سلام.
تو اوج عصبانیت و کتک زدن ایشون میپرسید که چرا اینکار رو میکنه؟ خب قطعا هر کس دیگه هم جای همسرتون بود در چنین زمانی حق را به خودش میداد و طرف مقابل را مقصر میدانست. همسر شما دچار نوعی اختلال شده که این رفتارها را از خودش نشون میده. نباید تنهاش بذارید باید درمانش کنید. گفتید رفتارهای عصبانیت و صمیمیتش کاملا متفاوته. خب از این نقطه ضعفش استفاده کنید. موقع آرام بودن و صمیمیتش باهاش حرف بزنید ولی حرفهایی زیرکانه. بپرسید که دوست داره، همسرش چه رفتاری داشته باشه؟ اونو یاد خاطره ها بندازید. بگید شرایط خیلی سختش رو درک میکنی (چون واقعا درس خوندن با شرایط همسر و بچه بسیار سخته). برای درس خواندنش شرایط آرامی فراهم کنید. یه وقتایی بچه رو پیش مادرتان یه کس دیگه ای بذارید و دوتایی بیرون برید و حتی یک مسافرت کوچک.
یادتون نره کتکم زدن برای ایشون شده عادت و ترک یک عادت زمان و صبوری میطلبه.
برای نجات همسر و زندگی خودتان تلاش مضاعف کنید. ان شاءالله که با توکل به خدا همه چی حل میشه.