تالار روانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج، خانواده، تحصیلی همیاری
زمان کنونی:  مهمان عزیز خوش‌آمدید. (ورودعضــویت)

تالار همیاری نسبت به محتویات تبلیغات مسئولیتی ندارد.

کانال رسمی همیاری در تلگرام ads مشاوره قبل از ازداج مشاوره قبل از ازدواج




شیوه ارزیابی کودکان کم سن زمان کنونی: 
کاربران در حال بازدید این موضوع: برای دسترسی به این بخش باید ورود کنید
نویسنده:niloofarabi
آخرین ارسال:niloofarabi
پاسخ ها 1

شیوه ارزیابی کودکان کم سن

حالت موضوعی | حالت خطی
  1. ارسال:1#
    niloofarabi آواتار ها
    دو شیوه ارزیابی برای کودکان کم سن وجود دارد که عبارتند از: شیوه پویا و شیوه استاندارد.

    شیوه پویا Dynamic method روشی جدید است که توجه افراد زیادی را به خود معطوف کرده است. ارزیابی پویا نوعی ارزیابی تعاملی است که بیشتر دز آموزش و ارزیابی های آموزشی مورد استفاده قرار گرفته می شود. ارزیابی پویا برون داد حاصل از پژوهش های انجام شده توسط لیو ویگوتسکی است. وی از جمله روانشناسان متخصص در زمینه رشد به شمار می اید. این روش به صورت تعاملی انجام می شود و به منظور ارزیابی روانی و آموزشی کودک مورد استفاده قرار گرفته می شود. در این روش، مداخله در فرآیند ارزیابی تنیده شده است. شایع ترین و شناخته ترین روش این ارزیابی انجام یک پیش آزمون ، انجام مداخله و پس از آن اجرای پس آزمون می باشد. این کار به ارزیاب اجازه میدهد که واکنش های مراجع و یا دانش آموز را نسبت به نوع مداخله دریابد. انواع متفاوتی از ارزیابی های پویا وجود دارند که حیطه هیا مختلفی را تحت پوشش خود قرار می دهند. هدف کلی این نوع ارزیابی مشخص کردن این موضوع است که ایا مراجع توانایی یادگیری مهارتی جدید را دارد یا خیر.

    ویگوتسکی اصطلاح نواحی (ناحیه) تقریبی رشد( Zone of Proximal Development (ZPD را ابداع کرد. این اصطلاح بر شکاف موجود میان آنچه که کودک بدون حمایت می تواند یاد بگیرد و آنچه که برای یادگیری آن نیازمند کمک یک بزرگسال و یا همسالی توانمندتر از خود است،دلالت دارد. مطابق با نظریه ویگوتسکی تخمین توان بالقوه دهنی کودک و چگونگی رشد آن با استفاده از ارزیابی های یک جانبه ممکن نیست بنابراین روش پویا می تواند جایگزین مناسبی برای ارزیابی های سنتی باشد. این شیوه در حیطه ارزیابی کودکان دارای فرهنگ های متفاوت و ارزیابی به قصد مداخله می تواند بسیار مفید باشد. وجود چندین مزیت و ضعف موجب افزایش توجه به این شیوه ارزیابی شده اند، از جمله مزیت ها می توان به دیدگاه یادگیری اشاره کرد که بر اساس این اعتقاد بهترین روش ارزیابی یادگیری یک فرد مشاهده وی در یک موقعیت یادگیری می باشد. پایایی یک ازمون را می توان از طریق افزایش میزان مشابهت میان طبیعت ارزیابی و ملاک های آن ایجاد کرد. از دلایل منفی می توان به ناامیدی روز افزون از کاربرد آزمون های استاندارد (خصوصا در ارتباط با کودکانی که از فرهنگ های دیگر آمده اند) اشاره کرد.

    آزمون های روانسنجی استاندارد برای تعیین احتمال خطر و یا تصمیم گیری در مورد شایستگی برنامه، ابزارهای مناسب و موفقی بوده اند. اعتبار شیوه های استاندارد به طور وسیعی در نتیجه توانایی آزمون های استاندارد برای پیش بینی موفقیت و شکست های آینده در ارتباط با ملاک های مرتبط با مهارت های تحصیلی است. اما این موفقیت دیگر امری کافی و رضایت بخش به شمار نمی رود. پیش بینی شکست کودک دیگر نمی تواند امری قانع کننده باشد . داده های هنجاری تنها اطلاعات غیرمستقیم و مبهمی در مورد ذات کودک و مشکل ارایه می کنند. داده های حاصل از آزمون های عوامل انگیزشی و اثر آنها بر یادگیری را بررسی نمیکند. به این دلیل لست که این شیوه ارزیابی نمی تواند اطلاعات مناسبی در مورد استراتژی ها و روش هاییی که کودک به طور ناخودآگاه در هنگام یادگیری مورد استفاده قرار می دهد، در اختیار آموزگار و یا متخصص مداخله توانبخشی قرار نمی دهد.

    استفاده از آزمون های استاندارد در هنگام ارزیابی کودکان کم سن مشکلات اساسی ایجاد می کند. اغلب در مورد انجام ارزیابی استاندارد با کودکان در احتمال خطر هشدارهایی داده است. مخصوصا هنگامی که هدف از انجام ارزیابی اتخاذ تصمیم هایی باشد که بر زندگی کودک اثرات معنی دار دارد. افرادی که در مورد کاربرد آزمون های استاندارد با این گروه از کودکان هشدار داده اند، ارزیابی پویا را به عنوان جایگزین مناسبی پیشنهاد کرده اند و از هنگامی که این هشدارها و ایرادها چاپ شده و در اختیار همگان قرار گرفته شده است، شیوه ارزیابی پویا رشد و توسعه فراوانی یافته است. این روش در مقایسه با شیوه های سابق ارزیابی هوشی و شناختی می تواند پیش بینی مناسبی از توانمندی های مختلف کودک در زمینه شناخت و اکتسابات آموزشگاهی و ظرفیت یادگیری انجام دهد.

    البته ارزیابی پویا نمی تواند جانشین مطلق برای ارزیابی استاندارد در نظر گرفته شود زیرا این هدف ارزیاب است که در فرآیند ارزیابی، ابزار و شیوه مورد استفاده وی را مشخص می کند. در نظرگیری سوال ارزیابی و علتی که ارزیابی به دلیل آن انجام شود می تواند به ارزیاب نشان دهد که کدام ابزار و یا روش را مورد استفاده قرار دهد. بنابراین هر دو شیوه ارزیابی استاندارد و ارزیابی پویا در جایگاه خود دارای اهمیت و ارزش هستند.




    منبع: ناتوانی های هوش (ارزیابی، تشخیص، مداخله) ، سید علی صمدی.
    ویرایش توسط niloofarabi : 2014_12_19 در ساعت 00:19
    پاسخ با نقل و قول

  2. شیوه ارزیابی کودکان کم سن  سپاس شده توسط m1392,مهدوی,محسن عزیزی

کاربران دعوت شده

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •