انتشار پاره ای partial publication شامل نشر نتایج پژوهش در قالب کوچکترین واحد قابل انتشار است نه به صورت یک کل منسجم. این موقعیت زمانی ممکن است پیش آید که پژوهش در بردارنده انواع مختلف متغیرها باشد. مثلا فرض کنید که آزمایشی برای تعیین برای تعیین آثار یک روش تدریس بر بازده یادگیری شناختی و نگرش دانش آموزانی با قومیت های مختلف انجام پذیرد. انتشار پاره ای در صورتی تحقق پیدا می کند که محقق نتایج مربوط به یادگیری شناختی را در یک مقاله ، نتایج نگرش را در مقاله دوم و نتایج یافته های تفاوت های فردی را در سومین مقاله منتشر کند.

لغزش اخلاقی بدتر از این عبارت از انتشار دوگانه dual publication است که شامل نشر نتایج تحقیق واحدی در بیش از یک نشریه است.
مسئله جدی تر از این ، آن است که استادانی که به انتشار پاره ای یا چندگانه نتایج پژوهشس می پردازند، ممکن است برای انتشارات متعدد حاصل از یک پژوهش امتیازاتی دریافت کنند و سریعتر از کسانی که یافته های پژوهشی خود را به صورت محدودتر و جامعتر منتشر می سازند، به وضعیت استخدام رسمی یا ارتقای مرتبه دست یابند. همچنین انتشار پاره ای یا چندگانه ممکن است ظرفیت محدود یا فرصت های عرضه مقالات در کنفرانس های تخصصی اشغال کند و به این ترتیب مانع انتشار پژوهش های محققان شایسته دیگر گردد.
مسئله اخلاقی دیگر شامل ارائه نسخ گزارش پژوهش برای انتشار است. مثلا محققی مطلب خود را برای بیش از یک نشریه فرستاده است، بدون آنکه آن مجلات را از این موضوع آگاه نمونده باشند. هر دو مجله توسط هیئت تحریه خود ، مقاله را بررسی کرده و هر دو آن را برای چاپ پذیرفته اند. تنها در این هنگام است که به سردبیران مجلات ذی ربط در خصوص ارسال دوگانه اثر اطلاع داده می شود. در این صورت زحمت سردبیر مجله ای که نویسنده آن برای چاپ مقاله اش ترجیح نمی دهد، تلف شده است. به این دلیل محقق باید نوشته خود را برای یک مجله بفرستد و منتظر تصمیم سردبیر بماند. اگر تصمیم منفی باشد، محقق آزاد خواهد بود آن را برای مجله دیگری بفرستد.


منبع: روش های تحقیق کمی و کیفی در علوم تربیتی و روانشناسی جلد یک، مردیت گال- والتر بورگ – جویس گال؛ ترجمه دکتر احمد رضا نصر و همکاران