تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




انتظار، ابعاد و تکالیف: چیستی و چرایی انتظار و آثار آن زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:محسن عزیزی
آخرین ارسال:محسن عزیزی
پاسخ ها 1

انتظار، ابعاد و تکالیف: چیستی و چرایی انتظار و آثار آن

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    محسن عزیزی آواتار ها
    انتظار، ابعاد و تکالیف: چیستی و چرایی انتظار و آثار آن

    چیستی و چرایی انتظار

    منتظر

    آنان که به حقیقت انتظار بار یافتند، منتظران واقعی اند که چشم دل به صبح دیدار امام عصرشان دوخته اند و در مسیر آماده سازی ظهورش در تلاش و تکاپویند. آن که بخواهد در ظلمات عصر غیبت امام عصر (عج) از مرگی جاهلانه رهیده و به حیاتی عقلانی دست یازد و در زمره اهل سعادت قرار گیرد، ناگزیر از معرفت به وجود امام معصوم زمان خویش است؛ آن گاه چون امامت را و امام خویش را در پرتو معرفت توحید و نبوت شناخت، برنامه های حکومت و دولت کریمه امام خویش را خواهد شناخت، تا بداند در برابر چنین امام و چنان حکومتی، چه وظیفه ای بر عهده دارد.
    کسی که وظیفه خود را در راستای تحقق حکومت امام معصوم عصرش به روشنی دریابد، تلاش می کند تا امر آن حضرت را در درون و برون احیا سازد و خویش و جامعه اش را مهیای ظهور وجود مبارک امام زمانش کند؛ آن گاه چنین فردی شایستگی می یابد تا بر اساس (یهْدُونَ بِأمْرِنا)[1] مجرای فیض عنایات ولی خود شود و قلبش به نور معرفت و فروغ ایمان روشن گردد و چون قلب هدایت شد، قالب نیز دنباله رو آن خواهد بود.
    شناخت وجود مبارک امام زمان (عج) بی تردید معبر و گذر از جاهلیت به سوی حیاتی معقول و باوری حیات بخش است و بر همین اساس، انتظار آن وجود مبارک نیز حیات بخش خواهد بود. کسی که قلبش با چنین انتظار زنده کننده ای حیات یافت، هرگز دچار ناامیدی نمی شود؛ زیرا وعده نصرت الهی را شنیده و به آن باور دارد و به امید تحقق آن از حرکت و پویایی دست نخواهد کشید؛ چون می داند وعده الهی تخلف نمی پذیرد و قطعاً محقق خواهد شد، بنابراین از پی آن می رود تا جان خویش را که متعلّق وعده خدای سبحان است، اصلاح کند تا هماره شایسته این بشارت باشد که (وَعَدَ اللّهُ الّذینَ آمَنُوا مِنْکمْ وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ لَیسْتَخْلِفَنّهُمْ فِی اْلأرْضِ کمَا اسْتَخْلَفَ الّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَیمَکنَنّ لَهُمْ دینَهُمُ الّذِی ارْتَضی لَهُمْ وَ لَیبَدِّلَنّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أمْنًا یعْبُدُونَنی لا یشْرِکونَ بی شَیئًا).[2]
    خدای سبحان به اهل ایمان و عمل صالح نصرت را وعده داده است و بشارت می دهد که آنان را جانشین انسان های صالح گذشته کند. مؤمن منتظر که خود اهل ایمان و عمل صالح است، با اطمینان از نصرت الهی و امید مستحکم به بشارت قرآن از یأس مبرّا خواهد بود و نور امید همواره از مشرق جانش خواهد تابید و سرزمین قلب مؤمنش را روشن می سازد.

    منتظر حقیقی

    منتظران حقیقی وی عصر (عج) که به حق عارف ولایت اولیای الهی اند، از فیض (إِحْدَی الْحُسْنَیینِ)[3] برخوردارند؛ زیرا یا به دیدار و ادراک ظهور آن حضرت مفتخر می گردند یا به منزلت کسانی می رسند که همراه حضرتش جهاد کرده باشند. مسلّم، درجات و مراتب منتظران و یاوران آن حضرت در معرفت، ایمان و انتظار ظهور او متفاوت است؛ اما بار یافتن به مقام (إحدَی الحُسنَیین) به فراخور مرتبه شان بهره همگی آنان خواهد بود.

    دوست داران امام غائب در برابر منتظران امام قائم

    بی شک، ظهور امام عصر (عج) و ایجاد حکومت عدل مهدوی (عج) با مبارزات فراوانی همراه خواهد بود، چرا که سردمداران کفر و طغیان به راحتی پیام عدالت گستر و حق محور امام عصر (عج) را بر نتابیده و با حضرتش به جنگ خواهند پرداخت، بنابراین قیام آن حضرت با مجاهده و ایثار و نثار آغاز خواهد گشت.
    در عصر غیبت، کسانی منتظر حقیقی آن حضرت اند که از سویی بر اساس (الّذینَ یذْکرُونَ اللّهَ قِیامًا وَ قُعُودًا وَ عَلی جُنُوبِهِمْ وَ یتَفَکرُونَ فی خَلْقِ السّماواتِ وَ اْلأرْضِ)[4] اهل معرفت و فکر و ذکرند و با دعا و نیایش، خواست و اندیشه و راز و نیاز انسی دارند و از سویی دیگر، براساس "لیعدنّ أحدکم لخروج القائم ولو سهماً"[5] هماره آماده جهاد، شهادت، حماسه، ایثار و نثارند.
    زاهدان و عابدانی که پیوندی با جهاد و شهادت و مبارزه ندارند، خواسته یا نخواسته دوستدار امام غائب اند نه امام قائم؛ و چون آن حضرت ظهور کند، چنین افرادی اولین کسانی اند که از او رخ برتابیده و دستورهای مبارزه آموز و سیرت های مخاطره آمیزش را نادرست خواهند دانست. مطلوب اینان غائب آل محمد(ص) است، نه قائم آل محمد(ص).
    آنان که در کنار زهد و پارسایی در عرصه های علمی و عملی اهل میدان جهاد، مبارزه و شهادت اند و خویش را برای یاری و حمایت امامشان (هرچند به آماده ساختن یک تیر) مهیا کرده اند و آماده دفاع از مرز دین و حریم قرآن و عترت اند و از غیر خدا نهراسیده و سلاح در کف، اهل زمزمه و مناجات اند، منتظران راستین ولی عصر و مشتاقان قائم آل محمدند (عج).
    حال آن که می خواهد صدق انتظارش را بیازماید، باید ببیند علاقه مند امام غائب است یا مشتاق امام قائم، تا بداند منتظر حقیقی امام عصر است یا عنوان انتظار آن حضرت را به گزاف بر خود بسته است.

    آثار انتظار

    1. امید به آینده

    انتظار ظهور ولی عصر (عج) آثار و نتایج فراوان فردی و اجتماعی دارد. امید به آینده ای روشن که سهم بزرگی در حرکت ها، کوشش ها و تلاش های فردی و اجتماعی دارد، یکی از این آثار شمرده می شود و چه بسا یکی از جهات تأکید و توصیه انتظار در لسان عترت طاهرین: لحاظ همین فایده بوده است؛ آن گونه که امیر مؤمنان علی(ع) انتظار فرج را محبوب خدای سبحان دانسته و امید به رحمت خدا را از آثار آن معرفی می کند: "انتظروا الفرج ولا تیأسوا من روح الله، فإنّ أحبّ الأعمال إلی الله(عزّوجلّ) انتظار فرج"[6] و حضرت سیدالساجدین(ع)، انتظار فرج را از بزرگ ترین گشایش ها می شمارد: "انتظار الفرج من أعظم العمل".[7]

    2. اصلاح گرایی در عرصه های فردی و اجتماعی

    آن که باور دارد که هیچ تلاشی برای اصلاح امور در غیبت ولی خدا ثمربخش نیست، هرگز برای مبارزه با طاغوتیان و مقاومت در برابر دشواری ها انگیزه ای نخواهد داشت؛ اما آنان که دل به انتظار راستین سپرده و قلبی مملو از امید به ظهور امامشان دارند و می دانند که دیر یا زود صالحان، حاکمان زمین خواهند بود و حق به صاحبانش باز می گردد و با محو ستم و بیداد امر جامعه اصلاح و سامان می پذیرد، برای رسیدن به چنین جامعه ای خویشتن را اصلاح خواهند کرد و در اصلاح جامعه خود نیز می کوشند، تا زمینه ایجاد و تشکیل آن دولت کریمه را فراهم آورند.
    بر همین اساس، آن که منتظر راستین مصلح جهانی است، هم صالح است و هم مصلح. چنین کسی با اقتدا به دعای مولای خویش از خدای سبحان چنین می خواهد: "اللّهمّ! إنّا نرغب إلیک فی دوله کریمه، تعزّ بها الإسلام و أهله و تذلّ به النفاق و أهله و تجعلنا فیها من الدعاه إلی طاعتک والقاده إلی سبیلک".[8]

    3. تلاش، پویایی و پیشرفت در تمام عرصه ها

    آن که منتظر راستین حجت خداست، هماره در تلاش و تکاپوست تا فرهنگ ناب مهدوی (عج) از علم به عین آید و از گوش به آغوش؛ از این روست که هر متخصص فن آوری که در مکتب انتظار آموخته گردیده است، در ارائه صحیح تخصّص متعهدانه، هیچ قصوری روا نمی دارد.
    اگر امام صادق(ع) فرمود: "لیعدنّ أحدکم لخروج القائم و لو سهماً" ـ یعنی منتظر ظهور آن حضرت حتی یک تیر هم که شد، آماده کند ـ صبغه تمثیل دارد نه تعیین؛ زیرا متخصص نظامی، آمادگی رزمی وظیفه اوست و کارشناس اقتصادی، رسالتش تلاش برای حل تورم، رفع بیکاری، تعدیل تقاضا و عرضه، تقلیل فاصله رنج آور طبقاتی و تعطیل اسراف و اتراف و ترفّه است و مجتهد فقهی یا حقوقی یا سیاسی، عهده دار جهل زدایی و ایستادگی در برابر هجوم فرهنگی و در نهایت، تبیین و تعلیل و حمایت عالمانه از مبانی اعتقادی است.

    4. تخلق به فضائل نفسانی

    آن که به راستی امام خویش را موجود می داند و او را مظهر (هُوَ بِکلّ شَی ءٍ عَلیمٌ)[9]، (هُوَ السّمیعُ الْبَصیرُ)[10] و (هُوَ عَلی کلّ شَی ءٍ شَهیدٌ)[11] می شناسد، هماره خویش را در محضر خلیفه الهی و امام معصوم خود می داند، همان گونه که حضور خدای والا را در مرتبه ای بالاتر ادراک می کند و آن گاه بر اساس آموزه های اساسی قرآن در محضر خدای سبحان و خلیفه او حیا پیشه می کند و از درون و برون، خود را در مشهد حق و امام خویش دیده، و از زشتی ها و معاصی دوری می کند و چنین انتظاری موجب تنزیه روح او شده، قلبش را نورانی می سازد.

    5. آمادگی برای ظهور

    مجموعه آثار تحرک آفرین، امیدبخش و اصلاحگر انتظار راستین، منتظر صادق را بدان سوی رهنمون می شود که چون وقت ظهور ناپیداست، می باید همواره واجد شرایط و لوازم ظهور مهدی موجود موعود (عج) باشد و همین آمادگی و پرهیز از تسویف و تأخیر، در اصلاح فرد یا جامعه، در بارور شدن فکر فردی و عقل جمعی سهم به سزایی خواهد داشت.

    6. استحقاق نگاه تشریفی اهل بیت

    آن که منتظر راستین امام عصر (عج) است، بر اثر تخلق به اخلاق الهی گرد حرام نمی گردد و جانش به گَرد معصیت غبار نمی گیرد و می کوشد در انجام دادن واجب و دوری از معصیت که در رأس آموزش های فرعی اسلام است، قصور و تقصیر روا ندارد. واجبات را عمل و از حرام ها دوری کند و فراخور توان خویش به انجام دادن مستحب و ترک مکروه نیز اهتمام ورزد؛ و چون چنین کند، مطلوب مولای خویش را به انجام رسانیده و مستحق عنایت خاص و نگاه تشریفی امام خویش و سایر عترت طاهره: خواهد شد.

    7. شکوفاسازی اندیشه ها

    شکوفایی گنج های اندیشه انسان ها از برترین برنامه های وجود مبارک امام عصر (عج) است، همان گونه که در بسیاری از روایاتِ ظهور حضرتش به اوج گرفتن سطح آگاهی در عصر ظهور تصریح شده است.[12]
    سیر طبیعی علوم از سویی و کوشش بی وقفه علما و صاحبان عقل و دانش و فرهنگ از سویی دیگر، سبب گسترش مباحث و معارف علمی و زمینه رشد فکر و شکوفایی اندیشه را فراهم می آورد. این حرکت و جنبش علمی که با تألیف کتاب یا سایر دستاوردهای علمی و فکری و به دست علما که سربازان واقعی و منتظران حقیقی امام عصر (عج) اند به وجود می آید، فتنه های برخاسته از خواسته های نفسانی برای خاموش کردن چراغ عقل را ناکام می گذارد و سبب تعالی اندیشه و دانش خواهد گشت.

    8. باریابی به مقام اعتماد

    انسان منتظر که در پرتو یقین به حضور ذات اقدس الهی و ادراک محضر امام عصر خویش در میدان جهاد اوسط و اکبر به مبارزه با شیطان درون و بیرون قیام می کند، می تواند تا بدان پایه اوج گیرد که امام معصوم به منظور تجلیل از او و تشویق سایر صحابه به پژوهشگری و پرهیزکاری سخن او را در اثنای قول خویش یادآور می شود و از او سخن نقل کند، همان طور که امام باقر(ع) میان شاگردانش به سخنی از ابوذر استناد فرمودند.[13] گرچه ابوذر با همه جلالت شأنش معصوم نیست تا سخنش چونان کلام معصوم(ع) حجت باشد، چون معصوم(ع) سخن او را نقل فرموده است، روشن می شود که بر سخن او صحه گذارده است.
    هر چند ولی معصوم به نقل قول از غیر معصوم نیاز ندارد، با چنین کاری، الگوسازی می کند و می آموزاند که انسان بر اثر مجاهده با نفس و ادراک حضور خدای سبحان و ولی الله عصر خویش می تواند تا بدان پایه اوج گیرد که مورد اعتماد امام(ع) باشد، به گونه ای که امام معصوم از او نقل قول کند.

    9. ورود به جایگاه رفیع "منّا اهل البیت"[14]

    مقام والای عترت طاهره که همان "مقام محمود عندالله"[15] است، از بالاترین مراتب تقرب به خدای سبحان و آرزوی هر مؤمن صاحب معرفتی است؛ گرچه استقرار در این مقام، یعنی در رتبه عترت طاهره: میسور و مقدور افراد عادی نیست. از آنجا که هر حقیقت موجودی مراتب فراوانی دارد، ورود به چنین جایگاهی بر حسب مرتبه وجودی هر سالک صادقی، میسور و مقدور است.
    چه بسا منتظران صالح و صادق حجت منتظر (عج) که خویش را در عرصه جهاد اوسط و اکبر پرورده و به بارگاه قبول اهل بیت: باریافته اند و مشمول نظره رحیمیه آنان گشتند و مس وجودشان بر اثر نگاه کیمیایی عترت طاهره گرانبها شده است، در خور مرتبه وجودی شان به مقام محمود اهل بیت: باریابند و مدال "منّا أهل البیت" را بر گردن آویزند، همان گونه که بزرگانی نظیر فضّه خادمه3، ابوذر، سلمان، و... به لطف ارتباط راستین با ولی زمانشان بدین بارگاه بار یافته و بدان افتخار مفتخر شدند.
    فضه3، خادمه خانه نورانی علوی و فاطمی است که روزگاری مس وجودی نداشت؛ ولی به برکت وجود کیمیا اثر خاندان عترت، طلایش گردانید و تا مقامی بار یافت که در فضیلت (وَ یطْعِمُونَ الطّعامَ عَلی حُبِّهِ مِسْکینًا وَ یتیمًا وَ أسیرًا)[16] با موالیانش شرکت جست و به افتخار "منّا اهل البیت" رسید.




    پی نوشت:


    i. مطلب حاضر، خلاصه ای از کتاب شریف "امام مهدی، موجود موعود"، تراوشی از خامه استاد آیت الله جوادی آملی درباره حضرت بقیة الله می باشد.
    [1]. انبیاء ﴿21﴾: 73.
    [2]. نور ﴿24﴾: 55.
    [3]. توبه ﴿9﴾: 52.
    [4]. آل عمران ﴿3﴾: 191.
    [5]. نعمانی، الغیبه، ص 320.
    [6]. الخصال، ص 616.
    [7]. کمال الدین، ج 1، ص 437.
    [8]. اصول کافی، ج 3، ص 424.
    [9]. بقره ﴿2﴾: 29.
    [10]. اسراء ﴿17﴾: 1.
    [11]. سبأ ﴿34﴾: 47.
    [12]. عن أبی جعفر(ع) قال: "إ ذا قام قائمنا وضع الله یده علی رؤوس العباد فجمع بها عقولهم و کملت به أحلامهم"؛ اصول کافی، ج 1، ص 25. قال أبو عبدالله(ع): "العلم سبعه و عشرون جزءاً فجمیع ما جاءت به الرسل جزءان لم یعرف الناس حتّی الیوم غیر الحرفین فإذا قام القائم أخرج الخمس والعشرین حرفاً فبثّها فی الناس و ضمّ إلیها الحرفین حتّی یبثّها سبعه و عشرین حرفاً"؛ منتخب الانوار، ص 201 و ر.ک: بحارالانوار، ج 52، ص 336.
    [13]. المحاسن، ج 1، ص 357 و بحارالانوار، ج 2، ص 51 و 52.
    [14]. اصول کافی، ج 1، ص 181.
    [15]. کامل الزیارات، ص 177.
    [16]. انسان ﴿76﴾: 8.


    منبع: امام مهدی(عج) موجود موعود؛ آیت الله جوادی آملی

    اینترنتی
    ویرایش توسط محسن عزیزی : 2014_12_05 در ساعت 23:58
    از امام علی علیه السّلام پرسيدند «خير» چيست؟ فرمود:

    خوبى آن نيست كه مال و فرزندت بسيار شود، بلكه خير آن است كه دانش تو فراوان و بردبارى تو بزرگ و گران مقدار باشد و در پرستش پروردگار در ميان مردم سرفراز باشى، پس اگر كار نيكى انجام دهى شكر خدا به جاى آورى، و اگر بد كردى از خدا آمرزش خواهى. در دنيا جز براى دو كس خير نيست: يكى گناهكارى كه با توبه جبران كند، و ديگر نيكوكارى كه در كارهاى نيكو شتاب ورزد.


    نهج البلاغه، حکمت 94
    پاسخ با نقل و قول

  2. انتظار، ابعاد و تکالیف: چیستی و چرایی انتظار و آثار آن  سپاس شده توسط niloofarabi,مهرسا62,سلماء

کاربران دعوت شده

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •