سلام به شما

بحثی رو که میخوام بهش بپردازم درباره تفاوت میان آدم ها ست.

مسلما افراد با هم تفاوتهایی دارند که این تفاوت ها به صورت گسترده در تمام جنبه های زندگی یک فرد وجود داره .
وجود استعدادی برتر یا توانایی منحصر به فرد، تفاو های ظاهری، جنسیتی و .... که بزرگ نمایی اونها برای افراد ضعیف تر منجر به آسیب های روانی و بروز ناهنجاری ها و ... خواهد شد.

افرادی هستن در بین ما، که دارای ویژگی ها و توانایی های ممتاز و قابل توجهین، که خواه ، ناخواه در کانون توجه دیگران قرار میگیرن، اما کسانی هم هستند که بسیار ساده و معمولین.

اگرچه این توانایی ها قابل تحسین و قابل توجهن، اما نباید ابزاری برای مقایسه، تبعیض، نادیده گرفتن، توجه بیش از حد و غیره بشه.

از اونجا که همه ی ما انسان هستیم و در درک بسیاری از چیزها مثل :
سردی و گرمی، گرسنگی و تشنگی و ... احساس مشترکی داریم، پس محبت و توجه و از همه مهمتر حمایت رو هم میطلبیم و نیاز داریم که خلاء عاطفی ما با توجه، محبت و حمایت پر بشه.

افراد با توانایی ها و استعدادهای مختلف وجود دارن و علاقه ها متفاوت هست.
شاید کسی پزشکی رو بعنوان یک شغل خوب مد نظر داشته باشه اما فرزندش یا کسی دیگر رو بخاطر شغل متفاوتش مورد تمسخر یا سرکوب قرار بده. پس...

فرض میکنیم ...

یک پزشک برای غذا خوردن و زنده ماندن نیاز به مواد غذایی داره. مثلا یک نیمروی ساده. حالا ببینیم برای تهیه این غذا نیاز به چه افرادی داره.

برای تهیه نان (به زمین کشاورزی و کشاورزی که گندم بکاره، جایی برای آسیاب گندم، افراد و ماشین هایی برای حمل آرد، نانوایی برای پخت نان)

برای تهیه تخم مرغ و روغن ( جایی برای پرورش مرغ، مزرعه و کشاورزی برای کشت دانه های روغنی، کارخانه ای برای تهیه روغن ،افراد و ماشین هایی برای حمل مرغ و تخم مرغ و روغن و مغازه ای برای خرید تخم مرغ و روغن)

همونطور که پیداست همه برای بودن و پیش بردن کارها به هم نیازمندن. کشاورز، راننده و مغازه دار و نانوا هم برای درمان بیماری به پزشک نیازمنده.

به وفور خانواده ها و افرادی هستن که دیگران رو با هم مقایسه میکنن و این کار علاوه بر اینکه برای افراد پیام مثبتی در پی نداره باعث بروز حسادت، جدایی، ناکامی، خشونت، از بین رفتن حرمت ها و بروز ناهنجاری های متعدد خواهد شد.

وقتی فرق گذاشتن از حدود خودش خارج بشه نتها مفید نیست ، مضر هم هست. وقتی مدام درگیر فرق گذاشتن باشیم ناخوداگاه به سمت مقایسه، تبعیض و احترام و محبت بیش از حد خواهیم رفت.

بَدِ کار های فرد مورد تشویق ما، اشتباهات او و رفتارها و گفتارهای نادرستش و ... تماما در نظر ما پس از مدتی عادی و موجه جلوه داده میشه .. این در حالی هست که هر انسانی عیب ها و نواقصی داره و نباید توانایی یا استعدادی یا ظاهر زیبا یا جنسیتی متفاوت باعث بروز چنین تفکری در ما بشه.

شکوفا کنید...

شاید کسی از نظر ظاهر نسبت به دیگران موقعیت مطلوبی نداشته باشه اما اونچه که متفاوتش میکنه استعداد و توانایی اون فرد هست، که با رفتارهای ذکر شده در بالا علاوه بر سرکوب این توانایی ها، باعث میشه فرد وقتی برای بروز استعدادهای خودش نداشته باشه، چون درگیر دیگران هست!

پس بهتره که استعدادهای مثبت و توانایی های افراد کشف بشن و افراد ضعیف هم بتونن در جایگاه شایسته ای قرار بگیرن.


فرق گذاشتن های تشویقی و حمایتی...

فرق گذاشتن های شما بهتر هست که در نوع مثبت پیگیری بشه یعنی...

مثال:

من در تو این استعداد رو میبینم فکر میکنم اگر تلاش کنی میتونی مثل فلان شخص موفق بشی یا حتی بهتر از اون.

و جمله ی تکمیلی من تو رو حمایت میکنم و تو موفق میشی.


توجه همه گیر

در توجه و حمایت سعی کنین بر یک فرد متمرکز نباشین و دایره توجه و حمایت شما بقدری وسیع باشه که در محدوده حمایت شما کسی احساس ضعف نداشته باشه.


مسائل عاطفی

افراد ضعیف تر معمولا بیشتر درگیر مسائل و مشکلات عاطفی هستن و برقراری مهر و محبت برای اونها و قرار دادنشون در فضایی که حس کنن برای دیگران مهم و دوست داشتنی هستن رفته رفته اعتماد بنفس اونها رو زنده خواهد کرد و اینبار اونها هستند که سعی میکنن که برا رهایی از مشکلات راهی بیابند.

بالا بردن سطح آگاهی درباره برخی مسائل باعث رشد و پیشرفت خواهد شد و از بیراهه رفتن و اشتباهات متعدد جلوگیری خواهد کرد و این در گرو کسب معلومات مفید و تفکر درباره مسائل مختلف هست.


سپاس

.