آموزش مهارت های اجتماعی برای نوجوانان مبتلا به اوتیسم اثربخشی آن را در دراز مدت نشان می دهد.


نوجوانان با اختلال طیف اوتیسم دچار مشکلات متعددی هستند. این اختلال، با نقص در ارتباطات و تعاملات اجتماعی مشخص می شود، که به صورت یک پیوستار است، به طوری که بعضی از نوجوانان مبتلا به  ASD[1] سالم هستند و کارکرد های بالایی دارند و حتی می توانند در مدارس تلفیقی حضور پیدا کنند. اما بدون آموزش مهارت های اجتماعی مناسب ،حتی نوجوانان تلفیق شده نمی توانند در محیط مدرسه(راهنمایی و دبیرستان) با سایر افراد تعاملات مناسبی داشته باشند. در نتیجه از مشکلات و سختی های که در اطرافشان اتفاق می افتد ، رنج می برند.
از سال 2006، اگرچه، [2]UCLA (برنامه برای آموزش و پرورش و غنی سازی مهارت های ارتباطی[3]) به نوجوانان  ASD با عملکرد بالا ، راهبردهایی آموزشی لازم جهت  ارتباط  مناسب با همسالان داده است .پژوهش های قبلی نشان داد که این برنامه موثر بوده است، و مهارت های جدید " stuck " در نوجوانان ADS تنها پس از تکمیل کلاس های PEERS قابل مشاهده می باشد.
در نسخه فعلی مجله اوتیسم و ​​اختلالات رشدی، الیزابت لاجسن[4] ، مدیر کلینیک PEERS و دستیار پروفسور بالینی روانپزشکی UCLA ، و همکارانش گزارش می دهند که مطالعات پیگری نشان میدهد که این بعضی از این کودکان مهارت های آموزش داده شده را یاد می گیرند و در بعضی دیگر یادگیری بهبود پیدا می کند.
 ASD شامل طیف وسیعی از اختلالات نافذ رشد که مشکل در برقراری ارتباط و یا تعامل اجتماعی مشخصه و ویژگی اصلی آن است .و شیوع آن 1در 88  کودک متولد شده در ایالات متحده تخمین زده شده است. یافته های این پژوهشگران نشان می دهد که مداخله PEERS منجر به بهبود قابل ملاحظه ای در مهارت های اجتماعی شده است، ایت نتایج بر اساس گزارش هایی که  والدین و معلمان با استفاده از اندازه گیری های استاندارد عملکرد اجتماعی از این کودکان داده اند، به دست آمده است.
گزارش های والدین نیز نشان می دهد که علائم ASD نوجوانان که به پاسخ های اجتماعی مربوط میشود، به طور قابل توجهی در پایان کلاس و در 14 هفته پیگیری بلند مدت کاهش میابد . علاوه بر این، آگاهی نوجوانان از مهارت های اجتماعی ، به عنوان مثال فراوانی  GET-togethers های با همسالانشان بهبود پیدا یافته بود.
نمره گذاری معلم از عملکرد اجتماعی نوجوانان در کلاس نیز  پیشرفت های قابل توجهی در مطالعات پیگیری دراز مدت یافته های مهمی را نشان داد، چون معلمان نمی دانستند که نوجوانان در کلاس همسالان شرکت کرده بود. هم والدین و هم معلمان نیز مشکلات رفتاری  کمتری در نوجوانانی که در این برنامه شرکت داشتند، پس از 14 هفته گزارش کردند.
نوجوانان نه تنها صلاحیت اجتماعی بهترو درک بهتری از مهارت های اجتماعی را نشان دادند، لیکن آنها با داشتن get-togethers مکرر با همسالانشان به عنوان مهارت بسیار مهم مورد نیاز برای توسعه و نگهداری روابط دوستانه ایجاد شده بود، " لاجسن گفت: او نیز هدایت و کمک به گروه تحقیقات UCLA اوتیسم  را بر عهده دارد.
مطالعات بر روی اثر بخشی آموزش مهارت های اجتماعی برای افراد مبتلا به ASD نشان می دهد که مداخله در دوران کودکی و نوجوانی بسیار مهم است. لاجسن می گوید :"هنوز مداخلات مبتنی بر شواهد بسیار کمی تمرکز دارد بر بهبود مهارت اجتماعی نوجوانان مبتلا به ASD، که باعث می شود یافته های موجود منحصر به فرد و مهم تلقی شوند".
او گفت: " "این خبر هیجان انگیز است. " این نشان می دهد که نوجوانان مبتلا به اوتیسم می تواند حتی مهارت های اجتماعی و tools stick را در پایان برنامه ، بهبود کیفیت زندگی و کمک به آنها برای توسعه روابط معنی دار و احساس آرامش بیشتر در جهان اجتماعی خود را یاد بگیرند. این واقعیت است که این مهارت های اجتماعی و sticking حیاتی است، چرا که آنها برای پیشرفت در طول زنگی ضروری است . "
لاجسن می گوید : مشخصه اصلی این برنامه به توانایی والدین  است . در  کلاسهای PEERS ، که تمرکز بر آموزش قواعد و مقررات اجتماعی به نوجوانان است، نیاز به مشارکت والدین می باشد. در جلسات جداگانه، به والدین نیز اطلاعاتی داده می شود در مورد اینکه چگونه آموزش های اجتماعی برای نوجوانانشان در دنیای واقعی فراهم شود.
می دانیم که بسیاری از مهارت های اجتماعی به طور مستقیم آموزش داده می شود : چگونه یک گفتگو داشته باشیم ( بوسیله تبادل اطلاعات)، نشان دادن ورزش دوستی و پاک بینی ("هی!، پرتاب خوبی بود")، و چگونگی جلوگیری از قلدری و طعنه ("آره،هر چه ").
این کلاسها به مدت 90 دقیقه یک بار در هفته به مدت 14 هفته و شامل آموزش کوتاه آموزشی، نقش بازی کردن ، تکرار تمرینات رفتاری برای نوجوانان در مهارت تازه آموخته شده در کلاس توسط مربی با بازخورد دادن به عملکرد و تکالیف "مشق شب" هفتگی ، نظارت والدین، مثل دعوت از دوستان که  با هم در خانه باشند.
لاجسن " گفت: این کلاس بسیار ساخت یافته است، و مهارت ها به قوانین و مراحل کوچک قوانین اجتماعی شکسته شده که به نوجوانان می گوید که  اعمال خاصی را می توانند در پاسخ به یک موقعیت اجتماعی انجام دهند. "این روش آموزش به نوجوانان مبتلا به اوتیسم بسیار جذاب  است زیرا آنها معمولا فکر می کنند به صورت ملموس و واقعی و اغلب بر اثر تکرار و عادت یاد می گیرند."
لاجسن گفت: چیزی باعث می شود که این برنامه بیشتر منحصر به فرد شود، این است که آن به تدریس مهارت های اجتماعی مورد نیاز نوجوانان - و نه آنچه که بزرگسالان فکر می کنند- نوجوانان باید انجام دهید ، پرداخته است . به عنوان مثال، اگر نوجوانان مبتلا به ASD مورد آزار و طعنه قرار بگیرند، "اکثر بزرگسالان به  نوجوانان می گویند:  آن فرد را نادیده بگیرد، از آنجا دور شود و یا  به یک بزرگسال بگویید،" اما زمانی که شما درخواست کنید از نوجوانان که کاری را انجام دهند ، آنها " نه " می گویند. بنابراین ما می خواهیم آموزش دهیم نوجوانان را به انجام آنچه که بچه ها ی عادی اجتماع  انجام می دهند . در این مورد، که بازگشتی کوتاه را نشان می دهد که آنچه که فرد گفته باعث رنجش آنها می شود مثل "هر چه" یا "بله"، و ؟ آنها یاد نمی گیرند و نمی رنجند.

تاریخ درج مقاله : 14 جوئن 2012
ترجمه: گروه مترجمان همیاری
منبع :[hr][1] - autism spectrum disorders (ADS)[2] - University of California, Los Angeles(UCLA)[3] - Program for the Education and Enrichment of Relational Skills(PEERS)[4] - Elizabeth Laugeson