم مرد ,خدا بهت صبر بده ,انشالله یه مردی پیدا میشه قبول کنه باهات ازدواج کنه تا تنها نمونی...

    خیلی دوست دارم از همه ی اونایی که باهام رفتار بدی داشتند ,سوال هاییی بپرسم:

    من و بچه هایی مثل من چرا حق زندگی نداریم؟ چرا به ما ترحم میکنید ؟ چرا ما نمیتونیم با خونواده های خوبی ازدواج کنیم؟ چرا تصور میکنید بخاطر نداشتن پدر یا مادر ,اخلاق و رفتارمون بد هستش؟ چرا نمیتونیم مثل همه کار کنیم ؟ چرا بجای اینکه تشویقم کنید که افرین ,با این همه مشکلات ,داری تلاش میکنی روی پاهاش خودت بایستی,چرا شرمنده ام میکنید ؟ چرا ؟؟؟؟


    ویرایش توسط سلماء : 2014_11_23 در ساعت 18:25
    خدای خوبم ,یار همیشگی من در همه ی لحظات بهم صبری بزرگ بده تا موفق ترین بشم و ارزوهای مامانم رو براورده کنم
    پاسخ با نقل و قول

  6. بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟  سپاس شده توسط anahid,aram,m1392,mozhghan,niloofarabi,samin66,sara2,sokut,مهرسا62,محسن عزیزی,آدم برفی,ترنّم,ساجده,شبنم,شروین

  7. ارسال:4#
    anahid آواتار ها
    سلام
    سلماء عزیزم و همه ی بچه های طلاق
    هرگز فراموش نکن تو تنها نیستی همیشه خدا رو کنارت داری .
    هر کسی با طرز رفتار و نحوه ی حرف زدنش شخصیت خودش رو نشون میده بنابراین جای تو اون افراد باید شرمسار باشند.
    توی مقدمه ی نویسنده ی کتابی خونده بودم " مهم نیست دیگران چه فکری در مورد تو می کنن مهم اینه که تو خودت رو چطور به اون ها می شناسونی "


    یاریم کن اگر روزی جایی چیزی را شکستم دل نباشد

    پاسخ با نقل و قول

  8. بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟  سپاس شده توسط aram,Far Zane,m1392,niloofarabi,piroo,samin66,مهرسا62,محسن عزیزی,سلماء,ساجده

  9. ارسال:5#
    samin66 آواتار ها
    سلام.
    چون من در هنرستان و کار و دانش شاغل هستم، خیلی از بچه ها چنین مشکلاتی را دارند. البته این بچه ها به چندین دسته تقسیم می شوند. گروهی همراه با مادرشان زندگی می کنند. گروه دوم با پدرو گروه سوم با اقوام . گروه چهارم شاید بهزیستی که من چنین موردی را خودم شخصا نداشتم.
    گروه اول در صورتی که مادر خوب و درستکار باشه ، واقعا فرزند شایسته ای را تربیت میکند. و اما اگر مادر خوب نباشد متاسفانه آفت همه گیر می شود. یعنی چی؟
    به یک نمونه دیروز در مدرسه اشاره میکنم:
    در باشگاه: خانوم اجازه آروم از کنار مریم رد شید بوی سیگار میده.
    من: ا.... مریم کیه؟ دخترم شاید بوی سیگار نباشه.
    فاطمه: نه خانوم مطمئن هستم. مریم همونه که خیلی شل و ول و بی نظمه.
    من: خب دخترم این مسائل به من ارتباطی نداره،اگه مشکلی هست به مدیر بگو.
    ....
    ...
    ...
    ...
    مدرسه: ساعت تفریح
    من: مریم جان بیا اینجا کارت دارم.
    مریم: بله خانوم
    من:دخترم شما چرا هیچ وقت تو باشگاه لباس عوض نمیکنی و ورزش نمیکنی.
    مریم: وای خانوم. بی خیال. حوصلشو ندارم.
    من: خب دخترم چیزی شده مگه. نکنه خدای نکرده مریضی؟ کم خونی داری؟
    مریم: آره خانوم کم خونی دارم. یه عالمه قرص میخورم .

    خب من با مسئولان مدرسه صحبت کردم. معلمای دیگه میگفتن همیشه و همیشه سرکلاس خواب عمیقه و ما به زور از خواب بیدارش میکنیم. به معون گفتم چرا مادرشو نمیخواید. معاون گفت. ای خانوم جان، مادرشو خواستیم پدرمونو درآورد. این دانش آموز پدرش از مادرش گویا جدا شده. و ظاهرا بچه بابا مادر زندگی میکنه. مادرشو خواستیم. اومد. بوی شدید مواد و سیگار و... میداد. شروع کرد هرچی از دهنش دراومدن به مدرسه گفت. اون روز جلسه بود واسه مادرا. وسط جلسه بلند شد و گفت من از 12 سالگی سیگار میکشیدیم و...... که جلسه بهم خورد و همه مادرا گفتن بچه مارو از بچه این خانوم جدا کنید و.... خب یعنی آینده این بچه طلاق چی میشه.
    در نمونه دیگه دانش آموز پسر 10 سال ای که مادر پدرش جدا شدن. و با مادرش زندگی میکنه. مادرش ازدواج کرده با یه پیرمردی که حوصله بچه رو نداره. و هزاران دردسر. مادرش هم به زور پرونده اشو گرفت و گفت لازم نکرده درس بخونه. این بچه تو مدرسه های های گریه میکرد و میگفت خانوم، میدونید من دیگه آینده ندارم. من بچه طلاقم. زندگیم دیگه نابود شده. من دیگه به درد این جامعه نمیخورم و....
    وقتی این حرف را از دهن یه بچه ده ساله میشنویم یعنی واقعا جای تاسف داره و...

    واقعا طرز نگاه به فرزندان طلاق زیاد جالب نیست. چون متاسفانه مردم در این زمینه مشت را نمونه خروار میبینند.
    هر کس آنچنان که زندگی می کند می میرد

    ، و هر کس
    آنچنان که در بیداریست

    خواب می بیند
    ...
    پاسخ با نقل و قول

  10. بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟  سپاس شده توسط anahid,Far Zane,m1392,niloofarabi,piroo,sara2,مهرسا62,محسن عزیزی,تبسّم,سلماء,ساجده

  11. ارسال:6#
    sara2 آواتار ها
    با سلام خدمت بزرگان
    لازمه در ابتدا از جناب عزیزی تشکر کنم بابت تاپیک بسیار خوبی که زدند
    طلاق واژه قشنگی نیست و همه ما این را میدانیم نه به این خاطر که یک ننگ باشد به خاطر اینکه یک زندگی متلاشی میشود,بنیان یک خانواده از هم میپاشد.اگر فقط زن و شوهر باشند آسیب هایی که به خانواده زده میشود کمتر است اما زمانی که پای فرزند یا فرزندانی در میان باشد این ماجرا تا همیشه ادامه خواهد داشت چرا که آن فرزند در اجتماع همیشه حضور خواهد داشت.زمانی در مدرسه زمانی در جمع دوستان زمانی در خانواده شوهر و تا آخر
    با توجه به اینکه موضوع تاپیک فقط متوجه فرزندان طلاق هست مسقیم میرم سر اصل مطلب
    به زنی که با یه بچه یا بیشتر طلاق گرفته میگن بدبخت میگن بیچاره میگن ای وای دلم سوخت میگن خدا کمکش کنه میگن بیچاره بچه هاش
    وقتی میخواد از یه جایی نسیه ببره میگن نمیتونی پس بدی میگن شغلت چیه میگن چطور پس میدی
    وقتی میخواد خونه اجاره کنه میگن مرد نداره از پس اجاره برنمیاد میگن تنهاس شاید یه چیزی زیر سر داره
    یه زن مطلقه میره یه جایی میگن همینه که طلاقش دادن یا طلاق گرفته.با انگشت نشونش میدن
    و تمام اینها فقط برای زن مطلقه نیست برای بچه هاشم هست.میگن پدر نداره یا مادر نداره
    توی مدرسه براش دلسوزی میکنن.بچه ها میگن بهش کاری نداشته باشید این بیچارس
    توی جمع دوستا نمیتونه از خاطرات خانوادگیش بگه.نمیتونه بگه روز تولدش پدر و مادرش براش تولد گرفتن بهش کادو دادن
    مهمتر از همه زمان ازدواجه.اگر پسر باشه میگن به پدرش رفته وفا نداره و هزار ننگ دیگه
    اگه دختر باشه که دیگه بدتر از همه چیزه.کمتر پیش میاد که یه خانواده ای بپذیرن اما اگر ازدواج صورت گرفت و خانواده پسر و خود پسر فهم و درک داشتند که خوبه اما وای به زمانی که درک نداشته باشند تا این موضوع رو سر نیزه کنند و همش تکرار کنند و واقعا سر اون دختر چی میاد؟
    اون دختر چه گناهی داره؟چرا باید تاوان کار نکرده را پس بده؟
    اگر خواسته ای داشت میگن بخاطر خلا هست و میگن عقده ای مونده چون نداشته.اگر کار اشتباهی کرد میگن مثل پدر یا مادرشه
    اگر حرفی زد میگن بشین سرجات تو از زندگی چی میفهمی
    برای بچه های طلاق بیشتر ناخوشی میمونه بیشتر حسرت میمونه
    و اما ما چه کنیم؟ همه ما افراد این جامعه هستیم.سهم ما چیه؟
    باید درک کنیم باید سعی کنیم باید قضاوت نکنیم باید ترحم نکنیم و باید و باید و باید
    بچه های طلاق مانند بچه های دیگرند.من سعی خواهم کرد ضعفشان را بر رخشان نکشم.من سعی خواهم کرد ترحم نکنم و به جای آن دوستشان داشته باشم
    چه بسا بچه های طلاق که با دردهای بیشتری زندگی کرده اند بهتر زندگی کنند
    به امید روزی که طلاق فقط یک واژه باشد نه ...
    بر چهره مسیح روی صلیب و بر لبان چاپلین روی صحنه لبخندیست
    دردهای بزرگ را نمیتوان گریست...
    پاسخ با نقل و قول

  12. بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟  سپاس شده توسط Far Zane,m1392,niloofarabi,piroo,مهرسا62,محسن عزیزی,تبسّم,سلماء,ساجده

  13. ارسال:7#
    سلام

    من بچه طلاق توی آشناهامون نمیشناسم ولی ارسال سلماء خانم رو که دیدم خیلی واسه بعضی از افراد جامعه متأسفم شدم که چنین دیدی رو نسبت به این گروه از افراد دارن.مثل اینه که کسی رو بخاطر اینکه خیلی زیبا نیست از جامعه طرد کنن
    پاسخ با نقل و قول

  14. بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟  سپاس شده توسط Far Zane,m1392,niloofarabi,sara2,مهرسا62,محسن عزیزی,تبسّم,سلماء,ساجده,شبنم

  15. ارسال:8#
    piroo آواتار ها
    سلام به همه بچه های خوب همیاری
    ممنون از اقای دکتر بابت زدن چنین تاپیکی.
    من اکثر مطالب دوستان را با دقت و تامل خوندم. بیاییم ببینیم این دید منفی و اینکه بچه طلاق بودن خوب هست یا خیر را مورد بررسی قرار دهیم. در جامعه ای که ما زندگی می کنیم می توان به جرات گفت که واژه طلاق یه واژه منفی و ناخوشایند هست و حال فرزندان این مشکل هم واقعا وضعیتی سخت خواهند داشت. حالا بیاییم ابعاد را بهتر بشکافیم. در ظاهر امر طلاق باعث رهایی دو فرد (زن و شوهر) از وضعیتی فعلیشان می شود ایا این طلاق فقط مشکلش همین است. حال بیاییم به فرزندان مان نگاه کنیم چه ضربه هایی این گروه از افراد جامعه که آینده ساز خواهند بود می خورند. من نمیگم طلاق بد هست، نه، شاید در جایی بهترین تصمیم است ولی باید دید به این موضوع که این فرزندان چه گناهی کردن بازتر بشه. بچه چه گناهی کرده که به مشکل والدین خود بسوزد. دید فعلی جامعه ما بسیار بد است که همان طور که سلما خانم فرمودند. به نظر من باید تمام اعضای جامعه تک تک خودشان را جای اون بچه قرار دهند ببینند اگه قرار خودشون جای بچه باشن باز این برخورد را دوست دارند. مشکل اعظم ما این است که نکات منفی را برای خود نمی خواهیم وفقط مثبت را می خواهیم. سخنی یادم اماد که ائمه ما می فرمودند: آنچه که برای خود می پسندی برای دیگران بپسند و آنچه که برای خود نمی پسندی برای دیگران هم مپسند. اگر همه ما ها این سخن را سر لوحه کارمون قرار دهیم ببینید چه زندگی خوبی خواهیم داشت. چرا ما باید به دلیل یه مشکل افرادی را از رسیدن به بسیاری از جاها منع کنیم. تک تک ما در قبال این مشکل مقصر هستیم ما باید بتونیم این فکر نادرست را پاک کنیم. چون هر عاملی که بتواند به جامعه کمک کند را باید تشویق کرد. دید همه ما به این موضوع باید کاملا مثبت باشد.
     چشم دل باز کن که جان بینی                       آنچه نادیدنی ست آن بینی                                                         خدایا نگهبانی چون تو دارم و باز هم نا امیدم ؟ 
    پاسخ با نقل و قول

  16. بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟  سپاس شده توسط anahid,Far Zane,m1392,niloofarabi,samin s&s,sara2,مهرسا62,محسن عزیزی,سلماء,ساجده,شبنم

  17. ارسال:9#
    سلماء آواتار ها
    ممنونم از تمام دوستانی که نظر دادند و ممنونم از اقای دکتر.

    من به عنوان یه بچه ی طلاق توسط مادری تریبت شدم که پاکدامن ترین و صبورترین و فداکارترین مادری بود که در تمام عمرم دیده ام.

    اناهید عزیزم من همیشه تلاش کردم خودم رو به همه خوب و اونجوری که هستم نشون بدم نه به عنوان یه دختری که محبت پدر ندیده و یا سختی کشیده ,همیشه سعی کردم مثل مامانم صبور و با روحیه باشم و همیشه بخندم و تلاش کنم و هرگز تسلیم نشم ولی وقتی کسی به دانشم و استعدادهایی که دارم و کاری که بلدم و مادر خوبم توجه نمیکنه و منو با لفظ دختر یتیم و بچه ی طلاق خطاب میکنه ,نمیدونم بهش چی بگم و فقط در درون خودم عصبانی میشم و به پدرم هزاران بار لعنت میفرستم ....

    سارای عزیز همه ی گفته هاتون درسته ,فقط یه نظری دارم ,البته در مورد خودم میگم ,بعضی از بچه های طلاق واقعا ضعفی ندارند چون توسط پدر یا مادر یا حتی مریب بهزیستی خوبی تربیت میشن ,من تو زندگیم هیچ کمبودی نداشتم ,مادری داشتم که برام همه کس بود ,درسته خیلی سختی کشیدم ولی همیشه محیط خونمون اروم و با نشاط بود و باهات موافقم ,بچه هایی مثل من زندگی رو خیلی بهتر میفهمند و معنی و قدر کوچکترین خوشی های زندگی رو میدونند و شاکرند.

    اقای پیروی عزیز کاش همه به حرفای ائمه گوش میکردند و کاش همه ی ما انسان ها خودمون رو در قبال دیگران مسئول میدیدم و فقط به فکر خوشی های خودمون نبودیم ,اونوقت دنیا بهشت میشد ,درسته طلاق در بعضی موارد ,بهترین کار هستش ,این طرز تفکر جامعه ی ما در مورد طلاق هستش که زشت هستش.

    از همه ی کسایی که نوشته ی منو میخونند ,چه کسایی که ازدواج کردند و چه کسایی که مجرد هستند ,از همشون یه خواهش دارم و از همشون معذرت میخوام اگه جسارت میکنم و در مقابل بزرگان حرف میزنم:

    از همتون خواهش میکنم اگر ازدواج کردید ,اجازه ندید قلب هاتون از هم فاصله بگیره تا واژه ای به اسم طلاق بر زبون هاتون بیاد و اگر مجرد هستید ,قبل از ازدواج خوب دقت کنید ,از روی احساس و ناچاری و اجبار تصمیم به ازدواج نگیرید تا بعدا به سمت طلاق برید و علاوه بر خودتون به بچه هاتون ,میوه های شیرین زندگیتون اسیب بزنید .و از همتون یه خواهش دیگه ای دارم با بچه های طلاق مثل بچه های دیگه رفتار کنید و اگر دید کسی داره درباره ی بچه هایی مثل من بد قضاوت میکنه ,تلاش کنید بهش بگید که قضاوتش اشتباهه ,ما هم مثل همه ی بنده های خدا هستیم با این تفاوت که بخاطر کار پدر و مادرمون ,چه درست و چه نادرست ,مشکلاتی سر راهمون قرار میگیره که ما رو قوی تر میکنه و صبور تر.

    ممنونم از همتون و اگه جسارتی کردم ,معذرت میخوام و ممنونم از اقای دکتر که اجازه دادند نظرم رو بیان کنم ,حرفایی که دلم میخواست به همه ی ادم های دنیا بگم ,ممنونم
    خدای خوبم ,یار همیشگی من در همه ی لحظات بهم صبری بزرگ بده تا موفق ترین بشم و ارزوهای مامانم رو براورده کنم
    پاسخ با نقل و قول

  18. بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟  سپاس شده توسط anahid,Far Zane,m1392,niloofarabi,sokut,مهرسا62,محسن عزیزی,تبسّم,ساجده,شروین

  19. ارسال:10#
    Far Zane آواتار ها
    سلام
    یعنی تا اینجا هرچی خوندم سردرد گرفتم..چرا؟؟؟چرا ماها فکر میکنیم بچه هایی ک قربانی این کار پدر و مادرشون میشن حق زندگی ندارن؟بابا مگه اینا انسان نیستن؟؟
    زن عمو کوچیکه من بعد 20 سال زندگی با داشتن دوتا پسر ک یکیش سرباز بود و یکی دیگه 18-19 سالش از عموم جدا شد.جالا چراشو کار ندارم.این موضوع هم برای چند سال قبله.الان پسر بزرگش 30 سالشه و کوچیکه 24.به پسر عمو کوچیکم قول داده بود وقتی طلاق گرفت اونو ببره پیش خودش ک اینجوریم نشد.الان اون خانم با ی اقا پسر ازدواج کرد یه دخترم داره.و عموی بنده هم با ی دختر ازدواج کرد.و پسر عموهای من وقتی پدرشون ازدواج کرد با مادربزرگ و عمه ام زندگی میکردن...اما وضعیت پسر عموی کوچیکم...راستش به خاطر فشارای عصبی قرص آرام بخش مصرف میکرد.سیگار میکشید ک الانم میکشه.واقعا حالت روحی مناسبی نداشت اما عمه ام و مادرم و پدرم باهاش راه اومدن.الان دانشجوی ممتازه توی دانشگاه ترم اخر کارشناسی رشته فنی هست.اما برادرش راه درستی و نرفت.اما یاز هم با کمک بقیه خوب شد.
    در این وضعیت مسئله ای هست ک اونم اینه عموی بزرگ من همیشه این موضوع رو چوب کرده و میزنه توی سر این دوتا...و همین باعث شده اون احترامات از بین بره.واقعا چرا؟


    موضوع دیگه ای ک هست برای یچه های طلاق نیست برای خانم هایی هست ک طلاق گرفتن.متاسفانه اصلا جامعه دید خوبی نسبت بهشون نداره.نمونه اش خاله خود من ک به خاطر معتاد بودن شوهرش و دست به زن داشتن و شکاک بودنش ازش جدا شد اما غیابی.الان دانشجوی مدیریت بازرگانی هست.سر کار میره و نخواسته سربار کسی باشه اما همیشه حرف و حدیث ها اذیتش میکنه...

    از نظر من این افراد چه زن چه مرد و چه بچه ها حق دارن ک زندگی کنن( البته کسایی ک رفتار مناسب دارن)حالا دلیل طلاقشون هرچی ک بوده.افراد جامعه باید دیدشون رو عوض کنن.من خودم همیشه به مارد خودم به پدر خودم و به دوستام وقتی بحث میشه اینو میگم ک اونها هم آدمن.انسانن.جالا یه انتخاب درست توی زندگیشون نکردن.ماها چرا هی میزنیم توی سرشون؟؟؟
    خدایا

    کودکان گل فروش را میبینی ؟

    مردان خانه به دوش

    دخترکان تن فروش

    واعظان دین فروش

    پسران کلیه فروش

    انسانهای آدم فروش

    همه را میبینی؟

    میخواهم یک تکه آسمان کلنگی بخرم ، دیگر زمینت بوی زندگی نمیدهد!!!
    پاسخ با نقل و قول

  20. بچّه های طلاق: برخورد جامعه با فرزندان طلاق چقدر منصفانه است؟  سپاس شده توسط m1392,niloofarabi,samin s&s,مهرسا62,محسن عزیزی,تبسّم,سلماء,ساجده

صفحه‌ها (3): صفحه 1 از 3 123 آخرینآخرین

کاربران دعوت شده

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •