پسر 8 ساله ‏ام در دوست‏یابی ضعیف است و وقتی دوستی می‏ یابد، به راحتی او را از دست می‏ دهد.

به عقاید کودک خود در انتخاب دوست، احترام بگذارید. او را هرگز به دوستی با کودک دیگر وا ندارید. به او القا نکنید که در دوست‏ یابی ناتوان است و به او نقش بی‏ عرضه ندهید.

برای ایجاد زمینه ‏ی دوست‏ یابی از راهکارهای ذیل بهره ببرید:

1. ارتباط خود را با نزدیکان بیشتر کنید تا فرصت بیشتری برای انتخاب دوستان متناسب با روحیاتش به دست آورد.

2. همه یا برخی از هم کلاسی‏ هایش را به مناسبت‏ هایی به منزل خود دعوت کنید.

3. او را به شرکت در برنامه ‏های جنبی مدرسه و فعالیت‏ های گروهی چون روزنامه‏ ی دیواری، اجرای مراسم، تئاتر و... و حضور در اردوها تشویق کنید.

4. ثبت نام کودک در کلاس‏های ورزشی، هنری و... می‏ تواند زمینه ‏ساز دوست‏یابی او شود؛ البته به سلامت محیط این گونه کلاس‏ها توجه داشته باشید.

5. دعوت از یکی از همسالان نزدیکان برای گذراندن تعطیلات آخر هفته در منزل شما یا در یک مسافرت کوتاه مدت، ممکن است کودک شما را به او علاقه‏ مند کند و با او دوست شود.

در صورت ناسازگاری با دوست، حساسیت نشان ندهید. این روحیه‏ ی کودکان بین 4 تا 8 ساله است که با دوست خود ارتباط یک طرفه برقرار، و به راحتی قهر می‏ کنند. این کودکان، امروز دوستان گرمابه و گلستان، و فردا دشمنان خونی‏ اند. آنان به تأثیر رفتارشان بر دوست چندان اهمیت نمی‏ دهند و دوستی را رابطه‏ ای دامنه دار نمی‏ بینند.

برای ایجاد سازگاری، بکوشید خودتان الگوی خوبی باشید و با دوستانتان بی‏ دلیل قطع رابطه نکنید. خوردنی بیشتری را در اختیار فرزندتان بگذارید تا با دوست خود به صورت مشترک استفاده کند.

با بیانی نرم و در موقعیت‏ های عاطفی (ر.ک: پرسش 19) برخورد خوب با دوست را به او بیاموزید، و ارزش دوست خوب را برایش تبیین کنید تا بداند که انسان بدون دوست، غریب است.

امام علی 7 می‏ فرماید: الغریب من لم یکن له حبیب. [1] غریب، کسی است که دوستی ندارد.

در صورت استمرار دوستی کودکتان، از تشویق و تحسین او غافل نشوید.


[1] ـ نهج‏ البلاغه، نامه‏ ی 31، ش 34



منبع: نسیم مهر، حسین دهنوی