اگر فرزندان تصادفاً شاهد رابطه زناشویی والدینشان شوند، چه برخوردی باید با آنها کرد؟
این موضوعی است که تا حد امکان باید از آن پیشگیری شود (مثلاً با اطمینان از قفل بودن در اتاق حتی برای زمانی محدود). اما به هر حال اتفاقی است که گاه حادث می شود. در چنین شرایطی زوجین باید ضمن حفظ خونسردی، توجه داشته باشند که چنین پیش آمدی حاصل کم توجهی آنها است. بنابراین مسئولیت آن نیز به عهده آنها است و هرگز نباید کودک را به این دلیل سرزنش کرد یا در او احساس گناه ایجاد نمود. بهتر است به آرامی از او درخواست کرد که به اتاق خود باز گردد تا یکی از والدین (معمولاً مادران بهتر این نقش را ایفا می کنند) نزد او برود. در این فرصت ضمن رعایت پوشش مناسب به نزد کودک بروید و برای او به زبانی ساده توضیح دهید که پدرها و مادرها یکدیگر را دوست دارند و گاه این علاقه را به شکل در آغوش کشیدن یکدیگر به هم نشان می دهند. لزومی ندارد توضیحات اضافی ارائه کنید حتی وقتی که کودک تمایل دارد با سوالات بیشتر وارد جزئیات شود. تنها کافی است او را مطمئن کنید که همه چیز روبراه است و پدر و مادر از در کنار یکدیگر بودن احساس خوبی دارند. این موضوع مهم است چون گاه کودکان رفتار مشاهده شده را به نوعی اعمال خشونت یکی علیه دیگری تعبیر می کنند. وقتی فرزندان بزرگتر هستند و نسبت به مناسبات جنسی والدین آگاهی دارند، در صورتی که این شرایط کاملاً اتفاقی ایجاد شده باشد در کنار مدیریت موقعیت، گاه لازم نیست که در فرصتی دیگر توضیحی برای او داده شود. ولی اگر این شرایط اتفاقاً به وجود نیامده باشد و یا تکرار شود، لازم است با نوجوان در اولین فرصت مناسب، صمیمانه در خصوص حریم خصوصی والدین و لزوم رعایت برخی ملاحظات (مثل در زدن یا اجازه گرفتن پیش از ورود به این حریم) صحبت شود. شاید اگر نظام آموزشی کشور اصولاً به مسئولیت های خود در خصوص آموزش های متناسب با هر سن در حوزه سلامت جنسی و باروری توجه می کرد، لزومی نداشت همه مسئولیت ها را در این موضوع به عهده والدینی بگذاریم که خود اغلب در حیطه تعلیم و تربیت جنسی دانش و مهارت کافی ندارند!

منبع: مطالب ارسالی به ایمیل