توانمند سازی والدین
یعنی اینکه خانواده ها برای تامین نیازهای کودک خود اقدام کنند. امروزه از والدین انتظار نمی رود که بدون چون و چرا از متخصصین یا از گروه متخصصان درباره مداوای کودک خود اندرز و راهنمایی بگیرند. اکنون از والدین کودکان مشکل دار انتظار می رود که در مراقبت از کودک خود نقش عمده و تعیین کننده داشته باشند و وظیفه متخخصان این است که مشاوره مورد نیاز و اندرزهای تخصصی را در اختیار والدین قرار دهند.

در مورد نیاز به ایجاد شراکت با والدین یک توافق کلی وجود دارد، اما سوال واقعی این است که این شراکت و این ارتباط چگونه ایجاد شود و چگونه رابطه متخصص- والد را تغییر دهد. یاد دادن به متخصص ، اینکه خانواده را یک شریک مساوی در نظر بگیرد و به والدین کمک کند تا برنامه کمک به کودک طراحی کند، به آموزش متفاوتی نیاز دارد، متفاوت از انچه تاکنون در آموزش و پرورش یا تعلیم و تربیت تخصصی معمول بوده است.

رویکرد فعلی از خانواده می خواهد که از منابع بسیار مختلف ، بویژه از والدین دیگر و با تجربه های مشابه ، فعالانه اطلاعات کسب کند. در این رویکرد والدین به متخخصان مراجعه می کنند و درباره اینکه چه چیزی برای کودکشان مناسب است اغلب خودشان تصمیم می گیرند.




منبع: روانشناسی کودکان استثنایی بر اساس DSM5، مهدی گنجی

parent empowerment